|

نیکوکاری بی‌واسطه

ابراهیم یزدی

پیشنهاد می‌کنم که در شب‌ها و روزهای ماه مبارک رمضان، همان کاری که مولای ما حضرت علی (ع) انجام می‌دادند را پیروی کنیم، یعنی به‌جای افطاری‌دادن در هتل‌های مجلل چندستاره با مبالغ گزاف؛ آن هم به کسانی که نیازی به آن ندارند، بی‌سروصدا دم خانه افراد مستحق رفته و سهمیه‌ای از برنج و روغن و طعام را بی‌واسطه به آنها بدهیم.
بر بی‌‌واسطه‌بودن این امر تاکید دارم، به این دلیل که انسان طبیعتا نیازمند این است که کار خیر کند و وقتی خودش مستقیما کار نیکی انجام می‌دهد، این کار قبل از هر چیز برای خودش آرامش و طمانینه روحی در پی دارد و این آرامش و طمانینه حاصل از بی‌واسطه انجام‌دادن چنین اموری، متفاوت است با زمانی که کسی واسطه آن می‌شود. اتفاقا چندسال پیش هم عده‌ای از دانشجویان و جوانانی که به کلاس‌های قرآن می‌آمدند، طعامی برای مستمندان تهیه کرده و شبانه آن را پشت در منازل نیازمندان می‌گذاشتند و به‌مرور هم نهادی بنا کردند که با همین سبک‌وسیاق مایحتاج نیازمندان را تامین می‌کرد.
پیشنهاد می‌کنم که در شب‌ها و روزهای ماه مبارک رمضان، همان کاری که مولای ما حضرت علی (ع) انجام می‌دادند را پیروی کنیم، یعنی به‌جای افطاری‌دادن در هتل‌های مجلل چندستاره با مبالغ گزاف؛ آن هم به کسانی که نیازی به آن ندارند، بی‌سروصدا دم خانه افراد مستحق رفته و سهمیه‌ای از برنج و روغن و طعام را بی‌واسطه به آنها بدهیم.
بر بی‌‌واسطه‌بودن این امر تاکید دارم، به این دلیل که انسان طبیعتا نیازمند این است که کار خیر کند و وقتی خودش مستقیما کار نیکی انجام می‌دهد، این کار قبل از هر چیز برای خودش آرامش و طمانینه روحی در پی دارد و این آرامش و طمانینه حاصل از بی‌واسطه انجام‌دادن چنین اموری، متفاوت است با زمانی که کسی واسطه آن می‌شود. اتفاقا چندسال پیش هم عده‌ای از دانشجویان و جوانانی که به کلاس‌های قرآن می‌آمدند، طعامی برای مستمندان تهیه کرده و شبانه آن را پشت در منازل نیازمندان می‌گذاشتند و به‌مرور هم نهادی بنا کردند که با همین سبک‌وسیاق مایحتاج نیازمندان را تامین می‌کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.