|

طالبی، معاون سیاسی دفتر رییس‌جمهوری:

همه تخم‌مرغ‌های دولت در سبد هسته‌ای نیست

نزدیک به یک‌سال از پیروزی حسن روحانی در انتخابات می‌گذرد. در این مدت رییس‌جمهوری و تیم سیاست‌خارجی اقداماتی در راستای بهبود روابط کشورمان با جهان به انجام رسانده‌اند. در همین مورد با حمید ابوطالبی، معاون سیاسی دفتر رییس‌جمهوری درباره دستاوردهای سیاست خارجی دولت تدبیر و امید را تشریح کرده است.

یکی از اصلی‌ترین وعده‌های آقای روحانی در ایام تبلیغات انتخاباتی بهبود سیاست خارجی و روابط کشورمان با سایر کشورهای جهان و از جمله همسایگان بوده است. به‌نظر شما وعده‌های آقای‌روحانی تا چه اندازه محقق شده است؟
سیاست خارجی یکی از اصلی‌ترین محورها در برنامه‌های آقای دکتر روحانی، چه در ایام تبلیغات انتخاباتی و چه پس از آن و از آغاز به کار دولت تدبیر و امید بوده است؛ به همین جهت آقای روحانی در همان روزهای نخستین پیروزی در انتخابات، اقدامات لازم برای محقق‌کردن اهداف خود در سیاست خارجی را آغاز کرد. می‌توان گفت از نخستین مصاحبه مطبوعاتی دکتر روحانی پس از پیروزی در انتخابات در سال 92 تا مصاحبه‌ای که احتمالا در سالگرد این پیروزی در روز 24خردادماه خواهند داشت- یعنی حدود یک‌سال- به‌عقیده من در کنار سایر موفقیت‌های عمده، «سیاست خارجی رییس‌جمهوری» به‌طور چشمگیری قرین پیروزی بوده است. به دیگرتعبیر، سیاست خارجی ایشان در دستیابی به اهداف کلان مدنظر، تحقیقا به نتیجه رسیده و به بار نشسته است. البته دورنمای سیاست خارجی آقای دکتر روحانی افق‌های بلند و گسترده‌تری را شامل می‌شود، اما با توجه به زمان کوتاه و با توجه به حجم گسترده نابسامانی‌هایی که در سیاست خارجی کشور پدید آمده بود و با توجه به شرایط سنگین و پیچیده جهانی و منطقه‌ای باید اذعان‌کرد که موفقیت‌های افتخارآمیز بسیاری به دست آمده است.
از مهم‌ترین موفقیت‌های دولت در سیاست خارجی چه بوده است؟
این دستاوردهای حدودا یک‌ساله در سه حیطه جهانی، منطقه‌ای و داخلی حاصل شده است. این تحولات و آغاز موفقیت‌ها در حوزه سیاست خارجی با مصاحبه نخستین دکتر روحانی و تبیین تعامل سازنده در دولت اعتدال و سپس با حضور وسیع مقامات عالیرتبه کشورها در مراسم تحلیف ایشان کلید خورد. آن‌گاه در سفر به بیشکک شکل منطقه‌ای به خود گرفت و به‌ویژه نویدبخش تعاملی نوین با روسیه و چین شد؛ سپس در مذاکرات نیویورک و در سازمان ملل با تصویب قطعنامه مبارزه با خشونت و افراطی‌گری - که به Wave شهرت یافت - جهانی شد؛ در داووس با ورود به حوزه تئوریک، سیاست و اقتصاد پیوند خورد؛ و در اجلاس سیکا در شانگهای تلفیق سیاست و امنیت به اوج خود رسید
در همین حین در حوزه، Realpolitic تعامل با همسایگان و کنش‌های منطقه‌ای نیز به‌صورتی ویژه مدنظر بود و تلاش می‌شد گام‌هایی اساسی در رابطه با آنان برداشته شود. اگرچه در حوزه فرامنطقه‌ای و منطقه‌ای هم می‌توانم بگویم که موفقیت‌ها بیش از حد انتظار بود زیرا در این یک‌سال ترتیبات سیاسی- امنیتی در ابعاد مختلف به‌نفع ایران تغییر شکل داد.
درواقع اجماع ملی، از حمایت‌های مقام‌معظم‌رهبری تا یاری جامعه سیاسی و ملت شریف ایران، بزرگ‌ترین سرمایه‌ای است که ایشان توانسته است در این یک‌سال به دست آورد.
جایگاه مساله هسته‌ای در سیاست خارجی کشور ما بسیار حایز اهمیت است، اما آیا مساله هسته‌ای اصل است و سیاست خارجی جزیی از آن شده؟
مساله هسته‌ای از سال 1382 که وارد سیاست خارجی ما شد ابتدا به هسته مرکزی سیاست خارجی تبدیل و سپس با تحولات پس از دولت اصلاحات به هستی سیاست خارجی ما تبدیل شد. دکتر روحانی بر این واقعیت اشراف کامل دارد که مساله هسته‌ای، هستی سیاست خارجی شده است؛ ولی تمام هستی سیاست خارجی، مساله هسته‌ای نیست. تعامل با کشورهای حاضر در گفت‌وگوها جایگاه ویژه‌ای می‌یابد اما اینگونه نیست که دولت همه حیات و ممات خود در سیاست خارجی را به موضوع هسته‌ای گره زده باشد. در واقع می‌خواهم بگویم دکتر روحانی شخصا سیاست خارجی کشور را اداره می‌کند و بر تمامی ابعاد آن - هسته‌ای و غیرهسته‌ای- اشراف و نظارت دارد. ایشان برای سیاست خارجی تئوری دارد و این‌طور نیست که ما در مسیر مواجهه با تحولات با سیاست هر چه پیش آید خوش‌آید حرکت کنیم. اگر منظور شما این است که دولت همه تخم‌مرغ‌های خود را در سبد مذاکرات هسته‌ای گذاشته و از سایر ابعاد سیاست‌خارجی غافل شده است باید بگویم که به هیچ‌وجه اینگونه نیست. اگرچه مساله هسته‌ای، هستی سیاست خارجی است اما سیاست خارجی دولت، فقط مساله هسته‌ای نیست. به دلیل همین ویژگی است که باید در موضوع هسته‌ای ملی بیندیشیم و باور کنیم که اجماع ملی تنها راه موفقیت در این امر است؛ و اینکه دولت نماینده ملت است که تحت اشراف رهبری گام برمی‌دارد.
نزدیک به یک‌سال از پیروزی حسن روحانی در انتخابات می‌گذرد. در این مدت رییس‌جمهوری و تیم سیاست‌خارجی اقداماتی در راستای بهبود روابط کشورمان با جهان به انجام رسانده‌اند. در همین مورد با حمید ابوطالبی، معاون سیاسی دفتر رییس‌جمهوری درباره دستاوردهای سیاست خارجی دولت تدبیر و امید را تشریح کرده است.

یکی از اصلی‌ترین وعده‌های آقای روحانی در ایام تبلیغات انتخاباتی بهبود سیاست خارجی و روابط کشورمان با سایر کشورهای جهان و از جمله همسایگان بوده است. به‌نظر شما وعده‌های آقای‌روحانی تا چه اندازه محقق شده است؟
سیاست خارجی یکی از اصلی‌ترین محورها در برنامه‌های آقای دکتر روحانی، چه در ایام تبلیغات انتخاباتی و چه پس از آن و از آغاز به کار دولت تدبیر و امید بوده است؛ به همین جهت آقای روحانی در همان روزهای نخستین پیروزی در انتخابات، اقدامات لازم برای محقق‌کردن اهداف خود در سیاست خارجی را آغاز کرد. می‌توان گفت از نخستین مصاحبه مطبوعاتی دکتر روحانی پس از پیروزی در انتخابات در سال 92 تا مصاحبه‌ای که احتمالا در سالگرد این پیروزی در روز 24خردادماه خواهند داشت- یعنی حدود یک‌سال- به‌عقیده من در کنار سایر موفقیت‌های عمده، «سیاست خارجی رییس‌جمهوری» به‌طور چشمگیری قرین پیروزی بوده است. به دیگرتعبیر، سیاست خارجی ایشان در دستیابی به اهداف کلان مدنظر، تحقیقا به نتیجه رسیده و به بار نشسته است. البته دورنمای سیاست خارجی آقای دکتر روحانی افق‌های بلند و گسترده‌تری را شامل می‌شود، اما با توجه به زمان کوتاه و با توجه به حجم گسترده نابسامانی‌هایی که در سیاست خارجی کشور پدید آمده بود و با توجه به شرایط سنگین و پیچیده جهانی و منطقه‌ای باید اذعان‌کرد که موفقیت‌های افتخارآمیز بسیاری به دست آمده است.
از مهم‌ترین موفقیت‌های دولت در سیاست خارجی چه بوده است؟
این دستاوردهای حدودا یک‌ساله در سه حیطه جهانی، منطقه‌ای و داخلی حاصل شده است. این تحولات و آغاز موفقیت‌ها در حوزه سیاست خارجی با مصاحبه نخستین دکتر روحانی و تبیین تعامل سازنده در دولت اعتدال و سپس با حضور وسیع مقامات عالیرتبه کشورها در مراسم تحلیف ایشان کلید خورد. آن‌گاه در سفر به بیشکک شکل منطقه‌ای به خود گرفت و به‌ویژه نویدبخش تعاملی نوین با روسیه و چین شد؛ سپس در مذاکرات نیویورک و در سازمان ملل با تصویب قطعنامه مبارزه با خشونت و افراطی‌گری - که به Wave شهرت یافت - جهانی شد؛ در داووس با ورود به حوزه تئوریک، سیاست و اقتصاد پیوند خورد؛ و در اجلاس سیکا در شانگهای تلفیق سیاست و امنیت به اوج خود رسید
در همین حین در حوزه، Realpolitic تعامل با همسایگان و کنش‌های منطقه‌ای نیز به‌صورتی ویژه مدنظر بود و تلاش می‌شد گام‌هایی اساسی در رابطه با آنان برداشته شود. اگرچه در حوزه فرامنطقه‌ای و منطقه‌ای هم می‌توانم بگویم که موفقیت‌ها بیش از حد انتظار بود زیرا در این یک‌سال ترتیبات سیاسی- امنیتی در ابعاد مختلف به‌نفع ایران تغییر شکل داد.
درواقع اجماع ملی، از حمایت‌های مقام‌معظم‌رهبری تا یاری جامعه سیاسی و ملت شریف ایران، بزرگ‌ترین سرمایه‌ای است که ایشان توانسته است در این یک‌سال به دست آورد.
جایگاه مساله هسته‌ای در سیاست خارجی کشور ما بسیار حایز اهمیت است، اما آیا مساله هسته‌ای اصل است و سیاست خارجی جزیی از آن شده؟
مساله هسته‌ای از سال 1382 که وارد سیاست خارجی ما شد ابتدا به هسته مرکزی سیاست خارجی تبدیل و سپس با تحولات پس از دولت اصلاحات به هستی سیاست خارجی ما تبدیل شد. دکتر روحانی بر این واقعیت اشراف کامل دارد که مساله هسته‌ای، هستی سیاست خارجی شده است؛ ولی تمام هستی سیاست خارجی، مساله هسته‌ای نیست. تعامل با کشورهای حاضر در گفت‌وگوها جایگاه ویژه‌ای می‌یابد اما اینگونه نیست که دولت همه حیات و ممات خود در سیاست خارجی را به موضوع هسته‌ای گره زده باشد. در واقع می‌خواهم بگویم دکتر روحانی شخصا سیاست خارجی کشور را اداره می‌کند و بر تمامی ابعاد آن - هسته‌ای و غیرهسته‌ای- اشراف و نظارت دارد. ایشان برای سیاست خارجی تئوری دارد و این‌طور نیست که ما در مسیر مواجهه با تحولات با سیاست هر چه پیش آید خوش‌آید حرکت کنیم. اگر منظور شما این است که دولت همه تخم‌مرغ‌های خود را در سبد مذاکرات هسته‌ای گذاشته و از سایر ابعاد سیاست‌خارجی غافل شده است باید بگویم که به هیچ‌وجه اینگونه نیست. اگرچه مساله هسته‌ای، هستی سیاست خارجی است اما سیاست خارجی دولت، فقط مساله هسته‌ای نیست. به دلیل همین ویژگی است که باید در موضوع هسته‌ای ملی بیندیشیم و باور کنیم که اجماع ملی تنها راه موفقیت در این امر است؛ و اینکه دولت نماینده ملت است که تحت اشراف رهبری گام برمی‌دارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.