تازههای نشر نیلوفر در نمایشگاه کتاب
مردی در راه
تازهترین مجموعه داستان گلی ترقی با نام «فرصت دوباره» اینروزها توسط نشر نیلوفر منتشر شده است. «فرصت دوباره» 9 داستان با نامهای «بانو خانم»، «انتخاب»، «دزد محترم»، «آن یکی»، «پورانخیکی و آرزوهای بزرگش»، «گذشته»، «شاپرک و آقای عدل طباطبایی»، «زندگی ساده» و «فرصت دوباره» را دربرگرفته و توضیحی کوتاه هم در ابتدای کتاب آمده است. ترقی در این یادداشت کوتاه نوشته: «... امروز صبح فهمیدم به مجموعه داستان فرصت دوباره اجازه چاپ دادهاند. کتاب آماده چاپ است، مانده جلدش. ناشر برای چاپ کتاب عجله داشت. چون وقت زیادی نداشتم و دوستان هنرمندم همه در سفر بودند، تصمیم گرفتم تصویری مرتبط با معنای داستانهایم پیدا کنم. کتاب جاکومتی را ورق زدم و چشمم به تصویر مجسمه «رهرو» افتاد، مردی در راه که معلوم نیست از کجا میآید و به کجا میرود. مثل همه ما، مثل امیرحسین در داستان «انتخاب» که مبهوت پای در خانهاش ایستاده و نمیداند کدام راه را انتخاب کند، یا مادربزرگ مقتدری که خانهاش را از او گرفتهاند و نمیداند کجا برود. به نظرم رسید تصویر گویاییست، بهتر از گربهای با چشمهای سبز است یا گلدانی با گلهای زیادی بزرگ.»
فرار از پنجره
«مرد صدسالهای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد» عنوان رمانی است از یوناس یوناسن که با ترجمه فرزانه طاهری بهتازگی منتشر شده است. یوناسن در سال 1961 در سوئد به دنیا آمد و نوشتن را با روزنامهنگاری در روزنامههای سوئد شروع کرد. در توضیحات پشت کتاب درباره این رمان آمده: «در 47سالگی شخصیت رمان را در ذهن خویش ساخت و در خلال سالها گاه صفحهای از رمان را مینوشت تا بتواند با فشار عصبی خردکننده کنار بیاید... یوناسن رمان خود، «مرد صدسالهای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد»، را کتابی توصیف کرده است که به نحوی هوشمندانه بسیار ابلهانه است و آلن، قهرمان رمانش، را من دیگر خود میبیند. بارها دست به دامن او شده تا از پنجره فرار کند و زندگیاش را از بیخوبن تغییر دهد.» شخصیت اصلی این رمان ناخواسته در میانه مهمترین رخدادهای تاریخی قرار میگیرد و تخیل نقشی مهم در طول داستان دارد.
رابطه قربانی و جلاد
فیلمنامهای از لیلیانا کاوانی با نام «هتلبان شب» بهتازگی با ترجمه م. طاهرنوکنده به فارسی چاپ شده است. کاوانی در سال 1933 در بلونیا از پدری معمار و مادری شیفته سینما به دنیا آمد و بهدلیل علاقه مادرش به سینما از کودکی همواره به سینما میرفت. همانطور که در توضیحات کتاب هم آمده، او در سال 1966، با فیلم «سن فرانچسکو»، که اولین فیلم برای رادیو-تلویزیون ایتالیا بود به عرصه سینما وارد شد و دوسال بعد با فیلم «گالیلهئو» در بخش مسابقه جشنواره ونیز شرکت کرد. کاوانی در این فیلم علم و مذهب را مقابل هم قرار داده است. کاوانی در سال 1969 «آدمخواران» را بر پرده سینما نمایش داد، فیلمی که برداشتی است مدرن از آنتیگونه سوفکل.
سرخی و سیاهی
جان لوگان نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس آمریکایی سال 1961 در کالیفرنیا به دنیا آمد و در ابتدا به نمایشنامهنویسی و بعد به نوشتن فیلمنامه پرداخت. او با نمایشنامه قرمز که در سال 2009 در لندن و 2010 در برادوی اجرا شد جایزه تونی را از آن خود کرد. برخی از فیلمنامههای او عبارتند از: سوینی تاد، آخرین امپراطور، گلادیاتور، کوریولانوس، هوانورد و... در بخشی از نمایشنامه قرمز میخوانیم: «میدونی، لازم نیست همیشه همه چیز اینقدر مهم باشه! لازم نیست هر نقاشیای شکمتو پاره کنه و روحت رو به نمایش بذاره! همه هنری رو نمیخوان که راستی راستی آزارشون بده! گاهی فقط یه زندگی کوفتی آروم یا منظره و قوطی سوپ و کتاب فکاهی میخوای! که شاید یاد بگیری از زیردریایی لعنتی تاریکت با تمام اون پنچرههای بستهاش بیرون بیای- جایی که بهش پناه میبری چون نور طبیعی به قدر کافی برات خوب نیست!.»
آشپزخانهای از آن خود
شهلا زرلکی در کتابی با نام «چراغها را من روشن میکنم» به نقد و بررسی آثار زویا پیرزاد پرداخته؛ کتابی که در پنج فصل نوشته شده و در آن به موضوعاتی چون نوشتار زنانه، داستان آپارتمانی، رمان عامهپسند و... پرداخته شده است. در پیشنوشت کتاب درباره شیوه فصلبندی آن آمده: «در این کتاب، فصلبندی بر اساس اولویت انتشار است؛ قدمبهقدم. از آغاز تا آخرین اثر منتشر شده با متنهای داستانی نویسنده همراه شدهام. این نوع تقسیمبندی یک خوبی بزرگ دارد. میتوانی مراحل پیشرو و پسروی نویسنده را به خوبی اندازهگیری کنی. ببینی از کجاها شروع کرده و به کجا یا ناکجا رسیده است. خلاصه رمانها را در آغاز فصل مرتبط، آوردهام تا نوعی یادآوری باشد برای آنهایی که نخواندهاند و آنهایی که خیلی وقت پیش خواندهاند و میدانم و میدانند که حافظه درازمدتشان هم مثل حافظه تاریخی گنجایش محدودی دارد!»
تازهترین مجموعه داستان گلی ترقی با نام «فرصت دوباره» اینروزها توسط نشر نیلوفر منتشر شده است. «فرصت دوباره» 9 داستان با نامهای «بانو خانم»، «انتخاب»، «دزد محترم»، «آن یکی»، «پورانخیکی و آرزوهای بزرگش»، «گذشته»، «شاپرک و آقای عدل طباطبایی»، «زندگی ساده» و «فرصت دوباره» را دربرگرفته و توضیحی کوتاه هم در ابتدای کتاب آمده است. ترقی در این یادداشت کوتاه نوشته: «... امروز صبح فهمیدم به مجموعه داستان فرصت دوباره اجازه چاپ دادهاند. کتاب آماده چاپ است، مانده جلدش. ناشر برای چاپ کتاب عجله داشت. چون وقت زیادی نداشتم و دوستان هنرمندم همه در سفر بودند، تصمیم گرفتم تصویری مرتبط با معنای داستانهایم پیدا کنم. کتاب جاکومتی را ورق زدم و چشمم به تصویر مجسمه «رهرو» افتاد، مردی در راه که معلوم نیست از کجا میآید و به کجا میرود. مثل همه ما، مثل امیرحسین در داستان «انتخاب» که مبهوت پای در خانهاش ایستاده و نمیداند کدام راه را انتخاب کند، یا مادربزرگ مقتدری که خانهاش را از او گرفتهاند و نمیداند کجا برود. به نظرم رسید تصویر گویاییست، بهتر از گربهای با چشمهای سبز است یا گلدانی با گلهای زیادی بزرگ.»
فرار از پنجره
«مرد صدسالهای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد» عنوان رمانی است از یوناس یوناسن که با ترجمه فرزانه طاهری بهتازگی منتشر شده است. یوناسن در سال 1961 در سوئد به دنیا آمد و نوشتن را با روزنامهنگاری در روزنامههای سوئد شروع کرد. در توضیحات پشت کتاب درباره این رمان آمده: «در 47سالگی شخصیت رمان را در ذهن خویش ساخت و در خلال سالها گاه صفحهای از رمان را مینوشت تا بتواند با فشار عصبی خردکننده کنار بیاید... یوناسن رمان خود، «مرد صدسالهای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد»، را کتابی توصیف کرده است که به نحوی هوشمندانه بسیار ابلهانه است و آلن، قهرمان رمانش، را من دیگر خود میبیند. بارها دست به دامن او شده تا از پنجره فرار کند و زندگیاش را از بیخوبن تغییر دهد.» شخصیت اصلی این رمان ناخواسته در میانه مهمترین رخدادهای تاریخی قرار میگیرد و تخیل نقشی مهم در طول داستان دارد.
رابطه قربانی و جلاد
فیلمنامهای از لیلیانا کاوانی با نام «هتلبان شب» بهتازگی با ترجمه م. طاهرنوکنده به فارسی چاپ شده است. کاوانی در سال 1933 در بلونیا از پدری معمار و مادری شیفته سینما به دنیا آمد و بهدلیل علاقه مادرش به سینما از کودکی همواره به سینما میرفت. همانطور که در توضیحات کتاب هم آمده، او در سال 1966، با فیلم «سن فرانچسکو»، که اولین فیلم برای رادیو-تلویزیون ایتالیا بود به عرصه سینما وارد شد و دوسال بعد با فیلم «گالیلهئو» در بخش مسابقه جشنواره ونیز شرکت کرد. کاوانی در این فیلم علم و مذهب را مقابل هم قرار داده است. کاوانی در سال 1969 «آدمخواران» را بر پرده سینما نمایش داد، فیلمی که برداشتی است مدرن از آنتیگونه سوفکل.
سرخی و سیاهی
جان لوگان نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس آمریکایی سال 1961 در کالیفرنیا به دنیا آمد و در ابتدا به نمایشنامهنویسی و بعد به نوشتن فیلمنامه پرداخت. او با نمایشنامه قرمز که در سال 2009 در لندن و 2010 در برادوی اجرا شد جایزه تونی را از آن خود کرد. برخی از فیلمنامههای او عبارتند از: سوینی تاد، آخرین امپراطور، گلادیاتور، کوریولانوس، هوانورد و... در بخشی از نمایشنامه قرمز میخوانیم: «میدونی، لازم نیست همیشه همه چیز اینقدر مهم باشه! لازم نیست هر نقاشیای شکمتو پاره کنه و روحت رو به نمایش بذاره! همه هنری رو نمیخوان که راستی راستی آزارشون بده! گاهی فقط یه زندگی کوفتی آروم یا منظره و قوطی سوپ و کتاب فکاهی میخوای! که شاید یاد بگیری از زیردریایی لعنتی تاریکت با تمام اون پنچرههای بستهاش بیرون بیای- جایی که بهش پناه میبری چون نور طبیعی به قدر کافی برات خوب نیست!.»
آشپزخانهای از آن خود
شهلا زرلکی در کتابی با نام «چراغها را من روشن میکنم» به نقد و بررسی آثار زویا پیرزاد پرداخته؛ کتابی که در پنج فصل نوشته شده و در آن به موضوعاتی چون نوشتار زنانه، داستان آپارتمانی، رمان عامهپسند و... پرداخته شده است. در پیشنوشت کتاب درباره شیوه فصلبندی آن آمده: «در این کتاب، فصلبندی بر اساس اولویت انتشار است؛ قدمبهقدم. از آغاز تا آخرین اثر منتشر شده با متنهای داستانی نویسنده همراه شدهام. این نوع تقسیمبندی یک خوبی بزرگ دارد. میتوانی مراحل پیشرو و پسروی نویسنده را به خوبی اندازهگیری کنی. ببینی از کجاها شروع کرده و به کجا یا ناکجا رسیده است. خلاصه رمانها را در آغاز فصل مرتبط، آوردهام تا نوعی یادآوری باشد برای آنهایی که نخواندهاند و آنهایی که خیلی وقت پیش خواندهاند و میدانم و میدانند که حافظه درازمدتشان هم مثل حافظه تاریخی گنجایش محدودی دارد!»
مردی در راه
تازهترین مجموعه داستان گلی ترقی با نام «فرصت دوباره» اینروزها توسط نشر نیلوفر منتشر شده است. «فرصت دوباره» 9 داستان با نامهای «بانو خانم»، «انتخاب»، «دزد محترم»، «آن یکی»، «پورانخیکی و آرزوهای بزرگش»، «گذشته»، «شاپرک و آقای عدل طباطبایی»، «زندگی ساده» و «فرصت دوباره» را دربرگرفته و توضیحی کوتاه هم در ابتدای کتاب آمده است. ترقی در این یادداشت کوتاه نوشته: «... امروز صبح فهمیدم به مجموعه داستان فرصت دوباره اجازه چاپ دادهاند. کتاب آماده چاپ است، مانده جلدش. ناشر برای چاپ کتاب عجله داشت. چون وقت زیادی نداشتم و دوستان هنرمندم همه در سفر بودند، تصمیم گرفتم تصویری مرتبط با معنای داستانهایم پیدا کنم. کتاب جاکومتی را ورق زدم و چشمم به تصویر مجسمه «رهرو» افتاد، مردی در راه که معلوم نیست از کجا میآید و به کجا میرود. مثل همه ما، مثل امیرحسین در داستان «انتخاب» که مبهوت پای در خانهاش ایستاده و نمیداند کدام راه را انتخاب کند، یا مادربزرگ مقتدری که خانهاش را از او گرفتهاند و نمیداند کجا برود. به نظرم رسید تصویر گویاییست، بهتر از گربهای با چشمهای سبز است یا گلدانی با گلهای زیادی بزرگ.»
فرار از پنجره
«مرد صدسالهای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد» عنوان رمانی است از یوناس یوناسن که با ترجمه فرزانه طاهری بهتازگی منتشر شده است. یوناسن در سال 1961 در سوئد به دنیا آمد و نوشتن را با روزنامهنگاری در روزنامههای سوئد شروع کرد. در توضیحات پشت کتاب درباره این رمان آمده: «در 47سالگی شخصیت رمان را در ذهن خویش ساخت و در خلال سالها گاه صفحهای از رمان را مینوشت تا بتواند با فشار عصبی خردکننده کنار بیاید... یوناسن رمان خود، «مرد صدسالهای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد»، را کتابی توصیف کرده است که به نحوی هوشمندانه بسیار ابلهانه است و آلن، قهرمان رمانش، را من دیگر خود میبیند. بارها دست به دامن او شده تا از پنجره فرار کند و زندگیاش را از بیخوبن تغییر دهد.» شخصیت اصلی این رمان ناخواسته در میانه مهمترین رخدادهای تاریخی قرار میگیرد و تخیل نقشی مهم در طول داستان دارد.
رابطه قربانی و جلاد
فیلمنامهای از لیلیانا کاوانی با نام «هتلبان شب» بهتازگی با ترجمه م. طاهرنوکنده به فارسی چاپ شده است. کاوانی در سال 1933 در بلونیا از پدری معمار و مادری شیفته سینما به دنیا آمد و بهدلیل علاقه مادرش به سینما از کودکی همواره به سینما میرفت. همانطور که در توضیحات کتاب هم آمده، او در سال 1966، با فیلم «سن فرانچسکو»، که اولین فیلم برای رادیو-تلویزیون ایتالیا بود به عرصه سینما وارد شد و دوسال بعد با فیلم «گالیلهئو» در بخش مسابقه جشنواره ونیز شرکت کرد. کاوانی در این فیلم علم و مذهب را مقابل هم قرار داده است. کاوانی در سال 1969 «آدمخواران» را بر پرده سینما نمایش داد، فیلمی که برداشتی است مدرن از آنتیگونه سوفکل.
سرخی و سیاهی
جان لوگان نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس آمریکایی سال 1961 در کالیفرنیا به دنیا آمد و در ابتدا به نمایشنامهنویسی و بعد به نوشتن فیلمنامه پرداخت. او با نمایشنامه قرمز که در سال 2009 در لندن و 2010 در برادوی اجرا شد جایزه تونی را از آن خود کرد. برخی از فیلمنامههای او عبارتند از: سوینی تاد، آخرین امپراطور، گلادیاتور، کوریولانوس، هوانورد و... در بخشی از نمایشنامه قرمز میخوانیم: «میدونی، لازم نیست همیشه همه چیز اینقدر مهم باشه! لازم نیست هر نقاشیای شکمتو پاره کنه و روحت رو به نمایش بذاره! همه هنری رو نمیخوان که راستی راستی آزارشون بده! گاهی فقط یه زندگی کوفتی آروم یا منظره و قوطی سوپ و کتاب فکاهی میخوای! که شاید یاد بگیری از زیردریایی لعنتی تاریکت با تمام اون پنچرههای بستهاش بیرون بیای- جایی که بهش پناه میبری چون نور طبیعی به قدر کافی برات خوب نیست!.»
آشپزخانهای از آن خود
شهلا زرلکی در کتابی با نام «چراغها را من روشن میکنم» به نقد و بررسی آثار زویا پیرزاد پرداخته؛ کتابی که در پنج فصل نوشته شده و در آن به موضوعاتی چون نوشتار زنانه، داستان آپارتمانی، رمان عامهپسند و... پرداخته شده است. در پیشنوشت کتاب درباره شیوه فصلبندی آن آمده: «در این کتاب، فصلبندی بر اساس اولویت انتشار است؛ قدمبهقدم. از آغاز تا آخرین اثر منتشر شده با متنهای داستانی نویسنده همراه شدهام. این نوع تقسیمبندی یک خوبی بزرگ دارد. میتوانی مراحل پیشرو و پسروی نویسنده را به خوبی اندازهگیری کنی. ببینی از کجاها شروع کرده و به کجا یا ناکجا رسیده است. خلاصه رمانها را در آغاز فصل مرتبط، آوردهام تا نوعی یادآوری باشد برای آنهایی که نخواندهاند و آنهایی که خیلی وقت پیش خواندهاند و میدانم و میدانند که حافظه درازمدتشان هم مثل حافظه تاریخی گنجایش محدودی دارد!»
تازهترین مجموعه داستان گلی ترقی با نام «فرصت دوباره» اینروزها توسط نشر نیلوفر منتشر شده است. «فرصت دوباره» 9 داستان با نامهای «بانو خانم»، «انتخاب»، «دزد محترم»، «آن یکی»، «پورانخیکی و آرزوهای بزرگش»، «گذشته»، «شاپرک و آقای عدل طباطبایی»، «زندگی ساده» و «فرصت دوباره» را دربرگرفته و توضیحی کوتاه هم در ابتدای کتاب آمده است. ترقی در این یادداشت کوتاه نوشته: «... امروز صبح فهمیدم به مجموعه داستان فرصت دوباره اجازه چاپ دادهاند. کتاب آماده چاپ است، مانده جلدش. ناشر برای چاپ کتاب عجله داشت. چون وقت زیادی نداشتم و دوستان هنرمندم همه در سفر بودند، تصمیم گرفتم تصویری مرتبط با معنای داستانهایم پیدا کنم. کتاب جاکومتی را ورق زدم و چشمم به تصویر مجسمه «رهرو» افتاد، مردی در راه که معلوم نیست از کجا میآید و به کجا میرود. مثل همه ما، مثل امیرحسین در داستان «انتخاب» که مبهوت پای در خانهاش ایستاده و نمیداند کدام راه را انتخاب کند، یا مادربزرگ مقتدری که خانهاش را از او گرفتهاند و نمیداند کجا برود. به نظرم رسید تصویر گویاییست، بهتر از گربهای با چشمهای سبز است یا گلدانی با گلهای زیادی بزرگ.»
فرار از پنجره
«مرد صدسالهای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد» عنوان رمانی است از یوناس یوناسن که با ترجمه فرزانه طاهری بهتازگی منتشر شده است. یوناسن در سال 1961 در سوئد به دنیا آمد و نوشتن را با روزنامهنگاری در روزنامههای سوئد شروع کرد. در توضیحات پشت کتاب درباره این رمان آمده: «در 47سالگی شخصیت رمان را در ذهن خویش ساخت و در خلال سالها گاه صفحهای از رمان را مینوشت تا بتواند با فشار عصبی خردکننده کنار بیاید... یوناسن رمان خود، «مرد صدسالهای که از پنجره فرار کرد و ناپدید شد»، را کتابی توصیف کرده است که به نحوی هوشمندانه بسیار ابلهانه است و آلن، قهرمان رمانش، را من دیگر خود میبیند. بارها دست به دامن او شده تا از پنجره فرار کند و زندگیاش را از بیخوبن تغییر دهد.» شخصیت اصلی این رمان ناخواسته در میانه مهمترین رخدادهای تاریخی قرار میگیرد و تخیل نقشی مهم در طول داستان دارد.
رابطه قربانی و جلاد
فیلمنامهای از لیلیانا کاوانی با نام «هتلبان شب» بهتازگی با ترجمه م. طاهرنوکنده به فارسی چاپ شده است. کاوانی در سال 1933 در بلونیا از پدری معمار و مادری شیفته سینما به دنیا آمد و بهدلیل علاقه مادرش به سینما از کودکی همواره به سینما میرفت. همانطور که در توضیحات کتاب هم آمده، او در سال 1966، با فیلم «سن فرانچسکو»، که اولین فیلم برای رادیو-تلویزیون ایتالیا بود به عرصه سینما وارد شد و دوسال بعد با فیلم «گالیلهئو» در بخش مسابقه جشنواره ونیز شرکت کرد. کاوانی در این فیلم علم و مذهب را مقابل هم قرار داده است. کاوانی در سال 1969 «آدمخواران» را بر پرده سینما نمایش داد، فیلمی که برداشتی است مدرن از آنتیگونه سوفکل.
سرخی و سیاهی
جان لوگان نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس آمریکایی سال 1961 در کالیفرنیا به دنیا آمد و در ابتدا به نمایشنامهنویسی و بعد به نوشتن فیلمنامه پرداخت. او با نمایشنامه قرمز که در سال 2009 در لندن و 2010 در برادوی اجرا شد جایزه تونی را از آن خود کرد. برخی از فیلمنامههای او عبارتند از: سوینی تاد، آخرین امپراطور، گلادیاتور، کوریولانوس، هوانورد و... در بخشی از نمایشنامه قرمز میخوانیم: «میدونی، لازم نیست همیشه همه چیز اینقدر مهم باشه! لازم نیست هر نقاشیای شکمتو پاره کنه و روحت رو به نمایش بذاره! همه هنری رو نمیخوان که راستی راستی آزارشون بده! گاهی فقط یه زندگی کوفتی آروم یا منظره و قوطی سوپ و کتاب فکاهی میخوای! که شاید یاد بگیری از زیردریایی لعنتی تاریکت با تمام اون پنچرههای بستهاش بیرون بیای- جایی که بهش پناه میبری چون نور طبیعی به قدر کافی برات خوب نیست!.»
آشپزخانهای از آن خود
شهلا زرلکی در کتابی با نام «چراغها را من روشن میکنم» به نقد و بررسی آثار زویا پیرزاد پرداخته؛ کتابی که در پنج فصل نوشته شده و در آن به موضوعاتی چون نوشتار زنانه، داستان آپارتمانی، رمان عامهپسند و... پرداخته شده است. در پیشنوشت کتاب درباره شیوه فصلبندی آن آمده: «در این کتاب، فصلبندی بر اساس اولویت انتشار است؛ قدمبهقدم. از آغاز تا آخرین اثر منتشر شده با متنهای داستانی نویسنده همراه شدهام. این نوع تقسیمبندی یک خوبی بزرگ دارد. میتوانی مراحل پیشرو و پسروی نویسنده را به خوبی اندازهگیری کنی. ببینی از کجاها شروع کرده و به کجا یا ناکجا رسیده است. خلاصه رمانها را در آغاز فصل مرتبط، آوردهام تا نوعی یادآوری باشد برای آنهایی که نخواندهاند و آنهایی که خیلی وقت پیش خواندهاند و میدانم و میدانند که حافظه درازمدتشان هم مثل حافظه تاریخی گنجایش محدودی دارد!»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.