|

عطف کتاب 2

جزیره رویاها
به‌تازگی ترجمه دیگری از یکی از داستان‌های ژوزه ساراماگو با نام «داستان جزیره ناشناخته» توسط رضا اسکندری و در نشر گهرشید منتشر شده است. البته این ترجمه از زبانی نزدیک‌تر به زبان مبدأ یعنی زبان اسپانیولی به فارسی برگردانده شده است. مترجم در مقدمه‌ای که بر این داستان کوتاه نوشته، به این موضوع اشاره کرده که ساراماگو در این روایت کوتاه، هرچند به محافظه‌کارترین و فردباورترین شکل ممکن، اما راه را بر رهایی می‌گشاید؛ مردی که ایمان به جایی فراتر از هستی هر روزه‌اش او را به جست‌وجوی جزیره‌ای ناشناخته می‌کشاند، و زنی که آتش ایمان مرد را خریدار است. آنجا که بیداری خود را به خواب می‌نمایاند، لحظه بادبان‌گشودن و رفتن است و آنکه سکان به رویا می‌سپارد، دریانوردی کارکشته. به نوشته مترجم، «جزیره ناشناخته موطن بی‌شمار کسانی است که رویایی دارند. تخدیر شگفت موجی است که انسانی را، سودازده رفتن و بازیافتن، وامی‌دارد تا عرصه زیست خود را، هرچند سیال و خرامان بر آب، اما آنگونه بسازد که در رویایی دور دیده است. بیهوده نیست اگر شوقی چنین، دروازه‌های شاه را بگشاید و ایمان و علم را هماورد بخواند؛ و سرانجام، آزاد از لنگرگاه، تقدیر جزیره‌ای را ترسیم کند که منقاد نام و شناخت نخواهد بود». در بخشی از داستان می‌خوانیم: «برای او آرزوهای خوش کرده بود، اما خودش کسی بود که تمام شب را به رویا گذراند. در رویا دید که کشتی‌اش بر موج‌هایی بلند می‌راند، با سه‌بادبان مثلثی برافراشته درخشان، راه بر موج می‌گشاید، در حالی که او سکان را به دست دارد و خدمه‌اش در سایه‌ای استراحت می‌کنند. نمی‌دانست چگونه ملوانانی که در بندر و در شهر حاضر به همراهی‌اش در جست‌وجوی جزیره ناشناخته نشدند آنجا بودند، شاید از طعنه‌های زمختی که نثارش کرده بودند، پشیمان شده بودند.»

توقف زندگی در لحظه گناه
«آق وی؛ هیولای آسمان» داستان کوتاهی است از کنزابورو اوئه که توسط سارا اسکندری به فارسی ترجمه شده است. کنزابورو اوئه از نویسندگان شناخته‌شده معاصر ژاپن است که در سال 1935 متولد شده و در همان زمان دانشجویی‌اش آثاری را به چاپ رسانده است. مترجم این داستان در توضیحاتی که در مقدمه کتاب آورده، درباره ویژگی‌های آثار اوئه به مضمون سیاسی، اجتماعی و فلسفی نوشته‌های او اشاره کرده است. «در اواخر دهه50میلادی آثاری از او به چاپ رسید که به زندگی کودکان روستایی می‌پرداخت. آثار او در این دوره، بازتاب زندگی کودکی او در روستای شیکوکو است. سپس در فاصله سال‌های 1958 تا 1961 آثاری را منتشر کرد که در آنها اشغال ژاپن را با زبانی استعاری به تصویر کشیده بود. موضوع این داستان‌ها به گفته خود اوئه، غالبا رابطه میان یک خارجی قدرتمند، یک ژاپنی کم‌وبیش تحقیرشده و شخص سومی است که میان این دو قرار گرفته است. در تمام این آثار، کاراکتر ژاپنی منفعل و بی‌عمل است و از هر نوع رشد روانی و معنوی بازمی‌ماند. دیگر ویژگی آثار این دوره، استفاده از موقعیت‌های جنسی فراوان در آنهاست» اوئه در ادامه از فضای جنسی فاصله گرفت و بیشتر به توصیف خشونت‌های اقشار خاصی از جامعه روی آورد. آثار این دوره او تحت تاثیر ادبیات اگزیستانسیالیستی بوده است. اما داستان «آق وی، هیولای آسمان»، در سال 1964 نوشته شده و فضاسازی‌های غریبی در این داستان دیده می‌شود. در این داستان به رابطه انسان‌ها و ارواح پرداخته شده و اوئه روایت می‌کند که چگونه ارواح به زندگی انسان‌ها وارد می‌شوند، چگونه گذشته، آینده را رقم می‌زند و چطور احساس گناه زندگی را در یک لحظه متوقف می‌کند. این داستان اوئه مورد توجه منتقدان قرار گرفته است.
جزیره رویاها
به‌تازگی ترجمه دیگری از یکی از داستان‌های ژوزه ساراماگو با نام «داستان جزیره ناشناخته» توسط رضا اسکندری و در نشر گهرشید منتشر شده است. البته این ترجمه از زبانی نزدیک‌تر به زبان مبدأ یعنی زبان اسپانیولی به فارسی برگردانده شده است. مترجم در مقدمه‌ای که بر این داستان کوتاه نوشته، به این موضوع اشاره کرده که ساراماگو در این روایت کوتاه، هرچند به محافظه‌کارترین و فردباورترین شکل ممکن، اما راه را بر رهایی می‌گشاید؛ مردی که ایمان به جایی فراتر از هستی هر روزه‌اش او را به جست‌وجوی جزیره‌ای ناشناخته می‌کشاند، و زنی که آتش ایمان مرد را خریدار است. آنجا که بیداری خود را به خواب می‌نمایاند، لحظه بادبان‌گشودن و رفتن است و آنکه سکان به رویا می‌سپارد، دریانوردی کارکشته. به نوشته مترجم، «جزیره ناشناخته موطن بی‌شمار کسانی است که رویایی دارند. تخدیر شگفت موجی است که انسانی را، سودازده رفتن و بازیافتن، وامی‌دارد تا عرصه زیست خود را، هرچند سیال و خرامان بر آب، اما آنگونه بسازد که در رویایی دور دیده است. بیهوده نیست اگر شوقی چنین، دروازه‌های شاه را بگشاید و ایمان و علم را هماورد بخواند؛ و سرانجام، آزاد از لنگرگاه، تقدیر جزیره‌ای را ترسیم کند که منقاد نام و شناخت نخواهد بود». در بخشی از داستان می‌خوانیم: «برای او آرزوهای خوش کرده بود، اما خودش کسی بود که تمام شب را به رویا گذراند. در رویا دید که کشتی‌اش بر موج‌هایی بلند می‌راند، با سه‌بادبان مثلثی برافراشته درخشان، راه بر موج می‌گشاید، در حالی که او سکان را به دست دارد و خدمه‌اش در سایه‌ای استراحت می‌کنند. نمی‌دانست چگونه ملوانانی که در بندر و در شهر حاضر به همراهی‌اش در جست‌وجوی جزیره ناشناخته نشدند آنجا بودند، شاید از طعنه‌های زمختی که نثارش کرده بودند، پشیمان شده بودند.»

توقف زندگی در لحظه گناه
«آق وی؛ هیولای آسمان» داستان کوتاهی است از کنزابورو اوئه که توسط سارا اسکندری به فارسی ترجمه شده است. کنزابورو اوئه از نویسندگان شناخته‌شده معاصر ژاپن است که در سال 1935 متولد شده و در همان زمان دانشجویی‌اش آثاری را به چاپ رسانده است. مترجم این داستان در توضیحاتی که در مقدمه کتاب آورده، درباره ویژگی‌های آثار اوئه به مضمون سیاسی، اجتماعی و فلسفی نوشته‌های او اشاره کرده است. «در اواخر دهه50میلادی آثاری از او به چاپ رسید که به زندگی کودکان روستایی می‌پرداخت. آثار او در این دوره، بازتاب زندگی کودکی او در روستای شیکوکو است. سپس در فاصله سال‌های 1958 تا 1961 آثاری را منتشر کرد که در آنها اشغال ژاپن را با زبانی استعاری به تصویر کشیده بود. موضوع این داستان‌ها به گفته خود اوئه، غالبا رابطه میان یک خارجی قدرتمند، یک ژاپنی کم‌وبیش تحقیرشده و شخص سومی است که میان این دو قرار گرفته است. در تمام این آثار، کاراکتر ژاپنی منفعل و بی‌عمل است و از هر نوع رشد روانی و معنوی بازمی‌ماند. دیگر ویژگی آثار این دوره، استفاده از موقعیت‌های جنسی فراوان در آنهاست» اوئه در ادامه از فضای جنسی فاصله گرفت و بیشتر به توصیف خشونت‌های اقشار خاصی از جامعه روی آورد. آثار این دوره او تحت تاثیر ادبیات اگزیستانسیالیستی بوده است. اما داستان «آق وی، هیولای آسمان»، در سال 1964 نوشته شده و فضاسازی‌های غریبی در این داستان دیده می‌شود. در این داستان به رابطه انسان‌ها و ارواح پرداخته شده و اوئه روایت می‌کند که چگونه ارواح به زندگی انسان‌ها وارد می‌شوند، چگونه گذشته، آینده را رقم می‌زند و چطور احساس گناه زندگی را در یک لحظه متوقف می‌کند. این داستان اوئه مورد توجه منتقدان قرار گرفته است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.