|

من طرفدار فیل‌ها هستم

امیر صدری .روزنامه‌نگار

همیشه طرفدار تیم‌های به‌ظاهر ضعیفی هستم که خودشان را باور دارند و می‌خواهند کارهای سخت بکنند. همین علاقه درونی‌ام من را طرفدار سرسخت تیم‌هایی مثل کامرون روژه میلا و سنگال الحاجی دیوف و رومانی گئورگی هاگی و بلغارستان هریستو استویچکوف و تیم‌هایی این مدلی کرده است؛ تیم‌هایی جنگنده و نترس که می‌توانند تیم‌های بزرگ‌تر و معروف‌تر را شکست دهند و شگفتی خلق کنند.
ساحل‌عاجی‌ها در جام‌جهانی 2014 تیم کوچکی محسوب نمی‌شوند و به اندازه هر سه‌تیم هم‌گروهشان و حتی شاید بیشتر از آنها شانس صعود داشته باشند، اما موضوع این است که این تیم فعلی ساحل‌عاج می‌تواند به مراحل بالای جام جهانی برسد و شگفتی‌ساز شود، البته به شرطی که همه چیز خوب پیش برود.
از لحاظ بازیکنان، ساحل‌عاجی‌ها بهترین ترکیب را در میان آفریقایی‌ها دارند: یایا توره حالا موثرترین بازیکن من‌سیتی و بهترین بازیکن آفریقاست، دیدیه دروگبا حتی در 36 سالگی خطرناک است و البته نقش رهبری او در تیم را هم دست‌کم نگیرید، ژروینیو امسال در رم در حد یک ستاره بوده و کولو توره و سلومون کالو هم دیگر چهره‌های مطرح این تیم هستند (جوان‌هایی مثل ویلفرد بونی و سیدو دومبیا را هم دست‌کم نگیرید) با این بازیکنان که ترکیبی از جوانی و تجربه را دارند (22 بازیکن از 23 بازیکن ساحل‌عاج در لیگ‌های اروپایی بازی می‌کنند) ساحل‌عاج باید از گروهش به راحتی صعود کند، اگر اینطور نشود دلیل یا کم‌تجربگی صبری لاموچی، مربی 42ساله‌ای است که سرمربیگری «فیل‌ها» اولین تجربه مربیگری‌اش است، یا ضعف خط دفاعی که هم‌وزن خط میانی و حمله تیم نیست، یا ناشی از کمبود اعتماد به‌نفس تیمی که در آفریقا به «بازنده‌ها» شهرت پیدا کرده‌اند.
ساحل‌عاج حتی می‌تواند یکی از چهار تیم نیمه‌نهایی 2014 باشد، امیدوارم تیمی شگفتی‌ساز ببینم که با سختکوشی و جنگندگی و اعتمادبه‌نفس بتواند حریفانش را تحت‌تاثیر قرار دهد و جهان را وادار به ستایش به‌ظاهر «کوچک‌ترها» کند.
همیشه طرفدار تیم‌های به‌ظاهر ضعیفی هستم که خودشان را باور دارند و می‌خواهند کارهای سخت بکنند. همین علاقه درونی‌ام من را طرفدار سرسخت تیم‌هایی مثل کامرون روژه میلا و سنگال الحاجی دیوف و رومانی گئورگی هاگی و بلغارستان هریستو استویچکوف و تیم‌هایی این مدلی کرده است؛ تیم‌هایی جنگنده و نترس که می‌توانند تیم‌های بزرگ‌تر و معروف‌تر را شکست دهند و شگفتی خلق کنند.
ساحل‌عاجی‌ها در جام‌جهانی 2014 تیم کوچکی محسوب نمی‌شوند و به اندازه هر سه‌تیم هم‌گروهشان و حتی شاید بیشتر از آنها شانس صعود داشته باشند، اما موضوع این است که این تیم فعلی ساحل‌عاج می‌تواند به مراحل بالای جام جهانی برسد و شگفتی‌ساز شود، البته به شرطی که همه چیز خوب پیش برود.
از لحاظ بازیکنان، ساحل‌عاجی‌ها بهترین ترکیب را در میان آفریقایی‌ها دارند: یایا توره حالا موثرترین بازیکن من‌سیتی و بهترین بازیکن آفریقاست، دیدیه دروگبا حتی در 36 سالگی خطرناک است و البته نقش رهبری او در تیم را هم دست‌کم نگیرید، ژروینیو امسال در رم در حد یک ستاره بوده و کولو توره و سلومون کالو هم دیگر چهره‌های مطرح این تیم هستند (جوان‌هایی مثل ویلفرد بونی و سیدو دومبیا را هم دست‌کم نگیرید) با این بازیکنان که ترکیبی از جوانی و تجربه را دارند (22 بازیکن از 23 بازیکن ساحل‌عاج در لیگ‌های اروپایی بازی می‌کنند) ساحل‌عاج باید از گروهش به راحتی صعود کند، اگر اینطور نشود دلیل یا کم‌تجربگی صبری لاموچی، مربی 42ساله‌ای است که سرمربیگری «فیل‌ها» اولین تجربه مربیگری‌اش است، یا ضعف خط دفاعی که هم‌وزن خط میانی و حمله تیم نیست، یا ناشی از کمبود اعتماد به‌نفس تیمی که در آفریقا به «بازنده‌ها» شهرت پیدا کرده‌اند.
ساحل‌عاج حتی می‌تواند یکی از چهار تیم نیمه‌نهایی 2014 باشد، امیدوارم تیمی شگفتی‌ساز ببینم که با سختکوشی و جنگندگی و اعتمادبه‌نفس بتواند حریفانش را تحت‌تاثیر قرار دهد و جهان را وادار به ستایش به‌ظاهر «کوچک‌ترها» کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.