«لباس جدید پادشاه»ِ خانمهای خواننده
در مذمت عریانی
سعید برآبادی
تلاش قرنها تمدن برای پوشاندن اندام انسان، حالا کمکم مسیری معکوس به خود گرفته و عریانی، خزنده و آرام دارد جای پوشیدگی را میگیرد. لخت و عوری؛ صفتی که سالها و قرنها پیش، از قاعده درآمدنش باعث مضحکه بود، امروز نمادی است از بازار و اقتصاد. رونمایی از لباس خوانندههای غربی هر بار و در هر مراسمی که باشد برای دنیا یک خبر داغ است که تکثیر میلیونی عکسها و انتشار و بازنشرشان را تا هزاران کیلومتر آنطرفتر به همراه دارد اما سوال اینجاست که طرز لباس پوشیدن آدمهای مشهور تا چه حد جا برای ارفاق و کوتاهآمدن دارد.
این روزها برای چند خواننده آمریکایی -که اتفاقا مخاطبانشان از ردههای سنی نوجوان و جوان هستند- روزهای لباسهای خطشکن بوده، همانطور که آنها در آخرین آلبومهایشان، متنهای غیراخلاقی بیشتری به خورد مخاطب خود دادهاند. اما برهنگی آنها در یک مراسم یا یک برنامه عکاسی، نه موضوع مهمی است و نه آنکه میشود در رسانههای مکتوب، به صورت مستقیم به آن پرداخت ولی آنچه نگرانکننده است تاثیر این رفتارهای فردی بر جمعیت میلیونی مشتاقان خوانندههایی ازایندست است. هادی میرآقایی، جامعهشناس در گفتوگو با «شرق» پیش از هر چیز از تاثیر چنین رفتارهایی بر جامعهای چون ایران و جوانهایش میگوید: «چند سالی است که دختران نوجوان و جوان ما دارند به صورت مدنی نسبت به برخوردهای «گشت ارشاد» واکنش نشان میدهند و البته نسبت به رفتارهایی که در قالب رعایت حجاب باعث شکستهشدن حرمت زنان میشود اما از آنسو مدام شاهدیم که چهرههای مشهور در حال شکستن خطوطی هستند که نه فقط از طرف عرف ما مورد احترام است بلکه حتی در یک خانواده مدرن آمریکایی هم رعایت میشود.» این جامعهشناس معتقد است که علاقه یک نوجوان ایرانی به یک خواننده خارجی در صورتی میتواند در رشد و ارتقای او تاثیرگذار باشد که «اثر اسمزی فرهنگ» دوسویه و درعینحال سازنده باشد: «خوانندهها و بازیگرانی داریم حتی در «هالیوود» که سالها وقت و شهرتشان را صرف حمایت از زنان و کودکان جنگ کردهاند، دوست دارند در کار آموزش جوانهای کشورهای توسعهنیافته حاضر باشند آن وقت یک خواننده که به مدد همین پشتوانه خوب توانسته حتی در ایران مخاطب پیدا کند، با چنین رفتار زنندهای، مخاطبش را در یک دوراهی قرار میدهد؛ اگر او را حمایت کند، رفتارهای عرفیاش در جامعه ایران مورد سوال قرار خواهد گرفت و اگر او را حذف کند، به رفتار دگماتسیمی محکوم خواهد شد.»
لباسهایی که اینروزها بر تن برخی افراد مشهور دیده میشود که بیشباهت به لباس جدید پادشاه نیست، فقط مورد انتقاد جامعهشناسان و اهالی حوزه تعلیم و تربیت قرار نگرفته، «نگار زارع»، استاد دانشگاه در رشته طراحی لباس هم به «شرق» میگوید که ذات لباس، آن چیزی نیست که مدافع این اندازه عریانی باشد: «اتفاقا جریان مدرن و به روز طراحی لباس، بازگشت به مدلهای کلاسیک و بازیابی آنهاست نه عریانی بیشازحد. سوال اینجاست که آیا لباس برای ایندست خوانندگان، وسیلهای برای پوشش است یا محصولی برای ارایه و جذب سرمایه برای کمپانیهای حامی؟» او به سرعت پاسخ میدهد: «مواردی ازایندست که عریانی بدون دلیل و صرفا از جهت حمایت از بازار سرمایه انجام میشود، نشاندهنده ضعف شخصیتی فردی است که ممکن است کودکان ما، او را مدتها پیش به عنوان الگوی زندگی خود پذیرفته باشند و چنین نگاهی به مخاطب واقعا خطرناک است.»
لباس این افراد و بسیاری از آنهایی که مخاطب خود را از میان جمعیت میلیونی نوجوانان و جوانان انتخاب کردهاند همیشه یک مساله مهم در دنیا بوده است. همانطور که میرآقایی هم به این نکته تاکید میکند که «جوانها و نوجوانها در دوره بلوغ یا آستانه ورود به آن بیش از هر چیزی دنبال مراد و معلم میگردند و دنیای رسانه حالا کاری کرده است که یک خواننده در کشور دوردستی میتواند معلم بچه ما در خانهمان در تهران شود. بنابراین اعتراض به وضع پوشش آنها میتواند اعتراض مدنی باشد اما باید بپذیریم که اعتراض ما اینجا دیگر به یک فرد خاص نیست، اعتراض به سیستمی است که برای درآمد بیشتر و بیشتر، خواننده را وادار به انجام کار غیراخلاقی میکند و از آنسو، فرزندان میلیونها خانواده را تشویق کرده وارد حوزه غیراخلاقی شوند.» جالب اما اینکه سال پیش همین خواننده با انتشار عکسهای خود، مزرعهداران آمریکایی و کانادایی را به واکنش واداشت. آنها به جریانی معترض بودند که همیشه قصد دارد با مطرحکردن یک چهره خاص، روی سبک زندگی فرزندانشان تاثیر منفی بگذارد.
این روزها برای چند خواننده آمریکایی -که اتفاقا مخاطبانشان از ردههای سنی نوجوان و جوان هستند- روزهای لباسهای خطشکن بوده، همانطور که آنها در آخرین آلبومهایشان، متنهای غیراخلاقی بیشتری به خورد مخاطب خود دادهاند. اما برهنگی آنها در یک مراسم یا یک برنامه عکاسی، نه موضوع مهمی است و نه آنکه میشود در رسانههای مکتوب، به صورت مستقیم به آن پرداخت ولی آنچه نگرانکننده است تاثیر این رفتارهای فردی بر جمعیت میلیونی مشتاقان خوانندههایی ازایندست است. هادی میرآقایی، جامعهشناس در گفتوگو با «شرق» پیش از هر چیز از تاثیر چنین رفتارهایی بر جامعهای چون ایران و جوانهایش میگوید: «چند سالی است که دختران نوجوان و جوان ما دارند به صورت مدنی نسبت به برخوردهای «گشت ارشاد» واکنش نشان میدهند و البته نسبت به رفتارهایی که در قالب رعایت حجاب باعث شکستهشدن حرمت زنان میشود اما از آنسو مدام شاهدیم که چهرههای مشهور در حال شکستن خطوطی هستند که نه فقط از طرف عرف ما مورد احترام است بلکه حتی در یک خانواده مدرن آمریکایی هم رعایت میشود.» این جامعهشناس معتقد است که علاقه یک نوجوان ایرانی به یک خواننده خارجی در صورتی میتواند در رشد و ارتقای او تاثیرگذار باشد که «اثر اسمزی فرهنگ» دوسویه و درعینحال سازنده باشد: «خوانندهها و بازیگرانی داریم حتی در «هالیوود» که سالها وقت و شهرتشان را صرف حمایت از زنان و کودکان جنگ کردهاند، دوست دارند در کار آموزش جوانهای کشورهای توسعهنیافته حاضر باشند آن وقت یک خواننده که به مدد همین پشتوانه خوب توانسته حتی در ایران مخاطب پیدا کند، با چنین رفتار زنندهای، مخاطبش را در یک دوراهی قرار میدهد؛ اگر او را حمایت کند، رفتارهای عرفیاش در جامعه ایران مورد سوال قرار خواهد گرفت و اگر او را حذف کند، به رفتار دگماتسیمی محکوم خواهد شد.»
لباسهایی که اینروزها بر تن برخی افراد مشهور دیده میشود که بیشباهت به لباس جدید پادشاه نیست، فقط مورد انتقاد جامعهشناسان و اهالی حوزه تعلیم و تربیت قرار نگرفته، «نگار زارع»، استاد دانشگاه در رشته طراحی لباس هم به «شرق» میگوید که ذات لباس، آن چیزی نیست که مدافع این اندازه عریانی باشد: «اتفاقا جریان مدرن و به روز طراحی لباس، بازگشت به مدلهای کلاسیک و بازیابی آنهاست نه عریانی بیشازحد. سوال اینجاست که آیا لباس برای ایندست خوانندگان، وسیلهای برای پوشش است یا محصولی برای ارایه و جذب سرمایه برای کمپانیهای حامی؟» او به سرعت پاسخ میدهد: «مواردی ازایندست که عریانی بدون دلیل و صرفا از جهت حمایت از بازار سرمایه انجام میشود، نشاندهنده ضعف شخصیتی فردی است که ممکن است کودکان ما، او را مدتها پیش به عنوان الگوی زندگی خود پذیرفته باشند و چنین نگاهی به مخاطب واقعا خطرناک است.»
لباس این افراد و بسیاری از آنهایی که مخاطب خود را از میان جمعیت میلیونی نوجوانان و جوانان انتخاب کردهاند همیشه یک مساله مهم در دنیا بوده است. همانطور که میرآقایی هم به این نکته تاکید میکند که «جوانها و نوجوانها در دوره بلوغ یا آستانه ورود به آن بیش از هر چیزی دنبال مراد و معلم میگردند و دنیای رسانه حالا کاری کرده است که یک خواننده در کشور دوردستی میتواند معلم بچه ما در خانهمان در تهران شود. بنابراین اعتراض به وضع پوشش آنها میتواند اعتراض مدنی باشد اما باید بپذیریم که اعتراض ما اینجا دیگر به یک فرد خاص نیست، اعتراض به سیستمی است که برای درآمد بیشتر و بیشتر، خواننده را وادار به انجام کار غیراخلاقی میکند و از آنسو، فرزندان میلیونها خانواده را تشویق کرده وارد حوزه غیراخلاقی شوند.» جالب اما اینکه سال پیش همین خواننده با انتشار عکسهای خود، مزرعهداران آمریکایی و کانادایی را به واکنش واداشت. آنها به جریانی معترض بودند که همیشه قصد دارد با مطرحکردن یک چهره خاص، روی سبک زندگی فرزندانشان تاثیر منفی بگذارد.
تلاش قرنها تمدن برای پوشاندن اندام انسان، حالا کمکم مسیری معکوس به خود گرفته و عریانی، خزنده و آرام دارد جای پوشیدگی را میگیرد. لخت و عوری؛ صفتی که سالها و قرنها پیش، از قاعده درآمدنش باعث مضحکه بود، امروز نمادی است از بازار و اقتصاد. رونمایی از لباس خوانندههای غربی هر بار و در هر مراسمی که باشد برای دنیا یک خبر داغ است که تکثیر میلیونی عکسها و انتشار و بازنشرشان را تا هزاران کیلومتر آنطرفتر به همراه دارد اما سوال اینجاست که طرز لباس پوشیدن آدمهای مشهور تا چه حد جا برای ارفاق و کوتاهآمدن دارد.
این روزها برای چند خواننده آمریکایی -که اتفاقا مخاطبانشان از ردههای سنی نوجوان و جوان هستند- روزهای لباسهای خطشکن بوده، همانطور که آنها در آخرین آلبومهایشان، متنهای غیراخلاقی بیشتری به خورد مخاطب خود دادهاند. اما برهنگی آنها در یک مراسم یا یک برنامه عکاسی، نه موضوع مهمی است و نه آنکه میشود در رسانههای مکتوب، به صورت مستقیم به آن پرداخت ولی آنچه نگرانکننده است تاثیر این رفتارهای فردی بر جمعیت میلیونی مشتاقان خوانندههایی ازایندست است. هادی میرآقایی، جامعهشناس در گفتوگو با «شرق» پیش از هر چیز از تاثیر چنین رفتارهایی بر جامعهای چون ایران و جوانهایش میگوید: «چند سالی است که دختران نوجوان و جوان ما دارند به صورت مدنی نسبت به برخوردهای «گشت ارشاد» واکنش نشان میدهند و البته نسبت به رفتارهایی که در قالب رعایت حجاب باعث شکستهشدن حرمت زنان میشود اما از آنسو مدام شاهدیم که چهرههای مشهور در حال شکستن خطوطی هستند که نه فقط از طرف عرف ما مورد احترام است بلکه حتی در یک خانواده مدرن آمریکایی هم رعایت میشود.» این جامعهشناس معتقد است که علاقه یک نوجوان ایرانی به یک خواننده خارجی در صورتی میتواند در رشد و ارتقای او تاثیرگذار باشد که «اثر اسمزی فرهنگ» دوسویه و درعینحال سازنده باشد: «خوانندهها و بازیگرانی داریم حتی در «هالیوود» که سالها وقت و شهرتشان را صرف حمایت از زنان و کودکان جنگ کردهاند، دوست دارند در کار آموزش جوانهای کشورهای توسعهنیافته حاضر باشند آن وقت یک خواننده که به مدد همین پشتوانه خوب توانسته حتی در ایران مخاطب پیدا کند، با چنین رفتار زنندهای، مخاطبش را در یک دوراهی قرار میدهد؛ اگر او را حمایت کند، رفتارهای عرفیاش در جامعه ایران مورد سوال قرار خواهد گرفت و اگر او را حذف کند، به رفتار دگماتسیمی محکوم خواهد شد.»
لباسهایی که اینروزها بر تن برخی افراد مشهور دیده میشود که بیشباهت به لباس جدید پادشاه نیست، فقط مورد انتقاد جامعهشناسان و اهالی حوزه تعلیم و تربیت قرار نگرفته، «نگار زارع»، استاد دانشگاه در رشته طراحی لباس هم به «شرق» میگوید که ذات لباس، آن چیزی نیست که مدافع این اندازه عریانی باشد: «اتفاقا جریان مدرن و به روز طراحی لباس، بازگشت به مدلهای کلاسیک و بازیابی آنهاست نه عریانی بیشازحد. سوال اینجاست که آیا لباس برای ایندست خوانندگان، وسیلهای برای پوشش است یا محصولی برای ارایه و جذب سرمایه برای کمپانیهای حامی؟» او به سرعت پاسخ میدهد: «مواردی ازایندست که عریانی بدون دلیل و صرفا از جهت حمایت از بازار سرمایه انجام میشود، نشاندهنده ضعف شخصیتی فردی است که ممکن است کودکان ما، او را مدتها پیش به عنوان الگوی زندگی خود پذیرفته باشند و چنین نگاهی به مخاطب واقعا خطرناک است.»
لباس این افراد و بسیاری از آنهایی که مخاطب خود را از میان جمعیت میلیونی نوجوانان و جوانان انتخاب کردهاند همیشه یک مساله مهم در دنیا بوده است. همانطور که میرآقایی هم به این نکته تاکید میکند که «جوانها و نوجوانها در دوره بلوغ یا آستانه ورود به آن بیش از هر چیزی دنبال مراد و معلم میگردند و دنیای رسانه حالا کاری کرده است که یک خواننده در کشور دوردستی میتواند معلم بچه ما در خانهمان در تهران شود. بنابراین اعتراض به وضع پوشش آنها میتواند اعتراض مدنی باشد اما باید بپذیریم که اعتراض ما اینجا دیگر به یک فرد خاص نیست، اعتراض به سیستمی است که برای درآمد بیشتر و بیشتر، خواننده را وادار به انجام کار غیراخلاقی میکند و از آنسو، فرزندان میلیونها خانواده را تشویق کرده وارد حوزه غیراخلاقی شوند.» جالب اما اینکه سال پیش همین خواننده با انتشار عکسهای خود، مزرعهداران آمریکایی و کانادایی را به واکنش واداشت. آنها به جریانی معترض بودند که همیشه قصد دارد با مطرحکردن یک چهره خاص، روی سبک زندگی فرزندانشان تاثیر منفی بگذارد.
این روزها برای چند خواننده آمریکایی -که اتفاقا مخاطبانشان از ردههای سنی نوجوان و جوان هستند- روزهای لباسهای خطشکن بوده، همانطور که آنها در آخرین آلبومهایشان، متنهای غیراخلاقی بیشتری به خورد مخاطب خود دادهاند. اما برهنگی آنها در یک مراسم یا یک برنامه عکاسی، نه موضوع مهمی است و نه آنکه میشود در رسانههای مکتوب، به صورت مستقیم به آن پرداخت ولی آنچه نگرانکننده است تاثیر این رفتارهای فردی بر جمعیت میلیونی مشتاقان خوانندههایی ازایندست است. هادی میرآقایی، جامعهشناس در گفتوگو با «شرق» پیش از هر چیز از تاثیر چنین رفتارهایی بر جامعهای چون ایران و جوانهایش میگوید: «چند سالی است که دختران نوجوان و جوان ما دارند به صورت مدنی نسبت به برخوردهای «گشت ارشاد» واکنش نشان میدهند و البته نسبت به رفتارهایی که در قالب رعایت حجاب باعث شکستهشدن حرمت زنان میشود اما از آنسو مدام شاهدیم که چهرههای مشهور در حال شکستن خطوطی هستند که نه فقط از طرف عرف ما مورد احترام است بلکه حتی در یک خانواده مدرن آمریکایی هم رعایت میشود.» این جامعهشناس معتقد است که علاقه یک نوجوان ایرانی به یک خواننده خارجی در صورتی میتواند در رشد و ارتقای او تاثیرگذار باشد که «اثر اسمزی فرهنگ» دوسویه و درعینحال سازنده باشد: «خوانندهها و بازیگرانی داریم حتی در «هالیوود» که سالها وقت و شهرتشان را صرف حمایت از زنان و کودکان جنگ کردهاند، دوست دارند در کار آموزش جوانهای کشورهای توسعهنیافته حاضر باشند آن وقت یک خواننده که به مدد همین پشتوانه خوب توانسته حتی در ایران مخاطب پیدا کند، با چنین رفتار زنندهای، مخاطبش را در یک دوراهی قرار میدهد؛ اگر او را حمایت کند، رفتارهای عرفیاش در جامعه ایران مورد سوال قرار خواهد گرفت و اگر او را حذف کند، به رفتار دگماتسیمی محکوم خواهد شد.»
لباسهایی که اینروزها بر تن برخی افراد مشهور دیده میشود که بیشباهت به لباس جدید پادشاه نیست، فقط مورد انتقاد جامعهشناسان و اهالی حوزه تعلیم و تربیت قرار نگرفته، «نگار زارع»، استاد دانشگاه در رشته طراحی لباس هم به «شرق» میگوید که ذات لباس، آن چیزی نیست که مدافع این اندازه عریانی باشد: «اتفاقا جریان مدرن و به روز طراحی لباس، بازگشت به مدلهای کلاسیک و بازیابی آنهاست نه عریانی بیشازحد. سوال اینجاست که آیا لباس برای ایندست خوانندگان، وسیلهای برای پوشش است یا محصولی برای ارایه و جذب سرمایه برای کمپانیهای حامی؟» او به سرعت پاسخ میدهد: «مواردی ازایندست که عریانی بدون دلیل و صرفا از جهت حمایت از بازار سرمایه انجام میشود، نشاندهنده ضعف شخصیتی فردی است که ممکن است کودکان ما، او را مدتها پیش به عنوان الگوی زندگی خود پذیرفته باشند و چنین نگاهی به مخاطب واقعا خطرناک است.»
لباس این افراد و بسیاری از آنهایی که مخاطب خود را از میان جمعیت میلیونی نوجوانان و جوانان انتخاب کردهاند همیشه یک مساله مهم در دنیا بوده است. همانطور که میرآقایی هم به این نکته تاکید میکند که «جوانها و نوجوانها در دوره بلوغ یا آستانه ورود به آن بیش از هر چیزی دنبال مراد و معلم میگردند و دنیای رسانه حالا کاری کرده است که یک خواننده در کشور دوردستی میتواند معلم بچه ما در خانهمان در تهران شود. بنابراین اعتراض به وضع پوشش آنها میتواند اعتراض مدنی باشد اما باید بپذیریم که اعتراض ما اینجا دیگر به یک فرد خاص نیست، اعتراض به سیستمی است که برای درآمد بیشتر و بیشتر، خواننده را وادار به انجام کار غیراخلاقی میکند و از آنسو، فرزندان میلیونها خانواده را تشویق کرده وارد حوزه غیراخلاقی شوند.» جالب اما اینکه سال پیش همین خواننده با انتشار عکسهای خود، مزرعهداران آمریکایی و کانادایی را به واکنش واداشت. آنها به جریانی معترض بودند که همیشه قصد دارد با مطرحکردن یک چهره خاص، روی سبک زندگی فرزندانشان تاثیر منفی بگذارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.