|

پیری

سوسن مقصودلو

- مامان‌جون کجایین؟
- خونه خاله‌ات.
- چندروزه دارم به خونه زنگ می‌زنم؛ جواب نمی‌دین.
- واسه اینکه خونه نیستم.
- آخه فکر نمی‌کنین آدم دلش هزار راه میره.
- ...... ...... ... .
- دیروز پاشدیم اومدیم در خونه، کسی درو باز نکرد.
- عسگری عصرا میره پیش حسن سلمونی سر کوچه. اونجا پاتوقشه. خودت که باباتو می‌شناسی.
- حالا شما کی برمی‌گردین؟
- هیچ‌وقت.
- یعنی چه؟
- اینجا خاله‌ات تنهاست. من مونسشم.
- بالاخره یه‌روز، دوروز، ده‌روز.
- حالا دیگه شده. کاری نداری؟
- مامان‌جون چی شده؟ بعد 55سال زندگی مشترک... .
- یه چند صباحی که از عمرم مونده می‌خوام راحت باشم.
- حالا چی شده که شما شورش کردین؟
- از خودش بپرس.
- خودش میگه هیچی.
- از نظر اون همه‌چیز هیچ‌وپوچه. تمام عمر همه‌چیزو به مسخره گرفته.
- حالا میشه شما توضیح بدین؟
- بگم اشکم سرازیر میشه. ولم کن.
- نکنه زبونم‌لال می‌خواد تجدیدفراش کنه...
- همینش مونده. بعدم کی زن اون مسخره میشه.
- چکار کرده که اینو می‌گین؟
- پریروز رفتیم واسه تشییع جنازه شوهر عصمت.
- وا! آقا جلال فوت کرد؟
- پس‌پریشب توی خواب. تو میدونی عصمت دوست سالیان دور منه. مردا رفتن توی غسالخونه. یهو دیدم سروصدا شد. باباجون شما اومد بیرون؛ مبالش داشت آهنگ باباکرم می‌زد.
- توروخدا!
- توی اون هیاهو که یکی داشت گریه می‌کرد، یکی تو سرش می‌زد، خواننده می‌خوند باباکرم دوست دارم... . دلم می‌خواست زمین دهن باز کنه برم توش.
- خب پیش میاد.
- تو هم طرف اونی. این مرد را من می‌شناسم. کاراش از روی غرضه. می‌خواست رابطه من و عصمت رو خراب کنه.
- خب دوستتون داره.
- حرف زیادی. اصلا هر چیزی جایی داره. باباکرمت کیلو چنده؟ مبال به چه دردت می‌خوره.
-...... ...... .
- دایم دستشه. یا واسه حسن سلمونی و محمود نجار و شوهرخواهرش پیامک می‌فرسته...
- جدی؟
- یا داره باهاش بازی می‌کنه. چندروز پیش اومدم قرص بخورم ورجید توی گلوم. داشتم خفه می‌شدم. هی با ایما و اشاره بهش میگم یه لیوان آب بهم بده. انگار نه انگار. آقا داشت با مبالش بازی می‌کرد.
- حالا شما ببخشید. خونه بدون شما سوت‌وکوره.
- بیخود. اصلا من با آدم نادون نمی‌تونم زندگی کنم.
- نادون خودتی.
- این اونجاست؛ داره گوش میده؟
- مامان‌جون؛ ایشون می‌خوان با شما حرف بزنن.
- بهش بگو من هیچ حرفی باهاش ندارم.
- گوشی‌رو بده به من... .
- آقاجون!
- نادون منم یا تو خانم بیگانه با تکنولوژی؟
-...... ...... .
- بی‌سواد به موبایل میگه مبال.
- دست بردار آقاجون.
- صددفه بهش گفتم مبال یعنی مستراح. باز حرف خودشو می‌زنه.
- همون مبال درسته؛ تکنولوژی‌دان. تازه صد رحمت به اونجا. آدم می‌تونه روزی چندبار تمیزش کنه. این چیه دستت می‌گیری پر از میکروبه.
- حالا مامان‌جون شما هم کوتاه بیاین.
- حالم خیلی بده. چربی و قند و همه‌چیم رفته بالا.
- قربون دل نازکتون برم. خودم می‌برمتون دکتر.
- آهنگ باباکرم چی؟
- اونم خواهش می‌کنم عوض کنه.
- این اینقدر خیره‌سره که اونو عوض کنه می‌خواد دم گاراژ بودم یارم سوار شد روش بذاره.
- شما چی دوست داری. همونو بذاره؟
- چه میدونم. رپی، هووی‌متالی.
- مامان... . شما هم؟
- جدی نگیر. اینارو از تو مجله نگاه کردم. تا اون باشه به من نگه بی‌سواد.
- مامان‌جون کجایین؟
- خونه خاله‌ات.
- چندروزه دارم به خونه زنگ می‌زنم؛ جواب نمی‌دین.
- واسه اینکه خونه نیستم.
- آخه فکر نمی‌کنین آدم دلش هزار راه میره.
- ...... ...... ... .
- دیروز پاشدیم اومدیم در خونه، کسی درو باز نکرد.
- عسگری عصرا میره پیش حسن سلمونی سر کوچه. اونجا پاتوقشه. خودت که باباتو می‌شناسی.
- حالا شما کی برمی‌گردین؟
- هیچ‌وقت.
- یعنی چه؟
- اینجا خاله‌ات تنهاست. من مونسشم.
- بالاخره یه‌روز، دوروز، ده‌روز.
- حالا دیگه شده. کاری نداری؟
- مامان‌جون چی شده؟ بعد 55سال زندگی مشترک... .
- یه چند صباحی که از عمرم مونده می‌خوام راحت باشم.
- حالا چی شده که شما شورش کردین؟
- از خودش بپرس.
- خودش میگه هیچی.
- از نظر اون همه‌چیز هیچ‌وپوچه. تمام عمر همه‌چیزو به مسخره گرفته.
- حالا میشه شما توضیح بدین؟
- بگم اشکم سرازیر میشه. ولم کن.
- نکنه زبونم‌لال می‌خواد تجدیدفراش کنه...
- همینش مونده. بعدم کی زن اون مسخره میشه.
- چکار کرده که اینو می‌گین؟
- پریروز رفتیم واسه تشییع جنازه شوهر عصمت.
- وا! آقا جلال فوت کرد؟
- پس‌پریشب توی خواب. تو میدونی عصمت دوست سالیان دور منه. مردا رفتن توی غسالخونه. یهو دیدم سروصدا شد. باباجون شما اومد بیرون؛ مبالش داشت آهنگ باباکرم می‌زد.
- توروخدا!
- توی اون هیاهو که یکی داشت گریه می‌کرد، یکی تو سرش می‌زد، خواننده می‌خوند باباکرم دوست دارم... . دلم می‌خواست زمین دهن باز کنه برم توش.
- خب پیش میاد.
- تو هم طرف اونی. این مرد را من می‌شناسم. کاراش از روی غرضه. می‌خواست رابطه من و عصمت رو خراب کنه.
- خب دوستتون داره.
- حرف زیادی. اصلا هر چیزی جایی داره. باباکرمت کیلو چنده؟ مبال به چه دردت می‌خوره.
-...... ...... .
- دایم دستشه. یا واسه حسن سلمونی و محمود نجار و شوهرخواهرش پیامک می‌فرسته...
- جدی؟
- یا داره باهاش بازی می‌کنه. چندروز پیش اومدم قرص بخورم ورجید توی گلوم. داشتم خفه می‌شدم. هی با ایما و اشاره بهش میگم یه لیوان آب بهم بده. انگار نه انگار. آقا داشت با مبالش بازی می‌کرد.
- حالا شما ببخشید. خونه بدون شما سوت‌وکوره.
- بیخود. اصلا من با آدم نادون نمی‌تونم زندگی کنم.
- نادون خودتی.
- این اونجاست؛ داره گوش میده؟
- مامان‌جون؛ ایشون می‌خوان با شما حرف بزنن.
- بهش بگو من هیچ حرفی باهاش ندارم.
- گوشی‌رو بده به من... .
- آقاجون!
- نادون منم یا تو خانم بیگانه با تکنولوژی؟
-...... ...... .
- بی‌سواد به موبایل میگه مبال.
- دست بردار آقاجون.
- صددفه بهش گفتم مبال یعنی مستراح. باز حرف خودشو می‌زنه.
- همون مبال درسته؛ تکنولوژی‌دان. تازه صد رحمت به اونجا. آدم می‌تونه روزی چندبار تمیزش کنه. این چیه دستت می‌گیری پر از میکروبه.
- حالا مامان‌جون شما هم کوتاه بیاین.
- حالم خیلی بده. چربی و قند و همه‌چیم رفته بالا.
- قربون دل نازکتون برم. خودم می‌برمتون دکتر.
- آهنگ باباکرم چی؟
- اونم خواهش می‌کنم عوض کنه.
- این اینقدر خیره‌سره که اونو عوض کنه می‌خواد دم گاراژ بودم یارم سوار شد روش بذاره.
- شما چی دوست داری. همونو بذاره؟
- چه میدونم. رپی، هووی‌متالی.
- مامان... . شما هم؟
- جدی نگیر. اینارو از تو مجله نگاه کردم. تا اون باشه به من نگه بی‌سواد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.