نقد عملکرد مدیران به روش سیاهبازی
تئاتریها در ضیافت انتقادی
فرزانه ابراهیمزاده: بهروز غریبپور قول داده بود یازدهمین جشن بازیگر متفاوت باشد. از میان تونل علاقهمندان به بازیگران و چهرههای شناختهشده در مقابل تئاتر شهر وارد استوانه تئاتر کشور میشدی میتوانستی این تفاوت را احساس کنی. بهروز غریبپور کارگردانی مراسم را به عظیم موسوی سپرد تا او با احضار تاریخ تئاتر کشور روی صحنه این مراسم را برپا کند. موسوی هم همه آیینهای نمایشی را به کار بسته بود و همه لحظههای مراسم حتی اهدای جوایز را با بازی همراه کرده بود. جشن مراسم پایکوبی به کردی با حرکات موزون گروه ایماژ و موسیقی علیاکبر شکارچی آغاز شد. از آنجا که قرار نبود هیچکسی حتی دبیر جشن سخنرانی کند غریبپور برای خواندن بیانیه خود از یک آیین نمایشی بسیار مشهور و پر طرفدار کمک گرفته بود: «پیش پردهخوانی.» این پیشپردهخوانی که با صدا و بازی خود غریبپور به همراه عظیم موسوی و کاظم هژیر آزاد همراه بود از تکههایی از فیلم قیصر و فیلمهای چارلی چاپلین نیز مدد گرفته شده بود. داریوش مودبیان مسوولیت خواندن بیانیه روز جهانی تئاتر 2014 را با قطعه نمایشی برگرفته از «در مضار توتون» چخوف خواند. بیانیه کانون
کارگردان خانه تئاتر را هم عزتالله مهرآوران و در قطعه نمایشی دیگر بیانیه کانون بازیگران تئاتر را خواند. بیانیهای که هرچند در آن امید به دولت جدید چشم میخورد اما طرح برخی دغدغههای اهالی تئاتر را هم در آن میشد دید. با به نمایش در آمدن تصویری از محمود استاد محمد، سعدی افشار و مرشد ترابی نوبت به درگذشتگان بازیگری در سال گذشته رسید. اما شاید جالبترین بخش این مراسم قطعه نمایشی مرور تاریخ تئاتر ایران از 150 سال پیش تا 150 سال بعد بود که با اجرای حسین محباهری و حضور تعدادی از هنرمندان آیینی سنتی برگزار شد. در این قطعه آیینهای نمایشی از نقالی و نمایشهای شادیآور زنان و پردهخوانی و خیمهشب بازی تا تعزیه تکههایی اجرا شد و در قطعه دوم با شرح تاریخ کنونی تئاتر و آینده آن به عدم توجه به آن انتقاد شد. اما شاید جذابترین بخش این قطعه سیاهبازی بود که توسط غلام بابوته اجرا شد. این سیاهبازی به شیوه سیاهبازیهای دوران قاجاریه با کلام انتقادی از مرکز هنرهای نمایشی و سیاستگذارهای فرهنگی همراه بود و با استقبال هم روبهرو شد. تقدیر از سعید پورصمیمی، شمسی فضلاللهی، پری کربلایی و رحیم هودی بخش دیگری بود که این بخش هم
به شیوه نمایشی توسط خسرو احمدی و مرشد محسن میرزا علی اجرا شد. احمدی با دعوت از اسماعیل خلج، داریوش اسدزاده، جعفر والی و رضا کیانیان جوایز این هنرمندان را از سوی خانه تئاتر و شرکت حامی مراسم اهدا کردند. اما قلب مراسم جشن بازیگر انتخاب بهترین بازیگران سال 93 تئاتر بود. با دعوت از آنتوان چخوف و دوک پارک مدیرعامل شرکت سامسونگ برگزیدگان معرفی شدند. از بین 30 بازیگر نامزد جشن، جایزه اول بازیگری به ریما رامینفر برای نمایش این جا کجاست و پیام دهکردی برای مرد بالشی رسید. گلاب آدینه برای سهگانه اورنگ و فرهاد آییش برای سقراط جایزه دوم را بردند و بهناز جعفری و هوتن شکیبا جایزه سوم بازیگری را بردند و درددلهایشان را در جمع همکارانشان گفتند. جایزه بهترین گروه به گروه یرما به کارگردانی علی رفیعی رسید و از هما روستا که سال گذشته با باغ آلبالو بعد از سالها به صحنه رفته بود تقدیر ویژه شد. با آنکه از مدیران دولتی دعوت نشده بود اما علی مرادخانی خودش در ضیافت تئاتریها شرکت کرده بود در انتهای مراسم بهروز غریبپور از او خواست کاری برای تئاتر شهر بکند و جشن با پایکوبی اقوام ایرانی به پایان رسید.
فرزانه ابراهیمزاده: بهروز غریبپور قول داده بود یازدهمین جشن بازیگر متفاوت باشد. از میان تونل علاقهمندان به بازیگران و چهرههای شناختهشده در مقابل تئاتر شهر وارد استوانه تئاتر کشور میشدی میتوانستی این تفاوت را احساس کنی. بهروز غریبپور کارگردانی مراسم را به عظیم موسوی سپرد تا او با احضار تاریخ تئاتر کشور روی صحنه این مراسم را برپا کند. موسوی هم همه آیینهای نمایشی را به کار بسته بود و همه لحظههای مراسم حتی اهدای جوایز را با بازی همراه کرده بود. جشن مراسم پایکوبی به کردی با حرکات موزون گروه ایماژ و موسیقی علیاکبر شکارچی آغاز شد. از آنجا که قرار نبود هیچکسی حتی دبیر جشن سخنرانی کند غریبپور برای خواندن بیانیه خود از یک آیین نمایشی بسیار مشهور و پر طرفدار کمک گرفته بود: «پیش پردهخوانی.» این پیشپردهخوانی که با صدا و بازی خود غریبپور به همراه عظیم موسوی و کاظم هژیر آزاد همراه بود از تکههایی از فیلم قیصر و فیلمهای چارلی چاپلین نیز مدد گرفته شده بود. داریوش مودبیان مسوولیت خواندن بیانیه روز جهانی تئاتر 2014 را با قطعه نمایشی برگرفته از «در مضار توتون» چخوف خواند. بیانیه کانون
کارگردان خانه تئاتر را هم عزتالله مهرآوران و در قطعه نمایشی دیگر بیانیه کانون بازیگران تئاتر را خواند. بیانیهای که هرچند در آن امید به دولت جدید چشم میخورد اما طرح برخی دغدغههای اهالی تئاتر را هم در آن میشد دید. با به نمایش در آمدن تصویری از محمود استاد محمد، سعدی افشار و مرشد ترابی نوبت به درگذشتگان بازیگری در سال گذشته رسید. اما شاید جالبترین بخش این مراسم قطعه نمایشی مرور تاریخ تئاتر ایران از 150 سال پیش تا 150 سال بعد بود که با اجرای حسین محباهری و حضور تعدادی از هنرمندان آیینی سنتی برگزار شد. در این قطعه آیینهای نمایشی از نقالی و نمایشهای شادیآور زنان و پردهخوانی و خیمهشب بازی تا تعزیه تکههایی اجرا شد و در قطعه دوم با شرح تاریخ کنونی تئاتر و آینده آن به عدم توجه به آن انتقاد شد. اما شاید جذابترین بخش این قطعه سیاهبازی بود که توسط غلام بابوته اجرا شد. این سیاهبازی به شیوه سیاهبازیهای دوران قاجاریه با کلام انتقادی از مرکز هنرهای نمایشی و سیاستگذارهای فرهنگی همراه بود و با استقبال هم روبهرو شد. تقدیر از سعید پورصمیمی، شمسی فضلاللهی، پری کربلایی و رحیم هودی بخش دیگری بود که این بخش هم
به شیوه نمایشی توسط خسرو احمدی و مرشد محسن میرزا علی اجرا شد. احمدی با دعوت از اسماعیل خلج، داریوش اسدزاده، جعفر والی و رضا کیانیان جوایز این هنرمندان را از سوی خانه تئاتر و شرکت حامی مراسم اهدا کردند. اما قلب مراسم جشن بازیگر انتخاب بهترین بازیگران سال 93 تئاتر بود. با دعوت از آنتوان چخوف و دوک پارک مدیرعامل شرکت سامسونگ برگزیدگان معرفی شدند. از بین 30 بازیگر نامزد جشن، جایزه اول بازیگری به ریما رامینفر برای نمایش این جا کجاست و پیام دهکردی برای مرد بالشی رسید. گلاب آدینه برای سهگانه اورنگ و فرهاد آییش برای سقراط جایزه دوم را بردند و بهناز جعفری و هوتن شکیبا جایزه سوم بازیگری را بردند و درددلهایشان را در جمع همکارانشان گفتند. جایزه بهترین گروه به گروه یرما به کارگردانی علی رفیعی رسید و از هما روستا که سال گذشته با باغ آلبالو بعد از سالها به صحنه رفته بود تقدیر ویژه شد. با آنکه از مدیران دولتی دعوت نشده بود اما علی مرادخانی خودش در ضیافت تئاتریها شرکت کرده بود در انتهای مراسم بهروز غریبپور از او خواست کاری برای تئاتر شهر بکند و جشن با پایکوبی اقوام ایرانی به پایان رسید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.