|

مرگ عامل فرار دیپلمات‌های آمریکایی از تهران

شرق :«می‌توانید روی کمک ما حساب کنید»، با این کلمات بود که «جان شردون» کانادایی در نوامبر 1979 به عنوان بالاترین مقام اداره مهاجرت کانادا در ایران با دیپلمات‌های فراری آمریکایی روبه‌رو شد. تا سه ماه بعد از تسخیر سفارت آمریکا در ایران، جان شردون به همراه کن تیلور؛ سفیر کانادا در ایران وظیفه دشوار پناه دادن به شش دیپلمات آمریکایی را در خانه‌های شخصی‌شان بر عهده گرفتند. شش دیپلمات آمریکایی سرانجام در ژانویه 1980 و با سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) تدابیر محرمانه از ایران خارج شدند. نکاتی که در فیلم آرگو (2012) به آن اشاره‌هایی شده است. شردون، یکی از خلبان‌های جنگ جهانی دوم روز دوشنبه در سن 88 سالگی در بیمارستانی در «اتاوا» در گذشت. او در مراحل پایانی عمر از بیماری آلزایمر رنج می‌برد. آنطور که پسرش «رابین شردون» می‌گوید، او یک قهرمان واقعی برای کانادایی‌ها بود که هیچ‌گاه برای آنچه انجام می‌داد چشم انتظار پاداش نبود. او همیشه مشتاق بود که بتواند به دیگر هم نوعانش کمک کند و با اینکه همواره رفتارهای میانه‌ای در پیش می‌گرفت اما هیچ‌گاه از مواجهه با وضعیت‌های خطرناک هراسی به دل راه نمی‌داد. زمانی که دانشجویان مبارز ایرانی در چهار نوامبر 1979 و در بحبوحه انقلاب وارد سفارت آمریکا در ایران شدند و 52 آمریکایی را به گروگان گرفتند، شردون به عنوان مسوول مهاجرت در سفارت کانادا مشغول به کار بود. دانشجویان در برابر آزادی گروگان‌ها خواستار استرداد شاه سابق ایران از سوی دولت جیمی کارتر، رییس‌جمهوری وقت آمریکا بودند. در این میان شش آمریکایی که در ساختمان دیگری بودند، توانستند از مقابل گروگانگیرها فرار کرده و ابتدا به سمت سفارت سوئد و انگلستان رهسپار شدند. رابرت اندرز، یکی از آن شش نفر دیپلمات آمریکایی توانست با دوست قدیمی‌اش، شردون تماس بگیرد. شردون از اندرو و دیگر همکارانش دعوت کرد تا آنها به خانه‌ای که او و همسرش،«زنا» در آن زندگی می‌کردند، بیایند و به این ترتیب در امان باشند. مارک لیجک، یکی از دیپلمات‌های آمریکایی که در خانه شردون پناه گرفته بود پس از سه ماه توانست با یک پاسپورت تقلبی کانادایی از ایران خارج شود. تیلور به خاطر تلاش‌هایش برای فراری دادن دیپلمات‌های آمریکایی، نشان طلای کنگره آمریکا را دریافت کرد. شردون تا سال‌ها کار خود را به عنوان یک دیپلمات کانادایی ادامه داد و سرانجام در سال 1989 بازنشسته شد. او در دوران بازنشستگی‌اش مشغول نگارش خاطراتش بود.

منبع: اتاوا سیتیزن

شرق :«می‌توانید روی کمک ما حساب کنید»، با این کلمات بود که «جان شردون» کانادایی در نوامبر 1979 به عنوان بالاترین مقام اداره مهاجرت کانادا در ایران با دیپلمات‌های فراری آمریکایی روبه‌رو شد. تا سه ماه بعد از تسخیر سفارت آمریکا در ایران، جان شردون به همراه کن تیلور؛ سفیر کانادا در ایران وظیفه دشوار پناه دادن به شش دیپلمات آمریکایی را در خانه‌های شخصی‌شان بر عهده گرفتند. شش دیپلمات آمریکایی سرانجام در ژانویه 1980 و با سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (CIA) تدابیر محرمانه از ایران خارج شدند. نکاتی که در فیلم آرگو (2012) به آن اشاره‌هایی شده است. شردون، یکی از خلبان‌های جنگ جهانی دوم روز دوشنبه در سن 88 سالگی در بیمارستانی در «اتاوا» در گذشت. او در مراحل پایانی عمر از بیماری آلزایمر رنج می‌برد. آنطور که پسرش «رابین شردون» می‌گوید، او یک قهرمان واقعی برای کانادایی‌ها بود که هیچ‌گاه برای آنچه انجام می‌داد چشم انتظار پاداش نبود. او همیشه مشتاق بود که بتواند به دیگر هم نوعانش کمک کند و با اینکه همواره رفتارهای میانه‌ای در پیش می‌گرفت اما هیچ‌گاه از مواجهه با وضعیت‌های خطرناک هراسی به دل راه نمی‌داد. زمانی که دانشجویان مبارز ایرانی در چهار نوامبر 1979 و در بحبوحه انقلاب وارد سفارت آمریکا در ایران شدند و 52 آمریکایی را به گروگان گرفتند، شردون به عنوان مسوول مهاجرت در سفارت کانادا مشغول به کار بود. دانشجویان در برابر آزادی گروگان‌ها خواستار استرداد شاه سابق ایران از سوی دولت جیمی کارتر، رییس‌جمهوری وقت آمریکا بودند. در این میان شش آمریکایی که در ساختمان دیگری بودند، توانستند از مقابل گروگانگیرها فرار کرده و ابتدا به سمت سفارت سوئد و انگلستان رهسپار شدند. رابرت اندرز، یکی از آن شش نفر دیپلمات آمریکایی توانست با دوست قدیمی‌اش، شردون تماس بگیرد. شردون از اندرو و دیگر همکارانش دعوت کرد تا آنها به خانه‌ای که او و همسرش،«زنا» در آن زندگی می‌کردند، بیایند و به این ترتیب در امان باشند. مارک لیجک، یکی از دیپلمات‌های آمریکایی که در خانه شردون پناه گرفته بود پس از سه ماه توانست با یک پاسپورت تقلبی کانادایی از ایران خارج شود. تیلور به خاطر تلاش‌هایش برای فراری دادن دیپلمات‌های آمریکایی، نشان طلای کنگره آمریکا را دریافت کرد. شردون تا سال‌ها کار خود را به عنوان یک دیپلمات کانادایی ادامه داد و سرانجام در سال 1989 بازنشسته شد. او در دوران بازنشستگی‌اش مشغول نگارش خاطراتش بود.

منبع: اتاوا سیتیزن

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.