عبدالفتاح السیسی:
رییسجمهور شوم «اخوان» را محو میکنم
«اگر رییسجمهور شوم اخوانالمسلمین وجود خارجی نخواهد داشت»؛ این اظهارات اخیر عبدالفتاح السیسی در اولین مصاحبه تلویزیونیاش با تلویزیون مصر بود. السیسی در طول ماههای پس از سرنگونی محمد مرسی، تمام تلاش خود را برای سرکوب گروه اسلامگرای اخوان به کار گرفته است. بیش از 600 نفر از اعضای این گروه به اعدام محکوم شدهاند و 16هزارنفر هم در بازداشت بهسر میبرند. اعداد و رقمهایی که نشان میدهند اراده السیسی برای سرکوب اسلامگرایان حتی از حسنیمبارک نیز بیشتر است. ژنرال پیشین ارتش مصر که با لباس نظامی در مصاحبه تلویزیونیاش ظاهر شد، همچنین گفت که نماینده ارتش نیست و ارتش نقشی در حاکمیت مصر نخواهد داشت. او که روز ششمفروردین برای کاندیداتوری در انتخابات از سمت خود استعفا داد، در مصاحبه تلویزیونیاش گفت: «مصر از داخل و خارج هدف قرار گرفته است. هر مصری که خود را در موقعیتی میبیند که کشور را نجات دهد باید در انتخابات شرکت کند.» بسیاری از مخالفان السیسی میگویند او با هدف ورود به صحنه سیاسی مصر، اخوانالمسلمین را برکنار کرده است اما او در این مصاحبه این موضوع را رد کرد و گفت: «به خاطر تهدیدها از داخل و خارج مصر تصمیمش را
عوض کرده است.» گروه اخوانالمسلمین مصر، از سال ۲۰۱۱ میلادی و با سرنگونی حسنیمبارک در تمام انتخابات مصر تا لحظه برکناری محمد مرسی، رییسجمهوری برآمده از آن، به پیروزی رسید. با این همه دوره یکساله ریاستجمهوری مرسی با اعتراضاتی گسترده و خونینی روبهرو شد که در نهایت با دخالت ارتش و وزیر دفاع وقت یعنی السیسی، مرسی از قدرت برکنار و بازداشت شد. به دنبال آن دور تازهای از اعتراضات، اینبار از سوی هواداران اخوانالمسلمین رخ داد که قربانیان بسیاری گرفت. دادگاه مصر در احکامی که بهتازگی صادر کرده صدها نفر از اعضای اخوانالمسلمین را به اعدام محکوم کرده است. این احکام گروهی با اعتراض نهادهای بینالمللی و کشورهای غربی روبهرو شده است. از سوی دیگر فعالیت جنبشهای اعتراضی خارج از اخوانالمسلمین مانند گروه «ششم آوریل» نیز غیرقانونی اعلام شده است. این گروه که از مهمترین جنبشهای مخالف حسنی مبارک بود، طی دورهای که دولت موقت بر سر کار است نیز بارها علیه آن، محدودکردن آزادیها و دادن دست باز به پلیس برای برخورد با مخالفان اعتراض کرده است. گروهی از فعالان سیاسی مصر رخدادهای تازه، پس از سرنگونی محمد مرسی را غلتیدن آن کشور
به سوی دیکتاتوری زمان حسنیمبارک نامیدهاند. از جمله این افراد حمدین صباحی، سیاستمدار چپگرای مصری و تنها رقیب السیسی در انتخابات پیشروی ریاستجمهوری است. السیسی همچنین از یک قانون جنجالآفرین تازه که محدودیتهای شدیدی را بر حق تظاهرات اعمال میکند، دفاع کرد. اگر السیسی رییسجمهور شود، آخرین نفر از یک رشته حاکمان مصر خواهد بود که از دهه۱۹۵۰ روی کار آمدهاند و ریشه در ارتش این کشور دارند؛ رشته پیوستهای که برای مدتی کوتاه در دوران ریاستجمهوری مرسی گسسته شد. گروههای حقوقبشر میگویند مقامهای تحت حمایت ارتش خصومت فزایندهای نسبت به استقلال رسانهها و ناراضیان سیاسی نشان دادهاند.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
جاوید قرباناوغلی . کارشناس مصر
ارتش مصر از زمان استقلال این کشور، سازمانی تاثیرگذار در عرصه سیاسی این کشور بوده و در پی جنگ با اسراییل مقبولیتی ملی پیدا کرده است. در طول 18 روز قیام مردم مصر که در نهایت به سرنگونی حسنی مبارک منتهی شد، ارتش سیاست بیطرفی را پیش گرفت و حتی حاضر به سرکوب معترضان نشد و سرکوبها توسط نیروهای امنیتی این کشور صورت گرفت. ارتش با این سیاست، وجهه خود را حفظ و جایگاه ملی خود را ارتقا داد. اما این به آن معنی نیست که صحنه سیاسی مصر را به هر گروهی واگذار کند. از سوی دیگر بیتدبیری و اشتباهات زیاد مرسی بهعنوان رییسجمهور، موجب دلسردی اکثریت شکنندهای شد که به مرسی رای داده بودند. مرسی نتوانست در بحث معیشت و کرامت مصریها اصلاحاتی انجام دهد و این امر موجب شد که جناحهای مخالف بر موج اعتراضات سوار شوند. اما این موضوع، تنها دلیل سقوط مرسی نبود. نگرانی از انحصارطلبی اخوانی ها در بزرگترین و تاثیرگذارترین کشور جهان عرب نیز دلیل دیگر دخالت ارتش بود. از سوی دیگر، نظامیان ارتباطات گستردهای با عوامل فرامرزی دارند و بیتردید تصمیم ارتش بدون تایید دولتهای فرامنطقهای نبوده است. در سفری که عبدالفتاح السیسی، کاندیدای کنونی انتخابات مصر به روسیه داشت، پوتین با فرصتطلبی از او حمایت کرد. از اینرو به نظر میرسد تصمیم عناصر تاثیرگذار در صحنه سیاسی مصر بر این بوده که اجازه ندهند بهار عربی در کانون اصلی این قیامها، میوه دلخواه خود را بچیند. شاید به همین دلیل است که عربستان با تمام توان در مقابل اخوان ایستاد. اما با وجود محبوبیت و مقبولیت ملی ارتش مصر، جامعه این کشور از لحاظ سیاسی و فرهنگی تکثرگراست و به همین دلیل حذف کامل اخوانالمسلمین را بر نمیتابد. اخوان اگرچه در عرصه سیاسی اکنون مهره سوخته است اما جایگاه اجتماعی قویای دارد و بعید به نظر میرسد السیسی قدرت حذف کامل این گروه را داشته باشد. اکنون اخوانیها بهجای آنکه در فکر بهدستگرفتن قدرت باشند باید به بازسازی درونسازمانی خود بپردازند.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
جاوید قرباناوغلی . کارشناس مصر
ارتش مصر از زمان استقلال این کشور، سازمانی تاثیرگذار در عرصه سیاسی این کشور بوده و در پی جنگ با اسراییل مقبولیتی ملی پیدا کرده است. در طول 18 روز قیام مردم مصر که در نهایت به سرنگونی حسنی مبارک منتهی شد، ارتش سیاست بیطرفی را پیش گرفت و حتی حاضر به سرکوب معترضان نشد و سرکوبها توسط نیروهای امنیتی این کشور صورت گرفت. ارتش با این سیاست، وجهه خود را حفظ و جایگاه ملی خود را ارتقا داد. اما این به آن معنی نیست که صحنه سیاسی مصر را به هر گروهی واگذار کند. از سوی دیگر بیتدبیری و اشتباهات زیاد مرسی بهعنوان رییسجمهور، موجب دلسردی اکثریت شکنندهای شد که به مرسی رای داده بودند. مرسی نتوانست در بحث معیشت و کرامت مصریها اصلاحاتی انجام دهد و این امر موجب شد که جناحهای مخالف بر موج اعتراضات سوار شوند. اما این موضوع، تنها دلیل سقوط مرسی نبود. نگرانی از انحصارطلبی اخوانی ها در بزرگترین و تاثیرگذارترین کشور جهان عرب نیز دلیل دیگر دخالت ارتش بود. از سوی دیگر، نظامیان ارتباطات گستردهای با عوامل فرامرزی دارند و بیتردید تصمیم ارتش بدون تایید دولتهای فرامنطقهای نبوده است. در سفری که عبدالفتاح السیسی، کاندیدای کنونی انتخابات مصر به روسیه داشت، پوتین با فرصتطلبی از او حمایت کرد. از اینرو به نظر میرسد تصمیم عناصر تاثیرگذار در صحنه سیاسی مصر بر این بوده که اجازه ندهند بهار عربی در کانون اصلی این قیامها، میوه دلخواه خود را بچیند. شاید به همین دلیل است که عربستان با تمام توان در مقابل اخوان ایستاد. اما با وجود محبوبیت و مقبولیت ملی ارتش مصر، جامعه این کشور از لحاظ سیاسی و فرهنگی تکثرگراست و به همین دلیل حذف کامل اخوانالمسلمین را بر نمیتابد. اخوان اگرچه در عرصه سیاسی اکنون مهره سوخته است اما جایگاه اجتماعی قویای دارد و بعید به نظر میرسد السیسی قدرت حذف کامل این گروه را داشته باشد. اکنون اخوانیها بهجای آنکه در فکر بهدستگرفتن قدرت باشند باید به بازسازی درونسازمانی خود بپردازند.
«اگر رییسجمهور شوم اخوانالمسلمین وجود خارجی نخواهد داشت»؛ این اظهارات اخیر عبدالفتاح السیسی در اولین مصاحبه تلویزیونیاش با تلویزیون مصر بود. السیسی در طول ماههای پس از سرنگونی محمد مرسی، تمام تلاش خود را برای سرکوب گروه اسلامگرای اخوان به کار گرفته است. بیش از 600 نفر از اعضای این گروه به اعدام محکوم شدهاند و 16هزارنفر هم در بازداشت بهسر میبرند. اعداد و رقمهایی که نشان میدهند اراده السیسی برای سرکوب اسلامگرایان حتی از حسنیمبارک نیز بیشتر است. ژنرال پیشین ارتش مصر که با لباس نظامی در مصاحبه تلویزیونیاش ظاهر شد، همچنین گفت که نماینده ارتش نیست و ارتش نقشی در حاکمیت مصر نخواهد داشت. او که روز ششمفروردین برای کاندیداتوری در انتخابات از سمت خود استعفا داد، در مصاحبه تلویزیونیاش گفت: «مصر از داخل و خارج هدف قرار گرفته است. هر مصری که خود را در موقعیتی میبیند که کشور را نجات دهد باید در انتخابات شرکت کند.» بسیاری از مخالفان السیسی میگویند او با هدف ورود به صحنه سیاسی مصر، اخوانالمسلمین را برکنار کرده است اما او در این مصاحبه این موضوع را رد کرد و گفت: «به خاطر تهدیدها از داخل و خارج مصر تصمیمش را
عوض کرده است.» گروه اخوانالمسلمین مصر، از سال ۲۰۱۱ میلادی و با سرنگونی حسنیمبارک در تمام انتخابات مصر تا لحظه برکناری محمد مرسی، رییسجمهوری برآمده از آن، به پیروزی رسید. با این همه دوره یکساله ریاستجمهوری مرسی با اعتراضاتی گسترده و خونینی روبهرو شد که در نهایت با دخالت ارتش و وزیر دفاع وقت یعنی السیسی، مرسی از قدرت برکنار و بازداشت شد. به دنبال آن دور تازهای از اعتراضات، اینبار از سوی هواداران اخوانالمسلمین رخ داد که قربانیان بسیاری گرفت. دادگاه مصر در احکامی که بهتازگی صادر کرده صدها نفر از اعضای اخوانالمسلمین را به اعدام محکوم کرده است. این احکام گروهی با اعتراض نهادهای بینالمللی و کشورهای غربی روبهرو شده است. از سوی دیگر فعالیت جنبشهای اعتراضی خارج از اخوانالمسلمین مانند گروه «ششم آوریل» نیز غیرقانونی اعلام شده است. این گروه که از مهمترین جنبشهای مخالف حسنی مبارک بود، طی دورهای که دولت موقت بر سر کار است نیز بارها علیه آن، محدودکردن آزادیها و دادن دست باز به پلیس برای برخورد با مخالفان اعتراض کرده است. گروهی از فعالان سیاسی مصر رخدادهای تازه، پس از سرنگونی محمد مرسی را غلتیدن آن کشور
به سوی دیکتاتوری زمان حسنیمبارک نامیدهاند. از جمله این افراد حمدین صباحی، سیاستمدار چپگرای مصری و تنها رقیب السیسی در انتخابات پیشروی ریاستجمهوری است. السیسی همچنین از یک قانون جنجالآفرین تازه که محدودیتهای شدیدی را بر حق تظاهرات اعمال میکند، دفاع کرد. اگر السیسی رییسجمهور شود، آخرین نفر از یک رشته حاکمان مصر خواهد بود که از دهه۱۹۵۰ روی کار آمدهاند و ریشه در ارتش این کشور دارند؛ رشته پیوستهای که برای مدتی کوتاه در دوران ریاستجمهوری مرسی گسسته شد. گروههای حقوقبشر میگویند مقامهای تحت حمایت ارتش خصومت فزایندهای نسبت به استقلال رسانهها و ناراضیان سیاسی نشان دادهاند.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
جاوید قرباناوغلی . کارشناس مصر
ارتش مصر از زمان استقلال این کشور، سازمانی تاثیرگذار در عرصه سیاسی این کشور بوده و در پی جنگ با اسراییل مقبولیتی ملی پیدا کرده است. در طول 18 روز قیام مردم مصر که در نهایت به سرنگونی حسنی مبارک منتهی شد، ارتش سیاست بیطرفی را پیش گرفت و حتی حاضر به سرکوب معترضان نشد و سرکوبها توسط نیروهای امنیتی این کشور صورت گرفت. ارتش با این سیاست، وجهه خود را حفظ و جایگاه ملی خود را ارتقا داد. اما این به آن معنی نیست که صحنه سیاسی مصر را به هر گروهی واگذار کند. از سوی دیگر بیتدبیری و اشتباهات زیاد مرسی بهعنوان رییسجمهور، موجب دلسردی اکثریت شکنندهای شد که به مرسی رای داده بودند. مرسی نتوانست در بحث معیشت و کرامت مصریها اصلاحاتی انجام دهد و این امر موجب شد که جناحهای مخالف بر موج اعتراضات سوار شوند. اما این موضوع، تنها دلیل سقوط مرسی نبود. نگرانی از انحصارطلبی اخوانی ها در بزرگترین و تاثیرگذارترین کشور جهان عرب نیز دلیل دیگر دخالت ارتش بود. از سوی دیگر، نظامیان ارتباطات گستردهای با عوامل فرامرزی دارند و بیتردید تصمیم ارتش بدون تایید دولتهای فرامنطقهای نبوده است. در سفری که عبدالفتاح السیسی، کاندیدای کنونی انتخابات مصر به روسیه داشت، پوتین با فرصتطلبی از او حمایت کرد. از اینرو به نظر میرسد تصمیم عناصر تاثیرگذار در صحنه سیاسی مصر بر این بوده که اجازه ندهند بهار عربی در کانون اصلی این قیامها، میوه دلخواه خود را بچیند. شاید به همین دلیل است که عربستان با تمام توان در مقابل اخوان ایستاد. اما با وجود محبوبیت و مقبولیت ملی ارتش مصر، جامعه این کشور از لحاظ سیاسی و فرهنگی تکثرگراست و به همین دلیل حذف کامل اخوانالمسلمین را بر نمیتابد. اخوان اگرچه در عرصه سیاسی اکنون مهره سوخته است اما جایگاه اجتماعی قویای دارد و بعید به نظر میرسد السیسی قدرت حذف کامل این گروه را داشته باشد. اکنون اخوانیها بهجای آنکه در فکر بهدستگرفتن قدرت باشند باید به بازسازی درونسازمانی خود بپردازند.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
جاوید قرباناوغلی . کارشناس مصر
ارتش مصر از زمان استقلال این کشور، سازمانی تاثیرگذار در عرصه سیاسی این کشور بوده و در پی جنگ با اسراییل مقبولیتی ملی پیدا کرده است. در طول 18 روز قیام مردم مصر که در نهایت به سرنگونی حسنی مبارک منتهی شد، ارتش سیاست بیطرفی را پیش گرفت و حتی حاضر به سرکوب معترضان نشد و سرکوبها توسط نیروهای امنیتی این کشور صورت گرفت. ارتش با این سیاست، وجهه خود را حفظ و جایگاه ملی خود را ارتقا داد. اما این به آن معنی نیست که صحنه سیاسی مصر را به هر گروهی واگذار کند. از سوی دیگر بیتدبیری و اشتباهات زیاد مرسی بهعنوان رییسجمهور، موجب دلسردی اکثریت شکنندهای شد که به مرسی رای داده بودند. مرسی نتوانست در بحث معیشت و کرامت مصریها اصلاحاتی انجام دهد و این امر موجب شد که جناحهای مخالف بر موج اعتراضات سوار شوند. اما این موضوع، تنها دلیل سقوط مرسی نبود. نگرانی از انحصارطلبی اخوانی ها در بزرگترین و تاثیرگذارترین کشور جهان عرب نیز دلیل دیگر دخالت ارتش بود. از سوی دیگر، نظامیان ارتباطات گستردهای با عوامل فرامرزی دارند و بیتردید تصمیم ارتش بدون تایید دولتهای فرامنطقهای نبوده است. در سفری که عبدالفتاح السیسی، کاندیدای کنونی انتخابات مصر به روسیه داشت، پوتین با فرصتطلبی از او حمایت کرد. از اینرو به نظر میرسد تصمیم عناصر تاثیرگذار در صحنه سیاسی مصر بر این بوده که اجازه ندهند بهار عربی در کانون اصلی این قیامها، میوه دلخواه خود را بچیند. شاید به همین دلیل است که عربستان با تمام توان در مقابل اخوان ایستاد. اما با وجود محبوبیت و مقبولیت ملی ارتش مصر، جامعه این کشور از لحاظ سیاسی و فرهنگی تکثرگراست و به همین دلیل حذف کامل اخوانالمسلمین را بر نمیتابد. اخوان اگرچه در عرصه سیاسی اکنون مهره سوخته است اما جایگاه اجتماعی قویای دارد و بعید به نظر میرسد السیسی قدرت حذف کامل این گروه را داشته باشد. اکنون اخوانیها بهجای آنکه در فکر بهدستگرفتن قدرت باشند باید به بازسازی درونسازمانی خود بپردازند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.