|

متهم قتل در خیابان نظام‌آباد در دادگاه انقلاب

مجرم نیستم، جنون دارم


شرق: تریبون سالن بزرگ دادگاه انقلاب تهران روز گذشته میزبان جوانی بود که متهم است 11 زن و مرد را در نظام‌آباد تهران با چاقو مجروح کرده و یکی از آنها را به قتل رسانده است. هرچند وکیل متهم در دادگاه ادعا کرد، مدارک پرونده نشان می‌دهد او جنون دارد، قاضی پرونده مدارک را برای اثبات این ادعا کافی ندانست. به گزارش خبرنگار ما، ساعت 11:15دقیقه صبح دیروز حسین، جوان 24ساله و لاغراندام با قامتی متوسط است که با لباس لاجوردی مخصوص زندان وارد سالن دادگاه شد. سپس قاضی صلواتی پشت‌ میز ریاست قرار گرفت و آرش سیفی نماینده دادستان تهران و وکیل مدافع متهم نیز در جای خود نشستند تا جلسه آغاز شود.
قاضی صلواتی در ابتدای جلسه محاکمه گفت: این جلسه که برای رسیدگی به اتهام حسین 24ساله تشکیل شده‌است بر اساس ماده 188 قانون به صورت علنی و با حضور وکیل مدافع تسخیری متهم برگزار می‌شود و خبرنگاران نیز می‌توانند این خبر را انعکاس دهند اما هویت فردی و موقعیت اداری متهم را ذکر نکنند در غیر این‌صورت تخلف کرده و افترا زده‌اند و قابل رسیدگی است. همچنین تذکر می‌دهم حاضران در جلسه دادگاه نباید نظم جلسه را به هم بزنند و در صورتی که احدی نظم دادگاه را به هم بزند، قاضی می‌تواند او را از یک تا پنج روز توقیف کند. بعد از توضیحات قاضی صلواتی، آرش سیفی نماینده دادستان تهران در جایگاه حاضر شد تا متن کیفرخواست را بخواند. او خطاب به رییس دادگاه گفت: متهم که سوابق متعدد بازداشت دارد از تاریخ 26مهر سال‌جاری به اتهام محاربه و افساد فی‌الارض در بازداشت به‌سر می‌برد. این متهم 24مهر در خیابان مدنی شمالی با چاقویی که از مغازه قصابی برداشته‌‌بود به عابران حمله و آنها را مجروح کرد. 11 نفر در این اقدام هولناک زخمی شدند که یکی از آنها به نام محمدقلی- 41 ساله- جان خود را از دست داد. بر اساس شهادت شهود و مطلعین، متهم موجب رعب و وحشت شهروندان شده‌است. همچنین به گزارش پزشکی قانونی محمدقلی مقتول پرونده نیز به دست متهم به قتل رسیده‌است. متهم به اعمال مجرمانه خود اعتراف و صحنه جنایت را هم بازسازی و پزشکی قانونی سلامت روانی او را تایید کرده است؛ بنابراین او به عمد باعث ایجاد رعب و وحشت میان شهروندان شده‌است و بر اساس مواد 183 و 189 تا 195 قانون مجازات اسلامی درخواست مجازات متهم از قلم با کفایت شما را دارم چرا که وی باعث ایجاد احساس ناامنی برای اهالی و شهروندان دیگر شده است. در ادامه متهم در جایگاه حاضر شد و قاضی از او خواست خودش را معرفی کند. متهم گفت: حسین 24ساله هستم و دو سابقه دارم شش سال است تنها زندگی می‌کنم. قبلا پیک موتوری یک رستوران بودم. از آنجا بیرون آمده‌بودم و قصد داشتم وانت بخرم و با آن کار کنم. داشتم برای گرفتن گواهینامه تلاش می‌کردم که این اتفاق افتاد.
قاضی: بر اساس کیفرخواست متهم هستی به محاربه و افساد‌فی‌الارض با سلاح سرد، از خودتان دفاع کنید.
متهم: من قصد بدی نداشتم. نه دزد بودم که بخواهم از این راه پول به دست آورم و نه با این افراد دشمنی داشتم. یکدفعه جنون به من دست داد. بعد هم رفتم و توبه کردم. اصلا نمی‌دانم چرا این‌کار را کردم، حالتی شدم که نتوانستم خودم را کنترل کنم. نیم‌ساعت بعد از اینکه این اتفاق افتاد به سمت ضریح امام حسین که در راه قم بود رفتم و همه چیز را به امام‌حسین گفتم و توبه کردم و از او خواستم من را ببخشد. بعد هم خودم را تسلیم ماموران کردم. اصلا نمی‌دانم چرا این کار را کردم، خدا را شکر که یک نفر فوت کرده‌است. خودم فکر می‌کردم پنج یا شش نفر را کشته‌ام، وقتی با ماموران صحبت کردم، متوجه شدم یک نفر فوت شده و بقیه زنده هستند. از ابتدای بازداشتم هم دروغ نگفتم، قسم می‌خورم که حالت جنون به من دست داد.
پرسش و پاسخ در دادگاه
قاضی: از شب قبل از حادثه تا ظهر که آن اتفاق افتاد را برایمان توضیح بده
متهم: خانه‌ام را تحویل داده‌بودم و تا زمانی که خانه جدید بگیرم به خانه پدربزرگم رفته‌بودم. وسایلم هم خانه او بود. شب خوابیدم و صبح که بیدار شدم حالم بد بود. یک‌جوری بودم، تصمیم گرفتم آدم‌ها را با چاقو بزنم. عمویم می‌خواست سرکار برود، به او گفتم من را هم برساند البته قبل از آن به نانوایی رفتم و نان خریدم و با هم صبحانه خوردیم. بعد با عمویم رفتم و چهار‌راه نظام‌آباد پیاده شدم. یک چاقو فروشی آنجا بود که بسته بود. می‌خواستم از تره‌بار چاقو بردارم و مردم را بزنم اما شلوغ بود و نتوانستم، بعد به سمت قصابی رفتم چاقویی را از روی دخل برداشتم. یک نفر را جلوی در قصابی زدم و بعد چند‌نفر دیگر را زدم. انگار خواب بودم وقتی همه را زدم بیدار شدم. تازه فهمیدم چه اتفاقی افتاده‌است. سوار ماشین شدم و به سمت قم رفتم تا توبه کنم. توبه کردم و خودم را تسلیم ماموران کردم.
قاضی: چهار نفر از کسانی که مجروح کردی، زنانی بودند که برای خرید روزانه بیرون آمده بودند. چرا آنها را زدی.
متهم: حالت عادی نداشتم. من اصلا آدمی نیستم که زن و بچه بزنم. آدم شروری نیستم، دو نفری که چند‌هفته پیش اعدام شدند، کسانی بودند که برای پول سرقت کردند اما من حتی انگیزه سرقت هم نداشتم چرا باید این کار را می‌کردم.
قاضی: جرم مردی که کشتی، چه بود؟ چرا این کار را کردی؟
متهم: او اصلا جرمی نداشت. من جنون داشتم. دکتر هم می‌رفتم و این موضوع را به دکترم گفته‌بودم. گاهی این‌طور می‌شدم که می‌خواستم کسی را بکشم. دکتر گفته‌بود باید در بیمارستان بستری شوی اما خودم نرفتم. گفتم کار کنم و بعد به بیمارستان بروم. سعی می‌کردم خودم را آرام کنم و به کسی آسیبی نرسانم.
قاضی: امنیت جامعه چه می‌شود؟ تو می‌دانی که در جامعه ناامنی ایجاد کردی؟ اگر شخصی با خواهر و مادر خودت این کار را بکند چه می‌کنی؟
متهم: بله می‌دانم اما حالت جنون به من دست داده‌بود. شنیده‌ام چند نفر از شاکیان هم‌، چون دیدند من مشکل روانی دارم رضایت دادند. اگر کسی با خواهر و مادرم این کار را بکند خیلی ناراحت می‌شوم و ناراحتی شاکیان هم طبیعی است اما واقعا جنون به من دست داد. من دزد نبودم حالا هم پشیمان هستم.
قاضی: اگر جنون داشتی چرا خودت را نزدی؟ چرا اعضای خانواده‌ات را نزدی؟
متهم: کسی از درون با من ارتباط برقرار می‌کرد و می‌گفت باید بزنی. من اصلا حال خوبی نداشتم.
اظهارات شکات
در ادامه جلسه دادگاه شاکیان در جایگاه حاضر شدند و شکایات خود را مطرح کردند. یکی از زنانی که مورد‌حمله قرار گرفته‌بود. گفت: داشتم با تلفن صحبت می‌کردم که حس کردم یکی با سنگ به من زد. ضربه خیلی سنگین بود. یکدفعه به زمین افتادم و مغازه‌داران دورم جمع شدند و گفتند چاقو خورده‌ای. بعد بیهوش شدم. من اصلا این فرد را نمی‌شناسم و دشمنی باهم نداشتیم. شاکی در پاسخ به این سوال قاضی که حالا وقتی می‌خواهی از خانه بیرون بروی آیا احساس امنیت می‌کنی و چه انتظاری از قوه قضاییه‌ داری، گفت: احساس امنیت نمی‌کنم و خیلی می‌ترسم و فکر می‌کنم این مرد دنبالم است. از قوه قضاییه هم درخواست اشد مجازات برای متهم را دارم. در ادامه پیرمردی که روز حادثه برای خرید میوه از خانه بیرون رفته و هدف چاقوی حسین قرار گرفته‌ بود برای توضیح واقعه در جایگاه حاضر شد. او گفت: داشتم میوه می‌خریدم حواسم به پشتم نبود و کسی را نمی‌دیدم. یکدفعه احساس کردم یکی از پشت به کتفم زد بعد هم بیهوش شدم و دیگر نتوانستم کاری بکنم به هوش که آمدم در بیمارستان بودم. این جوان من را از زندگی انداخته و از ترسم نمی‌توانم از خانه خارج شوم. سپس مادر و برادر مردی که در این حادثه کشته شده‌ بود در جایگاه حاضر شدند و درخواست قصاص کردند. برادر مقتول گفت: ما تهران زندگی نمی‌کنیم و همگی در شهرستان هستیم، وقتی متوجه ماجرا شدیم که برادرم در بیمارستان فوت شده‌ بود. من نمی‌دانم چه اتفاقی بین او و متهم افتاد. در ادامه متهم به دستور قاضی صلواتی در جایگاه حاضر شد تا در مورد گفته‌های شکات صحبت کند. وقتی حسین دوباره گفت از کرده خودش پشیمان است، قاضی صلواتی گفت: باید توضیح بدهی این ضربات را به کدامین گناه به این افراد وارد کردی. متهم گفت: نفهمیدم و پشیمان هستم. من بیماری روانی دارم.
قاضی: اینکه تو پشیمان هستی امنیت را به جامعه بازنمی‌گرداند. دو ماه در بیمارستان روانی بستری بودی و کارشناسان تو را مورد بررسی قرار دادند درست است که اختلال روانی ‌داری اما جنون نداری و یک مقدار اختلالات حاشیه‌ای‌ داری و این به معنای آن نیست که اختیار نداشتی.
متهم: من هیچ انگیزه‌ای برای این کار نداشتم، توبه کرده‌ام و خیلی از کارم پشیمان هستم، دروغ هم نگفتم و درخواست بخشش دارم.
قاضی: چندین فقره سابقه ‌داری. این سوابق از سال 85 است و تو به اتهام آدم‌ربایی، تجاوز به عنف، سرقت موتور، شرب خمر و مواد مخدر زندانی شدی. درباره این موارد چه می‌گویی.
متهم: من فقط دو مورد سابقه دارم و از اتهاماتی که شما می‌گویید تبرئه شدم.
قاضی: پدرت گفته تو یک‌بار خودکشی کردی و بعد هم که نجات پیدا کردی گفتی مادر و خواهرت را می‌کشی بنابراین تو آدم باانگیزه‌ای هستی و از قبل قصد آدم‌کشی داشتی.
متهم: درست است که من خودکشی کردم اما در مورد قتل مادر و خواهرم حرفی نزدم پدرم اشتباه می‌کند.
قاضی: تو اعتیاد داشتی و مشروب هم مصرف می‌کردی هم مادرت این موضوع را گفته هم خودت نوشته‌ای.
متهم: من شیشه مصرف نمی‌کردم. این اشتباه است. مادرم اشتباه کرده است. مشروب هم نخوردم من هیچ‌وقت مشروب نمی‌خوردم اصلا هم چیزی در این‌باره در بازجویی‌ها ننوشتم. نمی‌دانم چه کسی نوشته است.
این‌بار آرش سیفی نماینده دادستان به دستور قاضی صلواتی در جایگاه حاضر شد تا اگر حرفی دارد بزند. سیفی گفت: به عنوان نماینده دادستان اعلام می‌کنم متهم هیچ قصدی به‌جز ایجاد رعب و وحشت نداشت.
سیفی خطاب به متهم گفت: تو با افرادی می‌گردی که مثل خودت سابقه تبهکارانه دارند و با آنها دوست هستی و قصد قدرت‌نمایی داشتی. می‌خواستی خودت را ثابت کنی و بگویی که چقدر زورت زیاد است تو این روحیه را ‌داری.
متهم پاسخ داد: من چنین سابقه‌ای ندارم. چندین‌بار این حالت به من دست داد. وقتی در خانه یا محل کارم بودم این حالت به من دست می‌داد اما سعی می‌کردم خودم را کنترل کنم این بار نتوانستم این کار را بکنم. سیفی گفت: مگر مدعی نیستی که جنون داری؟ چطور توبه کردن رامی‌دانی و چرا موقع توبه کردن جنون نداشتی؟
متهم گفت: این حالت همیشه به من دست نمی‌دهد و گاهی حالت جنون پیدا می‌کنم و بعد راحت می‌شوم. همیشه که غیرعادی نیستم من بیمارم و نتوانستم خودم را کنترل کنم. در ادامه توکلی وکیل مدافع متهم در جایگاه حاضر شد. او گفت: موکل من فاقد شعور و ادراک است. او در کودکی شاهد جدایی پدر و مادرش بوده، بدون سرپرست بزرگ شده‌است. بیماری روانی وی به حدی بوده که پزشک دستور بستری شدنش را صادر کرده اما به خاطر مشکلاتی که داشته نتوانسته به بیمارستان برود. او بدون هیچ دشمنی به کسبه حمله کرده و افرادی را زده‌است. او سپس توبه و اظهار ندامت کرده‌است. متهم دارای مشکلات دماغی و روانی است و این مساله یکی از مصادیق رافع مسوولیت کیفری است. در دو مرحله دفاعیاتم را ارایه می‌کنم. اول وضعیت روانی متهم است. بنابر اظهارات خودش و صورت جلسه مرکز پزشکی امام حسین متهم دارای سوابق روانی است و به علت مشکلاتی زندگی و اختلالات روحی که دارد باید مورد بررسی بیشتر قرار گیرد که پرونده در این مرحله ناقص است. به درخواست کارشناسان برای بررسی بیشتر توجهی نشده‌است. همچنین متخصصان بیمارستان روزبه و اعضای هیات‌علمی دانشگاه تهران ابتلای موکل را به بیماری روانی تصدیق و اعلام کردند متهم دارای مشکلاتی چون اشکال در کارکرد شناختی و اختلال تکلم و شخصیت، دیگر آزاری، عدم کنترل نوسانات عاطفی و... است. بنابراین باید در خصوص وضعیت روانی متهم اقدامات بیشتری صورت می‌گرفت و به درخواست کارشناسان برای تشخیص درست توجه می‌شد. آنها درخواست کرده بودند شرح حال مفصلی از زندگی خانوادگی متهم در پنج سال گذشته و مصاحبه با کارفرمای وی و اقدامات بیمار در طول 11 ماه آخر زندگی‌اش مورد بررسی قرار گیرد همچنین پزشکی قانونی صراحتا اعلام کرده موکل دچار اختلال روانی است و گفته که در حدوث جنون ناتوان است و بدون رد حالت جنون حین ارتکاب جرم گفته اختلال جنون محرز نیست اما اختلال روانی مذکور موثر بوده‌است و این احتمال جدی است.
با این حال در کیفرخواست اعلام شد که متهم دارای سلامت روانی است. با توجه به مسایل مطروحه و مجروح کردن 11 نفر با چاقو و تسلیم شدن متهم اولین احتمال که باید مورد رسیدگی قرار گیرد مجنون بودن متهم است و تا زمانی که در خصوص شرایط روانی تعیین قطعی نشود صدور رای ممکن نیست. وکیل متهم ادامه داد: درخواست دارم تیم کارشناسی روانپزشکان مجرب متهم را یک‌بار دیگر مورد بررسی قرار دهند تا مستندات پرونده تکمیل شود. نکته دیگری که باید به آن اشاره کنم اتهام محاربه است در حدود الهی حدوث شبهه مطابق قاعده درء موجب سقوط حد می‌شود در حال حاضر وضعیت روانی متهم و قراین متعدد بر جنون او، مصادیق حدوث شبهه و تردید وجود دارد و در حد محاربه نیست و تا رفع این شبهه درء مانع از شمول محاربه است. مطابق ماده 194 و دستور قانون چنانچه محارب پیش از دستگیری توبه کند حد ساقط است و آیت‌‌اله شاهردوی هم بر این نکته تاکید کرده‌است و وی در مقاله محارب کیست و محاربه چیست در کتاب فقه اصول توضیح داد که محارب کسی است که سلاح در آورد چه زن باشد و چه مرد و اگر قبل از دستگیری توبه کند بخشیده می‌شود و حد محاربه اجرا نمی‌شود. همچنین عنصر معنوی محاربه هم در خصوص موکل وجود نداشته‌است چرا که قصد ایجاد رعب و وحشت نداشته است. گفته‌های او در بیمارستان روزبه و دادسرا نیز این موضوع را تایید می‌کند. وکیل متهم گفت: در نهایت با توجه به بیماری‌روانی موکلم و مفتوح بودن پرونده قتل عمدی و جوان بودن متهم درخواست برائت او را دارم. در این هنگام قاضی صلواتی توضیح داد: متهم دوماه بستری بوده و روانکاوی شده و چندین جسله مشاوره پزشکی داشته و نظر نهایی کمیسیون این است که شدت اختلال در حد جنون نیست و جنون وی محرز نشده‌است. در پایان متهم در جایگاه حاضر شد و در دفاع آخر گفت: پشیمان هستم و درخواست کمک دارم. قاضی صلواتی در پایان جلسه دادگاه خطاب به حاضران گفت: طبق رهنمود‌های رییس قوه‌قضاییه کشیدن سلاح سرد یا گرم و سلب‌آسایش شهروندان در حکم محارب است و دادگاه انقلاب با قاطعیت با این افراد برخورد خواهد کرد. من به عنوان قاضی رسیدگی‌کننده ختم جلسه را اعلام کرده و در مهلت قانونی رای را صادر خواهم کرد.

شرق: تریبون سالن بزرگ دادگاه انقلاب تهران روز گذشته میزبان جوانی بود که متهم است 11 زن و مرد را در نظام‌آباد تهران با چاقو مجروح کرده و یکی از آنها را به قتل رسانده است. هرچند وکیل متهم در دادگاه ادعا کرد، مدارک پرونده نشان می‌دهد او جنون دارد، قاضی پرونده مدارک را برای اثبات این ادعا کافی ندانست. به گزارش خبرنگار ما، ساعت 11:15دقیقه صبح دیروز حسین، جوان 24ساله و لاغراندام با قامتی متوسط است که با لباس لاجوردی مخصوص زندان وارد سالن دادگاه شد. سپس قاضی صلواتی پشت‌ میز ریاست قرار گرفت و آرش سیفی نماینده دادستان تهران و وکیل مدافع متهم نیز در جای خود نشستند تا جلسه آغاز شود.
قاضی صلواتی در ابتدای جلسه محاکمه گفت: این جلسه که برای رسیدگی به اتهام حسین 24ساله تشکیل شده‌است بر اساس ماده 188 قانون به صورت علنی و با حضور وکیل مدافع تسخیری متهم برگزار می‌شود و خبرنگاران نیز می‌توانند این خبر را انعکاس دهند اما هویت فردی و موقعیت اداری متهم را ذکر نکنند در غیر این‌صورت تخلف کرده و افترا زده‌اند و قابل رسیدگی است. همچنین تذکر می‌دهم حاضران در جلسه دادگاه نباید نظم جلسه را به هم بزنند و در صورتی که احدی نظم دادگاه را به هم بزند، قاضی می‌تواند او را از یک تا پنج روز توقیف کند. بعد از توضیحات قاضی صلواتی، آرش سیفی نماینده دادستان تهران در جایگاه حاضر شد تا متن کیفرخواست را بخواند. او خطاب به رییس دادگاه گفت: متهم که سوابق متعدد بازداشت دارد از تاریخ 26مهر سال‌جاری به اتهام محاربه و افساد فی‌الارض در بازداشت به‌سر می‌برد. این متهم 24مهر در خیابان مدنی شمالی با چاقویی که از مغازه قصابی برداشته‌‌بود به عابران حمله و آنها را مجروح کرد. 11 نفر در این اقدام هولناک زخمی شدند که یکی از آنها به نام محمدقلی- 41 ساله- جان خود را از دست داد. بر اساس شهادت شهود و مطلعین، متهم موجب رعب و وحشت شهروندان شده‌است. همچنین به گزارش پزشکی قانونی محمدقلی مقتول پرونده نیز به دست متهم به قتل رسیده‌است. متهم به اعمال مجرمانه خود اعتراف و صحنه جنایت را هم بازسازی و پزشکی قانونی سلامت روانی او را تایید کرده است؛ بنابراین او به عمد باعث ایجاد رعب و وحشت میان شهروندان شده‌است و بر اساس مواد 183 و 189 تا 195 قانون مجازات اسلامی درخواست مجازات متهم از قلم با کفایت شما را دارم چرا که وی باعث ایجاد احساس ناامنی برای اهالی و شهروندان دیگر شده است. در ادامه متهم در جایگاه حاضر شد و قاضی از او خواست خودش را معرفی کند. متهم گفت: حسین 24ساله هستم و دو سابقه دارم شش سال است تنها زندگی می‌کنم. قبلا پیک موتوری یک رستوران بودم. از آنجا بیرون آمده‌بودم و قصد داشتم وانت بخرم و با آن کار کنم. داشتم برای گرفتن گواهینامه تلاش می‌کردم که این اتفاق افتاد.
قاضی: بر اساس کیفرخواست متهم هستی به محاربه و افساد‌فی‌الارض با سلاح سرد، از خودتان دفاع کنید.
متهم: من قصد بدی نداشتم. نه دزد بودم که بخواهم از این راه پول به دست آورم و نه با این افراد دشمنی داشتم. یکدفعه جنون به من دست داد. بعد هم رفتم و توبه کردم. اصلا نمی‌دانم چرا این‌کار را کردم، حالتی شدم که نتوانستم خودم را کنترل کنم. نیم‌ساعت بعد از اینکه این اتفاق افتاد به سمت ضریح امام حسین که در راه قم بود رفتم و همه چیز را به امام‌حسین گفتم و توبه کردم و از او خواستم من را ببخشد. بعد هم خودم را تسلیم ماموران کردم. اصلا نمی‌دانم چرا این کار را کردم، خدا را شکر که یک نفر فوت کرده‌است. خودم فکر می‌کردم پنج یا شش نفر را کشته‌ام، وقتی با ماموران صحبت کردم، متوجه شدم یک نفر فوت شده و بقیه زنده هستند. از ابتدای بازداشتم هم دروغ نگفتم، قسم می‌خورم که حالت جنون به من دست داد.
پرسش و پاسخ در دادگاه
قاضی: از شب قبل از حادثه تا ظهر که آن اتفاق افتاد را برایمان توضیح بده
متهم: خانه‌ام را تحویل داده‌بودم و تا زمانی که خانه جدید بگیرم به خانه پدربزرگم رفته‌بودم. وسایلم هم خانه او بود. شب خوابیدم و صبح که بیدار شدم حالم بد بود. یک‌جوری بودم، تصمیم گرفتم آدم‌ها را با چاقو بزنم. عمویم می‌خواست سرکار برود، به او گفتم من را هم برساند البته قبل از آن به نانوایی رفتم و نان خریدم و با هم صبحانه خوردیم. بعد با عمویم رفتم و چهار‌راه نظام‌آباد پیاده شدم. یک چاقو فروشی آنجا بود که بسته بود. می‌خواستم از تره‌بار چاقو بردارم و مردم را بزنم اما شلوغ بود و نتوانستم، بعد به سمت قصابی رفتم چاقویی را از روی دخل برداشتم. یک نفر را جلوی در قصابی زدم و بعد چند‌نفر دیگر را زدم. انگار خواب بودم وقتی همه را زدم بیدار شدم. تازه فهمیدم چه اتفاقی افتاده‌است. سوار ماشین شدم و به سمت قم رفتم تا توبه کنم. توبه کردم و خودم را تسلیم ماموران کردم.
قاضی: چهار نفر از کسانی که مجروح کردی، زنانی بودند که برای خرید روزانه بیرون آمده بودند. چرا آنها را زدی.
متهم: حالت عادی نداشتم. من اصلا آدمی نیستم که زن و بچه بزنم. آدم شروری نیستم، دو نفری که چند‌هفته پیش اعدام شدند، کسانی بودند که برای پول سرقت کردند اما من حتی انگیزه سرقت هم نداشتم چرا باید این کار را می‌کردم.
قاضی: جرم مردی که کشتی، چه بود؟ چرا این کار را کردی؟
متهم: او اصلا جرمی نداشت. من جنون داشتم. دکتر هم می‌رفتم و این موضوع را به دکترم گفته‌بودم. گاهی این‌طور می‌شدم که می‌خواستم کسی را بکشم. دکتر گفته‌بود باید در بیمارستان بستری شوی اما خودم نرفتم. گفتم کار کنم و بعد به بیمارستان بروم. سعی می‌کردم خودم را آرام کنم و به کسی آسیبی نرسانم.
قاضی: امنیت جامعه چه می‌شود؟ تو می‌دانی که در جامعه ناامنی ایجاد کردی؟ اگر شخصی با خواهر و مادر خودت این کار را بکند چه می‌کنی؟
متهم: بله می‌دانم اما حالت جنون به من دست داده‌بود. شنیده‌ام چند نفر از شاکیان هم‌، چون دیدند من مشکل روانی دارم رضایت دادند. اگر کسی با خواهر و مادرم این کار را بکند خیلی ناراحت می‌شوم و ناراحتی شاکیان هم طبیعی است اما واقعا جنون به من دست داد. من دزد نبودم حالا هم پشیمان هستم.
قاضی: اگر جنون داشتی چرا خودت را نزدی؟ چرا اعضای خانواده‌ات را نزدی؟
متهم: کسی از درون با من ارتباط برقرار می‌کرد و می‌گفت باید بزنی. من اصلا حال خوبی نداشتم.
اظهارات شکات
در ادامه جلسه دادگاه شاکیان در جایگاه حاضر شدند و شکایات خود را مطرح کردند. یکی از زنانی که مورد‌حمله قرار گرفته‌بود. گفت: داشتم با تلفن صحبت می‌کردم که حس کردم یکی با سنگ به من زد. ضربه خیلی سنگین بود. یکدفعه به زمین افتادم و مغازه‌داران دورم جمع شدند و گفتند چاقو خورده‌ای. بعد بیهوش شدم. من اصلا این فرد را نمی‌شناسم و دشمنی باهم نداشتیم. شاکی در پاسخ به این سوال قاضی که حالا وقتی می‌خواهی از خانه بیرون بروی آیا احساس امنیت می‌کنی و چه انتظاری از قوه قضاییه‌ داری، گفت: احساس امنیت نمی‌کنم و خیلی می‌ترسم و فکر می‌کنم این مرد دنبالم است. از قوه قضاییه هم درخواست اشد مجازات برای متهم را دارم. در ادامه پیرمردی که روز حادثه برای خرید میوه از خانه بیرون رفته و هدف چاقوی حسین قرار گرفته‌ بود برای توضیح واقعه در جایگاه حاضر شد. او گفت: داشتم میوه می‌خریدم حواسم به پشتم نبود و کسی را نمی‌دیدم. یکدفعه احساس کردم یکی از پشت به کتفم زد بعد هم بیهوش شدم و دیگر نتوانستم کاری بکنم به هوش که آمدم در بیمارستان بودم. این جوان من را از زندگی انداخته و از ترسم نمی‌توانم از خانه خارج شوم. سپس مادر و برادر مردی که در این حادثه کشته شده‌ بود در جایگاه حاضر شدند و درخواست قصاص کردند. برادر مقتول گفت: ما تهران زندگی نمی‌کنیم و همگی در شهرستان هستیم، وقتی متوجه ماجرا شدیم که برادرم در بیمارستان فوت شده‌ بود. من نمی‌دانم چه اتفاقی بین او و متهم افتاد. در ادامه متهم به دستور قاضی صلواتی در جایگاه حاضر شد تا در مورد گفته‌های شکات صحبت کند. وقتی حسین دوباره گفت از کرده خودش پشیمان است، قاضی صلواتی گفت: باید توضیح بدهی این ضربات را به کدامین گناه به این افراد وارد کردی. متهم گفت: نفهمیدم و پشیمان هستم. من بیماری روانی دارم.
قاضی: اینکه تو پشیمان هستی امنیت را به جامعه بازنمی‌گرداند. دو ماه در بیمارستان روانی بستری بودی و کارشناسان تو را مورد بررسی قرار دادند درست است که اختلال روانی ‌داری اما جنون نداری و یک مقدار اختلالات حاشیه‌ای‌ داری و این به معنای آن نیست که اختیار نداشتی.
متهم: من هیچ انگیزه‌ای برای این کار نداشتم، توبه کرده‌ام و خیلی از کارم پشیمان هستم، دروغ هم نگفتم و درخواست بخشش دارم.
قاضی: چندین فقره سابقه ‌داری. این سوابق از سال 85 است و تو به اتهام آدم‌ربایی، تجاوز به عنف، سرقت موتور، شرب خمر و مواد مخدر زندانی شدی. درباره این موارد چه می‌گویی.
متهم: من فقط دو مورد سابقه دارم و از اتهاماتی که شما می‌گویید تبرئه شدم.
قاضی: پدرت گفته تو یک‌بار خودکشی کردی و بعد هم که نجات پیدا کردی گفتی مادر و خواهرت را می‌کشی بنابراین تو آدم باانگیزه‌ای هستی و از قبل قصد آدم‌کشی داشتی.
متهم: درست است که من خودکشی کردم اما در مورد قتل مادر و خواهرم حرفی نزدم پدرم اشتباه می‌کند.
قاضی: تو اعتیاد داشتی و مشروب هم مصرف می‌کردی هم مادرت این موضوع را گفته هم خودت نوشته‌ای.
متهم: من شیشه مصرف نمی‌کردم. این اشتباه است. مادرم اشتباه کرده است. مشروب هم نخوردم من هیچ‌وقت مشروب نمی‌خوردم اصلا هم چیزی در این‌باره در بازجویی‌ها ننوشتم. نمی‌دانم چه کسی نوشته است.
این‌بار آرش سیفی نماینده دادستان به دستور قاضی صلواتی در جایگاه حاضر شد تا اگر حرفی دارد بزند. سیفی گفت: به عنوان نماینده دادستان اعلام می‌کنم متهم هیچ قصدی به‌جز ایجاد رعب و وحشت نداشت.
سیفی خطاب به متهم گفت: تو با افرادی می‌گردی که مثل خودت سابقه تبهکارانه دارند و با آنها دوست هستی و قصد قدرت‌نمایی داشتی. می‌خواستی خودت را ثابت کنی و بگویی که چقدر زورت زیاد است تو این روحیه را ‌داری.
متهم پاسخ داد: من چنین سابقه‌ای ندارم. چندین‌بار این حالت به من دست داد. وقتی در خانه یا محل کارم بودم این حالت به من دست می‌داد اما سعی می‌کردم خودم را کنترل کنم این بار نتوانستم این کار را بکنم. سیفی گفت: مگر مدعی نیستی که جنون داری؟ چطور توبه کردن رامی‌دانی و چرا موقع توبه کردن جنون نداشتی؟
متهم گفت: این حالت همیشه به من دست نمی‌دهد و گاهی حالت جنون پیدا می‌کنم و بعد راحت می‌شوم. همیشه که غیرعادی نیستم من بیمارم و نتوانستم خودم را کنترل کنم. در ادامه توکلی وکیل مدافع متهم در جایگاه حاضر شد. او گفت: موکل من فاقد شعور و ادراک است. او در کودکی شاهد جدایی پدر و مادرش بوده، بدون سرپرست بزرگ شده‌است. بیماری روانی وی به حدی بوده که پزشک دستور بستری شدنش را صادر کرده اما به خاطر مشکلاتی که داشته نتوانسته به بیمارستان برود. او بدون هیچ دشمنی به کسبه حمله کرده و افرادی را زده‌است. او سپس توبه و اظهار ندامت کرده‌است. متهم دارای مشکلات دماغی و روانی است و این مساله یکی از مصادیق رافع مسوولیت کیفری است. در دو مرحله دفاعیاتم را ارایه می‌کنم. اول وضعیت روانی متهم است. بنابر اظهارات خودش و صورت جلسه مرکز پزشکی امام حسین متهم دارای سوابق روانی است و به علت مشکلاتی زندگی و اختلالات روحی که دارد باید مورد بررسی بیشتر قرار گیرد که پرونده در این مرحله ناقص است. به درخواست کارشناسان برای بررسی بیشتر توجهی نشده‌است. همچنین متخصصان بیمارستان روزبه و اعضای هیات‌علمی دانشگاه تهران ابتلای موکل را به بیماری روانی تصدیق و اعلام کردند متهم دارای مشکلاتی چون اشکال در کارکرد شناختی و اختلال تکلم و شخصیت، دیگر آزاری، عدم کنترل نوسانات عاطفی و... است. بنابراین باید در خصوص وضعیت روانی متهم اقدامات بیشتری صورت می‌گرفت و به درخواست کارشناسان برای تشخیص درست توجه می‌شد. آنها درخواست کرده بودند شرح حال مفصلی از زندگی خانوادگی متهم در پنج سال گذشته و مصاحبه با کارفرمای وی و اقدامات بیمار در طول 11 ماه آخر زندگی‌اش مورد بررسی قرار گیرد همچنین پزشکی قانونی صراحتا اعلام کرده موکل دچار اختلال روانی است و گفته که در حدوث جنون ناتوان است و بدون رد حالت جنون حین ارتکاب جرم گفته اختلال جنون محرز نیست اما اختلال روانی مذکور موثر بوده‌است و این احتمال جدی است.
با این حال در کیفرخواست اعلام شد که متهم دارای سلامت روانی است. با توجه به مسایل مطروحه و مجروح کردن 11 نفر با چاقو و تسلیم شدن متهم اولین احتمال که باید مورد رسیدگی قرار گیرد مجنون بودن متهم است و تا زمانی که در خصوص شرایط روانی تعیین قطعی نشود صدور رای ممکن نیست. وکیل متهم ادامه داد: درخواست دارم تیم کارشناسی روانپزشکان مجرب متهم را یک‌بار دیگر مورد بررسی قرار دهند تا مستندات پرونده تکمیل شود. نکته دیگری که باید به آن اشاره کنم اتهام محاربه است در حدود الهی حدوث شبهه مطابق قاعده درء موجب سقوط حد می‌شود در حال حاضر وضعیت روانی متهم و قراین متعدد بر جنون او، مصادیق حدوث شبهه و تردید وجود دارد و در حد محاربه نیست و تا رفع این شبهه درء مانع از شمول محاربه است. مطابق ماده 194 و دستور قانون چنانچه محارب پیش از دستگیری توبه کند حد ساقط است و آیت‌‌اله شاهردوی هم بر این نکته تاکید کرده‌است و وی در مقاله محارب کیست و محاربه چیست در کتاب فقه اصول توضیح داد که محارب کسی است که سلاح در آورد چه زن باشد و چه مرد و اگر قبل از دستگیری توبه کند بخشیده می‌شود و حد محاربه اجرا نمی‌شود. همچنین عنصر معنوی محاربه هم در خصوص موکل وجود نداشته‌است چرا که قصد ایجاد رعب و وحشت نداشته است. گفته‌های او در بیمارستان روزبه و دادسرا نیز این موضوع را تایید می‌کند. وکیل متهم گفت: در نهایت با توجه به بیماری‌روانی موکلم و مفتوح بودن پرونده قتل عمدی و جوان بودن متهم درخواست برائت او را دارم. در این هنگام قاضی صلواتی توضیح داد: متهم دوماه بستری بوده و روانکاوی شده و چندین جسله مشاوره پزشکی داشته و نظر نهایی کمیسیون این است که شدت اختلال در حد جنون نیست و جنون وی محرز نشده‌است. در پایان متهم در جایگاه حاضر شد و در دفاع آخر گفت: پشیمان هستم و درخواست کمک دارم. قاضی صلواتی در پایان جلسه دادگاه خطاب به حاضران گفت: طبق رهنمود‌های رییس قوه‌قضاییه کشیدن سلاح سرد یا گرم و سلب‌آسایش شهروندان در حکم محارب است و دادگاه انقلاب با قاطعیت با این افراد برخورد خواهد کرد. من به عنوان قاضی رسیدگی‌کننده ختم جلسه را اعلام کرده و در مهلت قانونی رای را صادر خواهم کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.