برای تاریخ
بیژن ذوالفقارنسب . مربی پیشین تیم ملی
بازی مهمی که چندین ماه منتظر آن بودیم، بالاخره فرارسید و خدا را شکر، سربلند از زمین خارج شدیم. اغلب پیشبینیها از گلبارانشدن تیم ایران حکایت میکرد و اینکه شروع آتشبازی «مسی» و یارانش از چه دقیقهای آغاز خواهد شد، اما بار دیگر به جهانیان اثبات کردیم که فوتبال، ورزشی غیرقابلپیشبینی است و تیمهای بهظاهر ضعیف هم با تکیه بر عزم و جسارت خود میتوانند یقه تیمهای بزرگ را بگیرند و آنها را به مخمصه بیندازند. «یوزها»؛ در تمام بازی دلاورانه و با تمام وجود بازی کردند و در تمام دقایق، دلاورانه و بدون ترس از حریف صاحبنام خود جنگیدند. روحیه بازیکنان ما هر لحظه بیشتر میشد و با اعتمادبهنفس غافلگیرکنندهای بازی کردند. با شروع نیمهدوم تیم ایران اعتمادبهنفسش بیشتر شد و توانست بازی را به میانه میدان برده و، بازی را از حالت یکطرفه خارج کند و حتی موقعیتهای خوب و حملات زهرداری را سازماندهی و اجرا کنند و شاید اگر داور؛ پنالتی را میگرفت، شاید میتوانستیم حتی برنده بازی باشیم یا حداقل، با یک امتیاز زمین را ترک کنیم. در تمام دقایق بازی، مثلث نکونام، حاج صفی و پولادی؛ بهخوبی «مسی» را کنترل کردند و تنها در صحنه گل بود که
بازیکنان ما، لحظهای از بازیکن استثنایی جهان غفلت کردند. تیم ما در کل بازی، از نیمه زمین با تمام 11نفر دفاع کرد، حتی قوچاننژاد در طول 90دقیقه زمانی که حریف صاحب توپ بود در زمین ما بود و بهخوبی در «پرس» ستارههای رقیب مشارکت میکرد. بازیکنان تیمملی در این بازی نشان دادند که اگر روحیه داشته باشند میتوانند کارهای بزرگی انجام دهند و با این بازی، امید برای غلبه بر بوسنی را زنده کردند. بهطور قطع این بازی برای کارشناسان بینالمللی هم جالبتوجه بود و برای همیشه این بازی تاریخی در گنجینه خاطرات خوش و غرورآفرین ایرانیان، باقی خواهد ماند.
بازی مهمی که چندین ماه منتظر آن بودیم، بالاخره فرارسید و خدا را شکر، سربلند از زمین خارج شدیم. اغلب پیشبینیها از گلبارانشدن تیم ایران حکایت میکرد و اینکه شروع آتشبازی «مسی» و یارانش از چه دقیقهای آغاز خواهد شد، اما بار دیگر به جهانیان اثبات کردیم که فوتبال، ورزشی غیرقابلپیشبینی است و تیمهای بهظاهر ضعیف هم با تکیه بر عزم و جسارت خود میتوانند یقه تیمهای بزرگ را بگیرند و آنها را به مخمصه بیندازند. «یوزها»؛ در تمام بازی دلاورانه و با تمام وجود بازی کردند و در تمام دقایق، دلاورانه و بدون ترس از حریف صاحبنام خود جنگیدند. روحیه بازیکنان ما هر لحظه بیشتر میشد و با اعتمادبهنفس غافلگیرکنندهای بازی کردند. با شروع نیمهدوم تیم ایران اعتمادبهنفسش بیشتر شد و توانست بازی را به میانه میدان برده و، بازی را از حالت یکطرفه خارج کند و حتی موقعیتهای خوب و حملات زهرداری را سازماندهی و اجرا کنند و شاید اگر داور؛ پنالتی را میگرفت، شاید میتوانستیم حتی برنده بازی باشیم یا حداقل، با یک امتیاز زمین را ترک کنیم. در تمام دقایق بازی، مثلث نکونام، حاج صفی و پولادی؛ بهخوبی «مسی» را کنترل کردند و تنها در صحنه گل بود که
بازیکنان ما، لحظهای از بازیکن استثنایی جهان غفلت کردند. تیم ما در کل بازی، از نیمه زمین با تمام 11نفر دفاع کرد، حتی قوچاننژاد در طول 90دقیقه زمانی که حریف صاحب توپ بود در زمین ما بود و بهخوبی در «پرس» ستارههای رقیب مشارکت میکرد. بازیکنان تیمملی در این بازی نشان دادند که اگر روحیه داشته باشند میتوانند کارهای بزرگی انجام دهند و با این بازی، امید برای غلبه بر بوسنی را زنده کردند. بهطور قطع این بازی برای کارشناسان بینالمللی هم جالبتوجه بود و برای همیشه این بازی تاریخی در گنجینه خاطرات خوش و غرورآفرین ایرانیان، باقی خواهد ماند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.