تب جامجهانی فوتبال در بزرگترین فستیوال تنیس دنیا
نگاه از «ویمبلدون» به برزیل
سینا حلیمی
وقتی سوت آغاز یکی از بازیهای جامجهانی 2010 زدهشد، آن سوی دنیا، جایی دور از تبوتاب جامآفریقایی، روی چمن سبز ویمبلدون هم رقابت تنیسی آغاز شد که گویا قرار نبود پایانی داشته باشد. سهبازی گروهی دوره قبلی جامجهانی خاتمه یافت اما جدال نیکولا ماهوی فرانسوی با جان ایسنر آمریکایی در دور اول تنیس ویمبلدون در سال 2010، دوبار بهخاطر طولانیشدن بیش از حد قطع شد و سرانجام طرفین پس از 11ساعتو5دقیقه بازی در سهروز به پایان رضایت دادند. جان ایسنر آمریکایی بعدها به خاطر برتری در این جدال و حضور در دو رقابت دیگر از 10بازی طولانی تاریخ تنیس به «ماراتن من» معروف شد اما مساله اصلی پیوند دوباره تنیس و فوتبال به بهانه شکلگیری طولانیترین رقابت تاریخ تنیس در گرماگرم جامجهانی2010 بود. حالا چهارسال از آن دوران گذشته. هیچ تنیسوری حوصله بازی طولانی را ندارد اما تا دلتان بخواهد شوروشوق برای پیگیری جامجهانی به چشم میخورد.
نادال امیدوار، اسپانیای ناامید
مرد شماره یک تنیس دنیا حال و روز تیمملی فوتبال کشورش را درک میکند چون خودش تقریبا 365روز قبل مانند اسپانیای 2014 در مرحله اول یک تورنمنت بزرگ ناکام ماند. فاتح 14گرند اسلم، امسال انتقام شکست دو سال قبل از روسل در دور دوم ویمبلدون را گرفت اما لاروخای او باید حداقل دوسال دیگر برای گرفتن انتقام یا آنچه حق خود میپندارد، صبر کند. رافائل به عنوان دوست نزدیک کاسیاس و حامی قدیمی رئال مادرید فرصت هیچگونه اظهارنظری درباره تیم دل بوسکه را به دست نیاورده اما به نوشته روزنامههای اسپانیایی، قبل از شروع جامجهانی در پیامی از تیمملی کشورش حمایت کرده بود. نادال پیش از این هم سابقه اظهارنظرهای فوتبالی را داشته و هنوز آنالیز نیمهفنی او قبل از بازی دورتموند و رئالمادرید در نیمهنهایی فصل 2013-2012 در خاطرهها باقی مانده است.
لیورپولی بدون تیمملی!
کارولینا وژنیاکی، شماره یک سابق تنیس زنان یک مورد عجیب و استثنایی است؛ نه به خاطر اینکه با تنها 23سال، هشتسال سابقه مفید در تنیس دارد یا اینکه بدون بردن حتی یک گرند اسلم مدتی در صدر رنکینگ بود بلکه بهدلیل علاقه آتشین به فوتبال. او همان اندازه که به کشورش، دانمارک تعصب دارد با علاقه اوضاع لیورپول محبوبش را هم تعقیب میکند و به گفته خودش در غیاب دانمارک، طرفدار لیورپولیهای انگلیس و سایر تیمها بود. انگار او پس از حذف انگلیس آن هم به دست یک لیورپولی به نام سوارس و خروج سوارس به خاطر گازگرفتن کیلینی، اوضاع روحی خوبی نداشت چون مدتی بعد به عادت چندوقت اخیر خود، خیلی زود از گردونه یک گرند اسلم دیگر بیرون رفت و در روز هفتم ویمبلدون برای سکونشینان دست تکان داد. کارولینا در روزهای اولیه جامجهانی برای لیورپولیهای تیمملی انگلیس آرزوی موفقیت کرده بود. انگار پس از جدایی از مک ایلروی، نامزد گلفباز معروفش، روزگار به آرزوهای او توجهی ندارد!
فرانسه خوب، فرانسه بد
ژو ویلفرد سونگا، بهترین تنیسور حال حاضر فرانسه که به خاطر شباهت ظاهری «کلی» تنیس نامیده میشود، برخلاف تیم فوتبال کشورش در ویمبلدون امسال ندرخشید. حالا که خروسهای آبی، سنت «درخشش در جامجهانی در صورت بالا آمدن از گروه!» را حفظ کردهاند، او و سایر تنیسورهای این کشور گویا همچنان باید چشمانتظار شکستهشدن طلسم قهرمانی یک تنیسور مرد فرانسوی در دوران حرفهایشدن رقابتهای ویمبلدون باشند! سونگا مدتی قبل از حذف در دوشنبه پرحادثه ویمبلدون توسط جوکوویچ، درباره تیمملی فرانسه حرفهای جالبی زده بود: «ما دیگر زیدان نداریم اما جوانان فعلی استعداد زیادی دارند و با کمک آنها میتوانیم خاطرات خوب گذشته را تکرار کنیم. روزهای خوب و پرافتخار جامجهانی2006 را به یاد دارم و میدانم میتوانیم آن روزهای خوب را تکرار کنیم.»
افسانه بزرگ، حامی سوئیس
راجر فدرر، پرافتخارترین تنیسور تاریخ گرند اسلمها بهخاطر حمایت از بارسلونا و تیم زادگاهش، بازل یک فوتبالی تمامعیار شناخته میشود. او به تیمملی کشورش تعصب دارد و هر چند به خاطر حضور در یکی از آخرین ویمبلدونهای دوران حرفهایاش فرصت تماشای بازیهای سوئیس را به دست نیاورده اما مانند همه هموطنانش امیدوار است مردان هیتسفیلد مانند او و واورینکا، کارهای لازم برای شگفتزده کردن جهان را انجام بدهند.
ماری، هدف شوخیها
قطعا قهرمان اسکاتلندی دوره قبل ویمبلدون علاقهای به موفقیت تنها بریتانیایی حاضر در جامجهانی 2014 نداشت اما رسانههای انگلیس در شوخیهای خودشان برای او جای ویژهای لحاظ کرده بودند. آنها در اشاره به پایان انتظار هفتدههای بریتانیا برای قهرمانی در بخش مردان ویمبلدون به دست ماری، ادعا کرده بودند تیمملی انگلیس هم برای اینکه نشان دهد از او چیزی کم ندارد، باید در جامجهانی 2014 طلسم ناکامیهای متوالی را بشکند و قهرمان شود؛ رویایی که البته خیلی زود مدفون شد... .
نادال امیدوار، اسپانیای ناامید
مرد شماره یک تنیس دنیا حال و روز تیمملی فوتبال کشورش را درک میکند چون خودش تقریبا 365روز قبل مانند اسپانیای 2014 در مرحله اول یک تورنمنت بزرگ ناکام ماند. فاتح 14گرند اسلم، امسال انتقام شکست دو سال قبل از روسل در دور دوم ویمبلدون را گرفت اما لاروخای او باید حداقل دوسال دیگر برای گرفتن انتقام یا آنچه حق خود میپندارد، صبر کند. رافائل به عنوان دوست نزدیک کاسیاس و حامی قدیمی رئال مادرید فرصت هیچگونه اظهارنظری درباره تیم دل بوسکه را به دست نیاورده اما به نوشته روزنامههای اسپانیایی، قبل از شروع جامجهانی در پیامی از تیمملی کشورش حمایت کرده بود. نادال پیش از این هم سابقه اظهارنظرهای فوتبالی را داشته و هنوز آنالیز نیمهفنی او قبل از بازی دورتموند و رئالمادرید در نیمهنهایی فصل 2013-2012 در خاطرهها باقی مانده است.
لیورپولی بدون تیمملی!
کارولینا وژنیاکی، شماره یک سابق تنیس زنان یک مورد عجیب و استثنایی است؛ نه به خاطر اینکه با تنها 23سال، هشتسال سابقه مفید در تنیس دارد یا اینکه بدون بردن حتی یک گرند اسلم مدتی در صدر رنکینگ بود بلکه بهدلیل علاقه آتشین به فوتبال. او همان اندازه که به کشورش، دانمارک تعصب دارد با علاقه اوضاع لیورپول محبوبش را هم تعقیب میکند و به گفته خودش در غیاب دانمارک، طرفدار لیورپولیهای انگلیس و سایر تیمها بود. انگار او پس از حذف انگلیس آن هم به دست یک لیورپولی به نام سوارس و خروج سوارس به خاطر گازگرفتن کیلینی، اوضاع روحی خوبی نداشت چون مدتی بعد به عادت چندوقت اخیر خود، خیلی زود از گردونه یک گرند اسلم دیگر بیرون رفت و در روز هفتم ویمبلدون برای سکونشینان دست تکان داد. کارولینا در روزهای اولیه جامجهانی برای لیورپولیهای تیمملی انگلیس آرزوی موفقیت کرده بود. انگار پس از جدایی از مک ایلروی، نامزد گلفباز معروفش، روزگار به آرزوهای او توجهی ندارد!
فرانسه خوب، فرانسه بد
ژو ویلفرد سونگا، بهترین تنیسور حال حاضر فرانسه که به خاطر شباهت ظاهری «کلی» تنیس نامیده میشود، برخلاف تیم فوتبال کشورش در ویمبلدون امسال ندرخشید. حالا که خروسهای آبی، سنت «درخشش در جامجهانی در صورت بالا آمدن از گروه!» را حفظ کردهاند، او و سایر تنیسورهای این کشور گویا همچنان باید چشمانتظار شکستهشدن طلسم قهرمانی یک تنیسور مرد فرانسوی در دوران حرفهایشدن رقابتهای ویمبلدون باشند! سونگا مدتی قبل از حذف در دوشنبه پرحادثه ویمبلدون توسط جوکوویچ، درباره تیمملی فرانسه حرفهای جالبی زده بود: «ما دیگر زیدان نداریم اما جوانان فعلی استعداد زیادی دارند و با کمک آنها میتوانیم خاطرات خوب گذشته را تکرار کنیم. روزهای خوب و پرافتخار جامجهانی2006 را به یاد دارم و میدانم میتوانیم آن روزهای خوب را تکرار کنیم.»
افسانه بزرگ، حامی سوئیس
راجر فدرر، پرافتخارترین تنیسور تاریخ گرند اسلمها بهخاطر حمایت از بارسلونا و تیم زادگاهش، بازل یک فوتبالی تمامعیار شناخته میشود. او به تیمملی کشورش تعصب دارد و هر چند به خاطر حضور در یکی از آخرین ویمبلدونهای دوران حرفهایاش فرصت تماشای بازیهای سوئیس را به دست نیاورده اما مانند همه هموطنانش امیدوار است مردان هیتسفیلد مانند او و واورینکا، کارهای لازم برای شگفتزده کردن جهان را انجام بدهند.
ماری، هدف شوخیها
قطعا قهرمان اسکاتلندی دوره قبل ویمبلدون علاقهای به موفقیت تنها بریتانیایی حاضر در جامجهانی 2014 نداشت اما رسانههای انگلیس در شوخیهای خودشان برای او جای ویژهای لحاظ کرده بودند. آنها در اشاره به پایان انتظار هفتدههای بریتانیا برای قهرمانی در بخش مردان ویمبلدون به دست ماری، ادعا کرده بودند تیمملی انگلیس هم برای اینکه نشان دهد از او چیزی کم ندارد، باید در جامجهانی 2014 طلسم ناکامیهای متوالی را بشکند و قهرمان شود؛ رویایی که البته خیلی زود مدفون شد... .
وقتی سوت آغاز یکی از بازیهای جامجهانی 2010 زدهشد، آن سوی دنیا، جایی دور از تبوتاب جامآفریقایی، روی چمن سبز ویمبلدون هم رقابت تنیسی آغاز شد که گویا قرار نبود پایانی داشته باشد. سهبازی گروهی دوره قبلی جامجهانی خاتمه یافت اما جدال نیکولا ماهوی فرانسوی با جان ایسنر آمریکایی در دور اول تنیس ویمبلدون در سال 2010، دوبار بهخاطر طولانیشدن بیش از حد قطع شد و سرانجام طرفین پس از 11ساعتو5دقیقه بازی در سهروز به پایان رضایت دادند. جان ایسنر آمریکایی بعدها به خاطر برتری در این جدال و حضور در دو رقابت دیگر از 10بازی طولانی تاریخ تنیس به «ماراتن من» معروف شد اما مساله اصلی پیوند دوباره تنیس و فوتبال به بهانه شکلگیری طولانیترین رقابت تاریخ تنیس در گرماگرم جامجهانی2010 بود. حالا چهارسال از آن دوران گذشته. هیچ تنیسوری حوصله بازی طولانی را ندارد اما تا دلتان بخواهد شوروشوق برای پیگیری جامجهانی به چشم میخورد.
نادال امیدوار، اسپانیای ناامید
مرد شماره یک تنیس دنیا حال و روز تیمملی فوتبال کشورش را درک میکند چون خودش تقریبا 365روز قبل مانند اسپانیای 2014 در مرحله اول یک تورنمنت بزرگ ناکام ماند. فاتح 14گرند اسلم، امسال انتقام شکست دو سال قبل از روسل در دور دوم ویمبلدون را گرفت اما لاروخای او باید حداقل دوسال دیگر برای گرفتن انتقام یا آنچه حق خود میپندارد، صبر کند. رافائل به عنوان دوست نزدیک کاسیاس و حامی قدیمی رئال مادرید فرصت هیچگونه اظهارنظری درباره تیم دل بوسکه را به دست نیاورده اما به نوشته روزنامههای اسپانیایی، قبل از شروع جامجهانی در پیامی از تیمملی کشورش حمایت کرده بود. نادال پیش از این هم سابقه اظهارنظرهای فوتبالی را داشته و هنوز آنالیز نیمهفنی او قبل از بازی دورتموند و رئالمادرید در نیمهنهایی فصل 2013-2012 در خاطرهها باقی مانده است.
لیورپولی بدون تیمملی!
کارولینا وژنیاکی، شماره یک سابق تنیس زنان یک مورد عجیب و استثنایی است؛ نه به خاطر اینکه با تنها 23سال، هشتسال سابقه مفید در تنیس دارد یا اینکه بدون بردن حتی یک گرند اسلم مدتی در صدر رنکینگ بود بلکه بهدلیل علاقه آتشین به فوتبال. او همان اندازه که به کشورش، دانمارک تعصب دارد با علاقه اوضاع لیورپول محبوبش را هم تعقیب میکند و به گفته خودش در غیاب دانمارک، طرفدار لیورپولیهای انگلیس و سایر تیمها بود. انگار او پس از حذف انگلیس آن هم به دست یک لیورپولی به نام سوارس و خروج سوارس به خاطر گازگرفتن کیلینی، اوضاع روحی خوبی نداشت چون مدتی بعد به عادت چندوقت اخیر خود، خیلی زود از گردونه یک گرند اسلم دیگر بیرون رفت و در روز هفتم ویمبلدون برای سکونشینان دست تکان داد. کارولینا در روزهای اولیه جامجهانی برای لیورپولیهای تیمملی انگلیس آرزوی موفقیت کرده بود. انگار پس از جدایی از مک ایلروی، نامزد گلفباز معروفش، روزگار به آرزوهای او توجهی ندارد!
فرانسه خوب، فرانسه بد
ژو ویلفرد سونگا، بهترین تنیسور حال حاضر فرانسه که به خاطر شباهت ظاهری «کلی» تنیس نامیده میشود، برخلاف تیم فوتبال کشورش در ویمبلدون امسال ندرخشید. حالا که خروسهای آبی، سنت «درخشش در جامجهانی در صورت بالا آمدن از گروه!» را حفظ کردهاند، او و سایر تنیسورهای این کشور گویا همچنان باید چشمانتظار شکستهشدن طلسم قهرمانی یک تنیسور مرد فرانسوی در دوران حرفهایشدن رقابتهای ویمبلدون باشند! سونگا مدتی قبل از حذف در دوشنبه پرحادثه ویمبلدون توسط جوکوویچ، درباره تیمملی فرانسه حرفهای جالبی زده بود: «ما دیگر زیدان نداریم اما جوانان فعلی استعداد زیادی دارند و با کمک آنها میتوانیم خاطرات خوب گذشته را تکرار کنیم. روزهای خوب و پرافتخار جامجهانی2006 را به یاد دارم و میدانم میتوانیم آن روزهای خوب را تکرار کنیم.»
افسانه بزرگ، حامی سوئیس
راجر فدرر، پرافتخارترین تنیسور تاریخ گرند اسلمها بهخاطر حمایت از بارسلونا و تیم زادگاهش، بازل یک فوتبالی تمامعیار شناخته میشود. او به تیمملی کشورش تعصب دارد و هر چند به خاطر حضور در یکی از آخرین ویمبلدونهای دوران حرفهایاش فرصت تماشای بازیهای سوئیس را به دست نیاورده اما مانند همه هموطنانش امیدوار است مردان هیتسفیلد مانند او و واورینکا، کارهای لازم برای شگفتزده کردن جهان را انجام بدهند.
ماری، هدف شوخیها
قطعا قهرمان اسکاتلندی دوره قبل ویمبلدون علاقهای به موفقیت تنها بریتانیایی حاضر در جامجهانی 2014 نداشت اما رسانههای انگلیس در شوخیهای خودشان برای او جای ویژهای لحاظ کرده بودند. آنها در اشاره به پایان انتظار هفتدههای بریتانیا برای قهرمانی در بخش مردان ویمبلدون به دست ماری، ادعا کرده بودند تیمملی انگلیس هم برای اینکه نشان دهد از او چیزی کم ندارد، باید در جامجهانی 2014 طلسم ناکامیهای متوالی را بشکند و قهرمان شود؛ رویایی که البته خیلی زود مدفون شد... .
نادال امیدوار، اسپانیای ناامید
مرد شماره یک تنیس دنیا حال و روز تیمملی فوتبال کشورش را درک میکند چون خودش تقریبا 365روز قبل مانند اسپانیای 2014 در مرحله اول یک تورنمنت بزرگ ناکام ماند. فاتح 14گرند اسلم، امسال انتقام شکست دو سال قبل از روسل در دور دوم ویمبلدون را گرفت اما لاروخای او باید حداقل دوسال دیگر برای گرفتن انتقام یا آنچه حق خود میپندارد، صبر کند. رافائل به عنوان دوست نزدیک کاسیاس و حامی قدیمی رئال مادرید فرصت هیچگونه اظهارنظری درباره تیم دل بوسکه را به دست نیاورده اما به نوشته روزنامههای اسپانیایی، قبل از شروع جامجهانی در پیامی از تیمملی کشورش حمایت کرده بود. نادال پیش از این هم سابقه اظهارنظرهای فوتبالی را داشته و هنوز آنالیز نیمهفنی او قبل از بازی دورتموند و رئالمادرید در نیمهنهایی فصل 2013-2012 در خاطرهها باقی مانده است.
لیورپولی بدون تیمملی!
کارولینا وژنیاکی، شماره یک سابق تنیس زنان یک مورد عجیب و استثنایی است؛ نه به خاطر اینکه با تنها 23سال، هشتسال سابقه مفید در تنیس دارد یا اینکه بدون بردن حتی یک گرند اسلم مدتی در صدر رنکینگ بود بلکه بهدلیل علاقه آتشین به فوتبال. او همان اندازه که به کشورش، دانمارک تعصب دارد با علاقه اوضاع لیورپول محبوبش را هم تعقیب میکند و به گفته خودش در غیاب دانمارک، طرفدار لیورپولیهای انگلیس و سایر تیمها بود. انگار او پس از حذف انگلیس آن هم به دست یک لیورپولی به نام سوارس و خروج سوارس به خاطر گازگرفتن کیلینی، اوضاع روحی خوبی نداشت چون مدتی بعد به عادت چندوقت اخیر خود، خیلی زود از گردونه یک گرند اسلم دیگر بیرون رفت و در روز هفتم ویمبلدون برای سکونشینان دست تکان داد. کارولینا در روزهای اولیه جامجهانی برای لیورپولیهای تیمملی انگلیس آرزوی موفقیت کرده بود. انگار پس از جدایی از مک ایلروی، نامزد گلفباز معروفش، روزگار به آرزوهای او توجهی ندارد!
فرانسه خوب، فرانسه بد
ژو ویلفرد سونگا، بهترین تنیسور حال حاضر فرانسه که به خاطر شباهت ظاهری «کلی» تنیس نامیده میشود، برخلاف تیم فوتبال کشورش در ویمبلدون امسال ندرخشید. حالا که خروسهای آبی، سنت «درخشش در جامجهانی در صورت بالا آمدن از گروه!» را حفظ کردهاند، او و سایر تنیسورهای این کشور گویا همچنان باید چشمانتظار شکستهشدن طلسم قهرمانی یک تنیسور مرد فرانسوی در دوران حرفهایشدن رقابتهای ویمبلدون باشند! سونگا مدتی قبل از حذف در دوشنبه پرحادثه ویمبلدون توسط جوکوویچ، درباره تیمملی فرانسه حرفهای جالبی زده بود: «ما دیگر زیدان نداریم اما جوانان فعلی استعداد زیادی دارند و با کمک آنها میتوانیم خاطرات خوب گذشته را تکرار کنیم. روزهای خوب و پرافتخار جامجهانی2006 را به یاد دارم و میدانم میتوانیم آن روزهای خوب را تکرار کنیم.»
افسانه بزرگ، حامی سوئیس
راجر فدرر، پرافتخارترین تنیسور تاریخ گرند اسلمها بهخاطر حمایت از بارسلونا و تیم زادگاهش، بازل یک فوتبالی تمامعیار شناخته میشود. او به تیمملی کشورش تعصب دارد و هر چند به خاطر حضور در یکی از آخرین ویمبلدونهای دوران حرفهایاش فرصت تماشای بازیهای سوئیس را به دست نیاورده اما مانند همه هموطنانش امیدوار است مردان هیتسفیلد مانند او و واورینکا، کارهای لازم برای شگفتزده کردن جهان را انجام بدهند.
ماری، هدف شوخیها
قطعا قهرمان اسکاتلندی دوره قبل ویمبلدون علاقهای به موفقیت تنها بریتانیایی حاضر در جامجهانی 2014 نداشت اما رسانههای انگلیس در شوخیهای خودشان برای او جای ویژهای لحاظ کرده بودند. آنها در اشاره به پایان انتظار هفتدههای بریتانیا برای قهرمانی در بخش مردان ویمبلدون به دست ماری، ادعا کرده بودند تیمملی انگلیس هم برای اینکه نشان دهد از او چیزی کم ندارد، باید در جامجهانی 2014 طلسم ناکامیهای متوالی را بشکند و قهرمان شود؛ رویایی که البته خیلی زود مدفون شد... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.