گشت و گذار در بغداد
ترجمه: سامان سلیمانی
علاوه بر اینها این کودک که شهرت «مام» جلال را نیز داشت شخصیتهای سیاسی و فرهنگی زیادی را ملاقات کرد، که اولین آنها جواهری بود که بعدها تبدیل به یکی از نزدیکترین دوستانش میشود و حتی زمانی به اینکه از نزدیک او را ببیند نیز فکر نکرده بود، اما همه این کارها را با معادلاتی سنجیدهشده و شخصیتی متکیبهخود و استواری در گامهایش انجام میداد، حتی میگوید: «سفرم به بغداد با هدف کاری سیاسی صورت میگرفت، روز و شب کنفرانس و جلسه و گفتوگوهای طولانی راجع به بسیاری مسایل، حتی دیدارهایمان نیز که خارج از برنامه کنفرانس صورت گرفت باز هم سیاسی بود، برای مثال ما را برای بازدید از روزنامه الوطن بردند که عزیز شریف آن را منتشر میکرد، این نیز فرصت بزرگی برای ما بود، چون اولینبار بود که در بغداد به دیدار روزنامهای عراقی میرفتیم بر این مبنا که ما هیات دانشآموختگان کرد بودیم، استاد شریف از ما استقبال کرد در حالی که ما نوجوان بودیم یا حداقل من کمسنوسال بودم، آن زمان ١٥ سال بودم، قبلا نیز همچنانکه گفتم شاعر بزرگ جواهری را ملاقات کردیم، بعد از آن نیز سیاستمداران بزرگ عراق را ملاقات کردیم همچون سیاستمدار مشهور کامل چادرچی در
دفتر روزنامهاش «الاهالی». همچنین افزود: «این شرایط تازه که در بغداد با آن روبهرو شدم مسلما نسبت به سفر اولم به پایتخت متفاوت بود، که با هدف درمان چشمهایم و دیدن چشمپزشکان رفته بودم، همچنین از فضای شهر کوچکی همچون کویسنجق به محیط شهر بزرگی همچون بغداد منتقل شدم و جامعه بغداد را شناختم، برای مثال؛ من آن زمان و الان نیز علاقه خاصی به کتاب دارم، برای همین به خیابان «متنبی» رفتم و کتابخانههای بزرگ و قدیمی آن را دیدم، زیرا تصویر بغداد همچون مرکز فرهنگ و تمدن و سیاست در ذهنم نقش بسته بود، بیشتر از دو هفته آنجا ماندم، یک هفته مشغول کار سیاسی بودم و روزهای دیگر نیز مشغول گشت وگذار شهر بغداد بودم، که در این روزها بود که کاظمیه و اعظمیه و مراکز احزاب سیاسی را از نزدیک دیدم، در جلسات لباس کردی به تن میکردم، در حالی که در گشتهایم لباس عادی به تن داشتم که به آن میگفتیم افندی، کتی معمولی بود، چون در مدارس خودمان لباس کردی میپوشیدیم.
ادامه دارد...
علاوه بر اینها این کودک که شهرت «مام» جلال را نیز داشت شخصیتهای سیاسی و فرهنگی زیادی را ملاقات کرد، که اولین آنها جواهری بود که بعدها تبدیل به یکی از نزدیکترین دوستانش میشود و حتی زمانی به اینکه از نزدیک او را ببیند نیز فکر نکرده بود، اما همه این کارها را با معادلاتی سنجیدهشده و شخصیتی متکیبهخود و استواری در گامهایش انجام میداد، حتی میگوید: «سفرم به بغداد با هدف کاری سیاسی صورت میگرفت، روز و شب کنفرانس و جلسه و گفتوگوهای طولانی راجع به بسیاری مسایل، حتی دیدارهایمان نیز که خارج از برنامه کنفرانس صورت گرفت باز هم سیاسی بود، برای مثال ما را برای بازدید از روزنامه الوطن بردند که عزیز شریف آن را منتشر میکرد، این نیز فرصت بزرگی برای ما بود، چون اولینبار بود که در بغداد به دیدار روزنامهای عراقی میرفتیم بر این مبنا که ما هیات دانشآموختگان کرد بودیم، استاد شریف از ما استقبال کرد در حالی که ما نوجوان بودیم یا حداقل من کمسنوسال بودم، آن زمان ١٥ سال بودم، قبلا نیز همچنانکه گفتم شاعر بزرگ جواهری را ملاقات کردیم، بعد از آن نیز سیاستمداران بزرگ عراق را ملاقات کردیم همچون سیاستمدار مشهور کامل چادرچی در
دفتر روزنامهاش «الاهالی». همچنین افزود: «این شرایط تازه که در بغداد با آن روبهرو شدم مسلما نسبت به سفر اولم به پایتخت متفاوت بود، که با هدف درمان چشمهایم و دیدن چشمپزشکان رفته بودم، همچنین از فضای شهر کوچکی همچون کویسنجق به محیط شهر بزرگی همچون بغداد منتقل شدم و جامعه بغداد را شناختم، برای مثال؛ من آن زمان و الان نیز علاقه خاصی به کتاب دارم، برای همین به خیابان «متنبی» رفتم و کتابخانههای بزرگ و قدیمی آن را دیدم، زیرا تصویر بغداد همچون مرکز فرهنگ و تمدن و سیاست در ذهنم نقش بسته بود، بیشتر از دو هفته آنجا ماندم، یک هفته مشغول کار سیاسی بودم و روزهای دیگر نیز مشغول گشت وگذار شهر بغداد بودم، که در این روزها بود که کاظمیه و اعظمیه و مراکز احزاب سیاسی را از نزدیک دیدم، در جلسات لباس کردی به تن میکردم، در حالی که در گشتهایم لباس عادی به تن داشتم که به آن میگفتیم افندی، کتی معمولی بود، چون در مدارس خودمان لباس کردی میپوشیدیم.
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.