|

زنده‌ام که روایت کنم

«سال‌ها بعد، گارسیا مارکز تعریف کرده بود که پس از بازگشت به خانه مثل هر روز پشت ماشین تحریر نشسته بود، با این تفاوت که 18ماه بعد از جا بلند شده بود. ولی همیشه روی 18ماه اصرار کرده است، شاید چون درواقع 18سال طول کشیده بود. در جواب این پرسش که پرسیده بود کدام مرحله رمان صد سال تنهایی برایش دشوارتر بود، گفته بود آغاز آن... » این بخشی از زندگینامه گابریل گارسیا مارکز است که توسط جرالد مارتین نوشته شده، بخشی از کتاب که مربوط به نوشتن «صدسال تنهایی» است.
جرالد مارتین 17سال روی زندگینامه مارکز روی این کتاب کار کرده است و حدود 300 مصاحبه با افراد مختلف درباره زندگی و آثار مارکز انجام داد. جرالد مارتین وقتی تصمیم به نوشتن زندگینامه مارکز می‌گیرد از افراد مختلف می‌شنود که ملاقات با مارکز دست نخواهد داد و اگر هم او را ببیند همکاری‌ای برای نوشتن کتاب نخواهد کرد. اما او مارکز را می‌بیند و اتفاقا با روی باز هم از مارتین استقبال می‌شود. مارکز در همان ملاقات‌های اول به مارتین می‌گوید: «زندگینامه به چه درد می‌خورد؟ زندگینامه مال کسانی است که مرده‌اند.» از قضا کتاب جرالد مارتین هم تقریبا همزمان با مرگ مارکز و با ترجمه بهمن فرزانه به فارسی منتشر شد. بسیاری از چهره‌هایی که جرالد مارتین با آنها برای نوشتن این کتاب مصاحبه کرده بود هم امروز دیگر از دنیا رفته‌اند. با جرالد مارتین که به‌خاطر 17سال همنشینی با مارکز برای نوشتن زندگینامه‌اش، از نزدیکان او به‌شمار می‌رود، درباره مارکز و نوشتن زندگینامه او گفت‌وگویی انجام داده‌ایم.
همچنین با رزا مونترو، روزنامه‌نگار و نویسنده اسپانیایی که از منتقدان ادبیات آمریکای لاتین هم محسوب می‌شود، گفت‌وگویی درباره مارکز انجام داده‌ایم. رزا مونترو در این گفت‌وگو درباره روزنامه‌نگاری مارکز و تاثیر آن در زندگی ادبی مارکز و همچنین جایگاه او در ادبیات آمریکای لاتین صحبت کرده است. مونترو در این گفت‌وگو به‌جز برشمردن تاثیرات مثبت مارکز بر ادبیات آمریکای لاتین، به تاثیراتی منفی هم اشاره کرده و از جمله اینکه بعد از مارکز بسیاری از نویسندگان می‌خواهند داستان‌هایی در تقلید از آثار او بنویسند و این موجب به‌وجودآمدن ادبیاتی ضعیف شده است.
«سال‌ها بعد، گارسیا مارکز تعریف کرده بود که پس از بازگشت به خانه مثل هر روز پشت ماشین تحریر نشسته بود، با این تفاوت که 18ماه بعد از جا بلند شده بود. ولی همیشه روی 18ماه اصرار کرده است، شاید چون درواقع 18سال طول کشیده بود. در جواب این پرسش که پرسیده بود کدام مرحله رمان صد سال تنهایی برایش دشوارتر بود، گفته بود آغاز آن... » این بخشی از زندگینامه گابریل گارسیا مارکز است که توسط جرالد مارتین نوشته شده، بخشی از کتاب که مربوط به نوشتن «صدسال تنهایی» است.
جرالد مارتین 17سال روی زندگینامه مارکز روی این کتاب کار کرده است و حدود 300 مصاحبه با افراد مختلف درباره زندگی و آثار مارکز انجام داد. جرالد مارتین وقتی تصمیم به نوشتن زندگینامه مارکز می‌گیرد از افراد مختلف می‌شنود که ملاقات با مارکز دست نخواهد داد و اگر هم او را ببیند همکاری‌ای برای نوشتن کتاب نخواهد کرد. اما او مارکز را می‌بیند و اتفاقا با روی باز هم از مارتین استقبال می‌شود. مارکز در همان ملاقات‌های اول به مارتین می‌گوید: «زندگینامه به چه درد می‌خورد؟ زندگینامه مال کسانی است که مرده‌اند.» از قضا کتاب جرالد مارتین هم تقریبا همزمان با مرگ مارکز و با ترجمه بهمن فرزانه به فارسی منتشر شد. بسیاری از چهره‌هایی که جرالد مارتین با آنها برای نوشتن این کتاب مصاحبه کرده بود هم امروز دیگر از دنیا رفته‌اند. با جرالد مارتین که به‌خاطر 17سال همنشینی با مارکز برای نوشتن زندگینامه‌اش، از نزدیکان او به‌شمار می‌رود، درباره مارکز و نوشتن زندگینامه او گفت‌وگویی انجام داده‌ایم.
همچنین با رزا مونترو، روزنامه‌نگار و نویسنده اسپانیایی که از منتقدان ادبیات آمریکای لاتین هم محسوب می‌شود، گفت‌وگویی درباره مارکز انجام داده‌ایم. رزا مونترو در این گفت‌وگو درباره روزنامه‌نگاری مارکز و تاثیر آن در زندگی ادبی مارکز و همچنین جایگاه او در ادبیات آمریکای لاتین صحبت کرده است. مونترو در این گفت‌وگو به‌جز برشمردن تاثیرات مثبت مارکز بر ادبیات آمریکای لاتین، به تاثیراتی منفی هم اشاره کرده و از جمله اینکه بعد از مارکز بسیاری از نویسندگان می‌خواهند داستان‌هایی در تقلید از آثار او بنویسند و این موجب به‌وجودآمدن ادبیاتی ضعیف شده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.