|

گزارش خبرنگار «شرق»‌ از برزیل

جشن طلایی با سوت مشکوک‌ژاپنی

مهدی زعیم‌زاده . خبرنگار اعزامی «شرق»

پنجشنبه سائوپائولو با صدای جام‌جهانی بیدار شد. از همان ساعت‌های ابتدایی روز، برزیلی‌ها با نشانه‌هایی از تیم‌ملی کشورشان در سراسر شهر نظر‌ها را به خودشان جلب می‌کردند، البته این طرفداران فوتبال تنها گروه‌هایی نبودند که با هدف خودنمایی به خیابان‌ها آمدند. معترضان به هزینه‌های جام‌جهانی همان‌طور که وعده داده بودند از همان ابتدای صبح به خیابان‌ها سرازیر شدند، هر چند گروه‌های آنها دسته‌های کم‌تعدادی بود اما به‌خوبی توانستند جلب توجه کنند. نیروهای امنیتی به آنها اجازه نمی‌دادند که خود را به خیابان‌های اصلی برسانند و امکان نزدیک‌شدن به ورزشگاه سائوپائولو، محل اولین دیدار جام‌جهانی2014 را پیدا کنند. با اینکه در اکثر موارد رفتار دوطرف آرام به‌نظر می‌رسید، اما چند خبرگزاری از چند درگیری و دستگیری چند معترض خبر دادند. هرچه ساعت شروع بازی نزدیک‌تر می‌شد خیابان‌های منتهی به ورزشگاه دیدار افتتاحیه، بیشتر به رنگ‌زرد درمی‌آمدند؛ برزیلی‌ها با تمام خلاقیت خود را به شکل زرد درآورده بودند. اطراف ورزشگاه پر بود از دستفروش‌هایی که شال، کلاه، پرچم و پیراهن برزیل را می‌فروختند، قطعا خارجی‌ها مشتری‌های مناسب‌تری برای فروشنده‌ها محسوب می‌شدند. در کنار ورزشگاه انواع برنامه‌های تفریحی به چشم می‌خورد. یکی از آنها شرکت در مسابقه طولانی‌ترین «گل» گفتن بود؛ کاری که گزارشگران آمریکای‌جنوبی علاقه ویژه‌ای به انجام آن دارند. مشخص است این برزیلی‌های پرحرارت به نتیجه‌ای غیر از برد فکر نمی‌کنند. از آنجا که برزیل یک کشور دوست‌داشتنی برای تمامی فوتبالی‌هاست، هواداران کرواسی هم در کنار برزیلی‌ها با رفتاری دوستانه وارد ورزشگاه می‌شدند. فرض کنید انگلیس میزبان جام‌جهانی بود و آلمانی‌ها می‌خواستند وارد ورزشگاه شوند قطعا جدانکردن دو گروه تماشاگران یک فاجعه به بار می‌آورد. اما در برزیل از این خبرها نیست. کروات‌ها با اعتمادبه‌نفس درباره تیمشان صحبت می‌کردند حتی خیلی‌ها از برد تیمشان می‌گفتند.
افتتاحیه کوتاه
راس ساعت15:15 به وقت سائوپائولو مراسم افتتاحیه جام‌جهانی شروع شد، آن هم در ورزشگاهی نیمه‌خالی. فاصله یک‌ساعت و چهل‌و‌پنج‌دقیقه‌ای تا شروع بازی موجب شده بود تا در شروع مراسم افتتاحیه صندلی‌های خالی کاملا به چشم بیاید. جالب اینکه ورزشگاه 61هزارو606نفری سائوپائولو تنها چنددقیقه مانده به شروع بازی پر شد؛ ورزشگاه تازه‌تاسیسی که تا ساعاتی قبل از بازی عملیات تکمیل آن طول کشید. ظاهرا همه چیز آماده بود و خرابی آسانسور تنها ایراد مشق برزیلی‌ها به‌نظر می‌رسید. مراسم افتتاحیه چندان چنگی به دل نزد. مراسمی ساده که کوتاه و ابتدا به نمایشی درباره تاریخ برزیل اختصاص داشت و بعد هم خوانده‌شدن ترانه جام‌جهانی توسط سه‌خواننده معروف و سپس نمایشی با محوریت جام‌جهانی. تنها بخش ترانه‌خواندن خوانندگان، کمی تماشاگران را سرگرم کرد و دقایق دیگر مراسم چندان جذابیتی ایجاد نکرد. از طرفی از سخنرانی‌های مرسوم هم خبری نشد، گفته می‌شود دالما روسف، رییس‌جمهور برزیل از ترس اعتراض مردم سخنرانی نکرده است. به هر حال از پرچم‌های تماشاگران می‌شد به این نتیجه رسید که در ورزشگاه سائوپائولو از هر ملیتی تماشاگر وجود دارد حتی از لبنان. در میان هواداران برزیل یک پرچم ایران هم خودنمایی کرد. نمایش ایران در مراسم افتتاحیه تنها به این پرچم خلاصه نشد. در قسمتی از مراسم پسربچه‌هایی با پیراهن 32تیم به داخل زمین آمدند همچنین در ویدیوکلیپی 32تیم معرفی شدند که قاعدتا در این دو بخش ایران نماینده داشت، اما مهم‌ترین نماینده ایران در دیدار افتتاحیه را باید علیرضا فغانی دانست، داور چهارم بازی، البته حسن کامرانی‌فر هم کمک‌داور ذخیره مسابقه بود ولی بلندگو تنها نام فغانی را اعلام کرد و او یکی از اعضای رسمی تیم داوری مسابقه بود. تشویق برزیلی‌ها و اتحاد آنها قابل‌توجه بود. یکی از نکات جالب، حضور «کاکا» در کنار زمین بود، ستاره سابق برزیل که از سوی لوئیس فیلیپه اسکولاری برای این جام انتخاب نشد، دقایقی قبل از شروع بازی به کنار زمین آمد و برای همبازی‌های سابقش آرزوی موفقیت کرد. کاکا بعد از دقایقی به جایگاه ویژه رفت و در کنار کاپیتان سابق طلایی‌پوشان، کافو، قرار گرفت.
فغانی، نماینده ایران
ورود علیرضا فغانی پیشاپیش بازیکنان دو تیم برای حدود 25خبرنگار ایرانی‌ای که در ورزشگاه حضور داشتند، بسیار جذاب بود. اولین بازی جام بیستم با قرائت بیانیه ضدنژادپرستی، پرواز سه کبوتر و تشویق کرکننده برزیلی‌ها شروع شد. سوت جام‌جهانی پس از 36سال دوباره در آمریکای‌جنوبی به صدا درآمد. کروات‌ها چاره‌ای به غیر از دستپاچگی در دقایق ابتدایی نداشتند، اما همان‌طور که «نیکو کواچ» سرمربی‌شان گفته بود با مقاومت میهمان در دقایق ابتدایی فشار به میزبان منتقل شد. جالب اینکه اولین موقعیت خطرناک بازی سهم میزبان بود؛ ضربه سر اولیکا اولیچ به شکل خطرناکی از کنار دروازه «ژولیو سزار» رد شد. اشتباه مدافعان برزیل در نهایت کار دست این تیم داد و در دقیقه11 اولین گل جام رقم خورد. آنهایی که شرط بسته بودند اولین گلزن جام یک برزیلی است درست پیش‌بینی کرده بودند، یک برزیلی برای کرواسی گل زد. گل به خودی «مارسلو» هم باعث ساکت‌شدن تماشاگران برزیلی نشد. البته صدای حدود دوهزارتماشاگر کرواسی که همه‌شان یکجا هم ننشسته بودند به جایی نمی‌رسید. فاجعه‌ای در کار نبود و در دقیقه29 «نیمار» ستاره طلایی‌ها کار را مساوی کرد. شماره10 برزیل در شرایطی گل زد که چند دقیقه قبل از داور ژاپنی اخطار گرفته بود و اگر داور کمی سختگیرتر بود به‌دلیل زدن ضربه با آرنج می‌توانست او را اخراج کند. برای برزیلی‌ها چه اتفاق بهتر از گل‌زدن نیمار؟ مطمئنا این گل باعث خواهد شد تا ستاره جوان بارسا در ادامه جام با اعتمادبه‌نفس بیشتری کار کند و فشار را از خود دور کند. همزمان با این گل صدای انفجار ترقه در تمام شهر به گوش رسید، گویا این رسم برزیلی‌هاست. نیمه اول اولین بازی جام یک-یک شد.
نیشیمورا جبران کرد
نیمه دوم دیدار برزیل-کرواسی در شرایطی شروع شد که هوا در سائوپائولو کاملا سرد شده بود، سردتر از روزهای قبل. اگر در روزهای بعد هم هوای دیگر شهرهای برزیل سرد باشد تلویزیون ایران برای پخش تصاویر تماشاگران با کمترین مشکل روبه‌رو خواهد شد. سردی هوا در زمین هم نمود پیدا کرده بود. تنها یک اتفاق می‌توانست یخ بازی را بشکند که داور ژاپنی این کار را انجام داد. «نیشیمورای» ژاپنی که می‌دانست میلیاردها نفر منتظر برد برزیل در این بازی‌اند خودش دست به کار شد و با گرفتن یک پنالتی مشکوک در دقیقه71 همه را راضی کرد از دالما روسف گرفته تا سپ بلاتر. نیمار هم خوش‌شانس بود که پنالتی‌اش را «پلتیکوژا» مهار نکرد؛ 2- 1 به سود برزیل. سوت‌های داور علیه کرواسی ادامه داشت، نیشیمورا یک گل کرواسی را هم نپذیرفت تا همچنان نام بازیکنان کرواسی در فهرست گلزنان جام قرار نگیرد. «نیکو کواچ» که برخلاف «فیل بزرگ» در کنار زمین با متانت کار را دنبال می‌کرد شدیدا به قضاوت معترض شد. البته این اعتراض‌ها اتفاق خوبی برای ما ایرانی‌ها بود چون شرایطی ایجاد می‌کرد تا حضور فغانی بیشتر در این بازی مهم به چشم بیاید. جالب اینکه پخش تصویر شادی رییس‌جمهور برزیل در هنگام گل دوم از اسکوربورد ورزشگاه با واکنش منفی تماشاگران همراه شد. کرواسی هرچه زد به جایی نرسید و این «اسکار» هافبک تیم‌ملی برزیل و چلسی بود که در دقیقه 90 یک گل برزیلی زد و کار را 3بر یک کرد. «سلسائو»‌به اولین بردش در جام بیستم رسید؛ البته بردی بحث‌برانگیز. در پایان بازی نیمار بهترین بازیکن میدان شد و برزیلی‌ها راضی به خانه‌هایشان رفتند البته هواداران کروات هم خیلی ناراضی نبودند هرچند اگر اشتباه داور نبود، شاید دست پر سائوپائولو را ترک می‌کردند. نیکو کواچ که در آخر بازی برخلاف بازیکنانش به سمت داور نرفت و اعتراضی نکرد در کنفرانس خبری پس از بازی با ابراز رضایت از نمایش شاگردانش از تصمیمات داور انتقاد و آن‌را مضحک و شرم‌آور توصیف کرد. مشخص بود در طرف دیگر اسکولاری هم نقش داور را در برد تیمش انکار کند. جالب اینکه چهارسال پیش در جام‌جهانی 2010 آخرین دیدار برزیل با قضاوت همین نیشیمورا رقم خورد، جایی که شاگردان دونگا به هلند باختند، دونگا هنوز این داور را مقصر حذف برزیل می‌داند. نیشیمورا به بهترین شکل از برزیلی‌ها دلجویی کرد. تماشاگران برزیلی هم برای اینکه این برد را جشن بگیرند انرژی کافی نداشتند خیلی کم‌سروصدا ورزشگاه را ترک کردند، هرچند صدای بوق خودروهای آنها تا آخرشب ادامه داشت. مطمئنا اگر قرار باشد برزیل در بازی‌های بعدی هم به لطف داور پیروز شود، فیفا گرفتار بحران دیگر می‌شود. به هرترتیب کسی دوست نداشت ورزشگاه سائوپائولو پس از قربانی‌کردن سه‌کارگر در حین ساختش، دیروز تیم‌ملی کشورش را هم قربانی می‌کرد، یک داور ژاپنی جلو این فاجعه را گرفت.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
«بلاژ» علیه ایران
میروسلاو بلاژوویچ، سرمربی کروات پیشین تیم‌ملی فوتبال کشورمان که با تیم کرواسی به مقام سوم جام‌جهانی 1998 فرانسه رسید، در گفت‌وگو با یک نشریه صربستانی نظرات جالبی در مورد چهار تیمی (ایران، بوسنی، کرواسی و سوییس) که پیش از این هدایت آنها را برعهده داشت و در جام‌جهانی برزیل حضور دارند بیان کرده است. او معتقد است، کرواسی و بوسنی توانایی صعود از مرحله گروهی را دارند و تضمین می‌دهد، سوییس هم می‌تواند به موفقیت بزرگی دست پیدا کند ولی ایران نمی‌تواند دست به کار خاصی بزند. بلاژوویچ با تمجید از کواچ، سرمربی تیم کرواسی او را مربی خوش‌اخلاقی می‌داند، اما با این حال معتقد است کرواسی می‌توانست مربی بهتری داشته باشد. سرمربی سابق کشورمان ادین ژکو، مهاجم بوسنی را بهترین گلزن جام‌جهانی و لوکا مودریچ را بهترین بازیکن تورنمنت می‌داند، ضمن اینکه معتقد است آرژانتین قهرمان جام‌جهانی می‌شود و برزیل را در حد قهرمانی نمی‌داند.
پنجشنبه سائوپائولو با صدای جام‌جهانی بیدار شد. از همان ساعت‌های ابتدایی روز، برزیلی‌ها با نشانه‌هایی از تیم‌ملی کشورشان در سراسر شهر نظر‌ها را به خودشان جلب می‌کردند، البته این طرفداران فوتبال تنها گروه‌هایی نبودند که با هدف خودنمایی به خیابان‌ها آمدند. معترضان به هزینه‌های جام‌جهانی همان‌طور که وعده داده بودند از همان ابتدای صبح به خیابان‌ها سرازیر شدند، هر چند گروه‌های آنها دسته‌های کم‌تعدادی بود اما به‌خوبی توانستند جلب توجه کنند. نیروهای امنیتی به آنها اجازه نمی‌دادند که خود را به خیابان‌های اصلی برسانند و امکان نزدیک‌شدن به ورزشگاه سائوپائولو، محل اولین دیدار جام‌جهانی2014 را پیدا کنند. با اینکه در اکثر موارد رفتار دوطرف آرام به‌نظر می‌رسید، اما چند خبرگزاری از چند درگیری و دستگیری چند معترض خبر دادند. هرچه ساعت شروع بازی نزدیک‌تر می‌شد خیابان‌های منتهی به ورزشگاه دیدار افتتاحیه، بیشتر به رنگ‌زرد درمی‌آمدند؛ برزیلی‌ها با تمام خلاقیت خود را به شکل زرد درآورده بودند. اطراف ورزشگاه پر بود از دستفروش‌هایی که شال، کلاه، پرچم و پیراهن برزیل را می‌فروختند، قطعا خارجی‌ها مشتری‌های مناسب‌تری برای فروشنده‌ها محسوب می‌شدند. در کنار ورزشگاه انواع برنامه‌های تفریحی به چشم می‌خورد. یکی از آنها شرکت در مسابقه طولانی‌ترین «گل» گفتن بود؛ کاری که گزارشگران آمریکای‌جنوبی علاقه ویژه‌ای به انجام آن دارند. مشخص است این برزیلی‌های پرحرارت به نتیجه‌ای غیر از برد فکر نمی‌کنند. از آنجا که برزیل یک کشور دوست‌داشتنی برای تمامی فوتبالی‌هاست، هواداران کرواسی هم در کنار برزیلی‌ها با رفتاری دوستانه وارد ورزشگاه می‌شدند. فرض کنید انگلیس میزبان جام‌جهانی بود و آلمانی‌ها می‌خواستند وارد ورزشگاه شوند قطعا جدانکردن دو گروه تماشاگران یک فاجعه به بار می‌آورد. اما در برزیل از این خبرها نیست. کروات‌ها با اعتمادبه‌نفس درباره تیمشان صحبت می‌کردند حتی خیلی‌ها از برد تیمشان می‌گفتند.
افتتاحیه کوتاه
راس ساعت15:15 به وقت سائوپائولو مراسم افتتاحیه جام‌جهانی شروع شد، آن هم در ورزشگاهی نیمه‌خالی. فاصله یک‌ساعت و چهل‌و‌پنج‌دقیقه‌ای تا شروع بازی موجب شده بود تا در شروع مراسم افتتاحیه صندلی‌های خالی کاملا به چشم بیاید. جالب اینکه ورزشگاه 61هزارو606نفری سائوپائولو تنها چنددقیقه مانده به شروع بازی پر شد؛ ورزشگاه تازه‌تاسیسی که تا ساعاتی قبل از بازی عملیات تکمیل آن طول کشید. ظاهرا همه چیز آماده بود و خرابی آسانسور تنها ایراد مشق برزیلی‌ها به‌نظر می‌رسید. مراسم افتتاحیه چندان چنگی به دل نزد. مراسمی ساده که کوتاه و ابتدا به نمایشی درباره تاریخ برزیل اختصاص داشت و بعد هم خوانده‌شدن ترانه جام‌جهانی توسط سه‌خواننده معروف و سپس نمایشی با محوریت جام‌جهانی. تنها بخش ترانه‌خواندن خوانندگان، کمی تماشاگران را سرگرم کرد و دقایق دیگر مراسم چندان جذابیتی ایجاد نکرد. از طرفی از سخنرانی‌های مرسوم هم خبری نشد، گفته می‌شود دالما روسف، رییس‌جمهور برزیل از ترس اعتراض مردم سخنرانی نکرده است. به هر حال از پرچم‌های تماشاگران می‌شد به این نتیجه رسید که در ورزشگاه سائوپائولو از هر ملیتی تماشاگر وجود دارد حتی از لبنان. در میان هواداران برزیل یک پرچم ایران هم خودنمایی کرد. نمایش ایران در مراسم افتتاحیه تنها به این پرچم خلاصه نشد. در قسمتی از مراسم پسربچه‌هایی با پیراهن 32تیم به داخل زمین آمدند همچنین در ویدیوکلیپی 32تیم معرفی شدند که قاعدتا در این دو بخش ایران نماینده داشت، اما مهم‌ترین نماینده ایران در دیدار افتتاحیه را باید علیرضا فغانی دانست، داور چهارم بازی، البته حسن کامرانی‌فر هم کمک‌داور ذخیره مسابقه بود ولی بلندگو تنها نام فغانی را اعلام کرد و او یکی از اعضای رسمی تیم داوری مسابقه بود. تشویق برزیلی‌ها و اتحاد آنها قابل‌توجه بود. یکی از نکات جالب، حضور «کاکا» در کنار زمین بود، ستاره سابق برزیل که از سوی لوئیس فیلیپه اسکولاری برای این جام انتخاب نشد، دقایقی قبل از شروع بازی به کنار زمین آمد و برای همبازی‌های سابقش آرزوی موفقیت کرد. کاکا بعد از دقایقی به جایگاه ویژه رفت و در کنار کاپیتان سابق طلایی‌پوشان، کافو، قرار گرفت.
فغانی، نماینده ایران
ورود علیرضا فغانی پیشاپیش بازیکنان دو تیم برای حدود 25خبرنگار ایرانی‌ای که در ورزشگاه حضور داشتند، بسیار جذاب بود. اولین بازی جام بیستم با قرائت بیانیه ضدنژادپرستی، پرواز سه کبوتر و تشویق کرکننده برزیلی‌ها شروع شد. سوت جام‌جهانی پس از 36سال دوباره در آمریکای‌جنوبی به صدا درآمد. کروات‌ها چاره‌ای به غیر از دستپاچگی در دقایق ابتدایی نداشتند، اما همان‌طور که «نیکو کواچ» سرمربی‌شان گفته بود با مقاومت میهمان در دقایق ابتدایی فشار به میزبان منتقل شد. جالب اینکه اولین موقعیت خطرناک بازی سهم میزبان بود؛ ضربه سر اولیکا اولیچ به شکل خطرناکی از کنار دروازه «ژولیو سزار» رد شد. اشتباه مدافعان برزیل در نهایت کار دست این تیم داد و در دقیقه11 اولین گل جام رقم خورد. آنهایی که شرط بسته بودند اولین گلزن جام یک برزیلی است درست پیش‌بینی کرده بودند، یک برزیلی برای کرواسی گل زد. گل به خودی «مارسلو» هم باعث ساکت‌شدن تماشاگران برزیلی نشد. البته صدای حدود دوهزارتماشاگر کرواسی که همه‌شان یکجا هم ننشسته بودند به جایی نمی‌رسید. فاجعه‌ای در کار نبود و در دقیقه29 «نیمار» ستاره طلایی‌ها کار را مساوی کرد. شماره10 برزیل در شرایطی گل زد که چند دقیقه قبل از داور ژاپنی اخطار گرفته بود و اگر داور کمی سختگیرتر بود به‌دلیل زدن ضربه با آرنج می‌توانست او را اخراج کند. برای برزیلی‌ها چه اتفاق بهتر از گل‌زدن نیمار؟ مطمئنا این گل باعث خواهد شد تا ستاره جوان بارسا در ادامه جام با اعتمادبه‌نفس بیشتری کار کند و فشار را از خود دور کند. همزمان با این گل صدای انفجار ترقه در تمام شهر به گوش رسید، گویا این رسم برزیلی‌هاست. نیمه اول اولین بازی جام یک-یک شد.
نیشیمورا جبران کرد
نیمه دوم دیدار برزیل-کرواسی در شرایطی شروع شد که هوا در سائوپائولو کاملا سرد شده بود، سردتر از روزهای قبل. اگر در روزهای بعد هم هوای دیگر شهرهای برزیل سرد باشد تلویزیون ایران برای پخش تصاویر تماشاگران با کمترین مشکل روبه‌رو خواهد شد. سردی هوا در زمین هم نمود پیدا کرده بود. تنها یک اتفاق می‌توانست یخ بازی را بشکند که داور ژاپنی این کار را انجام داد. «نیشیمورای» ژاپنی که می‌دانست میلیاردها نفر منتظر برد برزیل در این بازی‌اند خودش دست به کار شد و با گرفتن یک پنالتی مشکوک در دقیقه71 همه را راضی کرد از دالما روسف گرفته تا سپ بلاتر. نیمار هم خوش‌شانس بود که پنالتی‌اش را «پلتیکوژا» مهار نکرد؛ 2- 1 به سود برزیل. سوت‌های داور علیه کرواسی ادامه داشت، نیشیمورا یک گل کرواسی را هم نپذیرفت تا همچنان نام بازیکنان کرواسی در فهرست گلزنان جام قرار نگیرد. «نیکو کواچ» که برخلاف «فیل بزرگ» در کنار زمین با متانت کار را دنبال می‌کرد شدیدا به قضاوت معترض شد. البته این اعتراض‌ها اتفاق خوبی برای ما ایرانی‌ها بود چون شرایطی ایجاد می‌کرد تا حضور فغانی بیشتر در این بازی مهم به چشم بیاید. جالب اینکه پخش تصویر شادی رییس‌جمهور برزیل در هنگام گل دوم از اسکوربورد ورزشگاه با واکنش منفی تماشاگران همراه شد. کرواسی هرچه زد به جایی نرسید و این «اسکار» هافبک تیم‌ملی برزیل و چلسی بود که در دقیقه 90 یک گل برزیلی زد و کار را 3بر یک کرد. «سلسائو»‌به اولین بردش در جام بیستم رسید؛ البته بردی بحث‌برانگیز. در پایان بازی نیمار بهترین بازیکن میدان شد و برزیلی‌ها راضی به خانه‌هایشان رفتند البته هواداران کروات هم خیلی ناراضی نبودند هرچند اگر اشتباه داور نبود، شاید دست پر سائوپائولو را ترک می‌کردند. نیکو کواچ که در آخر بازی برخلاف بازیکنانش به سمت داور نرفت و اعتراضی نکرد در کنفرانس خبری پس از بازی با ابراز رضایت از نمایش شاگردانش از تصمیمات داور انتقاد و آن‌را مضحک و شرم‌آور توصیف کرد. مشخص بود در طرف دیگر اسکولاری هم نقش داور را در برد تیمش انکار کند. جالب اینکه چهارسال پیش در جام‌جهانی 2010 آخرین دیدار برزیل با قضاوت همین نیشیمورا رقم خورد، جایی که شاگردان دونگا به هلند باختند، دونگا هنوز این داور را مقصر حذف برزیل می‌داند. نیشیمورا به بهترین شکل از برزیلی‌ها دلجویی کرد. تماشاگران برزیلی هم برای اینکه این برد را جشن بگیرند انرژی کافی نداشتند خیلی کم‌سروصدا ورزشگاه را ترک کردند، هرچند صدای بوق خودروهای آنها تا آخرشب ادامه داشت. مطمئنا اگر قرار باشد برزیل در بازی‌های بعدی هم به لطف داور پیروز شود، فیفا گرفتار بحران دیگر می‌شود. به هرترتیب کسی دوست نداشت ورزشگاه سائوپائولو پس از قربانی‌کردن سه‌کارگر در حین ساختش، دیروز تیم‌ملی کشورش را هم قربانی می‌کرد، یک داور ژاپنی جلو این فاجعه را گرفت.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
«بلاژ» علیه ایران
میروسلاو بلاژوویچ، سرمربی کروات پیشین تیم‌ملی فوتبال کشورمان که با تیم کرواسی به مقام سوم جام‌جهانی 1998 فرانسه رسید، در گفت‌وگو با یک نشریه صربستانی نظرات جالبی در مورد چهار تیمی (ایران، بوسنی، کرواسی و سوییس) که پیش از این هدایت آنها را برعهده داشت و در جام‌جهانی برزیل حضور دارند بیان کرده است. او معتقد است، کرواسی و بوسنی توانایی صعود از مرحله گروهی را دارند و تضمین می‌دهد، سوییس هم می‌تواند به موفقیت بزرگی دست پیدا کند ولی ایران نمی‌تواند دست به کار خاصی بزند. بلاژوویچ با تمجید از کواچ، سرمربی تیم کرواسی او را مربی خوش‌اخلاقی می‌داند، اما با این حال معتقد است کرواسی می‌توانست مربی بهتری داشته باشد. سرمربی سابق کشورمان ادین ژکو، مهاجم بوسنی را بهترین گلزن جام‌جهانی و لوکا مودریچ را بهترین بازیکن تورنمنت می‌داند، ضمن اینکه معتقد است آرژانتین قهرمان جام‌جهانی می‌شود و برزیل را در حد قهرمانی نمی‌داند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.