|

بهمن طالبی، رییس ایرانی کمیته داوران فدراسیون کشتی جمهوری آذربایجان:

با من غیردوستانه رفتار شد

چندسالی است موج مهاجرت اهالی کشتی ایران به کشور جمهوری آذربایجان جریان پیدا کرده است. در سال‌های اخیر چند فرنگی‌کار ایرانی مثل سامان طهماسبی، صباح شریعتی و مسعود هاشم‌زاده با تغییر تیم‌ملی، دوبنده تیم جمهوری آذربایجان را برتن کردند. در تیم اعزامی جمهوری آذربایجان به ایران برای جام‌جهانی کشتی‌فرنگی در تهران دو کشتی‌گیر ایرانی (شریعتی و طهماسبی) حضور داشتند. از طرفی کادرفنی این تیم هم تمام‌ایرانی است. جمشید خیرآبادی، دستیار محمد بنا در المپیک لندن، سرمربی تیم‌ملی فرنگی جمهوری آذربایجان است، دستیاران او هم ایرانی‌اند. در شرایطی که در این سال‌ها عده‌ای از این مهاجرت‌ها به‌ویژه تغییر تابعیت ورزشکاران خرده گرفتند، اما حضور مربیان در یک کشور دیگر یک امر حرفه‌ای محسوب می‌شود. در این میان در سال گذشته یک مهاجرت دیگر هم صورت گرفت. بهمن طالبی، رییس پیشین کمیته داوران ایرانی به جمهوری آذربایجان رفت و ریاست کمیته داوران فدراسیون کشتی آذربایجان را برعهده گرفت. صحبت‌های طالبی نشان می‌دهد، نامهربانی‌های داخل کشور موجب این مهاجرت بوده است؛

آقای طالبی، در ابتدا توضیح دهید چه اتفاقی افتاد که شما مهاجرت کردید و ریاست کمیته داوران فدراسیون کشتی آذربایجان را برعهده گرفتید؟
بعد از اتفاقاتی که در فدراسیون کشتی به وجود آمد، برای بنده که رییس کمیته داوران بودم بنا بر دلایلی جایگزینی انتخاب شد. خب! در سال 2013 من به‌عنوان مدرس فیلا معرفی شدم، اما بعد از مسابقات جهانی متاسفانه اسم مرا از فهرست مدرسان فیلا حذف کردند. متاسفانه آقای خطیب که آن‌موقع رییس فدراسیون بود هیچ اقدامی در این زمینه انجام نداد. خیلی‌ها رفتند و به ایشان گفتند که این پست یک پست مهم برای کشور است سعی کنیم آن را نگه داریم، برای داوران ما مهم است. اگر ما یک مدرس در فیلا داشته باشیم چقدر این موضوع برای داوری ما موثر است، اما متاسفانه اقدامی نشد. بعد از آن رفتم و در مسابقات جهانی هم قضاوت کردم اما بعد از اینکه از مسابقات جهانی برگشتم دیگر انگیزه در من کشته شده بود. من عاشق کشتی‌ام، عاشق داوری‌ام اما به‌یکباره دیدم همه‌چیز پوچ شد. فدراسیون آذربایجان هم با توجه به شناختی که از من داشت به من پیشنهاد داد که به‌عنوان مسوول کمیته داورانشان به اینجا بیایم. واقعیت این است داوری آذربایجان نسبت به کشتی این کشور عقب است. بعد از مسابقات جهانی بوداپست که عملا دوستان اسم مرا از فهرست داوران حذف کردند من به باکو آمدم. البته آن‌موقع دوست داشتم در خود ایران کار کنم اما نشد. قسمت این بود که من اینجا باشم اما همیشه روحم و قلبم در ایران است. الان حدود هشت‌ماه است که اینجا مشغول هستم.
در سال‌های اخیر افراد زیادی از کشتی ایران جدا و در جمهوری آذربایجان مشغول به کار شدند، نظر شما درباره این روند چیست؟
به نظر من هیچ اشکالی ندارد یک مربی یا داور در کشور دیگری مشغول به کار شود. این موضوع کاملا حرفه‌ای است و من فکر می‌کنم باعث افتخار کشورمان است که من مسوولیت کمیته داوران کشور جمهوری آذربایجان را برعهده دارم. اینجا من آموزش می‌دهم، به آنها مشاوره می‌دهم و از ارتباطاتم برای پیشرفت داوری آذربایجان استفاده می‌کنم.
از صحبت‌های شما برمی‌آید با دلخوری از ایران جدا شدید و به باکو رفتید، دلیلش چه بود؟
ما خودمان خودزنی می‌کنیم. الان متاسفانه شرایط داوری ما اصلا خوب نیست. ما در جهان جایگاهی نداریم. البته با درایتی که آقای خادم دارند من می‌دانم خود ایشان هم می‌دانند که ما نیروهایی داریم که اینها می‌توانند در فیلا پیشرفت کنند. اما متاسفانه همان کارشکنی‌ها، دوست‌بازی‌ها و نامه‌نوشتن‌ها مانع پیشرفت می‌شود. چرا ما همدیگر را می‌زنیم؟ ما باید همدیگر را حمایت کنیم که پیشرفت کنیم. شما انسجام روس‌ها را نگاه کنید؛ روس‌ها دوتا مدرس داشته باشند ما نداشته باشیم؟ من نمی‌خواهم خیلی مساله را باز کنم اما متاسفانه رفتار غیردوستانه‌ای با من شد.
با این شرایط احتمال اینکه شما به ایران برگردید چقدر است؟
درواقع دیگر داوری من تمام شده است. من بازنشسته شده‌ام البته چندماه زودتر دوستان بازنشسته‌ام کردند. من60 سالم است، 44سال است در کشتی‌ هستم. الان هم که اینجا آمده‌ام به‌خاطر عشقم است. من می‌خواهم در کشتی باشم. با این حال بازهم در جای دیگری در خدمت خانواده کشتی هستم.
در این مدت آقای خادم یا دیگرمدیران فدراسیون از شما نخواستند به ایران برگردید؟
آقای خادم هم وقتی به باکو تشریف آوردند از من خواستند که به ایران برگردم و مسوول کمیته داوران شوم، اما من وقتی مسایل را برای ایشان توضیح دادم ایشان هم پذیرفتند که من اینجا باشم و به فعالیتم ادامه دهم.
برگردیم به همان موج مهاجرت اهالی کشتی به جمهوری آذربایجان، خیلی‌ها از این مهاجرت‌ها انتقاد می‌کنند و آن را غیراخلاقی می‌دانند؟
الان دیگر حرفه‌ای‌گری به وجود آمده. من خودم هنگامی که داوری‌ام تمام شد به اینجا آمدم. تا آخرین لحظه در ایران خدمت کردم و وقتی بازنشسته شدم به باکو آمدم.
درباره شما و مربیان خیلی حساسیت وجود ندارد، در دیگررشته‌ها دیده می‌شود که مربیان می‌روند و سرمربی یک کشور دیگر می‌شوند. مشکل اصلی، مهاجرت ورزشکاران است. آیا به نظر شما نباید قوانین فیلا کمی سختگیرانه‌تر باشد تا یک کشتی‌گیر نتواند به‌راحتی کشورش را عوض کند؟
این به قوانین انسانی برمی‌گردد، قوانین انسانی می‌گوید انسان حق انتخاب دارد و آزاد است که انتخاب کند برای کدام تیم فعالیت کند.
اما در ورزش‌های دیگر در این زمینه سختگیری می‌شود. مثلا اینطور نیست که یک فوتبالیست امروز برای ایران به میدان برود و بعد تصمیم بگیرد یک‌سال بعد برای تیم‌ملی جمهوری آذربایجان بازی کند.
فیلا هم مثل فیفا از قوانین کمیته بین‌المللی المپیک پیروی می‌کند. زمان لازم برای تغییر تیم در کشتی قبلا یک‌سال بود الان دوسال شده، اما اگر یک کشتی‌گیری آزاد باشد به خود شخص بستگی دارد برای کدام کشور کشتی بگیرد. من امیدوارم با بودن آقای خادم به ورزشکاران بهتر رسیدگی شود و در همان ایران تامین شوند و نیازی نبینند به کشوری دیگر بروند.
همه اینها درست اما جامعه ایران دوست ندارد یک کشتی‌گیر برای کشور دیگری کشتی بگیرد... .
من امیدوارم شرایط درست شود. ورزشکار چیز زیادی نمی‌خواهد، شرایط حداکثری نمی‌خواهد، می‌خواهد دغدغه نداشته باشد. نمی‌تواند هم کار کند هم کشتی بگیرد. باید تمهیداتی بیندیشند که ورزشکاران را حفظ کنند.
حالا به نظر شما روند مهاجرت ورزشکاران به جمهوری آذربایجان ادامه خواهد داشت؟
من در این موضوع نه دخالت دارم نه خبر دارم. من کارم اینجا آموزش است.
به‌هرحال درباره شما هم حساسیت‌هایی وجود دارد. در همین مسابقات تورنمنت باکو هنگامی‌که در مسابقات کشتی‌گیران ایرانی و آذربایجانی مساله‌ای به وجود می‌آمد، ایرانی‌ها توقع داشتند شما طرف ایران باشید و دلخور بودند شما این کار را انجام نمی‌دادید؟
داور در وهله اول باید یک فرد بی‌طرف باشد. من این نکته را همیشه به شاگردانم گوشزد می‌کنم. داور نباید برایش فرق کند این کشتی‌گیر آذربایجانی است یا ایرانی. داور فقط باید به قرمز و آبی توجه کند. مسوولیت من در اینجا آموزش است درگیر کارهای اجرایی نیستم که بخواهم بیایم از حق این یا آن دفاع کنم. ما نباید اجازه دهیم حق هیچ کشتی‌گیری ضایع شود؛ چه ایرانی چه آذربایجانی. انشاءالله این مسایل اصلا پیش نیاید. چون هم مربیان و هم مسوولان ما آنقدر درکشان از کشتی بالاست که خودشان اشراف کامل به قوانین دارند. در مسابقات جهانی من داور نیستم که بخواهم طرف کسی را بگیرم. در کشور ما هم 50 - 50 را می‌دهند به کشتی‌گیر ایرانی. این طبیعی است. به نظرم به این مسایل نباید دامن زد.
حالا شما که در باکو مستقر هستید به بهترشدن مراودات کشتی ایران و جمهوری آذربایجان کمک می‌کنید؟
کشتی ایران و آذربایجان تفاهمنامه دارند. من هم تشویق می‌کنم که این ارتباطات بیشتر شود.
الان شما چه توصیه‌ای می‌توانید برای کشتی ایران داشته باشید؟
داوری ما باید قوی باشد. الان تعداد داوران ما بیش از اندازه است و همین هزینه‌ساز است. ما باید در فیلا قوی شویم، هم در هیات‌رییسه و کمیته داوران قوی بشویم. الان همه کشورها مدرس دارند ما نداریم. آقای خادم با ارتباطاتی که دارند باید زمینه‌ای ایجاد کنند که ما در هیات‌رییسه فیلا صاحب کرسی شویم و مدرس داشته باشیم. با داشتن کرسی بین‌المللی می‌توانیم از حق کشتی‌مان دفاع کنیم.
چندسالی است موج مهاجرت اهالی کشتی ایران به کشور جمهوری آذربایجان جریان پیدا کرده است. در سال‌های اخیر چند فرنگی‌کار ایرانی مثل سامان طهماسبی، صباح شریعتی و مسعود هاشم‌زاده با تغییر تیم‌ملی، دوبنده تیم جمهوری آذربایجان را برتن کردند. در تیم اعزامی جمهوری آذربایجان به ایران برای جام‌جهانی کشتی‌فرنگی در تهران دو کشتی‌گیر ایرانی (شریعتی و طهماسبی) حضور داشتند. از طرفی کادرفنی این تیم هم تمام‌ایرانی است. جمشید خیرآبادی، دستیار محمد بنا در المپیک لندن، سرمربی تیم‌ملی فرنگی جمهوری آذربایجان است، دستیاران او هم ایرانی‌اند. در شرایطی که در این سال‌ها عده‌ای از این مهاجرت‌ها به‌ویژه تغییر تابعیت ورزشکاران خرده گرفتند، اما حضور مربیان در یک کشور دیگر یک امر حرفه‌ای محسوب می‌شود. در این میان در سال گذشته یک مهاجرت دیگر هم صورت گرفت. بهمن طالبی، رییس پیشین کمیته داوران ایرانی به جمهوری آذربایجان رفت و ریاست کمیته داوران فدراسیون کشتی آذربایجان را برعهده گرفت. صحبت‌های طالبی نشان می‌دهد، نامهربانی‌های داخل کشور موجب این مهاجرت بوده است؛

آقای طالبی، در ابتدا توضیح دهید چه اتفاقی افتاد که شما مهاجرت کردید و ریاست کمیته داوران فدراسیون کشتی آذربایجان را برعهده گرفتید؟
بعد از اتفاقاتی که در فدراسیون کشتی به وجود آمد، برای بنده که رییس کمیته داوران بودم بنا بر دلایلی جایگزینی انتخاب شد. خب! در سال 2013 من به‌عنوان مدرس فیلا معرفی شدم، اما بعد از مسابقات جهانی متاسفانه اسم مرا از فهرست مدرسان فیلا حذف کردند. متاسفانه آقای خطیب که آن‌موقع رییس فدراسیون بود هیچ اقدامی در این زمینه انجام نداد. خیلی‌ها رفتند و به ایشان گفتند که این پست یک پست مهم برای کشور است سعی کنیم آن را نگه داریم، برای داوران ما مهم است. اگر ما یک مدرس در فیلا داشته باشیم چقدر این موضوع برای داوری ما موثر است، اما متاسفانه اقدامی نشد. بعد از آن رفتم و در مسابقات جهانی هم قضاوت کردم اما بعد از اینکه از مسابقات جهانی برگشتم دیگر انگیزه در من کشته شده بود. من عاشق کشتی‌ام، عاشق داوری‌ام اما به‌یکباره دیدم همه‌چیز پوچ شد. فدراسیون آذربایجان هم با توجه به شناختی که از من داشت به من پیشنهاد داد که به‌عنوان مسوول کمیته داورانشان به اینجا بیایم. واقعیت این است داوری آذربایجان نسبت به کشتی این کشور عقب است. بعد از مسابقات جهانی بوداپست که عملا دوستان اسم مرا از فهرست داوران حذف کردند من به باکو آمدم. البته آن‌موقع دوست داشتم در خود ایران کار کنم اما نشد. قسمت این بود که من اینجا باشم اما همیشه روحم و قلبم در ایران است. الان حدود هشت‌ماه است که اینجا مشغول هستم.
در سال‌های اخیر افراد زیادی از کشتی ایران جدا و در جمهوری آذربایجان مشغول به کار شدند، نظر شما درباره این روند چیست؟
به نظر من هیچ اشکالی ندارد یک مربی یا داور در کشور دیگری مشغول به کار شود. این موضوع کاملا حرفه‌ای است و من فکر می‌کنم باعث افتخار کشورمان است که من مسوولیت کمیته داوران کشور جمهوری آذربایجان را برعهده دارم. اینجا من آموزش می‌دهم، به آنها مشاوره می‌دهم و از ارتباطاتم برای پیشرفت داوری آذربایجان استفاده می‌کنم.
از صحبت‌های شما برمی‌آید با دلخوری از ایران جدا شدید و به باکو رفتید، دلیلش چه بود؟
ما خودمان خودزنی می‌کنیم. الان متاسفانه شرایط داوری ما اصلا خوب نیست. ما در جهان جایگاهی نداریم. البته با درایتی که آقای خادم دارند من می‌دانم خود ایشان هم می‌دانند که ما نیروهایی داریم که اینها می‌توانند در فیلا پیشرفت کنند. اما متاسفانه همان کارشکنی‌ها، دوست‌بازی‌ها و نامه‌نوشتن‌ها مانع پیشرفت می‌شود. چرا ما همدیگر را می‌زنیم؟ ما باید همدیگر را حمایت کنیم که پیشرفت کنیم. شما انسجام روس‌ها را نگاه کنید؛ روس‌ها دوتا مدرس داشته باشند ما نداشته باشیم؟ من نمی‌خواهم خیلی مساله را باز کنم اما متاسفانه رفتار غیردوستانه‌ای با من شد.
با این شرایط احتمال اینکه شما به ایران برگردید چقدر است؟
درواقع دیگر داوری من تمام شده است. من بازنشسته شده‌ام البته چندماه زودتر دوستان بازنشسته‌ام کردند. من60 سالم است، 44سال است در کشتی‌ هستم. الان هم که اینجا آمده‌ام به‌خاطر عشقم است. من می‌خواهم در کشتی باشم. با این حال بازهم در جای دیگری در خدمت خانواده کشتی هستم.
در این مدت آقای خادم یا دیگرمدیران فدراسیون از شما نخواستند به ایران برگردید؟
آقای خادم هم وقتی به باکو تشریف آوردند از من خواستند که به ایران برگردم و مسوول کمیته داوران شوم، اما من وقتی مسایل را برای ایشان توضیح دادم ایشان هم پذیرفتند که من اینجا باشم و به فعالیتم ادامه دهم.
برگردیم به همان موج مهاجرت اهالی کشتی به جمهوری آذربایجان، خیلی‌ها از این مهاجرت‌ها انتقاد می‌کنند و آن را غیراخلاقی می‌دانند؟
الان دیگر حرفه‌ای‌گری به وجود آمده. من خودم هنگامی که داوری‌ام تمام شد به اینجا آمدم. تا آخرین لحظه در ایران خدمت کردم و وقتی بازنشسته شدم به باکو آمدم.
درباره شما و مربیان خیلی حساسیت وجود ندارد، در دیگررشته‌ها دیده می‌شود که مربیان می‌روند و سرمربی یک کشور دیگر می‌شوند. مشکل اصلی، مهاجرت ورزشکاران است. آیا به نظر شما نباید قوانین فیلا کمی سختگیرانه‌تر باشد تا یک کشتی‌گیر نتواند به‌راحتی کشورش را عوض کند؟
این به قوانین انسانی برمی‌گردد، قوانین انسانی می‌گوید انسان حق انتخاب دارد و آزاد است که انتخاب کند برای کدام تیم فعالیت کند.
اما در ورزش‌های دیگر در این زمینه سختگیری می‌شود. مثلا اینطور نیست که یک فوتبالیست امروز برای ایران به میدان برود و بعد تصمیم بگیرد یک‌سال بعد برای تیم‌ملی جمهوری آذربایجان بازی کند.
فیلا هم مثل فیفا از قوانین کمیته بین‌المللی المپیک پیروی می‌کند. زمان لازم برای تغییر تیم در کشتی قبلا یک‌سال بود الان دوسال شده، اما اگر یک کشتی‌گیری آزاد باشد به خود شخص بستگی دارد برای کدام کشور کشتی بگیرد. من امیدوارم با بودن آقای خادم به ورزشکاران بهتر رسیدگی شود و در همان ایران تامین شوند و نیازی نبینند به کشوری دیگر بروند.
همه اینها درست اما جامعه ایران دوست ندارد یک کشتی‌گیر برای کشور دیگری کشتی بگیرد... .
من امیدوارم شرایط درست شود. ورزشکار چیز زیادی نمی‌خواهد، شرایط حداکثری نمی‌خواهد، می‌خواهد دغدغه نداشته باشد. نمی‌تواند هم کار کند هم کشتی بگیرد. باید تمهیداتی بیندیشند که ورزشکاران را حفظ کنند.
حالا به نظر شما روند مهاجرت ورزشکاران به جمهوری آذربایجان ادامه خواهد داشت؟
من در این موضوع نه دخالت دارم نه خبر دارم. من کارم اینجا آموزش است.
به‌هرحال درباره شما هم حساسیت‌هایی وجود دارد. در همین مسابقات تورنمنت باکو هنگامی‌که در مسابقات کشتی‌گیران ایرانی و آذربایجانی مساله‌ای به وجود می‌آمد، ایرانی‌ها توقع داشتند شما طرف ایران باشید و دلخور بودند شما این کار را انجام نمی‌دادید؟
داور در وهله اول باید یک فرد بی‌طرف باشد. من این نکته را همیشه به شاگردانم گوشزد می‌کنم. داور نباید برایش فرق کند این کشتی‌گیر آذربایجانی است یا ایرانی. داور فقط باید به قرمز و آبی توجه کند. مسوولیت من در اینجا آموزش است درگیر کارهای اجرایی نیستم که بخواهم بیایم از حق این یا آن دفاع کنم. ما نباید اجازه دهیم حق هیچ کشتی‌گیری ضایع شود؛ چه ایرانی چه آذربایجانی. انشاءالله این مسایل اصلا پیش نیاید. چون هم مربیان و هم مسوولان ما آنقدر درکشان از کشتی بالاست که خودشان اشراف کامل به قوانین دارند. در مسابقات جهانی من داور نیستم که بخواهم طرف کسی را بگیرم. در کشور ما هم 50 - 50 را می‌دهند به کشتی‌گیر ایرانی. این طبیعی است. به نظرم به این مسایل نباید دامن زد.
حالا شما که در باکو مستقر هستید به بهترشدن مراودات کشتی ایران و جمهوری آذربایجان کمک می‌کنید؟
کشتی ایران و آذربایجان تفاهمنامه دارند. من هم تشویق می‌کنم که این ارتباطات بیشتر شود.
الان شما چه توصیه‌ای می‌توانید برای کشتی ایران داشته باشید؟
داوری ما باید قوی باشد. الان تعداد داوران ما بیش از اندازه است و همین هزینه‌ساز است. ما باید در فیلا قوی شویم، هم در هیات‌رییسه و کمیته داوران قوی بشویم. الان همه کشورها مدرس دارند ما نداریم. آقای خادم با ارتباطاتی که دارند باید زمینه‌ای ایجاد کنند که ما در هیات‌رییسه فیلا صاحب کرسی شویم و مدرس داشته باشیم. با داشتن کرسی بین‌المللی می‌توانیم از حق کشتی‌مان دفاع کنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.