|

پرتوی به «قطعه نام‌آوران» رفت

بدرقه ابدی «حسین پرتوی» با مارش نظامی

سحر آزاد

این‌بار نوبت کارکنان نیروی هوایی بود تا بدون ترس از فاش‌شدن تصویرشان، چهره‌به‌چهره حسین پرتوی بایستند و مارش نظامی بنوازند. بیش از سه‌دهه از زمانی که پرتوی در گوشه‌ای از مدرسه علوی ایستاد و زاویه دوربین را طوری تنظیم کرد که هیچ‌یک از چهره‌های همافران در دیدار با امام‌خمینی(ره) در تصویر نیفتد، می‌گذرد و حالا در روز تشییع پیکر او که صبح سه‌شنبه، 31 اردیبهشت در خانه هنرمندان برگزار شد، نوبت به کارکنان نیروی هوایی رسید تا در مقابل پیکرش بایستند و او را با مارش نظامی به سوی قطعه نام‌آوران بهشت‌زهرا(س) بدرقه کنند. عبدالحسین پرتوی در 19بهمن57 یکی از معروف‌ترین عکس‌های انقلاب را ثبت کرد اما همان‌طور که متعهد شده بود چهره هیچ‌یک از همافران در قاب دوربینش منعکس نشد. او در سال‌های بعد هم یکی از عکاسان خبری باقی ماند و به همین دلیل در روز تشییع پیکرش بسیاری از عکاسان قدیمی و جوان مطبوعات تنها برای حضور در مراسم آمدند حتی برخی از آنها بدون دردست‌داشتن دوربین تنها نظاره‌گر مراسم بودند و آمده بودند تا آخرین خداحافظی را با همکار خود انجام دهند.احمد مسجدجامعی، رییس شورای شهر تهران با اشاره به این موضوع گفت: «چهارنسل از نویسندگان مطبوعات و عکاسان اینجا جمع شده‌اند که این اتفاق به‌ندرت روی می‌دهد. از همکاران پرتوی در دهه40 تا کسانی که شاگرد او بودند، همه فرازهایی از نیکی و فضای باطنی او را گزارش می‌دهند.»
او همچنین یکی دیگر از ویژگی‌های پرتوی را بدون‌ حاشیه‌بودن توصیف کرد: «او بدون حاشیه زندگی کرد و در زندگی‌اش جز دوستی و پاکی چیزی نمی‌بینید. عکس ماندگار او اتفاقی نیست بلکه ناشی از شجاعت و درونمایه عکاس است.»مسجدجامعی اظهار امیدواری کرد راهی برای حمایت از چنین افرادی ایجاد شود: «امیدوارم موضوع سختی کار اهالی مطبوعات و رسانه‌ها مورد توجه بیشتری قرار گیرد و با راه‌اندازی صندوقی برای رفاه حال آنها تلاش شود تا راه این عزیزان همچنان پررهرو بماند.»
علی مرادخانی، معاون هنری وزارت ارشاد از دیگر‌سخنران‌های مراسم در مورد خاطرات دیدارهایش با پرتوی گفت: «زمانی که در فاصله سال‌های 59 تا 64 مدیرکل تولید فیلم وزارت ارشاد بودم، هرازگاهی پرتوی را می‌دیدم و با هم در مورد عکاسی صحبت می‌کردیم. مهم‌ترین ویژگی او مهربانی و نگاه شفاف به جامعه بود.»علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز با بیان اینکه از طرف رییس‌جمهور درگذشت این عکاس را به جامعه مطبوعاتی و خانواده این عکاس تسلیت می‌گوید، عنوان کرد: «شخصیت فردی و اجتماعی او برای ما درس‌آموزی دارد. شخصیت اجتماعی او را با کار و عکس‌هایش می‌شناسیم. عکس‌ها ثبت نمادها در یک لحظه و به‌راستی تداوم‌دهنده یک لحظه در تاریخ یک ملت هستند. ما امروز برای پاسداشت هنر عکاسی و انقلاب اینجا جمع شده‌ایم.»حضور پرتوی در مطبوعات باعث شده بود تا علاوه‌بر آنکه تعدادی از همکاران قدیمی‌اش در روزنامه کیهان در مراسم شرکت کنند، حسین انتظامی، معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد هم به خانه هنرمندان بیاید. او ضمن توصیف ویژگی‌های شخصیتی پرتوی سخن خود را اینگونه به پایان برد: «امروز دوربین داغدار و سوگوار است.»همچنین علی قلم‌سیاه، عکاس و مجری این مراسم اظهار کرد: «پرتوی نامی جاودان در تاریخ فرهنگ کشور خواهد ماند. او هنر مهربانی می‌آموخت و زندگی را چنین می‌دید. تا زمانی که عکس گزارش می‌دهد و تا زمانی که عکس مستندنگاری می‌کند، حسین پرتوی جاودان خواهد ماند.»در بخشی از این برنامه محمدمهدی رحیمیان، پیام تسلیت مشترک انجمن‌های‌ عکاسان ایران، انجمن صنفی عکاسان مطبوعات، انجمن عکاسان انقلاب و دفاع‌مقدس را قرائت کرد و در ادامه عباس ملکی، عکاس و یکی از دوستان پرتوی به مرور خاطرات گذشته پرداخت: «روزی که او عکس معروف خود را گرفت، سراسیمه به روزنامه آمد و خودش آن را ظاهر کرد. او گفت که متعهد شده است چهره هیچ‌یک از نیروها مشخص نشود تا جان کسی به خطر بیفتد. پرتوی معتقد بود عکس، جان روزنامه است.»آخرین فردی که برای خداحافظی از پرتوی آمد، سیاوش پرتوی فرزند پرتوی بود. او گفت: «از همه آنها که آمدند و نیامدند تشکر می‌کنم.» سیاوش پرتوی بعد از آن قصد داشت از مادرش که طی هفت‌سال گذشته با وجود بیماری سخت پرتوی از او نگهداری کرده است، تشکر ویژه‌ای کند اما به‌دلیل ناراحتی قادر به ادامه سخنانش نشد.
این‌بار نوبت کارکنان نیروی هوایی بود تا بدون ترس از فاش‌شدن تصویرشان، چهره‌به‌چهره حسین پرتوی بایستند و مارش نظامی بنوازند. بیش از سه‌دهه از زمانی که پرتوی در گوشه‌ای از مدرسه علوی ایستاد و زاویه دوربین را طوری تنظیم کرد که هیچ‌یک از چهره‌های همافران در دیدار با امام‌خمینی(ره) در تصویر نیفتد، می‌گذرد و حالا در روز تشییع پیکر او که صبح سه‌شنبه، 31 اردیبهشت در خانه هنرمندان برگزار شد، نوبت به کارکنان نیروی هوایی رسید تا در مقابل پیکرش بایستند و او را با مارش نظامی به سوی قطعه نام‌آوران بهشت‌زهرا(س) بدرقه کنند. عبدالحسین پرتوی در 19بهمن57 یکی از معروف‌ترین عکس‌های انقلاب را ثبت کرد اما همان‌طور که متعهد شده بود چهره هیچ‌یک از همافران در قاب دوربینش منعکس نشد. او در سال‌های بعد هم یکی از عکاسان خبری باقی ماند و به همین دلیل در روز تشییع پیکرش بسیاری از عکاسان قدیمی و جوان مطبوعات تنها برای حضور در مراسم آمدند حتی برخی از آنها بدون دردست‌داشتن دوربین تنها نظاره‌گر مراسم بودند و آمده بودند تا آخرین خداحافظی را با همکار خود انجام دهند.احمد مسجدجامعی، رییس شورای شهر تهران با اشاره به این موضوع گفت: «چهارنسل از نویسندگان مطبوعات و عکاسان اینجا جمع شده‌اند که این اتفاق به‌ندرت روی می‌دهد. از همکاران پرتوی در دهه40 تا کسانی که شاگرد او بودند، همه فرازهایی از نیکی و فضای باطنی او را گزارش می‌دهند.»
او همچنین یکی دیگر از ویژگی‌های پرتوی را بدون‌ حاشیه‌بودن توصیف کرد: «او بدون حاشیه زندگی کرد و در زندگی‌اش جز دوستی و پاکی چیزی نمی‌بینید. عکس ماندگار او اتفاقی نیست بلکه ناشی از شجاعت و درونمایه عکاس است.»مسجدجامعی اظهار امیدواری کرد راهی برای حمایت از چنین افرادی ایجاد شود: «امیدوارم موضوع سختی کار اهالی مطبوعات و رسانه‌ها مورد توجه بیشتری قرار گیرد و با راه‌اندازی صندوقی برای رفاه حال آنها تلاش شود تا راه این عزیزان همچنان پررهرو بماند.»
علی مرادخانی، معاون هنری وزارت ارشاد از دیگر‌سخنران‌های مراسم در مورد خاطرات دیدارهایش با پرتوی گفت: «زمانی که در فاصله سال‌های 59 تا 64 مدیرکل تولید فیلم وزارت ارشاد بودم، هرازگاهی پرتوی را می‌دیدم و با هم در مورد عکاسی صحبت می‌کردیم. مهم‌ترین ویژگی او مهربانی و نگاه شفاف به جامعه بود.»علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز با بیان اینکه از طرف رییس‌جمهور درگذشت این عکاس را به جامعه مطبوعاتی و خانواده این عکاس تسلیت می‌گوید، عنوان کرد: «شخصیت فردی و اجتماعی او برای ما درس‌آموزی دارد. شخصیت اجتماعی او را با کار و عکس‌هایش می‌شناسیم. عکس‌ها ثبت نمادها در یک لحظه و به‌راستی تداوم‌دهنده یک لحظه در تاریخ یک ملت هستند. ما امروز برای پاسداشت هنر عکاسی و انقلاب اینجا جمع شده‌ایم.»حضور پرتوی در مطبوعات باعث شده بود تا علاوه‌بر آنکه تعدادی از همکاران قدیمی‌اش در روزنامه کیهان در مراسم شرکت کنند، حسین انتظامی، معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد هم به خانه هنرمندان بیاید. او ضمن توصیف ویژگی‌های شخصیتی پرتوی سخن خود را اینگونه به پایان برد: «امروز دوربین داغدار و سوگوار است.»همچنین علی قلم‌سیاه، عکاس و مجری این مراسم اظهار کرد: «پرتوی نامی جاودان در تاریخ فرهنگ کشور خواهد ماند. او هنر مهربانی می‌آموخت و زندگی را چنین می‌دید. تا زمانی که عکس گزارش می‌دهد و تا زمانی که عکس مستندنگاری می‌کند، حسین پرتوی جاودان خواهد ماند.»در بخشی از این برنامه محمدمهدی رحیمیان، پیام تسلیت مشترک انجمن‌های‌ عکاسان ایران، انجمن صنفی عکاسان مطبوعات، انجمن عکاسان انقلاب و دفاع‌مقدس را قرائت کرد و در ادامه عباس ملکی، عکاس و یکی از دوستان پرتوی به مرور خاطرات گذشته پرداخت: «روزی که او عکس معروف خود را گرفت، سراسیمه به روزنامه آمد و خودش آن را ظاهر کرد. او گفت که متعهد شده است چهره هیچ‌یک از نیروها مشخص نشود تا جان کسی به خطر بیفتد. پرتوی معتقد بود عکس، جان روزنامه است.»آخرین فردی که برای خداحافظی از پرتوی آمد، سیاوش پرتوی فرزند پرتوی بود. او گفت: «از همه آنها که آمدند و نیامدند تشکر می‌کنم.» سیاوش پرتوی بعد از آن قصد داشت از مادرش که طی هفت‌سال گذشته با وجود بیماری سخت پرتوی از او نگهداری کرده است، تشکر ویژه‌ای کند اما به‌دلیل ناراحتی قادر به ادامه سخنانش نشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.