بیکیفیتترین فینال اروپا
مجید جلالی . کارشناس فوتبال
میتوان به جرات گفت بازی فینال لیگ قهرمانان بین دو تیم رئالمادرید و اتلتیکو مادرید یکی از بیکیفیتترین بازیهای چندسال اخیر فوتبال اروپا بود که هیچ دستاوردی برای فوتبال دنیا نداشت. در فوتبالی که تیمهای بارسلونا و بایرنمونیخ حضور دارند، ظلم است این دو تیم اسپانیایی با این سبک بازی به فینال لیگ قهرمانان برسند. این نوع فوتبال اگر روندش در جامجهانی ادامه پیدا کند، زنگ خطری برای فوتبال دنیا به صدا در خواهد آمد. دو تیم با سبک بازی نتیجهگرا در تمامی مراحل لیگ قهرمانان به میدان رفتند بدون اینکه چیزی به فوتبال اضافه کنند یا خدمتی به آن بکنند. این دو تیم با همین سبک خشک دفاعی فوتبال دو تا از بهترین تیمهای دنیا (بایرنمونیخ و بارسلونا) را حذف کردند و اگر سایر تیمهای دنیا بخواهند از این روش در جامجهانی یا فصل بعد رقابتهای اروپایی اضافه کنند، فوتبال بهطور قطع نابود خواهد شد. به نظرم در بازی شنبهشب، قبل از بهثمررسیدن گل اول بازی، هیچ تحرک خاص فوتبال اروپایی را در دو تیم شاهد نبودیم و بیشتر بازی شبیه یکی از فوتبالهای محلات بود. بعد از گل اتلتیکو نیز بازی روند خوبی پیش نگرفت، از یک سو تیم برنده به روش قدیم
دفاع در فوتبال که زدن زیر توپ بود در حال حراست از یک گل زده خود بود و تیم رئالمادرید هم بهصورت کورکورانه حمله میکرد و هیچ روش و برنامه خاصی برای بازکردن دفاع همشهری خود نداشت.
گل تساوی هم که توسط راموس زده شد، از گرفتن یک ضربه ایستگاهی بود که در هر بازی معمولی نیز یکی از روشهای مناسب برای گلزدن است. بهطور کل با این نوع فوتبال نمیتوان در تاریخ فوتبال دنیا ماندگار شد. چون تیمهایی ماندگار میشوند که برای توسعه پایدار فوتبال زحمت کشیده باشند. شما به تیمهای یونان 2004، پورتو 2004 و چلسی 2012 با روبرتو دی ماتئوی ایتالیایی نگاه کنید، آنها هیچ چیز به فوتبال اضافه نکردند و بعد از مدتی هم از خاطره هواداران فوتبال حذف شدند، درست برعکس بارسلونای چند سال اخیر با فوتبال ناب و استثناییای که ارایه میداد. تیمهایی مانند اتلتیکو شاید برای یک فصل جذاب باشند، اما بهطور قطع در دورههای بعد با مشکل مواجه خواهند شد، چون آموخته دیگری ندارند به فوتبال بدهند و به یکباره حذف میشوند. این تیم با سبک دفاعی توانست قهرمانی لالیگا را به دست بیاورد، اما هیچ کمکی به زیباشدن فوتبال نکرد. در فینال لیگ قهرمانان هم آنها با زدن زیر توپ میخواستند با این روش بازی کنند، اما رئالمادرید با سرمربی سرشناس و با تجربه خود این اجازه را به آنها نداد. فوتبال شاگردان سیمئونه به فوتبال هیچ چیزی اضافه نکرده و بهزودی هم از یادها خواهند رفت. اما در مقابل تیمملی اسپانیا را نگاه کنید، این تیم قهرمان اروپا در سال 2008 میشود و بعد قهرمان جهان در سال 2010 و دوباره در سال 2012 قهرمان اروپا میشود. این نشان میدهد آنها به یک توسعه پایدار رسیدند، ضمن اینکه تیمهای باشگاههای آنها نیز سالهای سال است که از بهترینهای دنیا هستند. رئالمادرید هم همین گونه بود. آنها تنها با استفاده از تجربه بالای مربی خود و بازیکنانش توانستند بر حریف غلبه کنند، ولی از نظر نوع بازی هیچ تفاوتی با تیم حریف نداشتند و تنها به خاطر عقب بودن حمله میکردند. نقش آنچلوتی، سرمربی رئالمادرید هم مانند نقش تمام ایتالیاییهایی که قهرمان جهان و اروپا میشوند، بود. آنها بدون اینکه خدمتی به فوتبال کنند، میآیند جامها را میگیرند و میروند و در این میان بیشترین ضربه را به فوتبال میزنند.
گل تساوی هم که توسط راموس زده شد، از گرفتن یک ضربه ایستگاهی بود که در هر بازی معمولی نیز یکی از روشهای مناسب برای گلزدن است. بهطور کل با این نوع فوتبال نمیتوان در تاریخ فوتبال دنیا ماندگار شد. چون تیمهایی ماندگار میشوند که برای توسعه پایدار فوتبال زحمت کشیده باشند. شما به تیمهای یونان 2004، پورتو 2004 و چلسی 2012 با روبرتو دی ماتئوی ایتالیایی نگاه کنید، آنها هیچ چیز به فوتبال اضافه نکردند و بعد از مدتی هم از خاطره هواداران فوتبال حذف شدند، درست برعکس بارسلونای چند سال اخیر با فوتبال ناب و استثناییای که ارایه میداد. تیمهایی مانند اتلتیکو شاید برای یک فصل جذاب باشند، اما بهطور قطع در دورههای بعد با مشکل مواجه خواهند شد، چون آموخته دیگری ندارند به فوتبال بدهند و به یکباره حذف میشوند. این تیم با سبک دفاعی توانست قهرمانی لالیگا را به دست بیاورد، اما هیچ کمکی به زیباشدن فوتبال نکرد. در فینال لیگ قهرمانان هم آنها با زدن زیر توپ میخواستند با این روش بازی کنند، اما رئالمادرید با سرمربی سرشناس و با تجربه خود این اجازه را به آنها نداد. فوتبال شاگردان سیمئونه به فوتبال هیچ چیزی اضافه نکرده و بهزودی هم از یادها خواهند رفت. اما در مقابل تیمملی اسپانیا را نگاه کنید، این تیم قهرمان اروپا در سال 2008 میشود و بعد قهرمان جهان در سال 2010 و دوباره در سال 2012 قهرمان اروپا میشود. این نشان میدهد آنها به یک توسعه پایدار رسیدند، ضمن اینکه تیمهای باشگاههای آنها نیز سالهای سال است که از بهترینهای دنیا هستند. رئالمادرید هم همین گونه بود. آنها تنها با استفاده از تجربه بالای مربی خود و بازیکنانش توانستند بر حریف غلبه کنند، ولی از نظر نوع بازی هیچ تفاوتی با تیم حریف نداشتند و تنها به خاطر عقب بودن حمله میکردند. نقش آنچلوتی، سرمربی رئالمادرید هم مانند نقش تمام ایتالیاییهایی که قهرمان جهان و اروپا میشوند، بود. آنها بدون اینکه خدمتی به فوتبال کنند، میآیند جامها را میگیرند و میروند و در این میان بیشترین ضربه را به فوتبال میزنند.
میتوان به جرات گفت بازی فینال لیگ قهرمانان بین دو تیم رئالمادرید و اتلتیکو مادرید یکی از بیکیفیتترین بازیهای چندسال اخیر فوتبال اروپا بود که هیچ دستاوردی برای فوتبال دنیا نداشت. در فوتبالی که تیمهای بارسلونا و بایرنمونیخ حضور دارند، ظلم است این دو تیم اسپانیایی با این سبک بازی به فینال لیگ قهرمانان برسند. این نوع فوتبال اگر روندش در جامجهانی ادامه پیدا کند، زنگ خطری برای فوتبال دنیا به صدا در خواهد آمد. دو تیم با سبک بازی نتیجهگرا در تمامی مراحل لیگ قهرمانان به میدان رفتند بدون اینکه چیزی به فوتبال اضافه کنند یا خدمتی به آن بکنند. این دو تیم با همین سبک خشک دفاعی فوتبال دو تا از بهترین تیمهای دنیا (بایرنمونیخ و بارسلونا) را حذف کردند و اگر سایر تیمهای دنیا بخواهند از این روش در جامجهانی یا فصل بعد رقابتهای اروپایی اضافه کنند، فوتبال بهطور قطع نابود خواهد شد. به نظرم در بازی شنبهشب، قبل از بهثمررسیدن گل اول بازی، هیچ تحرک خاص فوتبال اروپایی را در دو تیم شاهد نبودیم و بیشتر بازی شبیه یکی از فوتبالهای محلات بود. بعد از گل اتلتیکو نیز بازی روند خوبی پیش نگرفت، از یک سو تیم برنده به روش قدیم
دفاع در فوتبال که زدن زیر توپ بود در حال حراست از یک گل زده خود بود و تیم رئالمادرید هم بهصورت کورکورانه حمله میکرد و هیچ روش و برنامه خاصی برای بازکردن دفاع همشهری خود نداشت.
گل تساوی هم که توسط راموس زده شد، از گرفتن یک ضربه ایستگاهی بود که در هر بازی معمولی نیز یکی از روشهای مناسب برای گلزدن است. بهطور کل با این نوع فوتبال نمیتوان در تاریخ فوتبال دنیا ماندگار شد. چون تیمهایی ماندگار میشوند که برای توسعه پایدار فوتبال زحمت کشیده باشند. شما به تیمهای یونان 2004، پورتو 2004 و چلسی 2012 با روبرتو دی ماتئوی ایتالیایی نگاه کنید، آنها هیچ چیز به فوتبال اضافه نکردند و بعد از مدتی هم از خاطره هواداران فوتبال حذف شدند، درست برعکس بارسلونای چند سال اخیر با فوتبال ناب و استثناییای که ارایه میداد. تیمهایی مانند اتلتیکو شاید برای یک فصل جذاب باشند، اما بهطور قطع در دورههای بعد با مشکل مواجه خواهند شد، چون آموخته دیگری ندارند به فوتبال بدهند و به یکباره حذف میشوند. این تیم با سبک دفاعی توانست قهرمانی لالیگا را به دست بیاورد، اما هیچ کمکی به زیباشدن فوتبال نکرد. در فینال لیگ قهرمانان هم آنها با زدن زیر توپ میخواستند با این روش بازی کنند، اما رئالمادرید با سرمربی سرشناس و با تجربه خود این اجازه را به آنها نداد. فوتبال شاگردان سیمئونه به فوتبال هیچ چیزی اضافه نکرده و بهزودی هم از یادها خواهند رفت. اما در مقابل تیمملی اسپانیا را نگاه کنید، این تیم قهرمان اروپا در سال 2008 میشود و بعد قهرمان جهان در سال 2010 و دوباره در سال 2012 قهرمان اروپا میشود. این نشان میدهد آنها به یک توسعه پایدار رسیدند، ضمن اینکه تیمهای باشگاههای آنها نیز سالهای سال است که از بهترینهای دنیا هستند. رئالمادرید هم همین گونه بود. آنها تنها با استفاده از تجربه بالای مربی خود و بازیکنانش توانستند بر حریف غلبه کنند، ولی از نظر نوع بازی هیچ تفاوتی با تیم حریف نداشتند و تنها به خاطر عقب بودن حمله میکردند. نقش آنچلوتی، سرمربی رئالمادرید هم مانند نقش تمام ایتالیاییهایی که قهرمان جهان و اروپا میشوند، بود. آنها بدون اینکه خدمتی به فوتبال کنند، میآیند جامها را میگیرند و میروند و در این میان بیشترین ضربه را به فوتبال میزنند.
گل تساوی هم که توسط راموس زده شد، از گرفتن یک ضربه ایستگاهی بود که در هر بازی معمولی نیز یکی از روشهای مناسب برای گلزدن است. بهطور کل با این نوع فوتبال نمیتوان در تاریخ فوتبال دنیا ماندگار شد. چون تیمهایی ماندگار میشوند که برای توسعه پایدار فوتبال زحمت کشیده باشند. شما به تیمهای یونان 2004، پورتو 2004 و چلسی 2012 با روبرتو دی ماتئوی ایتالیایی نگاه کنید، آنها هیچ چیز به فوتبال اضافه نکردند و بعد از مدتی هم از خاطره هواداران فوتبال حذف شدند، درست برعکس بارسلونای چند سال اخیر با فوتبال ناب و استثناییای که ارایه میداد. تیمهایی مانند اتلتیکو شاید برای یک فصل جذاب باشند، اما بهطور قطع در دورههای بعد با مشکل مواجه خواهند شد، چون آموخته دیگری ندارند به فوتبال بدهند و به یکباره حذف میشوند. این تیم با سبک دفاعی توانست قهرمانی لالیگا را به دست بیاورد، اما هیچ کمکی به زیباشدن فوتبال نکرد. در فینال لیگ قهرمانان هم آنها با زدن زیر توپ میخواستند با این روش بازی کنند، اما رئالمادرید با سرمربی سرشناس و با تجربه خود این اجازه را به آنها نداد. فوتبال شاگردان سیمئونه به فوتبال هیچ چیزی اضافه نکرده و بهزودی هم از یادها خواهند رفت. اما در مقابل تیمملی اسپانیا را نگاه کنید، این تیم قهرمان اروپا در سال 2008 میشود و بعد قهرمان جهان در سال 2010 و دوباره در سال 2012 قهرمان اروپا میشود. این نشان میدهد آنها به یک توسعه پایدار رسیدند، ضمن اینکه تیمهای باشگاههای آنها نیز سالهای سال است که از بهترینهای دنیا هستند. رئالمادرید هم همین گونه بود. آنها تنها با استفاده از تجربه بالای مربی خود و بازیکنانش توانستند بر حریف غلبه کنند، ولی از نظر نوع بازی هیچ تفاوتی با تیم حریف نداشتند و تنها به خاطر عقب بودن حمله میکردند. نقش آنچلوتی، سرمربی رئالمادرید هم مانند نقش تمام ایتالیاییهایی که قهرمان جهان و اروپا میشوند، بود. آنها بدون اینکه خدمتی به فوتبال کنند، میآیند جامها را میگیرند و میروند و در این میان بیشترین ضربه را به فوتبال میزنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.