|

تانگوی یوگی بر لبه تیغ

وحید نمازی .روزنامه‌نگار

مارادونا را زیر پا له کرده بود. دیه‌گو که ناله‌های پس از بازی‌اش را تمام کرد، نوبت به او رسید تا به مردم کشورش نوید دهد حالا که برای سومین بار پیاپی به نیمه‌نهایی رسیده‌اند، اجازه نخواهد داد جام از دستشان بیفتد. چهارسال پیش‌تر، او در سایه بود. یورگن کلینزمن دوست‌داشتنی، تیم را به نیمه‌نهایی رساند و البته مقهور هنرنمایی زیدان شد و دست آخر به سکوی سوم قناعت کرد. حالا در آفریقای‌جنوبی، «یوگی» مرد اول نیمکت بود. گرچه خیلی‌ها توفیقات نسبی کلینزمن را هم به دستیارش نسبت می‌دادند؛ سایه‌ای که روی سر رییس افتاد و سرانجام او را از میدان به در کرد. همانجا، در سالن کنفرانس استادیوم زیبای گرین پوینت در کیپ تاون از یواخیم لو پرسیدم آیا جوانی تیمش، پاشنه‌آشیلش نیست؛ همان معضلی که در جام‌جهانی 2006 و یورو2008 یقه ژرمن‌ها را گرفت؟ نگاهش عمیق بود. گفت این را خوب می‌داند و با مدیریتی دقیق، جوانانش را از موقعیتی که در آن هستند آگاه می‌کند و البته همه دیدند که ماتادورها باز مثل فینال یورو 2008، داغ یک جام بزرگ را به دل آلمان‌های مغرور گذاشتند. حالا چهارسال از آن‌روزها گذشته و به کارنامه یوگی، یک شکست نیمه‌نهایی 2012 مقابل ایتالیا هم اضافه شده است. امروز یواخیم لو به تیمی که میانگین سنی کمتر از 25سال دارد، تکیه کرده، گلزنی چون ماریو گومس را نادیده گرفته و گفته تیمش به تزریق روحیه جوانی نیاز دارد. چالش بزرگی پیش‌روی ژرمن‌هاست. در گروه مرگ، همسایه غنا و پرتغال کریس رونالدو حریص شده‌اند و آمریکایی که رفیق و رقیب دوست‌داشتنی به‌نام یورگن کلینزمن هدایتش می‌کند، انتظارشان را می‌کشد. بی‌شک یوگی کاریزماتیک در برزیل باید روی طنابی بندبازی کند که سقوط از آن به ناکجا می‌انجامد؛ چیزی شبیه مرگ جان‌سخت‌ها در فیلم‌های وسترن.
مارادونا را زیر پا له کرده بود. دیه‌گو که ناله‌های پس از بازی‌اش را تمام کرد، نوبت به او رسید تا به مردم کشورش نوید دهد حالا که برای سومین بار پیاپی به نیمه‌نهایی رسیده‌اند، اجازه نخواهد داد جام از دستشان بیفتد. چهارسال پیش‌تر، او در سایه بود. یورگن کلینزمن دوست‌داشتنی، تیم را به نیمه‌نهایی رساند و البته مقهور هنرنمایی زیدان شد و دست آخر به سکوی سوم قناعت کرد. حالا در آفریقای‌جنوبی، «یوگی» مرد اول نیمکت بود. گرچه خیلی‌ها توفیقات نسبی کلینزمن را هم به دستیارش نسبت می‌دادند؛ سایه‌ای که روی سر رییس افتاد و سرانجام او را از میدان به در کرد. همانجا، در سالن کنفرانس استادیوم زیبای گرین پوینت در کیپ تاون از یواخیم لو پرسیدم آیا جوانی تیمش، پاشنه‌آشیلش نیست؛ همان معضلی که در جام‌جهانی 2006 و یورو2008 یقه ژرمن‌ها را گرفت؟ نگاهش عمیق بود. گفت این را خوب می‌داند و با مدیریتی دقیق، جوانانش را از موقعیتی که در آن هستند آگاه می‌کند و البته همه دیدند که ماتادورها باز مثل فینال یورو 2008، داغ یک جام بزرگ را به دل آلمان‌های مغرور گذاشتند. حالا چهارسال از آن‌روزها گذشته و به کارنامه یوگی، یک شکست نیمه‌نهایی 2012 مقابل ایتالیا هم اضافه شده است. امروز یواخیم لو به تیمی که میانگین سنی کمتر از 25سال دارد، تکیه کرده، گلزنی چون ماریو گومس را نادیده گرفته و گفته تیمش به تزریق روحیه جوانی نیاز دارد. چالش بزرگی پیش‌روی ژرمن‌هاست. در گروه مرگ، همسایه غنا و پرتغال کریس رونالدو حریص شده‌اند و آمریکایی که رفیق و رقیب دوست‌داشتنی به‌نام یورگن کلینزمن هدایتش می‌کند، انتظارشان را می‌کشد. بی‌شک یوگی کاریزماتیک در برزیل باید روی طنابی بندبازی کند که سقوط از آن به ناکجا می‌انجامد؛ چیزی شبیه مرگ جان‌سخت‌ها در فیلم‌های وسترن.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.