|

شاید کمی دیر بود

وحید معتمدنژاد: به رسم اینکه هر دیدی بازدیدی دارد و هر لطفی سپاس، عازم دفتر مدیرمسوول روزنامه شدم که از قضا، صندلی دوستی قدیمی و مهربان نیز با همان چینش همیشگی و البته خالی از او مرا یاد خاطرات سال‌هایی نه‌چندان‌دور و غافل از قلم انداخت! این‌بار در جمع دوستان، صمیمیتی خاص بر فضای اتاق حاکم بود و بار تعارفاتی که طعم چای و شیرینی داشت و نمکش موکول شد به جلسه‌ای دیگر. از هر دری سخن گفتیم تا رسیدیم به شماره‌ای رُند و راحت. ٢٠٠٠ را بار‌ها شنیده بودم، چه در ترانه‌های فلان‌شاعر سیاسی و حماسی و چه در گذشت عمر و سرانجام در هزاره دوم. امروز اما ٢٠٠8 بود - نه سال میلادی که شماره‌ای طولانی - وگله‌ای که چرا در تقدیر از شماره‌ای با این حجم و آن‌هم در فضای مطبوعات ایران که شمارگان جراید به‌زور دورقمی می‌شوند، به من سهمی از نوشتاری کوتاه در باب «شرق» که هرروز با خورشید طلوع می‌کند، نرسید؟!
سر آخر جواب مدیرمسوول مرا قانع کرد: «دوست عزیز ؛
دیر نیست به هزاره سوم بیندیش. »
و از امروز به‌دنبال واژه‌هایی می‌گردم که تا آن زمان در وصف این روزنامه وزین بوی کهنگی نگیرد.
وحید معتمدنژاد: به رسم اینکه هر دیدی بازدیدی دارد و هر لطفی سپاس، عازم دفتر مدیرمسوول روزنامه شدم که از قضا، صندلی دوستی قدیمی و مهربان نیز با همان چینش همیشگی و البته خالی از او مرا یاد خاطرات سال‌هایی نه‌چندان‌دور و غافل از قلم انداخت! این‌بار در جمع دوستان، صمیمیتی خاص بر فضای اتاق حاکم بود و بار تعارفاتی که طعم چای و شیرینی داشت و نمکش موکول شد به جلسه‌ای دیگر. از هر دری سخن گفتیم تا رسیدیم به شماره‌ای رُند و راحت. ٢٠٠٠ را بار‌ها شنیده بودم، چه در ترانه‌های فلان‌شاعر سیاسی و حماسی و چه در گذشت عمر و سرانجام در هزاره دوم. امروز اما ٢٠٠8 بود - نه سال میلادی که شماره‌ای طولانی - وگله‌ای که چرا در تقدیر از شماره‌ای با این حجم و آن‌هم در فضای مطبوعات ایران که شمارگان جراید به‌زور دورقمی می‌شوند، به من سهمی از نوشتاری کوتاه در باب «شرق» که هرروز با خورشید طلوع می‌کند، نرسید؟!
سر آخر جواب مدیرمسوول مرا قانع کرد: «دوست عزیز ؛
دیر نیست به هزاره سوم بیندیش. »
و از امروز به‌دنبال واژه‌هایی می‌گردم که تا آن زمان در وصف این روزنامه وزین بوی کهنگی نگیرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.