|

هر آنچه باید از 12 شهر میزبان جام‌جهانی بدانید

رقصنده در روشنایی

از وقتی فیفا 7 مارس 2003 اعلام کرد جام‌جهانی 2014 در آمریکای‌جنوبی برگزار می‌شود، تب فوتبال در این منطقه فوتبال‌خیز چند برابر شد. آرژانتین، برزیل و کلمبیا کاندیدای میزبانی جامی شدند که قرار بود برای اولین بار دودوره متوالی، جایی خارج از اروپا برگزار شود. در نهایت، بهترین و آماده‌ترین گزینه، گوی سبقت را ربود و پس از کناره‌گیری کلمبیا و آرژانتین، ششمین کشور میزبان دودوره جام‌جهانی نام گرفت. کنفدراسیون برزیل در اولین اقدام، 12 شهر را به‌عنوان میزبان‌های جام 2014 برگزید.

ریودوژانیرو
بزرگ‌ترین منطقه و پایتخت سابق برزیل با استادیوم بازسازی شده و 73‌هزار و 531 نفری ماراکانا به جهان فخرفروشی می‌کند. این شهر، میزبان بازی نهایی جام خواهد بود؛ جایی که احتمالا برزیل یک پای معادله است ششمین شهر بزرگ قاره آمریکا و بیست‌وششمین شهر پهناور دنیا در محاصره شرکت‌های بزرگ نفتی اطرافش با مجسمه زیبای مسیح بر فراز دره زیبایش به یاد توریست‌ها می‌آید. جام‌جهانی آزمونی بزرگ برای شهری است که دوسال بعدبه‌عنوان اولین شهر آمریکای‌جنوبی و پرتغالی‌زبان، میزبان المپیک خواهد بود.

برزیلیا
پایتخت کم‌فروغ برزیل برای پذیرایی از جام‌جهانی، استادیوم 70‌هزار و 42 نفره‌ای به نام «ناسیونال» را برپا کرده است.
چهارمین شهر پرجمعیت برزیل به برخورداری از معماری‌های مدرن در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و 124 کشور در این شهر بزرگ سفارتخانه دارند. یک فرودگاه فوق‌العاده مجهز به اضافه کنگره و کاخ ریاست جمهوری برزیل به برزیلیا نمای ویژه‌ای بخشیده و قطعا توریست‌ها در روزهای ثبت‌شده جهانی به اندازه کافی از حضور در این شهر لذت می‌برند.

سالوادور
نام کامل این شهر در زبان انگلیسی معنای «ناجی همه قدیسان عالم» را می‌دهد اما بعید به نظر می‌رسد آن تیم‌هایی که غیر از فوتبال به نقاط دیدنی شهر توجه می‌کنند، راه نجاتی برای جلوگیری از عدم‌تمرکز داشته باشند چون این شهر با زیبایی‌هایش تمام حواس آنها را اشغال خواهد کرد. اگر دلیل می‌خواهید، کافی است بدانید این شهر «مرکز خوشحالی» در برزیل است و کارناوال‌های متعدد از سالوادور یک شهر ویژه ساخته است، اولین پایتخت رسمی برزیل.

مانائوس
مرکز منطقه آمازون با القابی مانند «مرکز جنگل» و «قلب آمازون» هم شناخته می‌شود. مراکز تجاری، عمده‌ترین محل درآمد مانائوس محسوب می‌شوند؛ البته اگر صادرات شهر مانند آجیل مخصوص برزیل، لاستیک، چوب‌های مخصوص و البته نفت را نادیده بگیریم. شهری به این تنوع هنوز در اندازه‌هایی که باید، مطرح و مدرن نشده است. شاید جام‌جهانی برای مردم مانائوس، ارمغان‌های بیشتر و بهتری داشته باشد.

ناتال
منطقه‌ای که از دهه 80 شروع به جذب توریست کرد، خیلی دیرتر از سایر شهرهای برزیل پیشرفت و آبادانی را به چشم دید. رودخانه کریستالی «ماراکاجا» و بزرگ‌ترین درخت دنیا در ناتال، بخشی از دلایل افتخار مردم شهر به زادگاهشان است. علاوه بر این جاذبه‌های توریستی، بناهای عظیم، سواحل زیبا و کارناوال‌های پرتعداد هم از ناتال، منطقه‌ای ویژه ساخته است.

کوریتیبا
مرکز و بزرگ‌ترین شهر استان پارانا، در جنوب این کشور واقع شده. جمعیت 3/2میلیونی، کوریتیبا را به هفتمین شهر بزرگ برزیل تبدیل کرده است. اهمیت این شهر به‌عنوان یکی از مراکز فرهنگی، اقتصادی و سیاسی برزیل بر کسی پوشیده نیست. فاصله 932متری کوریتیبا از سطح دریا، علاوه بر تیم‌های حاضر در این منطقه، نفس همه توریست‌ها را می‌گیرد و در عوض شوق فوتبال در اطراف شهری زیبا را به آنها می‌بخشد.

رسیفه
پنجمین شهر بزرگ برزیل با جمعیتی بیش از سه‌میلیون نفر، قطعا به اندازه ریو و سائوپائولو جذابیت فوتبال شهری را ندارد اما اگر برای تفریح به این منطقه می‌روید، می‌توانید با کوله‌باری پر از خاطره برگردید! محل برخورد دو رودخانه عظیم برزیل در کنار آتلانتیک، زیبایی مسحور‌کننده شهر را به رخ می‌کشد. رسیفه به لطف سرمایه‌گذاری‌های دولت سوسیالیست قبلی برزیل، کاملا تکنولوژیک شده و حالا یکی از شهرهای قابل اعتنا در زمینه فناوری‌های روز محسوب می‌شود.

کوییبا
مرکز «ماتو گروسو» سال 1719 در دوران موسوم به عصر «گولد راش» ساخته شد و از آن زمان به‌دلیل برخورداری از منابع گاز یکی از نقاط قابل اتکا انرژی در برزیل است. وقتی در این شهر قدم می‌زنید با انبوهی از رقصنده‌ها و امواج موزیک مواجه می‌شوید و هنگامی که دقیقا به چهره‌ها نگاه می‌کنید، اختلاط عمیق نژادی و قومی کوییبا را درک می‌کنید. مهاجران، تیره‌پوست‌ها، سفید‌های اروپایی و سیاهپوستان مسلمان در اطراف کوییبا با آرامش تردد می‌کنند.

پرتو آلگره
زادگاه رونالدینیو، مرکز و بزرگ‌ترین شهر استان ریوگرانده است. جمعیت حدود یک‌میلیون‌و 500هزارنفری، پورتو آلگره را به دهمین شهر بزرگ برزیل تبدیل کرده و سالانه مهاجران زیادی از جاذبه‌ها و البته سرخوشی‌های بی‌پایان مردم این منطقه دیدن می‌کنند. اولین شهری که در بودجه‌بندی مشارکتی کشور برزیل سهیم بود، دریاچه‌ای به غایت زیبا دارد و مجسمه‌ها و معماری‌های برجسته‌اش باعث شده آنها که یک بار پورتو آلگره را دیده‌اند، برای همیشه نام این شهر را در نوستالژی‌هایشان زنده نگه دارند.

سائو پائولو
استادیوم «آرنا د سائوپائولو» تنها یکی از چند جاذبه فراوان این شهر است. هفتمین شهر پرجمعیت دنیا و شلوغ‌ترین منطقه برزیل، نرخ رشد اقتصادی بالایی داشته است و نقاط دیدنی فراوان شهر، چشم هر جهانگردی را گرد می‌کند. در آینده نزدیک، سائو پائولو دومین منطقه تجاری بزرگ خواهد شد تا دیگر تنها به‌خاطر فراوانی برج‌ها و سازه‌های غول‌پیکرش به یاد آورده نشود.

فورتالزا
علاوه بر استادیوم «چاستلائو»، این منطقه شمال‌شرقی برزیل را با جمعیت 2/55میلیونی و به‌عنوان پنجمین شهر بزرگ برزیل می‌شناسند. اگر به این شهر رفتید و با مقایسه تصاویر نه چندان قدیمی با حال‌وروز فعلی‌اش شوکه شدید، باید بدانید شهردار فعلی این شهر که یک دکتر فارغ‌التحصیل از دانشگاه فورتالزاست، نقش زیادی در رشد منطقه داشته و از او به‌عنوان یکی از بهترین شهرداران دنیا یاد می‌شود.

بلو هوریزنته
بلو هوریزنته در فرهنگ برزیل به معنای افق زیباست اما آفتابی که عمود به مردم این شهر می‌تابد، بازتابنده حقایق ویژه‌تری است؛ از جمله اینکه با جمعیت نزدیک به سه‌میلیونی، ششمین شهر پرجمعیت و شلوغ‌ترین نقطه منطقه میناس گیراست. بلو هوریزنته بیشتر به خاطر تپه‌های معروف و مرتفعش شناخته می‌شود اما شاید در ایام جام‌جهانی طوری شود که استادیوم مینیرو، جاذبه اصلی و اول و آخر بلو هوریزنته نام بگیرد.
از وقتی فیفا 7 مارس 2003 اعلام کرد جام‌جهانی 2014 در آمریکای‌جنوبی برگزار می‌شود، تب فوتبال در این منطقه فوتبال‌خیز چند برابر شد. آرژانتین، برزیل و کلمبیا کاندیدای میزبانی جامی شدند که قرار بود برای اولین بار دودوره متوالی، جایی خارج از اروپا برگزار شود. در نهایت، بهترین و آماده‌ترین گزینه، گوی سبقت را ربود و پس از کناره‌گیری کلمبیا و آرژانتین، ششمین کشور میزبان دودوره جام‌جهانی نام گرفت. کنفدراسیون برزیل در اولین اقدام، 12 شهر را به‌عنوان میزبان‌های جام 2014 برگزید.

ریودوژانیرو
بزرگ‌ترین منطقه و پایتخت سابق برزیل با استادیوم بازسازی شده و 73‌هزار و 531 نفری ماراکانا به جهان فخرفروشی می‌کند. این شهر، میزبان بازی نهایی جام خواهد بود؛ جایی که احتمالا برزیل یک پای معادله است ششمین شهر بزرگ قاره آمریکا و بیست‌وششمین شهر پهناور دنیا در محاصره شرکت‌های بزرگ نفتی اطرافش با مجسمه زیبای مسیح بر فراز دره زیبایش به یاد توریست‌ها می‌آید. جام‌جهانی آزمونی بزرگ برای شهری است که دوسال بعدبه‌عنوان اولین شهر آمریکای‌جنوبی و پرتغالی‌زبان، میزبان المپیک خواهد بود.

برزیلیا
پایتخت کم‌فروغ برزیل برای پذیرایی از جام‌جهانی، استادیوم 70‌هزار و 42 نفره‌ای به نام «ناسیونال» را برپا کرده است.
چهارمین شهر پرجمعیت برزیل به برخورداری از معماری‌های مدرن در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و 124 کشور در این شهر بزرگ سفارتخانه دارند. یک فرودگاه فوق‌العاده مجهز به اضافه کنگره و کاخ ریاست جمهوری برزیل به برزیلیا نمای ویژه‌ای بخشیده و قطعا توریست‌ها در روزهای ثبت‌شده جهانی به اندازه کافی از حضور در این شهر لذت می‌برند.

سالوادور
نام کامل این شهر در زبان انگلیسی معنای «ناجی همه قدیسان عالم» را می‌دهد اما بعید به نظر می‌رسد آن تیم‌هایی که غیر از فوتبال به نقاط دیدنی شهر توجه می‌کنند، راه نجاتی برای جلوگیری از عدم‌تمرکز داشته باشند چون این شهر با زیبایی‌هایش تمام حواس آنها را اشغال خواهد کرد. اگر دلیل می‌خواهید، کافی است بدانید این شهر «مرکز خوشحالی» در برزیل است و کارناوال‌های متعدد از سالوادور یک شهر ویژه ساخته است، اولین پایتخت رسمی برزیل.

مانائوس
مرکز منطقه آمازون با القابی مانند «مرکز جنگل» و «قلب آمازون» هم شناخته می‌شود. مراکز تجاری، عمده‌ترین محل درآمد مانائوس محسوب می‌شوند؛ البته اگر صادرات شهر مانند آجیل مخصوص برزیل، لاستیک، چوب‌های مخصوص و البته نفت را نادیده بگیریم. شهری به این تنوع هنوز در اندازه‌هایی که باید، مطرح و مدرن نشده است. شاید جام‌جهانی برای مردم مانائوس، ارمغان‌های بیشتر و بهتری داشته باشد.

ناتال
منطقه‌ای که از دهه 80 شروع به جذب توریست کرد، خیلی دیرتر از سایر شهرهای برزیل پیشرفت و آبادانی را به چشم دید. رودخانه کریستالی «ماراکاجا» و بزرگ‌ترین درخت دنیا در ناتال، بخشی از دلایل افتخار مردم شهر به زادگاهشان است. علاوه بر این جاذبه‌های توریستی، بناهای عظیم، سواحل زیبا و کارناوال‌های پرتعداد هم از ناتال، منطقه‌ای ویژه ساخته است.

کوریتیبا
مرکز و بزرگ‌ترین شهر استان پارانا، در جنوب این کشور واقع شده. جمعیت 3/2میلیونی، کوریتیبا را به هفتمین شهر بزرگ برزیل تبدیل کرده است. اهمیت این شهر به‌عنوان یکی از مراکز فرهنگی، اقتصادی و سیاسی برزیل بر کسی پوشیده نیست. فاصله 932متری کوریتیبا از سطح دریا، علاوه بر تیم‌های حاضر در این منطقه، نفس همه توریست‌ها را می‌گیرد و در عوض شوق فوتبال در اطراف شهری زیبا را به آنها می‌بخشد.

رسیفه
پنجمین شهر بزرگ برزیل با جمعیتی بیش از سه‌میلیون نفر، قطعا به اندازه ریو و سائوپائولو جذابیت فوتبال شهری را ندارد اما اگر برای تفریح به این منطقه می‌روید، می‌توانید با کوله‌باری پر از خاطره برگردید! محل برخورد دو رودخانه عظیم برزیل در کنار آتلانتیک، زیبایی مسحور‌کننده شهر را به رخ می‌کشد. رسیفه به لطف سرمایه‌گذاری‌های دولت سوسیالیست قبلی برزیل، کاملا تکنولوژیک شده و حالا یکی از شهرهای قابل اعتنا در زمینه فناوری‌های روز محسوب می‌شود.

کوییبا
مرکز «ماتو گروسو» سال 1719 در دوران موسوم به عصر «گولد راش» ساخته شد و از آن زمان به‌دلیل برخورداری از منابع گاز یکی از نقاط قابل اتکا انرژی در برزیل است. وقتی در این شهر قدم می‌زنید با انبوهی از رقصنده‌ها و امواج موزیک مواجه می‌شوید و هنگامی که دقیقا به چهره‌ها نگاه می‌کنید، اختلاط عمیق نژادی و قومی کوییبا را درک می‌کنید. مهاجران، تیره‌پوست‌ها، سفید‌های اروپایی و سیاهپوستان مسلمان در اطراف کوییبا با آرامش تردد می‌کنند.

پرتو آلگره
زادگاه رونالدینیو، مرکز و بزرگ‌ترین شهر استان ریوگرانده است. جمعیت حدود یک‌میلیون‌و 500هزارنفری، پورتو آلگره را به دهمین شهر بزرگ برزیل تبدیل کرده و سالانه مهاجران زیادی از جاذبه‌ها و البته سرخوشی‌های بی‌پایان مردم این منطقه دیدن می‌کنند. اولین شهری که در بودجه‌بندی مشارکتی کشور برزیل سهیم بود، دریاچه‌ای به غایت زیبا دارد و مجسمه‌ها و معماری‌های برجسته‌اش باعث شده آنها که یک بار پورتو آلگره را دیده‌اند، برای همیشه نام این شهر را در نوستالژی‌هایشان زنده نگه دارند.

سائو پائولو
استادیوم «آرنا د سائوپائولو» تنها یکی از چند جاذبه فراوان این شهر است. هفتمین شهر پرجمعیت دنیا و شلوغ‌ترین منطقه برزیل، نرخ رشد اقتصادی بالایی داشته است و نقاط دیدنی فراوان شهر، چشم هر جهانگردی را گرد می‌کند. در آینده نزدیک، سائو پائولو دومین منطقه تجاری بزرگ خواهد شد تا دیگر تنها به‌خاطر فراوانی برج‌ها و سازه‌های غول‌پیکرش به یاد آورده نشود.

فورتالزا
علاوه بر استادیوم «چاستلائو»، این منطقه شمال‌شرقی برزیل را با جمعیت 2/55میلیونی و به‌عنوان پنجمین شهر بزرگ برزیل می‌شناسند. اگر به این شهر رفتید و با مقایسه تصاویر نه چندان قدیمی با حال‌وروز فعلی‌اش شوکه شدید، باید بدانید شهردار فعلی این شهر که یک دکتر فارغ‌التحصیل از دانشگاه فورتالزاست، نقش زیادی در رشد منطقه داشته و از او به‌عنوان یکی از بهترین شهرداران دنیا یاد می‌شود.

بلو هوریزنته
بلو هوریزنته در فرهنگ برزیل به معنای افق زیباست اما آفتابی که عمود به مردم این شهر می‌تابد، بازتابنده حقایق ویژه‌تری است؛ از جمله اینکه با جمعیت نزدیک به سه‌میلیونی، ششمین شهر پرجمعیت و شلوغ‌ترین نقطه منطقه میناس گیراست. بلو هوریزنته بیشتر به خاطر تپه‌های معروف و مرتفعش شناخته می‌شود اما شاید در ایام جام‌جهانی طوری شود که استادیوم مینیرو، جاذبه اصلی و اول و آخر بلو هوریزنته نام بگیرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.