جلب اعتماد عمومی
صادق زیباکلام استاد دانشگاه تهران
«شرق» قطعا «لوموند»، «گاردین» یا «واشنگتنپست» نیست و صدالبته که قرار هم نیست باشد. هروقت، از نظر رشد و توسعه سیاسی جامعه ما هم به پای آن جوامع رسید، «شرق» هم علیالقاعده میشود «گاردین». اما در همین جامعه خودمان و با ویژگیها و مختصاتی که دارد، «شرق»، انصافا یک سروگردن از فضای رسانهای جامعهاش بالاتر میایستد. نخستین و بنیادیترین ویژگی آن، موفقیت در جلب اعتماد عمومی است. اعتماد عمومی را بحق باید بالاترین و مهمترین دستاورد یک رسانه دانست. «شرق»، ممکن است خیلی از حقایق جامعه و رویدادها را منعکس نکند اما فهم اینکه چرا نمیتواند همه آنها را که «میداند» و «میبیند» بازتاب دهد، خیلی دشوار نیست اما نکته کلیدی درباره این روزنامه این است که آن مقداری را که منعکس میکند مورد پذیرش خوانندگان و در سطح وسیعتر، مورد قبول جامعه قرار میگیرد. خیلیها هستند که «شرق» و خط فکری و جهتگیری سیاسی آن را قبول ندارند. حتی مخالف آن هستند. اما خوانندگان به کنار، مخالفان هم اذعان دارند، میتوان به آنچه در «شرق» نوشته شده یا گزارش شده، استناد کرد. ویژگی دوم «شرق»، رعایت اخلاق و وجدان روزنامهنگاری است. این روزنامه حاضر نیست مثل
آبخوردن و صرفا بهواسطه ملاحظات و انگیزههای سیاسی، هرچه را که خواست به مخالفان و دیگران نسبت دهد. یقینا تحریریه «شرق» نیز مانند همه انسانهای دیگر، اعتقادات و تمایلات سیاسی و عقیدتی دارند. یقینا خبرنگاران، نویسندگان و مسوولان این رسانه نیز مانند همه انسانهای دیگر، به برخی چهرهها و شخصیتها علاقه بیشتری دارند و متقابلا، نسبت به برخی دیگر کمتر احساس انس و الفت میکنند اما جان کلام اینجاست که برخلاف بسیاری از رسانههای «وابسته»، خود را مقید و مکلف به رعایت حداقلی از معیارها و استانداردهای حرفهای میداند. این تعهد حرفهای که «شرق»یها بهعنوان روزنامهنگار برای روزنامهشان قایل هستند در بلندمدت و پس از انتشار دوهزارشماره، سبب بهوجودآمدن یک اعتماد عمومی قابلتوجه برای اهالی آن شده که بدون اغراق، مشابه و معادل آن را در کمتر رسانه و روزنامهای در ایران امروز، میتوان سراغ گرفت. بسیاری از مطبوعات و رسانههای دیگر بهعنوان وابسته به مراکز و جریانات سیاسی تلقی میشوند اما «شرق» توانسته با مداومت و ایستادگی روی اخلاق حرفهای بهعنوان یک رسانه مستقل، شناخته شود. باز هم میگویم بزرگترین دستاورد «شرق» آن است که
خوانندگانش به کنار، حتی مخالفان و دشمنانش هم بهدرستی آنچه مینویسد، باور دارند و آشکار یا نهان، به آن استناد میکنند.
«شرق» قطعا «لوموند»، «گاردین» یا «واشنگتنپست» نیست و صدالبته که قرار هم نیست باشد. هروقت، از نظر رشد و توسعه سیاسی جامعه ما هم به پای آن جوامع رسید، «شرق» هم علیالقاعده میشود «گاردین». اما در همین جامعه خودمان و با ویژگیها و مختصاتی که دارد، «شرق»، انصافا یک سروگردن از فضای رسانهای جامعهاش بالاتر میایستد. نخستین و بنیادیترین ویژگی آن، موفقیت در جلب اعتماد عمومی است. اعتماد عمومی را بحق باید بالاترین و مهمترین دستاورد یک رسانه دانست. «شرق»، ممکن است خیلی از حقایق جامعه و رویدادها را منعکس نکند اما فهم اینکه چرا نمیتواند همه آنها را که «میداند» و «میبیند» بازتاب دهد، خیلی دشوار نیست اما نکته کلیدی درباره این روزنامه این است که آن مقداری را که منعکس میکند مورد پذیرش خوانندگان و در سطح وسیعتر، مورد قبول جامعه قرار میگیرد. خیلیها هستند که «شرق» و خط فکری و جهتگیری سیاسی آن را قبول ندارند. حتی مخالف آن هستند. اما خوانندگان به کنار، مخالفان هم اذعان دارند، میتوان به آنچه در «شرق» نوشته شده یا گزارش شده، استناد کرد. ویژگی دوم «شرق»، رعایت اخلاق و وجدان روزنامهنگاری است. این روزنامه حاضر نیست مثل
آبخوردن و صرفا بهواسطه ملاحظات و انگیزههای سیاسی، هرچه را که خواست به مخالفان و دیگران نسبت دهد. یقینا تحریریه «شرق» نیز مانند همه انسانهای دیگر، اعتقادات و تمایلات سیاسی و عقیدتی دارند. یقینا خبرنگاران، نویسندگان و مسوولان این رسانه نیز مانند همه انسانهای دیگر، به برخی چهرهها و شخصیتها علاقه بیشتری دارند و متقابلا، نسبت به برخی دیگر کمتر احساس انس و الفت میکنند اما جان کلام اینجاست که برخلاف بسیاری از رسانههای «وابسته»، خود را مقید و مکلف به رعایت حداقلی از معیارها و استانداردهای حرفهای میداند. این تعهد حرفهای که «شرق»یها بهعنوان روزنامهنگار برای روزنامهشان قایل هستند در بلندمدت و پس از انتشار دوهزارشماره، سبب بهوجودآمدن یک اعتماد عمومی قابلتوجه برای اهالی آن شده که بدون اغراق، مشابه و معادل آن را در کمتر رسانه و روزنامهای در ایران امروز، میتوان سراغ گرفت. بسیاری از مطبوعات و رسانههای دیگر بهعنوان وابسته به مراکز و جریانات سیاسی تلقی میشوند اما «شرق» توانسته با مداومت و ایستادگی روی اخلاق حرفهای بهعنوان یک رسانه مستقل، شناخته شود. باز هم میگویم بزرگترین دستاورد «شرق» آن است که
خوانندگانش به کنار، حتی مخالفان و دشمنانش هم بهدرستی آنچه مینویسد، باور دارند و آشکار یا نهان، به آن استناد میکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.