|

نمایشی که تماشاگر را محو می‌کند

نمایش دیوار چهارم برگرفته از نمایش England نوشته تیم کروچ نویسنده و کارگردان شناخته شده انگلیسی که این نمایش را در سال 2009 در دو گالری معروف لندن به صحنه برده است و باعث شد تا منتقدان مشهوری در انگلستان آن را ستایش کنند.

یکی از این نقدها نقدی بود که در روزنامه گاردین بر این نمایش نوشته شد. در این نقد با اشاره به ویژگی‌های این متن آن را متنی برجسته توصیف کرده است که در میانه شرق و غرب غرق می‌شود.

به نوشته این منتقد تیم کروچ به عنوان یک همکار منحصر به فرد تخیل مخاطب را با فرآیندهای فکری درگیر می‌کند و به او اجازه می‌دهد که در طول نمایش با ذهنی درگیر متن و تم شود. این نمایش چیزی شبیه تئاتر است که ما آن را درک و در عین حال در عناصر اساسی آن جوهر و ماهیت آن را به همراه دارد. براساس این نوشته «متن فوق‌العاده کراوچ از زمانی که شروع می‌شود لایه بعد از لایه عمق شاعرانه، می‌گیرد و متنی جهانی می‌شنود که در ذات خود بازتاب‌دهنده ایده ملی و هویت و تاریخچه است.»

در نقد دیگری که در مجله جشنواره ادیبنورگ منتشر شد نمایش انگلستان را درامی درباره هویت، فرهنگ‌ها، سفرهای هر فرد و ارتباط‌های برقرار نشده دانسته است. نکته این است که مرد این نمایشی به قول خودش همیشه جهانگرد است و به سرزمین‌های زیادی سفر کرده است و درباره این سفرها و تجربه‌هایی که دارد به وضوح سخن می‌گوید.

در راهنمای تئاتر بریتانیا آمده انگلستان کرواچ قطعه‌ای است که به راحتی نواخته نمی‌شود اما تماشاگر کاملا جذب آن می‌شود و مخاطب در لایه‌های آن به طور کامل فرو می‌رود و تماشاگر بدون اراده مانند یک کودک محو پرتوهای نوری آن می‌شود.

نمایش دیوار چهارم برگرفته از نمایش England نوشته تیم کروچ نویسنده و کارگردان شناخته شده انگلیسی که این نمایش را در سال 2009 در دو گالری معروف لندن به صحنه برده است و باعث شد تا منتقدان مشهوری در انگلستان آن را ستایش کنند.

یکی از این نقدها نقدی بود که در روزنامه گاردین بر این نمایش نوشته شد. در این نقد با اشاره به ویژگی‌های این متن آن را متنی برجسته توصیف کرده است که در میانه شرق و غرب غرق می‌شود.

به نوشته این منتقد تیم کروچ به عنوان یک همکار منحصر به فرد تخیل مخاطب را با فرآیندهای فکری درگیر می‌کند و به او اجازه می‌دهد که در طول نمایش با ذهنی درگیر متن و تم شود. این نمایش چیزی شبیه تئاتر است که ما آن را درک و در عین حال در عناصر اساسی آن جوهر و ماهیت آن را به همراه دارد. براساس این نوشته «متن فوق‌العاده کراوچ از زمانی که شروع می‌شود لایه بعد از لایه عمق شاعرانه، می‌گیرد و متنی جهانی می‌شنود که در ذات خود بازتاب‌دهنده ایده ملی و هویت و تاریخچه است.»

در نقد دیگری که در مجله جشنواره ادیبنورگ منتشر شد نمایش انگلستان را درامی درباره هویت، فرهنگ‌ها، سفرهای هر فرد و ارتباط‌های برقرار نشده دانسته است. نکته این است که مرد این نمایشی به قول خودش همیشه جهانگرد است و به سرزمین‌های زیادی سفر کرده است و درباره این سفرها و تجربه‌هایی که دارد به وضوح سخن می‌گوید.

در راهنمای تئاتر بریتانیا آمده انگلستان کرواچ قطعه‌ای است که به راحتی نواخته نمی‌شود اما تماشاگر کاملا جذب آن می‌شود و مخاطب در لایه‌های آن به طور کامل فرو می‌رود و تماشاگر بدون اراده مانند یک کودک محو پرتوهای نوری آن می‌شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.