جنگ فقط به مردم آسیب میزند
ترجمه: مریم حیدری
در این ستون نویسندگان عرب به این سوال، پاسخ میدهند که آیا تحولات اخیر جوامع عرب بر نوشتنشان و سبک و سیاقش تاثیر گذاشتهاند؟ این نویسندگان در کشورهایی که در آنها انقلاب یا جنبش صورت گرفته، زندگی نمیکنند، بلکه میخواهیم بدانیم هر یک از این نویسندگان در دیگر کشورهای عرب، چگونه به این حوادث نگریستهاند؟
عمر العسری- نویسنده و شاعر
در حال حاضر،درصدد نوشتن یک مجموعه شعرم که سعی میکنم از بخشهای مختلف و با نگرش معین به آن بپردازم، بهطوری که تابهحال نپرداختهام و در چارچوبی که با تجربه اولم، «وقتی نور از تو میگذرد» (2009) و تجربه دوم یعنی «دستی که مه نمیکِشد»، (2010) کاملا متفاوت بوده و با خط بیانی و تخیلی شعری که میخواهم، با طبیعت این طرح، هماهنگ باشد. تحولات سیاسی اخیر جوامع عرب، دلیل دورشدنم از خواندن و نوشتن نبود، چون من نویسندهای هستم که آنچه میگذرد و آنچه از طریق رسانه به ما میرسد، به خود مشغولم میکند. همیشه به دوری زمانی از حوادث و وقایعی که میگذرد، نیاز دارم تا اگر واقعا چارچوب منطقی دارند، طبق آن چارچوب درکشان کنم. همیشه به نظرم، همه جنگهای بشری، جنگهایی شکستخورده بودند چون درواقع فقط به مردم آسیب میرسانند و تنها پیروزی این جنگها، دستکشیدن از کشتار مردم است. همیشه سعی میکنم طرحهای شعر و نقدم با تحولات سیاسی شتابزده، درگیر نشوند، چون در این صورت، به نویسندهای تبدیل میشوم که یکبار عاشق سیاست میشود و بار دیگر، طرفدار ورزش. به نظر من پرداختن به یک یا دو سبک و ساختار در نوشتن، نتایج خوبی در پی خواهد
داشت. نویسنده واقعی درباره حادثه یا حوادث نمینویسد، بلکه خود حادثه میآفریند. حوادثی که در جهان عرب، اتفاق افتاده، نغزتر از آناند که نیاز به تفسیر و تاویل و نوشتن درباره آنها داشته باشند، آن هم به این دلیل است که در چارچوب سیاسی و فکری معین نمیگنجند، بلکه درواقع جایگزینی هستند برای یک نوع زندگی معمول که قبل از وقوعشان جریان داشت.
در این ستون نویسندگان عرب به این سوال، پاسخ میدهند که آیا تحولات اخیر جوامع عرب بر نوشتنشان و سبک و سیاقش تاثیر گذاشتهاند؟ این نویسندگان در کشورهایی که در آنها انقلاب یا جنبش صورت گرفته، زندگی نمیکنند، بلکه میخواهیم بدانیم هر یک از این نویسندگان در دیگر کشورهای عرب، چگونه به این حوادث نگریستهاند؟
عمر العسری- نویسنده و شاعر
در حال حاضر،درصدد نوشتن یک مجموعه شعرم که سعی میکنم از بخشهای مختلف و با نگرش معین به آن بپردازم، بهطوری که تابهحال نپرداختهام و در چارچوبی که با تجربه اولم، «وقتی نور از تو میگذرد» (2009) و تجربه دوم یعنی «دستی که مه نمیکِشد»، (2010) کاملا متفاوت بوده و با خط بیانی و تخیلی شعری که میخواهم، با طبیعت این طرح، هماهنگ باشد. تحولات سیاسی اخیر جوامع عرب، دلیل دورشدنم از خواندن و نوشتن نبود، چون من نویسندهای هستم که آنچه میگذرد و آنچه از طریق رسانه به ما میرسد، به خود مشغولم میکند. همیشه به دوری زمانی از حوادث و وقایعی که میگذرد، نیاز دارم تا اگر واقعا چارچوب منطقی دارند، طبق آن چارچوب درکشان کنم. همیشه به نظرم، همه جنگهای بشری، جنگهایی شکستخورده بودند چون درواقع فقط به مردم آسیب میرسانند و تنها پیروزی این جنگها، دستکشیدن از کشتار مردم است. همیشه سعی میکنم طرحهای شعر و نقدم با تحولات سیاسی شتابزده، درگیر نشوند، چون در این صورت، به نویسندهای تبدیل میشوم که یکبار عاشق سیاست میشود و بار دیگر، طرفدار ورزش. به نظر من پرداختن به یک یا دو سبک و ساختار در نوشتن، نتایج خوبی در پی خواهد
داشت. نویسنده واقعی درباره حادثه یا حوادث نمینویسد، بلکه خود حادثه میآفریند. حوادثی که در جهان عرب، اتفاق افتاده، نغزتر از آناند که نیاز به تفسیر و تاویل و نوشتن درباره آنها داشته باشند، آن هم به این دلیل است که در چارچوب سیاسی و فکری معین نمیگنجند، بلکه درواقع جایگزینی هستند برای یک نوع زندگی معمول که قبل از وقوعشان جریان داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.