|

تغییر نقش دروازه‌بان‌ها

هادی طباطبایی . کارشناس فوتبال

بازی بسیار زیبای آلمان و الجزایر دارای نکات فنی زیادی بود که می‌توان مقالات زیادی در مورد آن نوشت؛ بازی سراسر هجومی که می‌توانستیم از آن نکات زیادی بیاموزیم، اما نکته بارز این بازی حضور دو دروازه‌بان خوب دو تیم بود که باعث شد تا نگاه‌ها بیشتر متوجه دروازه‌بان‌ها شود. در این جام‌جهانی تیم‌های کمترشناخته‌شده (برای اهالی فوتبال ایران و مردم فوتبال‌دوست کشورمان) دروازه‌بان‌های خوبی داشتند که به‌تنهایی برای خودشان یک تیم کامل بودند. دروازه‌بان‌های تیم‌های شیلی، مکزیک، کلمبیا، نیجریه و الجزایر درون دروازه تیم‌های خود شاهکار بودند و باعث شدند خریداران خوبی در بین باشگاه‌های بزرگ پیدا کنند که نمونه آن حضور «براوو» دروازه‌بان شیلی در بارسلونا بود. دروازه‌بان مکزیک یک شاهکار فوق‌العاده در مقابل برزیل بود و دروازه‌بان کلمبیا هم قابلیت‌های زیادی داشت.
البته نباید از این نکته هم گذشت، تیم‌هایی که دروازه‌بان‌های خوب داشتند کل تیم هم دارای نظم و انضباط تاکتیکی خوب بودند و توانستند به‌خوبی ساختار دفاعی خود را حفظ کنند. در اینکه کاسیاس و بوفون دروازه‌بان‌های بزرگی هستند هیچ شکی وجود ندارد، اما تیم‌های آنها به هیچ عنوان منسجم نبودند و این دروازه‌بان‌های بزرگ بودند که ضربه خوردند.
دروازه‌بان الجزایر با اینکه به دلیل مسلط‌نبودن به زبان عربی نمی‌توانست به‌خوبی با مدافعان ارتباط برقرار کند، اما تمام فاکتورهای خوب دروازه‌بانی را داشت که یکی از آنها جسارت بود. او با زبان بین‌المللی فوتبال با بازیکنانش صحبت می‌کرد و آنها نیز به‌خوبی به او کمک می‌کردند، به‌طور کل دروازه‌بان الجزایر، از آن دسته دروازه‌بان‌هایی است که می‌تواند به دروازه‌بان بزرگی تبدیل شود.
در تیم‌های بزرگ دنیای فوتبال تنها مانوئل نویر، دروازه‌بان تیم‌ملی آلمان بود که نشان داد دیگر به یک دروازه‌بان شش‌دانگ با 25سال سن و قابلیت‌های زیاد تبدیل شده است. حضور در سه تورنمنت بزرگ و بازی در مراحل بالایی این تورنمنت‌ها از او یک دروازه‌بان بزرگ ساخته است که حتی از اولیور کان، دروازه‌بان اسطوره‌ای آلمان که تیمش را به‌تنهایی به فینال جام‌جهانی 2002 رساند کامل‌تر است.
تیم‌های حاضر در این جام‌جهانی اکثرا با دفاع خطی بازی می‌کنند و با محوشدن دفاع آخر در این تیم‌ها نقش دروازه‌بان‌ها پررنگ‌تر شده است و آن جای خالی دفاع آخر تیم‌ها را پر می‌کنند، در بین این دروازه‌بان‌ها نویر کامل‌ترین مهره محسوب می‌شود، تسلط به بازی با پا در کنار زمانبندی درست در خروج از دروازه باعث شد مربیان به او اعتماد کنند و نقشی بیشتر از قرارگرفتن درون دروازه از او بخواهند. نویر در بازی با الجزایر بیشتر از اینکه توپ را با دست بگیرد، بیشتر با پا توپ را لمس کرد. تیم آلمان از جمله تیم‌هایی است که خط دفاع خود را بسیار دورتر از دروازه خودی قرار می‌دهد و به همین دلیل باید از دروازه‌بانی استفاده کند که بتواند همان دو فاکتور نویر را داشته باشد.
جام‌جهانی برزیل2014 نسبت به جام‌جهانی 2010 آفریقای‌جنوبی علاوه بر تغییرات گسترده از نظر تاکتیکی برای دروازه‌بان‌ها هم دارای تغییرات زیادی بود، اول اینکه تعداد دروازه‌بان‌های خوب جام‌جهانی زیاد شده و دیگر دروازه‌بان نقش کلاسیک ندارد (البته بوفون و کاسیاس همچنان نقش کلاسیک دارند) و به‌غیر از دروازه‌بانی نقش یک مدافع پوششی را نیز ایفا می‌کنند.
نقش انکار‌ناپذیر دروازه‌بان‌ها از این مرحله به‌بعد بیشتر هم خواهد شد و شاهد خواهیم بود که تیم‌هایی موفق خواهند بود که از دروازه‌بان‌های باکیفیت‌تری برخوردار هستند و می‌توانند تیمشان را تا فینال مسابقات ببرند. اگر به بازی شیلی و برزیل نگاه کنید دروازه‌بان‌های دو تیم آخرین امید هر دو تیم برای صعود بودند و در ضربات پنالتی فوق‌العاده عمل کردند. در بازی یونان و کاستاریکا هم این دروازه‌بان تیم آمریکای‌مرکزی بود که تیمش را به ضربات پنالتی برد و در آنجا هم با گرفتن یک ضربه پنالتی باعث صعود تیمش شد.
با وجود حضور دروازه‌بان‌های خوب زیاد در تیم‌های مختلف من معتقد هستم نویر بهترین دروازه‌بان جام‌جهانی برزیل است. اما نمی‌توان از حضور بقیه دروازه‌بان‌های خوب این جام به‌راحتی گذشت.
بازی بسیار زیبای آلمان و الجزایر دارای نکات فنی زیادی بود که می‌توان مقالات زیادی در مورد آن نوشت؛ بازی سراسر هجومی که می‌توانستیم از آن نکات زیادی بیاموزیم، اما نکته بارز این بازی حضور دو دروازه‌بان خوب دو تیم بود که باعث شد تا نگاه‌ها بیشتر متوجه دروازه‌بان‌ها شود. در این جام‌جهانی تیم‌های کمترشناخته‌شده (برای اهالی فوتبال ایران و مردم فوتبال‌دوست کشورمان) دروازه‌بان‌های خوبی داشتند که به‌تنهایی برای خودشان یک تیم کامل بودند. دروازه‌بان‌های تیم‌های شیلی، مکزیک، کلمبیا، نیجریه و الجزایر درون دروازه تیم‌های خود شاهکار بودند و باعث شدند خریداران خوبی در بین باشگاه‌های بزرگ پیدا کنند که نمونه آن حضور «براوو» دروازه‌بان شیلی در بارسلونا بود. دروازه‌بان مکزیک یک شاهکار فوق‌العاده در مقابل برزیل بود و دروازه‌بان کلمبیا هم قابلیت‌های زیادی داشت.
البته نباید از این نکته هم گذشت، تیم‌هایی که دروازه‌بان‌های خوب داشتند کل تیم هم دارای نظم و انضباط تاکتیکی خوب بودند و توانستند به‌خوبی ساختار دفاعی خود را حفظ کنند. در اینکه کاسیاس و بوفون دروازه‌بان‌های بزرگی هستند هیچ شکی وجود ندارد، اما تیم‌های آنها به هیچ عنوان منسجم نبودند و این دروازه‌بان‌های بزرگ بودند که ضربه خوردند.
دروازه‌بان الجزایر با اینکه به دلیل مسلط‌نبودن به زبان عربی نمی‌توانست به‌خوبی با مدافعان ارتباط برقرار کند، اما تمام فاکتورهای خوب دروازه‌بانی را داشت که یکی از آنها جسارت بود. او با زبان بین‌المللی فوتبال با بازیکنانش صحبت می‌کرد و آنها نیز به‌خوبی به او کمک می‌کردند، به‌طور کل دروازه‌بان الجزایر، از آن دسته دروازه‌بان‌هایی است که می‌تواند به دروازه‌بان بزرگی تبدیل شود.
در تیم‌های بزرگ دنیای فوتبال تنها مانوئل نویر، دروازه‌بان تیم‌ملی آلمان بود که نشان داد دیگر به یک دروازه‌بان شش‌دانگ با 25سال سن و قابلیت‌های زیاد تبدیل شده است. حضور در سه تورنمنت بزرگ و بازی در مراحل بالایی این تورنمنت‌ها از او یک دروازه‌بان بزرگ ساخته است که حتی از اولیور کان، دروازه‌بان اسطوره‌ای آلمان که تیمش را به‌تنهایی به فینال جام‌جهانی 2002 رساند کامل‌تر است.
تیم‌های حاضر در این جام‌جهانی اکثرا با دفاع خطی بازی می‌کنند و با محوشدن دفاع آخر در این تیم‌ها نقش دروازه‌بان‌ها پررنگ‌تر شده است و آن جای خالی دفاع آخر تیم‌ها را پر می‌کنند، در بین این دروازه‌بان‌ها نویر کامل‌ترین مهره محسوب می‌شود، تسلط به بازی با پا در کنار زمانبندی درست در خروج از دروازه باعث شد مربیان به او اعتماد کنند و نقشی بیشتر از قرارگرفتن درون دروازه از او بخواهند. نویر در بازی با الجزایر بیشتر از اینکه توپ را با دست بگیرد، بیشتر با پا توپ را لمس کرد. تیم آلمان از جمله تیم‌هایی است که خط دفاع خود را بسیار دورتر از دروازه خودی قرار می‌دهد و به همین دلیل باید از دروازه‌بانی استفاده کند که بتواند همان دو فاکتور نویر را داشته باشد.
جام‌جهانی برزیل2014 نسبت به جام‌جهانی 2010 آفریقای‌جنوبی علاوه بر تغییرات گسترده از نظر تاکتیکی برای دروازه‌بان‌ها هم دارای تغییرات زیادی بود، اول اینکه تعداد دروازه‌بان‌های خوب جام‌جهانی زیاد شده و دیگر دروازه‌بان نقش کلاسیک ندارد (البته بوفون و کاسیاس همچنان نقش کلاسیک دارند) و به‌غیر از دروازه‌بانی نقش یک مدافع پوششی را نیز ایفا می‌کنند.
نقش انکار‌ناپذیر دروازه‌بان‌ها از این مرحله به‌بعد بیشتر هم خواهد شد و شاهد خواهیم بود که تیم‌هایی موفق خواهند بود که از دروازه‌بان‌های باکیفیت‌تری برخوردار هستند و می‌توانند تیمشان را تا فینال مسابقات ببرند. اگر به بازی شیلی و برزیل نگاه کنید دروازه‌بان‌های دو تیم آخرین امید هر دو تیم برای صعود بودند و در ضربات پنالتی فوق‌العاده عمل کردند. در بازی یونان و کاستاریکا هم این دروازه‌بان تیم آمریکای‌مرکزی بود که تیمش را به ضربات پنالتی برد و در آنجا هم با گرفتن یک ضربه پنالتی باعث صعود تیمش شد.
با وجود حضور دروازه‌بان‌های خوب زیاد در تیم‌های مختلف من معتقد هستم نویر بهترین دروازه‌بان جام‌جهانی برزیل است. اما نمی‌توان از حضور بقیه دروازه‌بان‌های خوب این جام به‌راحتی گذشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.