مبارزه برای ملت و وطن
ترجمه: سامان سلیمانی
مام جلال به احساس و محبت پدرش نیز اشاره میکند و میگوید: «پدرم همیشه مرا نصیحت میکرد که بعد از اتمام دروس دانشگاه فعالیت سیاسی انجام دهم، نه در زمان تحصیلات دبیرستان، اما از طرفی دیگر نیز به اینکه پسرش مبارزی است که در راه مساله ملی مبارزه میکند افتخار میکرد، این در حالی بود که مادرم مصر بود که روحانی شوم و در تکیه کار کنم، اما چیزی را انتخاب کردم که میخواستم و به آن اعتقاد و باور داشتم و آن نیز فعالیت سیاسی و مبارزه در راه مساله ملت و وطنم بود.»
مقاطع مهم تاریخ زندگی این مرد، یکی پس از دیگری میآیند و سرنوشت؛ این فرصت را فراهم کرد که منشأ اتفاقات یکی پس از دیگری شود که میتوانند رهبری را به شیوهای مدرن تربیت کند و به تجارب و تواناییهای فراوان خود اتکا کند، برای همین در فوریه١٩٥١ طالبانی در کنگره دوم پارتدموکرات کرد شرکت کرد که مخفیانه در منزل علی حمدی (که بعدها کشته شد) در بغداد تشکیل شد، در این کنگره مقرر شد که نام حزب از پارتدموکرات کرد به پارتدموکرات کردستان تغییر یابد و اساسنامه و برنامه حزب لغو و اساسنامه جدیدی نوشته شود. طالبانی میگوید: «تفکر چپ در کنار تفکر دموکرات ملی وجود داشت، این سوال را مطرح کردیم که چه نوع سیستمی میخواهیم؟ دموکرات پارلمانی یا دموکرات ملی؟ دموکرات ملی را انتخاب کردیم، چون دموکرات ملی در چین و اروپای شرقی حاکم بود.
اساسنامه و برنامه حزب نیز بر حق تعیین سرنوشت ملت کرد به شیوه اتحادی خودخواسته در چارچوب عراق تاکید کرده بود، این نیز از ابتدا در اساسنامه وجود داشت که عراق دارای سیستم فدرالی باشد و حکومتی کردی موازی حکومت فدرال وجود داشته باشد، در سایه عراقی جمهوری، دموکرات و ملی، کردستان نیز اقلیمی باشد در چارچوب این عراق، همچنین شعار دموکراسی برای عراق و خودمختاری برای کرد به شعار دموکراتیک ملی برای عراق و فدرال برای کرد تغییر یافت، همه اینها نیز در اساسنامه جدید حزب گنجانده شد.»
این اولین تلاش برای نوسازی یا اصلاح بود، اگر این توصیف در تاریخ احزاب کردی صحت داشته باشد، چون اسم حزب عوض شد و اساسنامه جدیدی نوشته شد. بر اساس گفتههای مام جلال، ابراهیم احمد این تفکرات جدید را به داخل حزب انتقال داد زمانی که همراه با جلیل هوشیار در زندان بودند، همین که برای اولینبار اسم ابراهیم احمد به زبان مام جلال میآید، احساس میکنیم این مرد بسیار مورد محبت ایشان است که بعدها از نظر فکری و در زندگی شخصی با او ارتباط گرفت؛ از نظر فکری در سال ١٩٦٤ و جدایی مشهورشان از ملامصطفی بارزانی و از نظر زندگی ارتباط طالبانی با خانواده ابراهیم احمد از طریق ازدواج با هیرو خانم دخترش. مام جلال تغییرات اتفاقافتاده در آن کنگره را توصیف میکند و میگوید: «ابراهیم احمد بهعنوان یکی از شخصیتهای مارکسیست شناخته میشد، زبان انگلیسی بلد بود و بسیاری از کتب مارکس را در زندان خوانده بود، زمانی نیز که از زندان آزاد شد خواستار تشکیل کنگره دوم حزب شد، خودش انتخاب نشد، بلکه با دعوت آمد و جلیل هوشیار نیز همراهش بود، اختلافی در درون حزب پیش آمده بود که دلیل آن تصمیم عدم انتخاب رهبران سابق حزب برای رهبری جدید بود به این دلیل که کمیته مرکزی اول حزب در اجرای وظایف خود موفق نشده بود و بسیاری از اعضا از فعالیت سیاسی دست کشیده بودند و فقط سه، چهارنفر از آنها مانده بودند، به اینترتیب تصمیم گرفته شد پنجعضو جدید رهبری انتخاب شوند که نوشتن اساسنامه جدید حزب را انجام دهند و بعد از آن کنگره گستردهتر حزب را تشکیل دهند و در آن تغییر اسم حزب و اساسنامه جدید تصویب شود.»
اینجاست که مهمترین مقطع آن زمان تاریخ زندگی سیاسی جلال طالبانی اتفاق میافتد، راجعبه این مرحله نیز سخن میگوید و میگویند: «یکی از پنجنفری بودم که برای رهبری حزب انتخاب شدم، اما عذرخواهی کردم که به علت کمی سن این مسوولیت را نمیتوانم قبول کنم، جایم را به استاد جلیل هوشیار دادم که در رایگیری بعد از من قرار گرفته بود، گفتم استاد هوشیار وکیل هستند و تازه از زندان آزاد شدهاند و در فعالیت سیاسی دارای تجربه هستند، چنین نیز شد و هوشیار به جای من گذاشته شد، ابراهیم احمد نیز بهعنوان دبیرکل حزب و جلیل هوشیار و نوری شاویس و بکر اسماعیل و محمد امین معروف بهعنوان اعضای کمیته مرکزی انتخاب شدند و کمیته مرکزی تصمیم به نوشتن اساسنامه جدید گرفت که در کنگره حزب که در ژانویه ١٩٥٣ مخفیانه در کرکوک برگزار شد تصویب شده بود، اساسنامه دارای ماهیتی مارکسیستی بود، نابودی رژیم پادشاهی و تاسیس نظامی دموکراتیک ملی در عراق تصویب شد که کرد در چارچوب عراق دارای حق فدرالی باشد، همچنین اسم حزب به پارتدموکرات کردستان تغییر یافت.»
مقاطع مهم تاریخ زندگی این مرد، یکی پس از دیگری میآیند و سرنوشت؛ این فرصت را فراهم کرد که منشأ اتفاقات یکی پس از دیگری شود که میتوانند رهبری را به شیوهای مدرن تربیت کند و به تجارب و تواناییهای فراوان خود اتکا کند، برای همین در فوریه١٩٥١ طالبانی در کنگره دوم پارتدموکرات کرد شرکت کرد که مخفیانه در منزل علی حمدی (که بعدها کشته شد) در بغداد تشکیل شد، در این کنگره مقرر شد که نام حزب از پارتدموکرات کرد به پارتدموکرات کردستان تغییر یابد و اساسنامه و برنامه حزب لغو و اساسنامه جدیدی نوشته شود. طالبانی میگوید: «تفکر چپ در کنار تفکر دموکرات ملی وجود داشت، این سوال را مطرح کردیم که چه نوع سیستمی میخواهیم؟ دموکرات پارلمانی یا دموکرات ملی؟ دموکرات ملی را انتخاب کردیم، چون دموکرات ملی در چین و اروپای شرقی حاکم بود.
اساسنامه و برنامه حزب نیز بر حق تعیین سرنوشت ملت کرد به شیوه اتحادی خودخواسته در چارچوب عراق تاکید کرده بود، این نیز از ابتدا در اساسنامه وجود داشت که عراق دارای سیستم فدرالی باشد و حکومتی کردی موازی حکومت فدرال وجود داشته باشد، در سایه عراقی جمهوری، دموکرات و ملی، کردستان نیز اقلیمی باشد در چارچوب این عراق، همچنین شعار دموکراسی برای عراق و خودمختاری برای کرد به شعار دموکراتیک ملی برای عراق و فدرال برای کرد تغییر یافت، همه اینها نیز در اساسنامه جدید حزب گنجانده شد.»
این اولین تلاش برای نوسازی یا اصلاح بود، اگر این توصیف در تاریخ احزاب کردی صحت داشته باشد، چون اسم حزب عوض شد و اساسنامه جدیدی نوشته شد. بر اساس گفتههای مام جلال، ابراهیم احمد این تفکرات جدید را به داخل حزب انتقال داد زمانی که همراه با جلیل هوشیار در زندان بودند، همین که برای اولینبار اسم ابراهیم احمد به زبان مام جلال میآید، احساس میکنیم این مرد بسیار مورد محبت ایشان است که بعدها از نظر فکری و در زندگی شخصی با او ارتباط گرفت؛ از نظر فکری در سال ١٩٦٤ و جدایی مشهورشان از ملامصطفی بارزانی و از نظر زندگی ارتباط طالبانی با خانواده ابراهیم احمد از طریق ازدواج با هیرو خانم دخترش. مام جلال تغییرات اتفاقافتاده در آن کنگره را توصیف میکند و میگوید: «ابراهیم احمد بهعنوان یکی از شخصیتهای مارکسیست شناخته میشد، زبان انگلیسی بلد بود و بسیاری از کتب مارکس را در زندان خوانده بود، زمانی نیز که از زندان آزاد شد خواستار تشکیل کنگره دوم حزب شد، خودش انتخاب نشد، بلکه با دعوت آمد و جلیل هوشیار نیز همراهش بود، اختلافی در درون حزب پیش آمده بود که دلیل آن تصمیم عدم انتخاب رهبران سابق حزب برای رهبری جدید بود به این دلیل که کمیته مرکزی اول حزب در اجرای وظایف خود موفق نشده بود و بسیاری از اعضا از فعالیت سیاسی دست کشیده بودند و فقط سه، چهارنفر از آنها مانده بودند، به اینترتیب تصمیم گرفته شد پنجعضو جدید رهبری انتخاب شوند که نوشتن اساسنامه جدید حزب را انجام دهند و بعد از آن کنگره گستردهتر حزب را تشکیل دهند و در آن تغییر اسم حزب و اساسنامه جدید تصویب شود.»
اینجاست که مهمترین مقطع آن زمان تاریخ زندگی سیاسی جلال طالبانی اتفاق میافتد، راجعبه این مرحله نیز سخن میگوید و میگویند: «یکی از پنجنفری بودم که برای رهبری حزب انتخاب شدم، اما عذرخواهی کردم که به علت کمی سن این مسوولیت را نمیتوانم قبول کنم، جایم را به استاد جلیل هوشیار دادم که در رایگیری بعد از من قرار گرفته بود، گفتم استاد هوشیار وکیل هستند و تازه از زندان آزاد شدهاند و در فعالیت سیاسی دارای تجربه هستند، چنین نیز شد و هوشیار به جای من گذاشته شد، ابراهیم احمد نیز بهعنوان دبیرکل حزب و جلیل هوشیار و نوری شاویس و بکر اسماعیل و محمد امین معروف بهعنوان اعضای کمیته مرکزی انتخاب شدند و کمیته مرکزی تصمیم به نوشتن اساسنامه جدید گرفت که در کنگره حزب که در ژانویه ١٩٥٣ مخفیانه در کرکوک برگزار شد تصویب شده بود، اساسنامه دارای ماهیتی مارکسیستی بود، نابودی رژیم پادشاهی و تاسیس نظامی دموکراتیک ملی در عراق تصویب شد که کرد در چارچوب عراق دارای حق فدرالی باشد، همچنین اسم حزب به پارتدموکرات کردستان تغییر یافت.»
ادامه دارد...
مام جلال به احساس و محبت پدرش نیز اشاره میکند و میگوید: «پدرم همیشه مرا نصیحت میکرد که بعد از اتمام دروس دانشگاه فعالیت سیاسی انجام دهم، نه در زمان تحصیلات دبیرستان، اما از طرفی دیگر نیز به اینکه پسرش مبارزی است که در راه مساله ملی مبارزه میکند افتخار میکرد، این در حالی بود که مادرم مصر بود که روحانی شوم و در تکیه کار کنم، اما چیزی را انتخاب کردم که میخواستم و به آن اعتقاد و باور داشتم و آن نیز فعالیت سیاسی و مبارزه در راه مساله ملت و وطنم بود.»
مقاطع مهم تاریخ زندگی این مرد، یکی پس از دیگری میآیند و سرنوشت؛ این فرصت را فراهم کرد که منشأ اتفاقات یکی پس از دیگری شود که میتوانند رهبری را به شیوهای مدرن تربیت کند و به تجارب و تواناییهای فراوان خود اتکا کند، برای همین در فوریه١٩٥١ طالبانی در کنگره دوم پارتدموکرات کرد شرکت کرد که مخفیانه در منزل علی حمدی (که بعدها کشته شد) در بغداد تشکیل شد، در این کنگره مقرر شد که نام حزب از پارتدموکرات کرد به پارتدموکرات کردستان تغییر یابد و اساسنامه و برنامه حزب لغو و اساسنامه جدیدی نوشته شود. طالبانی میگوید: «تفکر چپ در کنار تفکر دموکرات ملی وجود داشت، این سوال را مطرح کردیم که چه نوع سیستمی میخواهیم؟ دموکرات پارلمانی یا دموکرات ملی؟ دموکرات ملی را انتخاب کردیم، چون دموکرات ملی در چین و اروپای شرقی حاکم بود.
اساسنامه و برنامه حزب نیز بر حق تعیین سرنوشت ملت کرد به شیوه اتحادی خودخواسته در چارچوب عراق تاکید کرده بود، این نیز از ابتدا در اساسنامه وجود داشت که عراق دارای سیستم فدرالی باشد و حکومتی کردی موازی حکومت فدرال وجود داشته باشد، در سایه عراقی جمهوری، دموکرات و ملی، کردستان نیز اقلیمی باشد در چارچوب این عراق، همچنین شعار دموکراسی برای عراق و خودمختاری برای کرد به شعار دموکراتیک ملی برای عراق و فدرال برای کرد تغییر یافت، همه اینها نیز در اساسنامه جدید حزب گنجانده شد.»
این اولین تلاش برای نوسازی یا اصلاح بود، اگر این توصیف در تاریخ احزاب کردی صحت داشته باشد، چون اسم حزب عوض شد و اساسنامه جدیدی نوشته شد. بر اساس گفتههای مام جلال، ابراهیم احمد این تفکرات جدید را به داخل حزب انتقال داد زمانی که همراه با جلیل هوشیار در زندان بودند، همین که برای اولینبار اسم ابراهیم احمد به زبان مام جلال میآید، احساس میکنیم این مرد بسیار مورد محبت ایشان است که بعدها از نظر فکری و در زندگی شخصی با او ارتباط گرفت؛ از نظر فکری در سال ١٩٦٤ و جدایی مشهورشان از ملامصطفی بارزانی و از نظر زندگی ارتباط طالبانی با خانواده ابراهیم احمد از طریق ازدواج با هیرو خانم دخترش. مام جلال تغییرات اتفاقافتاده در آن کنگره را توصیف میکند و میگوید: «ابراهیم احمد بهعنوان یکی از شخصیتهای مارکسیست شناخته میشد، زبان انگلیسی بلد بود و بسیاری از کتب مارکس را در زندان خوانده بود، زمانی نیز که از زندان آزاد شد خواستار تشکیل کنگره دوم حزب شد، خودش انتخاب نشد، بلکه با دعوت آمد و جلیل هوشیار نیز همراهش بود، اختلافی در درون حزب پیش آمده بود که دلیل آن تصمیم عدم انتخاب رهبران سابق حزب برای رهبری جدید بود به این دلیل که کمیته مرکزی اول حزب در اجرای وظایف خود موفق نشده بود و بسیاری از اعضا از فعالیت سیاسی دست کشیده بودند و فقط سه، چهارنفر از آنها مانده بودند، به اینترتیب تصمیم گرفته شد پنجعضو جدید رهبری انتخاب شوند که نوشتن اساسنامه جدید حزب را انجام دهند و بعد از آن کنگره گستردهتر حزب را تشکیل دهند و در آن تغییر اسم حزب و اساسنامه جدید تصویب شود.»
اینجاست که مهمترین مقطع آن زمان تاریخ زندگی سیاسی جلال طالبانی اتفاق میافتد، راجعبه این مرحله نیز سخن میگوید و میگویند: «یکی از پنجنفری بودم که برای رهبری حزب انتخاب شدم، اما عذرخواهی کردم که به علت کمی سن این مسوولیت را نمیتوانم قبول کنم، جایم را به استاد جلیل هوشیار دادم که در رایگیری بعد از من قرار گرفته بود، گفتم استاد هوشیار وکیل هستند و تازه از زندان آزاد شدهاند و در فعالیت سیاسی دارای تجربه هستند، چنین نیز شد و هوشیار به جای من گذاشته شد، ابراهیم احمد نیز بهعنوان دبیرکل حزب و جلیل هوشیار و نوری شاویس و بکر اسماعیل و محمد امین معروف بهعنوان اعضای کمیته مرکزی انتخاب شدند و کمیته مرکزی تصمیم به نوشتن اساسنامه جدید گرفت که در کنگره حزب که در ژانویه ١٩٥٣ مخفیانه در کرکوک برگزار شد تصویب شده بود، اساسنامه دارای ماهیتی مارکسیستی بود، نابودی رژیم پادشاهی و تاسیس نظامی دموکراتیک ملی در عراق تصویب شد که کرد در چارچوب عراق دارای حق فدرالی باشد، همچنین اسم حزب به پارتدموکرات کردستان تغییر یافت.»
مقاطع مهم تاریخ زندگی این مرد، یکی پس از دیگری میآیند و سرنوشت؛ این فرصت را فراهم کرد که منشأ اتفاقات یکی پس از دیگری شود که میتوانند رهبری را به شیوهای مدرن تربیت کند و به تجارب و تواناییهای فراوان خود اتکا کند، برای همین در فوریه١٩٥١ طالبانی در کنگره دوم پارتدموکرات کرد شرکت کرد که مخفیانه در منزل علی حمدی (که بعدها کشته شد) در بغداد تشکیل شد، در این کنگره مقرر شد که نام حزب از پارتدموکرات کرد به پارتدموکرات کردستان تغییر یابد و اساسنامه و برنامه حزب لغو و اساسنامه جدیدی نوشته شود. طالبانی میگوید: «تفکر چپ در کنار تفکر دموکرات ملی وجود داشت، این سوال را مطرح کردیم که چه نوع سیستمی میخواهیم؟ دموکرات پارلمانی یا دموکرات ملی؟ دموکرات ملی را انتخاب کردیم، چون دموکرات ملی در چین و اروپای شرقی حاکم بود.
اساسنامه و برنامه حزب نیز بر حق تعیین سرنوشت ملت کرد به شیوه اتحادی خودخواسته در چارچوب عراق تاکید کرده بود، این نیز از ابتدا در اساسنامه وجود داشت که عراق دارای سیستم فدرالی باشد و حکومتی کردی موازی حکومت فدرال وجود داشته باشد، در سایه عراقی جمهوری، دموکرات و ملی، کردستان نیز اقلیمی باشد در چارچوب این عراق، همچنین شعار دموکراسی برای عراق و خودمختاری برای کرد به شعار دموکراتیک ملی برای عراق و فدرال برای کرد تغییر یافت، همه اینها نیز در اساسنامه جدید حزب گنجانده شد.»
این اولین تلاش برای نوسازی یا اصلاح بود، اگر این توصیف در تاریخ احزاب کردی صحت داشته باشد، چون اسم حزب عوض شد و اساسنامه جدیدی نوشته شد. بر اساس گفتههای مام جلال، ابراهیم احمد این تفکرات جدید را به داخل حزب انتقال داد زمانی که همراه با جلیل هوشیار در زندان بودند، همین که برای اولینبار اسم ابراهیم احمد به زبان مام جلال میآید، احساس میکنیم این مرد بسیار مورد محبت ایشان است که بعدها از نظر فکری و در زندگی شخصی با او ارتباط گرفت؛ از نظر فکری در سال ١٩٦٤ و جدایی مشهورشان از ملامصطفی بارزانی و از نظر زندگی ارتباط طالبانی با خانواده ابراهیم احمد از طریق ازدواج با هیرو خانم دخترش. مام جلال تغییرات اتفاقافتاده در آن کنگره را توصیف میکند و میگوید: «ابراهیم احمد بهعنوان یکی از شخصیتهای مارکسیست شناخته میشد، زبان انگلیسی بلد بود و بسیاری از کتب مارکس را در زندان خوانده بود، زمانی نیز که از زندان آزاد شد خواستار تشکیل کنگره دوم حزب شد، خودش انتخاب نشد، بلکه با دعوت آمد و جلیل هوشیار نیز همراهش بود، اختلافی در درون حزب پیش آمده بود که دلیل آن تصمیم عدم انتخاب رهبران سابق حزب برای رهبری جدید بود به این دلیل که کمیته مرکزی اول حزب در اجرای وظایف خود موفق نشده بود و بسیاری از اعضا از فعالیت سیاسی دست کشیده بودند و فقط سه، چهارنفر از آنها مانده بودند، به اینترتیب تصمیم گرفته شد پنجعضو جدید رهبری انتخاب شوند که نوشتن اساسنامه جدید حزب را انجام دهند و بعد از آن کنگره گستردهتر حزب را تشکیل دهند و در آن تغییر اسم حزب و اساسنامه جدید تصویب شود.»
اینجاست که مهمترین مقطع آن زمان تاریخ زندگی سیاسی جلال طالبانی اتفاق میافتد، راجعبه این مرحله نیز سخن میگوید و میگویند: «یکی از پنجنفری بودم که برای رهبری حزب انتخاب شدم، اما عذرخواهی کردم که به علت کمی سن این مسوولیت را نمیتوانم قبول کنم، جایم را به استاد جلیل هوشیار دادم که در رایگیری بعد از من قرار گرفته بود، گفتم استاد هوشیار وکیل هستند و تازه از زندان آزاد شدهاند و در فعالیت سیاسی دارای تجربه هستند، چنین نیز شد و هوشیار به جای من گذاشته شد، ابراهیم احمد نیز بهعنوان دبیرکل حزب و جلیل هوشیار و نوری شاویس و بکر اسماعیل و محمد امین معروف بهعنوان اعضای کمیته مرکزی انتخاب شدند و کمیته مرکزی تصمیم به نوشتن اساسنامه جدید گرفت که در کنگره حزب که در ژانویه ١٩٥٣ مخفیانه در کرکوک برگزار شد تصویب شده بود، اساسنامه دارای ماهیتی مارکسیستی بود، نابودی رژیم پادشاهی و تاسیس نظامی دموکراتیک ملی در عراق تصویب شد که کرد در چارچوب عراق دارای حق فدرالی باشد، همچنین اسم حزب به پارتدموکرات کردستان تغییر یافت.»
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.