|

سخنی با یک دوست

سیدمحسن هاشمی . پژوهشگر فرهنگی

جناب آقای دکتر عباس مقتدایی، دوست و هم‌دانشگاهی عزیز و نماینده محترم مجلس
اظهارات شما را در جمع دلواپسان شهراصفهان در خبرگزاری ایسنا خواندم. پیش از هر چیز شایسته می‌دانم بگویم که خوشبختانه شما باوجود آنکه حامی فکری دولت پاک تاریخ ایران (دکتر احمدی‌نژاد) بوده‌اید شخصا و به درستی، پاکدست و بری از برخورداری از رانت اقتصادی و تجاری هستید. اما چند نکته از سخنرانی شما نقل شده که مغایر بینش پیشین و دانش سیاسی‌تان است و نمی‌توانم به‌عنوان دوست و یک شهروند بدون پاسخ از کنار آن بگذرم:
1) فرموده‌اید: «اصطلاح برد - برد را می‌توانستیم در هشت سال جنگ تحمیلی هم به کار ببریم و جنگ را سریع خاتمه دهیم، اما رزمندگان پای اعتقادشان ایستادند و جنگیدند و پس گرفتند آنچه می‌خواستند به زور از ما بگیرند» پیش از نقد نظرتان یادآوری می‌کنیم که هم‌ سن و هم توان شما این امکان را برایتان فراهم می‌کرد که در زمره رزمندگان دفاع مقدس قرار گیرید! که لابد توفیق همراهتان نبوده است. اما اینکه منطق برد - برد را نقد کرده‌اید شما را به سیره حضرت محمد(ص) در صلح حدیبیه ارجاع می‌دهیم. همان جایی که کسانی در برابر حضرتش لب به اعتراض گشودند و او با ایمان به راهش که «صلح در برابر جنگ» بود پایمردی کرد و بعدتر مکه بی‌خشونت فتح شد.
2) فرموده‌اید: «انقلابی هستید و نه دیپلمات» فراموش نفرمایید انقلابی‌بودن به ذات خود حسن تلقی نمی‌شود. انقلابی‌بودن همچون تیغ است که بسته به اینکه به چه کار ‌آید باز تعریف و ارزشیابی می‌شود. آنچه در فرهنگ دینی ممدوح است متخلق‌بودن به صفات راستگویی، عدالت، اخلاق، وفاداری به پیمان، نوع‌دوستی، انصاف و دیگر ارزش‌های نبوی است و نه révolutionnaire بودن که واژه‌ای نوپدید و اروپایی است. در دانشگاه با همدیگر آموختیم که موفقیت هر سازمان اجتماعی در کارکرد درست نقش‌های هر سازمان است. پس درست به‌نظر نمی‌رسد که بر کارکرد درست وزارت خارجه ایران اسلامی که دیپلماتیک رفتار می‌کند خرده بگیریم.
3) تاکید کرده‌اید: «آقای روحانی باید متوجه باشد که قانون اساسی ما قانونی امت‌محور است نه ملت‌محور پس سخنانی از جمله اینکه به زور نمی‌توان کسی را به بهشت فرستاد یا اینکه نباید در زندگی مردم دخالت کرد، صحبت‌هایی است که با این اصل نمی‌خواند و ایشان بدانند ما آمده‌ایم تا جلو جهنمی‌‌شدن عده‌ای را بگیریم» فراموش نفرمایید که خداوند رحمان به محمد(ص) پیامبر نهیب می‌زند که: «انما انت مذکر لست علیهم بمصیطر» در این آیه خداوند بر ماموریت پیامبران تاکید می‌کند و می‌فرماید وظیفه پیامبران تذکر است و یادآوری می‌کند آنها به مردم تسلطی ندارند. اصلا قاعده خلقت بر انتخاب آزاد و تبیین اندیشه درست استوار است و نه الزام و تحمیل به مردم! نه شما و نه هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند جلوی جهنمی‌شدن عده‌ای از مردم را بگیرد و این ماموریت را خداوند به شریف‌ترین مخلوقاتش (پیامبران) نیز نسپرده است. اما شما با طرح این نظریه می‌توانید باعث اعمالی شوید که عده‌ای دنیایمان را جهنم کنند. با هم آموخته‌ایم که امت و امامت ارتباطی معنوی و مختارانه است و ملت واژه‌ای برای تبیین حقوق و تکالیف ملت و دولت در عصر حاضر. در اصل نخست میثاق ملی آمده است: «حکومت ایران جمهوری اسلامی است که ملت ایران بر اساس اعتقاد دیرینه‌اش به حکومت حق و عدل قرآن در پی انقلاب اسلامی پیروزمند خود به رهبری مرجع عالیقدر تقلید حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خمینی در همه‌پرسی دهم و یازدهم فروردین ماه یکهزاروسیصدوپنجاه‌وهشت... به آن رای مثبت داد» اگر به عقیده شما همان رابطه امت و امامت برای اداره امروز جامعه کفایت می‌کرد پس چرا میثاق ملی نوشته و به رای گذاشته شد؟ چرا در این میثاق ملی فصل سوم حقوق ملت گنجانده شد؟ چرا فصل هشتم در میان فصول 13گانه قانون اساسی مندرج و به رای ملت گذاشته شد؟
4) فرموده‌اید: «متاسفانه روحیه اشرافی‌گری در جامعه در حال بازسازی است و ما دلواپسیم،» دوست عزیز چرا در هشت‌سال دولت پاک تاریخ ایران، دلواپس نشده‌اید؟
5) ابراز کرده‌اید: «کشور با یک شیب ملایمی به سمت غربی‌شدن در حال حرکت است و باید هوشیار بود؛ چرا که این کشور با شهادت به اینجا رسیده است، کسانی که در غرب تحصیل کرده‌اند به خود و اطرافیان نگاه نکنند و بیدار باشند تا مردم آنها را از خواب بیدار نکنند» نیک می‌دانید نه غربی‌شدن سراسر عیب است و نه یک پارچه شرقی و سنتی‌ماندن حسن!
جناب آقای دکتر عباس مقتدایی، دوست و هم‌دانشگاهی عزیز و نماینده محترم مجلس
اظهارات شما را در جمع دلواپسان شهراصفهان در خبرگزاری ایسنا خواندم. پیش از هر چیز شایسته می‌دانم بگویم که خوشبختانه شما باوجود آنکه حامی فکری دولت پاک تاریخ ایران (دکتر احمدی‌نژاد) بوده‌اید شخصا و به درستی، پاکدست و بری از برخورداری از رانت اقتصادی و تجاری هستید. اما چند نکته از سخنرانی شما نقل شده که مغایر بینش پیشین و دانش سیاسی‌تان است و نمی‌توانم به‌عنوان دوست و یک شهروند بدون پاسخ از کنار آن بگذرم:
1) فرموده‌اید: «اصطلاح برد - برد را می‌توانستیم در هشت سال جنگ تحمیلی هم به کار ببریم و جنگ را سریع خاتمه دهیم، اما رزمندگان پای اعتقادشان ایستادند و جنگیدند و پس گرفتند آنچه می‌خواستند به زور از ما بگیرند» پیش از نقد نظرتان یادآوری می‌کنیم که هم‌ سن و هم توان شما این امکان را برایتان فراهم می‌کرد که در زمره رزمندگان دفاع مقدس قرار گیرید! که لابد توفیق همراهتان نبوده است. اما اینکه منطق برد - برد را نقد کرده‌اید شما را به سیره حضرت محمد(ص) در صلح حدیبیه ارجاع می‌دهیم. همان جایی که کسانی در برابر حضرتش لب به اعتراض گشودند و او با ایمان به راهش که «صلح در برابر جنگ» بود پایمردی کرد و بعدتر مکه بی‌خشونت فتح شد.
2) فرموده‌اید: «انقلابی هستید و نه دیپلمات» فراموش نفرمایید انقلابی‌بودن به ذات خود حسن تلقی نمی‌شود. انقلابی‌بودن همچون تیغ است که بسته به اینکه به چه کار ‌آید باز تعریف و ارزشیابی می‌شود. آنچه در فرهنگ دینی ممدوح است متخلق‌بودن به صفات راستگویی، عدالت، اخلاق، وفاداری به پیمان، نوع‌دوستی، انصاف و دیگر ارزش‌های نبوی است و نه révolutionnaire بودن که واژه‌ای نوپدید و اروپایی است. در دانشگاه با همدیگر آموختیم که موفقیت هر سازمان اجتماعی در کارکرد درست نقش‌های هر سازمان است. پس درست به‌نظر نمی‌رسد که بر کارکرد درست وزارت خارجه ایران اسلامی که دیپلماتیک رفتار می‌کند خرده بگیریم.
3) تاکید کرده‌اید: «آقای روحانی باید متوجه باشد که قانون اساسی ما قانونی امت‌محور است نه ملت‌محور پس سخنانی از جمله اینکه به زور نمی‌توان کسی را به بهشت فرستاد یا اینکه نباید در زندگی مردم دخالت کرد، صحبت‌هایی است که با این اصل نمی‌خواند و ایشان بدانند ما آمده‌ایم تا جلو جهنمی‌‌شدن عده‌ای را بگیریم» فراموش نفرمایید که خداوند رحمان به محمد(ص) پیامبر نهیب می‌زند که: «انما انت مذکر لست علیهم بمصیطر» در این آیه خداوند بر ماموریت پیامبران تاکید می‌کند و می‌فرماید وظیفه پیامبران تذکر است و یادآوری می‌کند آنها به مردم تسلطی ندارند. اصلا قاعده خلقت بر انتخاب آزاد و تبیین اندیشه درست استوار است و نه الزام و تحمیل به مردم! نه شما و نه هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند جلوی جهنمی‌شدن عده‌ای از مردم را بگیرد و این ماموریت را خداوند به شریف‌ترین مخلوقاتش (پیامبران) نیز نسپرده است. اما شما با طرح این نظریه می‌توانید باعث اعمالی شوید که عده‌ای دنیایمان را جهنم کنند. با هم آموخته‌ایم که امت و امامت ارتباطی معنوی و مختارانه است و ملت واژه‌ای برای تبیین حقوق و تکالیف ملت و دولت در عصر حاضر. در اصل نخست میثاق ملی آمده است: «حکومت ایران جمهوری اسلامی است که ملت ایران بر اساس اعتقاد دیرینه‌اش به حکومت حق و عدل قرآن در پی انقلاب اسلامی پیروزمند خود به رهبری مرجع عالیقدر تقلید حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خمینی در همه‌پرسی دهم و یازدهم فروردین ماه یکهزاروسیصدوپنجاه‌وهشت... به آن رای مثبت داد» اگر به عقیده شما همان رابطه امت و امامت برای اداره امروز جامعه کفایت می‌کرد پس چرا میثاق ملی نوشته و به رای گذاشته شد؟ چرا در این میثاق ملی فصل سوم حقوق ملت گنجانده شد؟ چرا فصل هشتم در میان فصول 13گانه قانون اساسی مندرج و به رای ملت گذاشته شد؟
4) فرموده‌اید: «متاسفانه روحیه اشرافی‌گری در جامعه در حال بازسازی است و ما دلواپسیم،» دوست عزیز چرا در هشت‌سال دولت پاک تاریخ ایران، دلواپس نشده‌اید؟
5) ابراز کرده‌اید: «کشور با یک شیب ملایمی به سمت غربی‌شدن در حال حرکت است و باید هوشیار بود؛ چرا که این کشور با شهادت به اینجا رسیده است، کسانی که در غرب تحصیل کرده‌اند به خود و اطرافیان نگاه نکنند و بیدار باشند تا مردم آنها را از خواب بیدار نکنند» نیک می‌دانید نه غربی‌شدن سراسر عیب است و نه یک پارچه شرقی و سنتی‌ماندن حسن!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.