|

آدم و تقلاهایش

«کشتی‌شکسته‌ها»، نخستین‌بار در سال 1334 منتشر شد؛ پنج داستان با ترجمه ابراهیم گلستان. استفن کرین، ویلیام فالکنر، استفن وینسنت‌بنه، آنتوان چخوف و ارنست همینگوی پنج نویسنده‌ای هستند که داستان‌هایشان در این مجموعه ترجمه و منتشر شده است؛ نام‌هایی که در زمان انتشار چاپ اول کشتی‌شکسته‌ها، اغلب در ایران چندان شناخته‌شده نبودند، به جز آنتوان چخوف که پیش‌تر ترجمه و معرفی شده بود. همینگوی را خود گلستان به خواننده فارسی‌زبان معرفی کرد. از فالکنر هم پیش از این قصه که در کتاب کشتی‌شکسته‌ها آمده است، کاری به فارسی در نیامده بود و ترجمه بهمن شعله‌ور از مهم‌ترین رمان او یعنی خشم و هیاهو سه‌سال بعد از انتشار کشتی‌شکسته‌ها منتشر شد و گلستان در مقدمه کتاب درباره دشواری جلب پسند زمانه به آثار او می‌نویسد: «به خواننده ایرانی که هنوز به ‌راحت‌خواندن و سرگرم‌شدن قناعت دارد، که از جمله‌های کمی بالاتر از حد مهمل و جویده می‌هراسد، که اگر تصور یا تصویر در نوشته‌ای بغرنج شد کتاب را یا دور می‌اندازد یا نخوانده در قفسه‌ای می‌گذارد تا به دیگران فضل بفروشد، نمی‌توان نویسنده «سبک در تابستان» یا «خشم و هیاهو» را تحمیل کرد. اگر نظر لطفی به همین داستان کوتاه این مجموعه هم انداخته شود، دنیای هنر و ادب باید رهین منت شود.» دو نویسنده دیگر کتاب، استفن کرین و استفن وینسنت‌بنه، هم نخستین‌بار با همین کتاب به خواننده فارسی‌زبان معرفی شده‌اند و اینها همه، اهمیت کشتی‌شکسته‌ها و انتخاب گلستان را در زمانی که این کتاب منتشر شده است، نشان می‌دهد، وقتی اکنون که این کتاب بعد از این‌همه سال تجدیدچاپ شده، از دید امروز به آن می‌نگریم. «کشتی‌شکسته‌ها» از استفن کرین، «آن روز، که شب شد» از ویلیام فالکنر، «شیطان و دانیل وبستر» از استفن وینسنت‌بنه، «در تبعید» از آنتوان چخوف و «برف‌های کلیمانجارو» از ارنست همینگوی داستان‌هایی هستند که در کشتی‌شکسته‌ها، گرد آمده‌اند. البته چنانکه گلستان در مقدمه کتاب اشاره کرده، کشتی‌شکسته‌ها عنوان اصلی قصه استفن کرین نیست و نام اصلی قصه، «قایق بی‌حفاظ» بوده که گلستان به قصد اینکه وحدت مفهومی این قصه‌ها که دلیل کنارهم‌قراردادنشان از طرف مترجم بوده، در عنوان کتاب تجلی پیدا کند، نام «کشتی‌شکسته‌ها» را روی این قصه گذاشته و همچنین روی کتاب، تا این نام ارجاعی باشد به مفهوم مشترک قصه‌هایی مستقل از یکدیگر. آنچه در پی می‌آید قسمتی است از مقدمه گلستان بر چاپ اول این کتاب: «نام اصلی داستان اول این مجموعه «قایق بی‌حفاظ» بود. من آن را «کشتی‌شکسته‌ها» کردم هم چون داستان به‌راستی داستان کشتی‌شکسته‌ها بود و هم تا نامی جور جهت جمع این داستان‌ها باشد. همه این داستان‌ها درباره کسانی است که کشتی زندگیشان شکسته است هرچند یکی زن سیاهی است بر کنار می‌سی‌سی‌پی، یکی تاتاری است در مرز سیبری، یکی مرد سفیدی است در حاشیه جنگل‌های آفریقا، دیگری هم هست جان به شیطان فروخته که اکنون در تقلای بازگرفتن آن است. از آدم و تقلاهای آدم چیزی جدی‌تر و چیزی به‌هم‌آمیخته‌تر نیست گرچه آدم است که خالق شادی است. لطف و عظمت آدم در این است که در شادی خود درد را حس می‌کند و در غم یا شادی امید را می‌گنجاند یا قدرت انتخاب و تحمل نومیدی را دارد. این قصه‌ها را برای ترجمه انتخاب کردم چون این لطف و عظمت را در آنها دیدم. این قصه‌ها را برای ترجمه انتخاب کردم نیز چون دیدم هنر خلق و ابتکار نویسندگی آنها را برجسته می‌کند.» چاپ تازه کشتی‌شکسته‌ها را نشر کلاغ منتشر کرده است.
«کشتی‌شکسته‌ها»، نخستین‌بار در سال 1334 منتشر شد؛ پنج داستان با ترجمه ابراهیم گلستان. استفن کرین، ویلیام فالکنر، استفن وینسنت‌بنه، آنتوان چخوف و ارنست همینگوی پنج نویسنده‌ای هستند که داستان‌هایشان در این مجموعه ترجمه و منتشر شده است؛ نام‌هایی که در زمان انتشار چاپ اول کشتی‌شکسته‌ها، اغلب در ایران چندان شناخته‌شده نبودند، به جز آنتوان چخوف که پیش‌تر ترجمه و معرفی شده بود. همینگوی را خود گلستان به خواننده فارسی‌زبان معرفی کرد. از فالکنر هم پیش از این قصه که در کتاب کشتی‌شکسته‌ها آمده است، کاری به فارسی در نیامده بود و ترجمه بهمن شعله‌ور از مهم‌ترین رمان او یعنی خشم و هیاهو سه‌سال بعد از انتشار کشتی‌شکسته‌ها منتشر شد و گلستان در مقدمه کتاب درباره دشواری جلب پسند زمانه به آثار او می‌نویسد: «به خواننده ایرانی که هنوز به ‌راحت‌خواندن و سرگرم‌شدن قناعت دارد، که از جمله‌های کمی بالاتر از حد مهمل و جویده می‌هراسد، که اگر تصور یا تصویر در نوشته‌ای بغرنج شد کتاب را یا دور می‌اندازد یا نخوانده در قفسه‌ای می‌گذارد تا به دیگران فضل بفروشد، نمی‌توان نویسنده «سبک در تابستان» یا «خشم و هیاهو» را تحمیل کرد. اگر نظر لطفی به همین داستان کوتاه این مجموعه هم انداخته شود، دنیای هنر و ادب باید رهین منت شود.» دو نویسنده دیگر کتاب، استفن کرین و استفن وینسنت‌بنه، هم نخستین‌بار با همین کتاب به خواننده فارسی‌زبان معرفی شده‌اند و اینها همه، اهمیت کشتی‌شکسته‌ها و انتخاب گلستان را در زمانی که این کتاب منتشر شده است، نشان می‌دهد، وقتی اکنون که این کتاب بعد از این‌همه سال تجدیدچاپ شده، از دید امروز به آن می‌نگریم. «کشتی‌شکسته‌ها» از استفن کرین، «آن روز، که شب شد» از ویلیام فالکنر، «شیطان و دانیل وبستر» از استفن وینسنت‌بنه، «در تبعید» از آنتوان چخوف و «برف‌های کلیمانجارو» از ارنست همینگوی داستان‌هایی هستند که در کشتی‌شکسته‌ها، گرد آمده‌اند. البته چنانکه گلستان در مقدمه کتاب اشاره کرده، کشتی‌شکسته‌ها عنوان اصلی قصه استفن کرین نیست و نام اصلی قصه، «قایق بی‌حفاظ» بوده که گلستان به قصد اینکه وحدت مفهومی این قصه‌ها که دلیل کنارهم‌قراردادنشان از طرف مترجم بوده، در عنوان کتاب تجلی پیدا کند، نام «کشتی‌شکسته‌ها» را روی این قصه گذاشته و همچنین روی کتاب، تا این نام ارجاعی باشد به مفهوم مشترک قصه‌هایی مستقل از یکدیگر. آنچه در پی می‌آید قسمتی است از مقدمه گلستان بر چاپ اول این کتاب: «نام اصلی داستان اول این مجموعه «قایق بی‌حفاظ» بود. من آن را «کشتی‌شکسته‌ها» کردم هم چون داستان به‌راستی داستان کشتی‌شکسته‌ها بود و هم تا نامی جور جهت جمع این داستان‌ها باشد. همه این داستان‌ها درباره کسانی است که کشتی زندگیشان شکسته است هرچند یکی زن سیاهی است بر کنار می‌سی‌سی‌پی، یکی تاتاری است در مرز سیبری، یکی مرد سفیدی است در حاشیه جنگل‌های آفریقا، دیگری هم هست جان به شیطان فروخته که اکنون در تقلای بازگرفتن آن است. از آدم و تقلاهای آدم چیزی جدی‌تر و چیزی به‌هم‌آمیخته‌تر نیست گرچه آدم است که خالق شادی است. لطف و عظمت آدم در این است که در شادی خود درد را حس می‌کند و در غم یا شادی امید را می‌گنجاند یا قدرت انتخاب و تحمل نومیدی را دارد. این قصه‌ها را برای ترجمه انتخاب کردم چون این لطف و عظمت را در آنها دیدم. این قصه‌ها را برای ترجمه انتخاب کردم نیز چون دیدم هنر خلق و ابتکار نویسندگی آنها را برجسته می‌کند.» چاپ تازه کشتی‌شکسته‌ها را نشر کلاغ منتشر کرده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.