|

ضربه بزرگ حذف يارانه کاغذ به ناشران

1- متاسفانه سياست‌هاي دولت در زمينه فرهنگ موفقيت‌آميز نبوده است. از مديران کلي که زير نظر معاون فرهنگی مشغول فعاليت هستند همه از قشر قبلي و زمان تصدي آقاي احمدي‌نژاد هستند. آقاي الهياري، مديرکل اداره کتابخواني بوده و هم‌اکنون رييس نمايشگاه کتاب هستند. آقاي امير‌زاده که هم‌اکنون مشاور آقاي صالحي است، قبلا همين سمت را داشتند. آقاي علي شجاعي صائبين هم قبلا در خانه کتاب بودند. آقاي حسني و اميدي که نماينده مجامع فرهنگي در وزارت ارشاد است هم به همين‌گونه. متاسفانه گروهی که در زمان احمدي‌نژاد سر‌کار بودند هنوز هم هستند. مسوولان مميزي نيز همان‌ها هستند که سابق بر اين مسوول اين کار بودند. کار سريع‌تر انجام مي‌شود اما حذف کردن هنوز هم صورت مي‌گيرد. چون در مورد برخي از ناشران علاوه بر مجوز بار اول يک‌بار ديگر هم بايد از طرف ارشاد اعلام وصول از صحافي شود. ليست سياه ناشران هنوز هم در وزارت ارشاد برقرار است؛ مثل سنگ‌اندازي‌هايي که آقاي دري در کار ما مي‌کردند. من خلاصه‌اي از بلايي که بر سر نشر و کتاب آمد را در کتاب «نامه‌ها، گلايه‌ها، مقاله‌ها و گفت‌وگوها (آنچه بر نشر کتاب و فرهنگ گذشت!)» عنوان کرده‌ام. هنوز به‌جاي آنکه فرهنگ بر اين وزارتخانه حاکم باشد سياست‌هاي مجازي حاکم است.
2- مشکل نشر از زماني آغاز شد که يارانه کاغذ را حذف کردند. درست است که طبق گفته آقاي شجاعي 11هزارو700 ناشر ثبت‌شده داريم که فقط درصد کمي از آنها فعال هستند اما همان تعداد معدودي که واقعا فعاليت مي‌کردند با حذف يارانه کاغذ شديدا دچار مشکل شدند. چاپخانه‌ها اکنون خلوت خلوت هستند. تيراژ کتاب‌هاي ما و بسياري ديگر 100 يا 200 نسخه است که در شناسنامه کتاب اين تعداد را 500 يا هزار نسخه ذکر مي‌کنيم. با بالا و پايين آمدن قيمت ارز هم قيمت کاغذ تغيير چنداني نمي‌کند. اين موضوع نشان‌دهنده وجود رانت در بحث کاغذ است. ما کسي را مي‌شناختيم که چهارهزار بند از وزارت ارشاد کاغذ دريافت کرده است. پس مشکل يارانه نبود بلکه روش اعطاي آن مشکل داشت. مرتضي بايندريان، مديرعامل اسبق تعاوني ناشران و کتابفروشان تهران که خدا ايشان را رحمت کند در مورد اين باندهاي کاغذ اطلاعات واثقي داشت که به اينجانب هم داده بود. اما اگر عدالت اجرا مي‌شد اين مشکلات پيش نمي‌آمد. با هزار بند کتاب حدودا 10 عنوان کتاب مي‌شود در سال چاپ کرد. انتشارات ما نزديک 600ميليون‌تومان کم آورد. امسال فقط پنج عنوان کتاب چاپ کرديم که براي آن 300 يا 400 بند کاغذ خريديم. اما کسي وجود دارد که چند هزار بند کاغذ را با رانت دريافت مي‌کند و با يک نامه همه آن را تصفيه مي‌کند. فساد توسط اين باند‌ها به وجود مي‌آيد نه ناشر ضعيفي که 10 عنوان کتاب در سال چاپ مي‌کند. خلاصه کلام اينکه با حذف يارانه کاغذ ضربه بزرگي به ناشران و کتاب وارد شد. مشکل ديگر اين است که به صنعت نشر وام بانکي تعلق نمي‌گيرد. اين در حالي است که صنايع ديگر از اين تسهيلات بانکي استفاده مي‌کنند. اين وام‌ها قبلا با سود کم به ناشران اعطا مي‌شد که از سال 1384 حذف شد. صنعت نشر با کمک اين وام‌ها رونق گرفت. اين رونق متعلق به زماني بود که وام‌هاي يک‌ساله با سود هشت‌درصد‌ به ناشران پرداخت مي‌کردند. الان بايد با سود 48درصد از بازار آزاد يا موسسات خصوصي تسهيلات بگيريم که با چک‌هاي 12ماهه پول ما به هيچ عنوان برنمي‌گردد. خريد کتاب براي کتابخانه‌هاي عمومي سطح کشور هم حداکثر در 50 نسخه با 30درصد تخفيف صورت مي‌گرفت. هيات خريد جديد هم که ادعا مي‌کنند انسان‌هاي فرهيخته‌اي هستند 200 نسخه مي‌خرند و برخي کتاب‌هاي خاص را در 700 نسخه خريداري کردند که غيرممکن است خودشان بتوانند يکي از آن کتاب‌ها را بخوانند. ما چند عنوان چاپ کرديم اما دوسال است هيچ کتابي از ما نخريده‌اند. ما کسي را سراغ داريم که 500‌ميليون‌تومان از او کتاب خريداري کرده‌اند.
3- الان در مورد قضيه بن الکترونيک کتاب بن 200هزار نفر را که مبلغ 30هزارتومان واريز کرده‌اند به مبلغ 60هزار‌تومان شارژ کرده‌اند. سه‌ميليون‌و800 دانشجوي ديگر بايد چه‌کار کنند؟ ضمنا قرار بود از 27 فروردين لغايت 10 ارديبهشت کارت هرکسي را که متقاضي است شارژ ‌کنند. اما در 30 فروردين سايت بسته شد و اعلام کردند گنجايش ندارند. اين دانشجوها چگونه بايد کتاب‌هاي موردنياز خود را تهيه کنند؟ امسال خوشبختانه بعد از چهارسال 9متر به ما غرفه دادند و ما کتاب‌هاي خود را در نمايشگاه عرضه مي‌کنيم. از جمله «تهران مخوف» نوشته مرتضي مشفق‌کاظمي، «25سال در ايران چه گذشت؟» و ... .
1- متاسفانه سياست‌هاي دولت در زمينه فرهنگ موفقيت‌آميز نبوده است. از مديران کلي که زير نظر معاون فرهنگی مشغول فعاليت هستند همه از قشر قبلي و زمان تصدي آقاي احمدي‌نژاد هستند. آقاي الهياري، مديرکل اداره کتابخواني بوده و هم‌اکنون رييس نمايشگاه کتاب هستند. آقاي امير‌زاده که هم‌اکنون مشاور آقاي صالحي است، قبلا همين سمت را داشتند. آقاي علي شجاعي صائبين هم قبلا در خانه کتاب بودند. آقاي حسني و اميدي که نماينده مجامع فرهنگي در وزارت ارشاد است هم به همين‌گونه. متاسفانه گروهی که در زمان احمدي‌نژاد سر‌کار بودند هنوز هم هستند. مسوولان مميزي نيز همان‌ها هستند که سابق بر اين مسوول اين کار بودند. کار سريع‌تر انجام مي‌شود اما حذف کردن هنوز هم صورت مي‌گيرد. چون در مورد برخي از ناشران علاوه بر مجوز بار اول يک‌بار ديگر هم بايد از طرف ارشاد اعلام وصول از صحافي شود. ليست سياه ناشران هنوز هم در وزارت ارشاد برقرار است؛ مثل سنگ‌اندازي‌هايي که آقاي دري در کار ما مي‌کردند. من خلاصه‌اي از بلايي که بر سر نشر و کتاب آمد را در کتاب «نامه‌ها، گلايه‌ها، مقاله‌ها و گفت‌وگوها (آنچه بر نشر کتاب و فرهنگ گذشت!)» عنوان کرده‌ام. هنوز به‌جاي آنکه فرهنگ بر اين وزارتخانه حاکم باشد سياست‌هاي مجازي حاکم است.
2- مشکل نشر از زماني آغاز شد که يارانه کاغذ را حذف کردند. درست است که طبق گفته آقاي شجاعي 11هزارو700 ناشر ثبت‌شده داريم که فقط درصد کمي از آنها فعال هستند اما همان تعداد معدودي که واقعا فعاليت مي‌کردند با حذف يارانه کاغذ شديدا دچار مشکل شدند. چاپخانه‌ها اکنون خلوت خلوت هستند. تيراژ کتاب‌هاي ما و بسياري ديگر 100 يا 200 نسخه است که در شناسنامه کتاب اين تعداد را 500 يا هزار نسخه ذکر مي‌کنيم. با بالا و پايين آمدن قيمت ارز هم قيمت کاغذ تغيير چنداني نمي‌کند. اين موضوع نشان‌دهنده وجود رانت در بحث کاغذ است. ما کسي را مي‌شناختيم که چهارهزار بند از وزارت ارشاد کاغذ دريافت کرده است. پس مشکل يارانه نبود بلکه روش اعطاي آن مشکل داشت. مرتضي بايندريان، مديرعامل اسبق تعاوني ناشران و کتابفروشان تهران که خدا ايشان را رحمت کند در مورد اين باندهاي کاغذ اطلاعات واثقي داشت که به اينجانب هم داده بود. اما اگر عدالت اجرا مي‌شد اين مشکلات پيش نمي‌آمد. با هزار بند کتاب حدودا 10 عنوان کتاب مي‌شود در سال چاپ کرد. انتشارات ما نزديک 600ميليون‌تومان کم آورد. امسال فقط پنج عنوان کتاب چاپ کرديم که براي آن 300 يا 400 بند کاغذ خريديم. اما کسي وجود دارد که چند هزار بند کاغذ را با رانت دريافت مي‌کند و با يک نامه همه آن را تصفيه مي‌کند. فساد توسط اين باند‌ها به وجود مي‌آيد نه ناشر ضعيفي که 10 عنوان کتاب در سال چاپ مي‌کند. خلاصه کلام اينکه با حذف يارانه کاغذ ضربه بزرگي به ناشران و کتاب وارد شد. مشکل ديگر اين است که به صنعت نشر وام بانکي تعلق نمي‌گيرد. اين در حالي است که صنايع ديگر از اين تسهيلات بانکي استفاده مي‌کنند. اين وام‌ها قبلا با سود کم به ناشران اعطا مي‌شد که از سال 1384 حذف شد. صنعت نشر با کمک اين وام‌ها رونق گرفت. اين رونق متعلق به زماني بود که وام‌هاي يک‌ساله با سود هشت‌درصد‌ به ناشران پرداخت مي‌کردند. الان بايد با سود 48درصد از بازار آزاد يا موسسات خصوصي تسهيلات بگيريم که با چک‌هاي 12ماهه پول ما به هيچ عنوان برنمي‌گردد. خريد کتاب براي کتابخانه‌هاي عمومي سطح کشور هم حداکثر در 50 نسخه با 30درصد تخفيف صورت مي‌گرفت. هيات خريد جديد هم که ادعا مي‌کنند انسان‌هاي فرهيخته‌اي هستند 200 نسخه مي‌خرند و برخي کتاب‌هاي خاص را در 700 نسخه خريداري کردند که غيرممکن است خودشان بتوانند يکي از آن کتاب‌ها را بخوانند. ما چند عنوان چاپ کرديم اما دوسال است هيچ کتابي از ما نخريده‌اند. ما کسي را سراغ داريم که 500‌ميليون‌تومان از او کتاب خريداري کرده‌اند.
3- الان در مورد قضيه بن الکترونيک کتاب بن 200هزار نفر را که مبلغ 30هزارتومان واريز کرده‌اند به مبلغ 60هزار‌تومان شارژ کرده‌اند. سه‌ميليون‌و800 دانشجوي ديگر بايد چه‌کار کنند؟ ضمنا قرار بود از 27 فروردين لغايت 10 ارديبهشت کارت هرکسي را که متقاضي است شارژ ‌کنند. اما در 30 فروردين سايت بسته شد و اعلام کردند گنجايش ندارند. اين دانشجوها چگونه بايد کتاب‌هاي موردنياز خود را تهيه کنند؟ امسال خوشبختانه بعد از چهارسال 9متر به ما غرفه دادند و ما کتاب‌هاي خود را در نمايشگاه عرضه مي‌کنيم. از جمله «تهران مخوف» نوشته مرتضي مشفق‌کاظمي، «25سال در ايران چه گذشت؟» و ... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.