کوچهباغهای تیرآهن در خیابان خاطرهها
سیروس ابراهیمزاده
پررونقترین کسبوکار در تهران و کلانشهرهای دیگر خاک پاک، ساختوساز است. به عبارت بهتر بالابردن برجهای مسکونی و تجاری به سوی آسمانی که هوای آلوده چشم آبیرنگش را مکدر کرده و خراشدادن ساختمانهای عمودی مشبک، دل و جانش را زخمی میکند. نه! این سازندگی نه، ویرانگری است. مباد روزی که سقف آسمانهای مجروح بر سر بندگان خدا فرو ریزد! راستی کسی به فکر فردا نیست؟ چه شد آن آموزههای اجداد دوراندیش خَیرِ ما، که در سالخوردگی و در پایانه سفر بیبازگشت خویش هم درخت میکاشتند به امید سایهسار و بار و بَر فراوان برای فرزندان و نوادگان و نوآمدگان پس از آنان... . و اندیشه و باورشان این بود که گذشتگان کاشتند ما خوردیم و بهره بُردیم، ما میکاریم آیندگان بخورند و بیاسایند......
شما، ای دنیاداران و مالاندوزان زمانه، چه میراثی برای سپستر آمدگان بر جای میگذارید؟ اگر به همین منوال پیش برود اصلا خیابان و کوچهای برای تردد و هوایی برای تنفس باقی خواهد ماند؟ گلزارها و سبزستانها را در هم کوبیدید، خانههای آباد را ویران کردید، خیابانهای بسیار درخت خلوت را از دود و گرد و غبار و هوای آلوده رفتوآمدهای زیگزاگ شتابزده انباشتید، حتی تصویر کوچهباغهای خاطرات زیبای ما را از یادمان زدودید... . بترسید از خدا! گنبدهای مینارنگ خانههای خدا، معماری فروتنانه و چشمهساران سقاخانهها و فوارههای بالابلند و شکوه آبنماها را دیگر نمیتوانیم دید، بس که کلوخ و خاکوخل و سیمان و داربست و تیرآهن در فراخنای مناظر زیبای زندگیبخش آنان پراکنده ساختهاید... از جزای روزگار بترسید!
یادشان به خیر... مسجد حاج حسن در ابتدای خیابان ارامنه شاپور، سقاخانه عزیزمحمد نبش کوچه سعادت سر آب وزیر، چهارسو چوبی نرسیده به ساعت مشیرالدوله... سالن سینمای کشور در چهاراه مختاری......
شما، ای دنیاداران و مالاندوزان زمانه، چه میراثی برای سپستر آمدگان بر جای میگذارید؟ اگر به همین منوال پیش برود اصلا خیابان و کوچهای برای تردد و هوایی برای تنفس باقی خواهد ماند؟ گلزارها و سبزستانها را در هم کوبیدید، خانههای آباد را ویران کردید، خیابانهای بسیار درخت خلوت را از دود و گرد و غبار و هوای آلوده رفتوآمدهای زیگزاگ شتابزده انباشتید، حتی تصویر کوچهباغهای خاطرات زیبای ما را از یادمان زدودید... . بترسید از خدا! گنبدهای مینارنگ خانههای خدا، معماری فروتنانه و چشمهساران سقاخانهها و فوارههای بالابلند و شکوه آبنماها را دیگر نمیتوانیم دید، بس که کلوخ و خاکوخل و سیمان و داربست و تیرآهن در فراخنای مناظر زیبای زندگیبخش آنان پراکنده ساختهاید... از جزای روزگار بترسید!
یادشان به خیر... مسجد حاج حسن در ابتدای خیابان ارامنه شاپور، سقاخانه عزیزمحمد نبش کوچه سعادت سر آب وزیر، چهارسو چوبی نرسیده به ساعت مشیرالدوله... سالن سینمای کشور در چهاراه مختاری......
پررونقترین کسبوکار در تهران و کلانشهرهای دیگر خاک پاک، ساختوساز است. به عبارت بهتر بالابردن برجهای مسکونی و تجاری به سوی آسمانی که هوای آلوده چشم آبیرنگش را مکدر کرده و خراشدادن ساختمانهای عمودی مشبک، دل و جانش را زخمی میکند. نه! این سازندگی نه، ویرانگری است. مباد روزی که سقف آسمانهای مجروح بر سر بندگان خدا فرو ریزد! راستی کسی به فکر فردا نیست؟ چه شد آن آموزههای اجداد دوراندیش خَیرِ ما، که در سالخوردگی و در پایانه سفر بیبازگشت خویش هم درخت میکاشتند به امید سایهسار و بار و بَر فراوان برای فرزندان و نوادگان و نوآمدگان پس از آنان... . و اندیشه و باورشان این بود که گذشتگان کاشتند ما خوردیم و بهره بُردیم، ما میکاریم آیندگان بخورند و بیاسایند......
شما، ای دنیاداران و مالاندوزان زمانه، چه میراثی برای سپستر آمدگان بر جای میگذارید؟ اگر به همین منوال پیش برود اصلا خیابان و کوچهای برای تردد و هوایی برای تنفس باقی خواهد ماند؟ گلزارها و سبزستانها را در هم کوبیدید، خانههای آباد را ویران کردید، خیابانهای بسیار درخت خلوت را از دود و گرد و غبار و هوای آلوده رفتوآمدهای زیگزاگ شتابزده انباشتید، حتی تصویر کوچهباغهای خاطرات زیبای ما را از یادمان زدودید... . بترسید از خدا! گنبدهای مینارنگ خانههای خدا، معماری فروتنانه و چشمهساران سقاخانهها و فوارههای بالابلند و شکوه آبنماها را دیگر نمیتوانیم دید، بس که کلوخ و خاکوخل و سیمان و داربست و تیرآهن در فراخنای مناظر زیبای زندگیبخش آنان پراکنده ساختهاید... از جزای روزگار بترسید!
یادشان به خیر... مسجد حاج حسن در ابتدای خیابان ارامنه شاپور، سقاخانه عزیزمحمد نبش کوچه سعادت سر آب وزیر، چهارسو چوبی نرسیده به ساعت مشیرالدوله... سالن سینمای کشور در چهاراه مختاری......
شما، ای دنیاداران و مالاندوزان زمانه، چه میراثی برای سپستر آمدگان بر جای میگذارید؟ اگر به همین منوال پیش برود اصلا خیابان و کوچهای برای تردد و هوایی برای تنفس باقی خواهد ماند؟ گلزارها و سبزستانها را در هم کوبیدید، خانههای آباد را ویران کردید، خیابانهای بسیار درخت خلوت را از دود و گرد و غبار و هوای آلوده رفتوآمدهای زیگزاگ شتابزده انباشتید، حتی تصویر کوچهباغهای خاطرات زیبای ما را از یادمان زدودید... . بترسید از خدا! گنبدهای مینارنگ خانههای خدا، معماری فروتنانه و چشمهساران سقاخانهها و فوارههای بالابلند و شکوه آبنماها را دیگر نمیتوانیم دید، بس که کلوخ و خاکوخل و سیمان و داربست و تیرآهن در فراخنای مناظر زیبای زندگیبخش آنان پراکنده ساختهاید... از جزای روزگار بترسید!
یادشان به خیر... مسجد حاج حسن در ابتدای خیابان ارامنه شاپور، سقاخانه عزیزمحمد نبش کوچه سعادت سر آب وزیر، چهارسو چوبی نرسیده به ساعت مشیرالدوله... سالن سینمای کشور در چهاراه مختاری......
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.