|

شغل‌های توفانی

سعید برآبادی

آن توفانی که حافظ از آن سخن گفته بود با همان «موج بلا» آمد و تهران را در مشت فولادی‌اش خردوخاکشیر کرد و غیبش زد. بعد از کشته‌های انسانی، درخت‌ها مهم‌ترین قربانیان این باد سیاه‌وسرخ بودند که یک‌ساعته، کل تهران را از پاشنه درآورد. حالا درخت‌ها را نمی‌شود به جای خود برگرداند و شاید حتی سوال‌کردن درباره اینکه چرا کهنسال‌ترین درخت‌های شهر آلوده‌مان از کمر شکسته‌اند به قبای دیگران بربخورد. اما باغبان‌ها از فردای همان روز دوباره مشغول شدند تا بوته‌های گل را به شهر برگردانند. پس از آنها شیشه‌برها و موتوری‌های در آلومینیومی، شغل‌های دیگری هستند که از فردای روز توفان دست به کار شده‌اند و مردم را دست به جیب کرده‌اند.
یک شغل دیگر مگو هم هست که اتفاقا از قبل توفان خوب پولی به جیب زده و حالا باید تلفنی، زنبیل گذاشت تا کی نوبت سر برسد. کار تنظیم و باز راه‌اندازی آنها احتمالا چند روزی پشت‌بام‌های شهر را شلوغ کند. یک شغل سر شلوغ و پر درآمد دیگر این‌روزها، افرادی هستند که داربست نصب می‌کنند. منتها جریان آنها کمی با بقیه شغل‌های پر درآمد توفانی فرق دارد. آنها پیش از هر چیز باید بیایند و خسارت داربست‌های شلی را که بسته‌اند و توفان ویرانشان کرده بپردازند و البته که موبایل خیلی‌هایشان فعلا در دسترس نیست. پس به زودی موج تازه‌ای از نصب داربست برای ساختمان‌های نیمه‌کاره، نماهای تخریب‌شده و ساختمان‌های بزرگی که از توفان آسیب دیده‌اند راه خواهد افتاد. چه افرادی از این داربست‌ها بالا می‌روند و پول درمی‌آورند؟ علاوه بر شیشه‌برها و سازندگان در و پنجره، نصاب‌های سنگ! آنان از روز بعد از توفان با دستگاه «دلر» خود، افتاده‌اند دنبال محکم‌کردن سنگ‌های گرانیت روی دیوار نمای خانه‌ها. اگرچه سال‌هاست که نصب این نوع سنگ‌های سنگین بر اساس آیین‌نامه2800 خطرناک عنوان شده اما مردم شیک‌بودن ساختمان‌ها را به هر چیزی ترجیح می‌دهند، حتی افتادن سنگ‌های چندده‌کیلویی در ساعت‌های توفان.
به این شغل‌ها، شغل‌های من درآوردی دیگری هم باید اضافه کرد که از روز بعد توفان، آگهی‌هایشان در شهر پخش‌ شده؛ «جمع‌آوری و منظم‌کاری پشت‌بام»، «ترمیم باغچه‌های پشت‌بامی»، «مرمت دیوارهای تخریب‌شده»و... هر که نداند فکر می‌کند توفان کاترینا به تهران حمله کرده و جالب‌تر از آن بیمه خسارت است که خیلی‌ها به‌خاطر بوروکراسی‌های رایج همان اول قیدش را زده‌اند. شهرداری هم که تا اطلاع ثانوی باید لاشه درخت‌های شهر را ببرد و یک جایی چال کند تا فراموشمان شود، آن شب توفان، درخت‌ها بی‌صداتر از آدم‌ها تکه‌تکه شدند.
آن توفانی که حافظ از آن سخن گفته بود با همان «موج بلا» آمد و تهران را در مشت فولادی‌اش خردوخاکشیر کرد و غیبش زد. بعد از کشته‌های انسانی، درخت‌ها مهم‌ترین قربانیان این باد سیاه‌وسرخ بودند که یک‌ساعته، کل تهران را از پاشنه درآورد. حالا درخت‌ها را نمی‌شود به جای خود برگرداند و شاید حتی سوال‌کردن درباره اینکه چرا کهنسال‌ترین درخت‌های شهر آلوده‌مان از کمر شکسته‌اند به قبای دیگران بربخورد. اما باغبان‌ها از فردای همان روز دوباره مشغول شدند تا بوته‌های گل را به شهر برگردانند. پس از آنها شیشه‌برها و موتوری‌های در آلومینیومی، شغل‌های دیگری هستند که از فردای روز توفان دست به کار شده‌اند و مردم را دست به جیب کرده‌اند.
یک شغل دیگر مگو هم هست که اتفاقا از قبل توفان خوب پولی به جیب زده و حالا باید تلفنی، زنبیل گذاشت تا کی نوبت سر برسد. کار تنظیم و باز راه‌اندازی آنها احتمالا چند روزی پشت‌بام‌های شهر را شلوغ کند. یک شغل سر شلوغ و پر درآمد دیگر این‌روزها، افرادی هستند که داربست نصب می‌کنند. منتها جریان آنها کمی با بقیه شغل‌های پر درآمد توفانی فرق دارد. آنها پیش از هر چیز باید بیایند و خسارت داربست‌های شلی را که بسته‌اند و توفان ویرانشان کرده بپردازند و البته که موبایل خیلی‌هایشان فعلا در دسترس نیست. پس به زودی موج تازه‌ای از نصب داربست برای ساختمان‌های نیمه‌کاره، نماهای تخریب‌شده و ساختمان‌های بزرگی که از توفان آسیب دیده‌اند راه خواهد افتاد. چه افرادی از این داربست‌ها بالا می‌روند و پول درمی‌آورند؟ علاوه بر شیشه‌برها و سازندگان در و پنجره، نصاب‌های سنگ! آنان از روز بعد از توفان با دستگاه «دلر» خود، افتاده‌اند دنبال محکم‌کردن سنگ‌های گرانیت روی دیوار نمای خانه‌ها. اگرچه سال‌هاست که نصب این نوع سنگ‌های سنگین بر اساس آیین‌نامه2800 خطرناک عنوان شده اما مردم شیک‌بودن ساختمان‌ها را به هر چیزی ترجیح می‌دهند، حتی افتادن سنگ‌های چندده‌کیلویی در ساعت‌های توفان.
به این شغل‌ها، شغل‌های من درآوردی دیگری هم باید اضافه کرد که از روز بعد توفان، آگهی‌هایشان در شهر پخش‌ شده؛ «جمع‌آوری و منظم‌کاری پشت‌بام»، «ترمیم باغچه‌های پشت‌بامی»، «مرمت دیوارهای تخریب‌شده»و... هر که نداند فکر می‌کند توفان کاترینا به تهران حمله کرده و جالب‌تر از آن بیمه خسارت است که خیلی‌ها به‌خاطر بوروکراسی‌های رایج همان اول قیدش را زده‌اند. شهرداری هم که تا اطلاع ثانوی باید لاشه درخت‌های شهر را ببرد و یک جایی چال کند تا فراموشمان شود، آن شب توفان، درخت‌ها بی‌صداتر از آدم‌ها تکه‌تکه شدند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.