روزی که برزیلیها ایرانی شدند
شرق: همانطور که 31خرداد یک روز فراموشنشدنی برای فوتبال ایران بود، این روز را باید یک روز خاطرهانگیز برای شهروندان شهر بلوهوریزونته برزیل هم دانست. حدود 10 هزار برزیلی که به ورزشگاه «اتلتیکو مینیهرو» آمده بودند، تصور نمیکردند اینگونه ایران آنها را برابر رقیب دیرینهشان سربلند کند. در بازی ایران- نیجریه ورزشگاه در اختیار مردم شهر کوریتیبا بود، آنها دو دسته شده بودند؛ هواداران تیم کوریتیبا، تیم سبزپوش شهر، حامی نیجریه بودند و طرفداران تیم اتلتیکو پارانائنسه دیگر تیم شهر، ایران را انتخاب کرده بودند. در آخر هم حوصله هر دو گروه سررفت، اما در بلوهوریزونته داستان متفاوت بود. برزیلیها از همان ابتدا برای کری با آرژانتینیها بلیت بازی را خریده بودند. در اطراف ورزشگاه کری آرژانتین- برزیل و پله- مارادونا بهوضوح دیده میشد، البته در فضایی کاملا دوستانه. برزیلیها برای همراهی با ایرانیها همه کار میکردند از تهیه پیراهن ایران گرفته تا همراهی در شعارهای فارسی. جالب اینکه در بلوهوریزونته هم مثل کوریتیبا خیلیها دقیقا نمیدانستند ایران کجاست و چگونه کشوری است و با پوشیدن لباس عربی برای تشویق ایران
آمده بودند. جو ورزشگاه کاملا به سود آرژانتین بود. در ورزشگاه حدودا 67هزارنفری مینیهرو بیش از 50هزار آرژانتینی دیده میشد، برگزاری جامجهانی در کشور همسایه این مزایا را هم دارد. پراکندگی ایرانیها باعث شده بود که تخمین تعداد آنها سخت باشد اما میشد گفت حداکثر پنجهزار ایرانی که بیشتر آنها از کانادا و آمریکا به برزیل آمده بودند در ورزشگاه حاضر بودند. برزیلیها هم که با پیراهن زردشان و پیراهن سفید و سیاه تیم اتلتیکو مینیهرو قابل تشخیص بودند، نزدیک به 10هزارنفر میشدند. بازی دلاورانه یوزپلنگهای ایرانی اتحاد جالبی بین ایرانیها و برزیلیها به وجود آورد. تنها پس از یک ربع جو ورزشگاه از دست ایران خارج شد. به راحتی میشد نام بازیکنها را از میان تشویقها شنید. شعار مشترک ایرانیها و برزیلیها هم کاملا عنان کار را از دست آرژانتینیها خارج کرده بود: «اوله اوله اوله... ایران، ایران» برزیلیها با شدت و حرارت پس از هر حمله ایران این شعار را سر میدادند. برزیلیهای خوشاخلاق برای ایران سنگ تمام گذاشتند، تنها چند دقیقه مانده بود که این شعار ابتکاری به پایان داستان ایران- آرژانتین تبدیل شود، اما یک اعجوبه همه چیز را
خراب کرد. با این حال از روز شنبه مردم برزیل بهویژه ساکنان بلوهوریزونته احساس دیگری نسبت به ایران پیدا کردند. نگاه همراه تحسین و همدردی آنها در رودررویی با آنهایی که پیراهن ایران را برتن داشتند کاملا مشهود بود.
شرق: همانطور که 31خرداد یک روز فراموشنشدنی برای فوتبال ایران بود، این روز را باید یک روز خاطرهانگیز برای شهروندان شهر بلوهوریزونته برزیل هم دانست. حدود 10 هزار برزیلی که به ورزشگاه «اتلتیکو مینیهرو» آمده بودند، تصور نمیکردند اینگونه ایران آنها را برابر رقیب دیرینهشان سربلند کند. در بازی ایران- نیجریه ورزشگاه در اختیار مردم شهر کوریتیبا بود، آنها دو دسته شده بودند؛ هواداران تیم کوریتیبا، تیم سبزپوش شهر، حامی نیجریه بودند و طرفداران تیم اتلتیکو پارانائنسه دیگر تیم شهر، ایران را انتخاب کرده بودند. در آخر هم حوصله هر دو گروه سررفت، اما در بلوهوریزونته داستان متفاوت بود. برزیلیها از همان ابتدا برای کری با آرژانتینیها بلیت بازی را خریده بودند. در اطراف ورزشگاه کری آرژانتین- برزیل و پله- مارادونا بهوضوح دیده میشد، البته در فضایی کاملا دوستانه. برزیلیها برای همراهی با ایرانیها همه کار میکردند از تهیه پیراهن ایران گرفته تا همراهی در شعارهای فارسی. جالب اینکه در بلوهوریزونته هم مثل کوریتیبا خیلیها دقیقا نمیدانستند ایران کجاست و چگونه کشوری است و با پوشیدن لباس عربی برای تشویق ایران
آمده بودند. جو ورزشگاه کاملا به سود آرژانتین بود. در ورزشگاه حدودا 67هزارنفری مینیهرو بیش از 50هزار آرژانتینی دیده میشد، برگزاری جامجهانی در کشور همسایه این مزایا را هم دارد. پراکندگی ایرانیها باعث شده بود که تخمین تعداد آنها سخت باشد اما میشد گفت حداکثر پنجهزار ایرانی که بیشتر آنها از کانادا و آمریکا به برزیل آمده بودند در ورزشگاه حاضر بودند. برزیلیها هم که با پیراهن زردشان و پیراهن سفید و سیاه تیم اتلتیکو مینیهرو قابل تشخیص بودند، نزدیک به 10هزارنفر میشدند. بازی دلاورانه یوزپلنگهای ایرانی اتحاد جالبی بین ایرانیها و برزیلیها به وجود آورد. تنها پس از یک ربع جو ورزشگاه از دست ایران خارج شد. به راحتی میشد نام بازیکنها را از میان تشویقها شنید. شعار مشترک ایرانیها و برزیلیها هم کاملا عنان کار را از دست آرژانتینیها خارج کرده بود: «اوله اوله اوله... ایران، ایران» برزیلیها با شدت و حرارت پس از هر حمله ایران این شعار را سر میدادند. برزیلیهای خوشاخلاق برای ایران سنگ تمام گذاشتند، تنها چند دقیقه مانده بود که این شعار ابتکاری به پایان داستان ایران- آرژانتین تبدیل شود، اما یک اعجوبه همه چیز را
خراب کرد. با این حال از روز شنبه مردم برزیل بهویژه ساکنان بلوهوریزونته احساس دیگری نسبت به ایران پیدا کردند. نگاه همراه تحسین و همدردی آنها در رودررویی با آنهایی که پیراهن ایران را برتن داشتند کاملا مشهود بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.