|

آخرین نماینده «قاره سیاه» هم به خانه بازگشت

معجزه «روباه صحرا» تکمیل نشد

مینا ساجدی‌نیا: اغراق نیست اگر بگوییم که حالا نیجریه و الجزایر شایسته ستایشند، باید سرشان را بالا بگیرند و از جام جهانی برزیل با سرافرازی خداحافظی کنند، البته حالا می‌توان با اطمینان گفت یکی از چهار تیم مرحله نیمه‌نهایی اروپایی است. الجزایری‌ها دوشنبه‌شب برای انتقام پا به میدان بیراریو شهر پورتو آلگره گذاشته بودند؛ انتقام از بازی زشتی که سال 1982 آلمان‌ها و اتریشی‌ها به راه انداختند و با تبانی حق روباه صحرای آفریقا را خوردند. رویای تسویه‌حساب 32سال دغدغه ذهن سبزپوشان ساکن شمال آفریقا شده بود شاید به‌خاطر همین هم بود که بازیکنانی که اکثرشان می‌توانستند برای بازی در تیم‌ملی فرانسه فقط اراده کنند، ترجیح دادند در سرزمین مادری‌شان بمانند و برای روز انتقام حداقل رویا ببافند. در آن‌سوی میدان ژرمن‌ها هم که ننگ «خیخون» را بر پیشانی داشتند، برای پاک‌کردن داغ این ننگ برای رسیدن این روز لحظه‌شماری می‌کردند. آنها که در طول این سال‌ها به‌ندرت حاضر شدند درباره این اتفاق حرفی بزنند حتی مقایسه این دو رویداد را هم امری اشتباه می‌دانستند. کار تا آنجا پیش رفت که یواخیم لوو، سرمربی تیم‌ملی آلمان پیش از این بازی مطرح‌شدن موضوع «انتقام ننگ خیخون» از سوی برخی رسانه‌های الجزایر را موضوعی غیرقابل درک خواند: «بازیکنانی که در آن زمان حتی به دنیا نیامده بودند، چرا باید حال درصدد انتقام‌گرفتن باشند؟!» ولفگانگ نیرزباخ، رییس فدراسیون فوتبال آلمان نیز استفاده از لفظ «انتقام» پس از گذشت بیش از سه‌دهه از این ماجرا را نابجا دانسته بود. مسوت اوزیل هم اتفاقا در این‌باره به کیکر گفته بود خیلی از ماها حتی در آن زمان به دنیا نیامده بودیم و برای تسویه‌حساب گذشتگان هم به این جام نیامده‌ایم. در آن‌سو اما صالح اسد، بازیکن الجزایر در جام ۱۹۸۲ خود را «قربانی ننگ خیخون» می‌داند، اما در عین حال معتقد است آن رویداد به تاریخ پیوسته و نقشی در مسابقه دو تیم در جام ۲۰۱۴ ایفا نمی‌کند. به عقیده او، هر نسلی از ملی‌پوشان یک کشور تاریخ‌نویس دوره خود است. صالح اسد می‌گوید: «ما در جام‌جهانی ۱۹۸۲ آلمان را شکست دادیم و نسل کنونی ما نیز می‌تواند از عهده چنین کاری برآید.» در جام‌جهانی 1982 الجزایر در بازی اول خود 2- یک آلمان‌غربی را شکست داد، اما تبانی دو تیم آلمان‌غربی و اتریش نهایتا باعث حذف این تیم شد.
با این همه شاید روباه‌های صحرا خودشان هم می‌دانستند که بعد از سال‌ها دوری از میادین جهانی هنوز روز انتقام نرسیده است. هرچند هواداران این تیم با پیراهن‌هایی که نتیجه مسابقه سال 1982 روی آن نقش بسته بود به ورزشگاه آمده بودند و البته زیر نتیجه هم تاکید کرده بودند که «ما می‌توانیم.» اما نکته جالب اینجاست که پیش از انجام این بازی آلمان‌ها حتی احتمال باخت را هم دور از ذهن نمی‌دانستند. روزنامه بیلد آلمان روز قبل از بازی نوشت: «فدراسیون فوتبال آلمان برای فردای روز بازی بلیت‌های برگشت بازیکنان و کادر فنی به کشور را رزرو کرده است.» با این همه اگرچه نمایش خوب الجزایری‌ها در برابر آلمان ستایش همگان را برانگیخت، اما شاید کمتر کسی هم از آنها انتظار پیروزی حداقل در این مقطع زمانی را داشت هرچند خیلی‌ها هم از این شکست ناراحت شدند. نمایش الجزایر دوشنبه‌شب فوق‌العاده بود. آنها چندین‌بار تا بازکردن دروازه نویر هم جلو رفتند. در نهایت بازی شجاعانه الجزایری‌ها باعث شد تا بازی به وقت اضافه کشیده شود. این آلمان‌ها بودند که در وقت اضافه‌کار را تمام کردند. دو گل شورله و اوزیل ژرمن‌ها را 2 بر صفر پیش انداخت. گل ثانیه‌های پایانی الجزایری‌ها نتیجه بازی را 2 بر یک کرد. الجزایر، آخرین نماینده قاره سیاه در جام بیستم با شایستگی برزیل را ترک کرد.
«وین رونی»، بازیکن تیم‌ملی انگلیس در صفحه توییترش نوشت: «با تیم بسیار خوب الجزایر همدردی می‌کنم. آنها نمایش بسیار خوبی برابر آلمان داشتند و دوست داشتم پیروز میدان باشند.» اشلی کول دیگر بازیکن انگلیسی هم این جمله را توییت کرد: «به احترام الجزایری‌ها کلاه از سر برمی‌دارم» خب اگر بگوییم الجزایری‌ها در برخی لحظات بازی حتی تیم برتر میدان بودند هم اغراق نکرده‌ایم. آنها آنقدر جسارت داشتند که حتی گل اول بازی را اگرچه آفساید بود به ثمر رساندند و در لحظات آخر بازی هم می‌توانستند گل تساوی را به ثمر برسانند اما سوت داور اجازه این کار را به آنها نداد. در پایان بازی «یواخیم لوو»، سرمربی آلمان‌ها به شبکه ZDF آلمان گفت: «برای کسب این پیروزی با تمام وجود جنگیدیم و البته در‌نیمه اول بد بودیم.» الجزایری‌ها این بازی را به ژرمن‌ها واگذار کردند اما از یاد نبریم این نخستین پیروزی ژرمن‌ها برابر الجزایر و اولین شکست الجزایری‌ها بود و به این ترتیب آلمان‌ها هنوز 2-یک از روباه صحرا عقب هستند. با صعود آلمان به یک‌چهارم نهایی این تیم رقیب فرانسه در این مرحله شد. به این ترتیب اروپایی‌ها مطمئن‌ هستند یک تیم در نیمه‌نهایی خواهند داشت. بازی آلمان -فرانسه یادآور دیدارهای خاطره‌انگیز آنها در‌جام‌های جهانی 1982 و 1986 خواهد بود.
مینا ساجدی‌نیا: اغراق نیست اگر بگوییم که حالا نیجریه و الجزایر شایسته ستایشند، باید سرشان را بالا بگیرند و از جام جهانی برزیل با سرافرازی خداحافظی کنند، البته حالا می‌توان با اطمینان گفت یکی از چهار تیم مرحله نیمه‌نهایی اروپایی است. الجزایری‌ها دوشنبه‌شب برای انتقام پا به میدان بیراریو شهر پورتو آلگره گذاشته بودند؛ انتقام از بازی زشتی که سال 1982 آلمان‌ها و اتریشی‌ها به راه انداختند و با تبانی حق روباه صحرای آفریقا را خوردند. رویای تسویه‌حساب 32سال دغدغه ذهن سبزپوشان ساکن شمال آفریقا شده بود شاید به‌خاطر همین هم بود که بازیکنانی که اکثرشان می‌توانستند برای بازی در تیم‌ملی فرانسه فقط اراده کنند، ترجیح دادند در سرزمین مادری‌شان بمانند و برای روز انتقام حداقل رویا ببافند. در آن‌سوی میدان ژرمن‌ها هم که ننگ «خیخون» را بر پیشانی داشتند، برای پاک‌کردن داغ این ننگ برای رسیدن این روز لحظه‌شماری می‌کردند. آنها که در طول این سال‌ها به‌ندرت حاضر شدند درباره این اتفاق حرفی بزنند حتی مقایسه این دو رویداد را هم امری اشتباه می‌دانستند. کار تا آنجا پیش رفت که یواخیم لوو، سرمربی تیم‌ملی آلمان پیش از این بازی مطرح‌شدن موضوع «انتقام ننگ خیخون» از سوی برخی رسانه‌های الجزایر را موضوعی غیرقابل درک خواند: «بازیکنانی که در آن زمان حتی به دنیا نیامده بودند، چرا باید حال درصدد انتقام‌گرفتن باشند؟!» ولفگانگ نیرزباخ، رییس فدراسیون فوتبال آلمان نیز استفاده از لفظ «انتقام» پس از گذشت بیش از سه‌دهه از این ماجرا را نابجا دانسته بود. مسوت اوزیل هم اتفاقا در این‌باره به کیکر گفته بود خیلی از ماها حتی در آن زمان به دنیا نیامده بودیم و برای تسویه‌حساب گذشتگان هم به این جام نیامده‌ایم. در آن‌سو اما صالح اسد، بازیکن الجزایر در جام ۱۹۸۲ خود را «قربانی ننگ خیخون» می‌داند، اما در عین حال معتقد است آن رویداد به تاریخ پیوسته و نقشی در مسابقه دو تیم در جام ۲۰۱۴ ایفا نمی‌کند. به عقیده او، هر نسلی از ملی‌پوشان یک کشور تاریخ‌نویس دوره خود است. صالح اسد می‌گوید: «ما در جام‌جهانی ۱۹۸۲ آلمان را شکست دادیم و نسل کنونی ما نیز می‌تواند از عهده چنین کاری برآید.» در جام‌جهانی 1982 الجزایر در بازی اول خود 2- یک آلمان‌غربی را شکست داد، اما تبانی دو تیم آلمان‌غربی و اتریش نهایتا باعث حذف این تیم شد.
با این همه شاید روباه‌های صحرا خودشان هم می‌دانستند که بعد از سال‌ها دوری از میادین جهانی هنوز روز انتقام نرسیده است. هرچند هواداران این تیم با پیراهن‌هایی که نتیجه مسابقه سال 1982 روی آن نقش بسته بود به ورزشگاه آمده بودند و البته زیر نتیجه هم تاکید کرده بودند که «ما می‌توانیم.» اما نکته جالب اینجاست که پیش از انجام این بازی آلمان‌ها حتی احتمال باخت را هم دور از ذهن نمی‌دانستند. روزنامه بیلد آلمان روز قبل از بازی نوشت: «فدراسیون فوتبال آلمان برای فردای روز بازی بلیت‌های برگشت بازیکنان و کادر فنی به کشور را رزرو کرده است.» با این همه اگرچه نمایش خوب الجزایری‌ها در برابر آلمان ستایش همگان را برانگیخت، اما شاید کمتر کسی هم از آنها انتظار پیروزی حداقل در این مقطع زمانی را داشت هرچند خیلی‌ها هم از این شکست ناراحت شدند. نمایش الجزایر دوشنبه‌شب فوق‌العاده بود. آنها چندین‌بار تا بازکردن دروازه نویر هم جلو رفتند. در نهایت بازی شجاعانه الجزایری‌ها باعث شد تا بازی به وقت اضافه کشیده شود. این آلمان‌ها بودند که در وقت اضافه‌کار را تمام کردند. دو گل شورله و اوزیل ژرمن‌ها را 2 بر صفر پیش انداخت. گل ثانیه‌های پایانی الجزایری‌ها نتیجه بازی را 2 بر یک کرد. الجزایر، آخرین نماینده قاره سیاه در جام بیستم با شایستگی برزیل را ترک کرد.
«وین رونی»، بازیکن تیم‌ملی انگلیس در صفحه توییترش نوشت: «با تیم بسیار خوب الجزایر همدردی می‌کنم. آنها نمایش بسیار خوبی برابر آلمان داشتند و دوست داشتم پیروز میدان باشند.» اشلی کول دیگر بازیکن انگلیسی هم این جمله را توییت کرد: «به احترام الجزایری‌ها کلاه از سر برمی‌دارم» خب اگر بگوییم الجزایری‌ها در برخی لحظات بازی حتی تیم برتر میدان بودند هم اغراق نکرده‌ایم. آنها آنقدر جسارت داشتند که حتی گل اول بازی را اگرچه آفساید بود به ثمر رساندند و در لحظات آخر بازی هم می‌توانستند گل تساوی را به ثمر برسانند اما سوت داور اجازه این کار را به آنها نداد. در پایان بازی «یواخیم لوو»، سرمربی آلمان‌ها به شبکه ZDF آلمان گفت: «برای کسب این پیروزی با تمام وجود جنگیدیم و البته در‌نیمه اول بد بودیم.» الجزایری‌ها این بازی را به ژرمن‌ها واگذار کردند اما از یاد نبریم این نخستین پیروزی ژرمن‌ها برابر الجزایر و اولین شکست الجزایری‌ها بود و به این ترتیب آلمان‌ها هنوز 2-یک از روباه صحرا عقب هستند. با صعود آلمان به یک‌چهارم نهایی این تیم رقیب فرانسه در این مرحله شد. به این ترتیب اروپایی‌ها مطمئن‌ هستند یک تیم در نیمه‌نهایی خواهند داشت. بازی آلمان -فرانسه یادآور دیدارهای خاطره‌انگیز آنها در‌جام‌های جهانی 1982 و 1986 خواهد بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.