|

ارتباط معناداری است؟

جشن صعود با طعم سیاست

داوود محمدی . سردبیر روزنامه «شرق»

تصادفی است؛ اما شماری از مهم‌ترین تحولات سیاسی ایران با شعله‌ورشدن هیجان جام‌جهانی فوتبال همزمان بوده است. نخستین حضور کشورمان در معتبرترین رقابت‌های مستطیل‌سبز به سال 1978 بازمی‌گردد؛ زمانی که ملی‌پوشان کشورمان به‌عنوان تنها نماینده آسیا- اقیانوسیه راهی آرژانتین شدند. اما فضای سیاسی ایران ملتهب بود و هنوز چند هفته از بازگشت ملی‌پوشان نگذشته بود که واقعه 17شهریور رخ داد و پس از چندماه تظاهرات و درگیری خیابانی؛ روز 22بهمن، حکومت پادشاهی ساقط و نظام جمهوری اسلامی مستقر شد.
جنگ تحمیلی هشت‌ساله عراق؛ دوران سخت سازندگی و بهاندادن به ورزش قهرمانی موجب شد تا ایران چهارجام‌جهانی بعدی را از دست بدهد و بعد از انتظاری 20ساله، طعم شیرین صعود دوباره را مزه‌مزه کند. ایران برای گرفتن مجوز حضور در جام‌جهانی 1998 فرانسه در بازی دشواری که به «حماسه ملبورن» معروف شد به مصاف استرالیا رفت و هشتم‌آذر 1376 با تساوی 2-2 رقیب صاحب‌نام را از گردونه رقابت خارج کرد. بلافاصله پس از سوت پایان بازی، میلیون‌ها ایرانی، بدون هماهنگی قبلی به خیابان‌ها ریختند و جشن ملی گسترده و پرشوری را برپا کردند. این اتفاق در حالی رخ داد که دوم‌خرداد همان سال، پیروزی اصلاح‌طلبان، سیدمحمد خاتمی را بر مسند ریاست‌جمهوری نشانده و نشاطی ملی در کشور ایجاد شده کرد.
ایران برای جهانی‌شدن سوم، هشت‌سال طول کشید. سال 2006 «اوکی» بلیت ملی‌پوشان به مقصد آلمان، در گرو کسب یک امتیاز بازی آخر مقابل بحرین بود اما در پایان این بازی که 18خرداد 84 برگزار شد، با نتیجه یک بر صفر ایران به ثبت رسید و باز هم ایرانیان جشن‌های خیابانی به راه انداختند. این صعود هم در واپسین روزهای دور دوم ریاست‌جمهوری خاتمی رقم خورد. اندکی بعد و در انتخاباتی دومرحله‌ای که ۲۷خرداد و سوم‌تیر همان سال برگزار شد، ریاست قوه‌مجریه به احمدی‌نژاد رسید.
مجوز حضور چهارم ایران در جام‌جهانی پس از بازی نفس‌گیر و پیروزی غیرقابل باور ملی‌پوشان بر کره‌جنوبی در سئول صادر شد. این بازی 28خرداد 92 و در روزهای پایانی دولت دوم احمدی‌نژاد برگزار شد. چهارروز قبل‌تر و در انتخابات 24خرداد، حسن روحانی با پیروزی بر رقبایش، کلید پاستور را به خود اختصاص داده بود. جشن ملی این صعود، هر چند رنگ ملی داشت، اما غلبه رنگ بنفش در میان حاضران، چشمگیر بود.
تصادفی است؛ اما شماری از مهم‌ترین تحولات سیاسی ایران با شعله‌ورشدن هیجان جام‌جهانی فوتبال همزمان بوده است. نخستین حضور کشورمان در معتبرترین رقابت‌های مستطیل‌سبز به سال 1978 بازمی‌گردد؛ زمانی که ملی‌پوشان کشورمان به‌عنوان تنها نماینده آسیا- اقیانوسیه راهی آرژانتین شدند. اما فضای سیاسی ایران ملتهب بود و هنوز چند هفته از بازگشت ملی‌پوشان نگذشته بود که واقعه 17شهریور رخ داد و پس از چندماه تظاهرات و درگیری خیابانی؛ روز 22بهمن، حکومت پادشاهی ساقط و نظام جمهوری اسلامی مستقر شد.
جنگ تحمیلی هشت‌ساله عراق؛ دوران سخت سازندگی و بهاندادن به ورزش قهرمانی موجب شد تا ایران چهارجام‌جهانی بعدی را از دست بدهد و بعد از انتظاری 20ساله، طعم شیرین صعود دوباره را مزه‌مزه کند. ایران برای گرفتن مجوز حضور در جام‌جهانی 1998 فرانسه در بازی دشواری که به «حماسه ملبورن» معروف شد به مصاف استرالیا رفت و هشتم‌آذر 1376 با تساوی 2-2 رقیب صاحب‌نام را از گردونه رقابت خارج کرد. بلافاصله پس از سوت پایان بازی، میلیون‌ها ایرانی، بدون هماهنگی قبلی به خیابان‌ها ریختند و جشن ملی گسترده و پرشوری را برپا کردند. این اتفاق در حالی رخ داد که دوم‌خرداد همان سال، پیروزی اصلاح‌طلبان، سیدمحمد خاتمی را بر مسند ریاست‌جمهوری نشانده و نشاطی ملی در کشور ایجاد شده کرد.
ایران برای جهانی‌شدن سوم، هشت‌سال طول کشید. سال 2006 «اوکی» بلیت ملی‌پوشان به مقصد آلمان، در گرو کسب یک امتیاز بازی آخر مقابل بحرین بود اما در پایان این بازی که 18خرداد 84 برگزار شد، با نتیجه یک بر صفر ایران به ثبت رسید و باز هم ایرانیان جشن‌های خیابانی به راه انداختند. این صعود هم در واپسین روزهای دور دوم ریاست‌جمهوری خاتمی رقم خورد. اندکی بعد و در انتخاباتی دومرحله‌ای که ۲۷خرداد و سوم‌تیر همان سال برگزار شد، ریاست قوه‌مجریه به احمدی‌نژاد رسید.
مجوز حضور چهارم ایران در جام‌جهانی پس از بازی نفس‌گیر و پیروزی غیرقابل باور ملی‌پوشان بر کره‌جنوبی در سئول صادر شد. این بازی 28خرداد 92 و در روزهای پایانی دولت دوم احمدی‌نژاد برگزار شد. چهارروز قبل‌تر و در انتخابات 24خرداد، حسن روحانی با پیروزی بر رقبایش، کلید پاستور را به خود اختصاص داده بود. جشن ملی این صعود، هر چند رنگ ملی داشت، اما غلبه رنگ بنفش در میان حاضران، چشمگیر بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.