به امید نهاد فرهنگی شدن «شرق»
ضیاء موحد
امروز دوهزارمین شماره انتشار «شرق» را جشن میگیریم و من با خود فکر میکنم که ای کاش انتشار این دوهزارشماره مستمر بود و این روزنامه چندبار توقیف نمیشد. اما همین دوهزارشماره منتشرشدن یک روزنامه مستقل هم غنیمت است. از شهریور 1382 تا هماکنون بیش از 10سال میگذرد و اگر این روزنامه در این مدت چهاربار توقیف نمیشد باید شاهد سههزاروچندصد شماره انتشارش میبودیم در صورتی که حالا شاهد انتشار دوهزارشمارهاش هستیم. «شرق»یها هر وقت از من مطلبی خواستند اگر فرصتی داشتم، بیدرنگ اجابت کردم. هربار گفتوگویی با این روزنامه رخ داده، از بهترین برخوردهای رسانهای با من بوده. روزنامه مستقلی مثل «شرق»، یکی از ارکان فرهنگی- اجتماعی ماست. در گذشته ضمیمههایی که این روزنامه منتشر میکرد (که نمیدانم چرا امروز دیگر منتشر نمیشود) بسیار اطلاعات خوبی میداد بهخصوص درباره پیشکسوتانی که شاید حتی کمتر شناخته شده بودند. دوهزارشماره انتشار این روزنامه نشانگر آن است که اهالی این روزنامه کار خودشان را بلدند و امیدوارم از این دست روزنامههای معتبر بیشتر منتشر شوند. در انگلستان روزنامههایی مثل «گاردین» و «دیلیتلگراف» سالهاست که منتشر
میشوند و تبدیل به نهاد معتبر فرهنگی شدهاند. وقتی یکی از این روزنامههای مهم به علت تخلفی مهم تعطیل شد عموم مردم اندوهگین شدند. روزنامهها در کشورهایی که آزادی مطبوعات دارند، یک بنیاد مهم فرهنگی هستند که توسط نخبگان حفظ و نگهداری میشوند، به اندازه نسلها عمر دارند و از ارکان مهم فرهنگی هستند. نباید هرگز فکر کنیم که روزی شاهد انتشار آخرین شمارهشان هستیم چرا که آنها میراث نسلها هستند. امیدوارم در ایران هم، روزی رسانهها از چنین جایگاهی برخوردار باشند. من همیشه خاطره خوشی دارم از مطالعه این روزنامه و رفتار اهالیاش، چرا که صاحب خبرنگاران حرفهای است و همیشه مقالات و گزارشها و گفتوگوهای وزینی دارد.
امروز دوهزارمین شماره انتشار «شرق» را جشن میگیریم و من با خود فکر میکنم که ای کاش انتشار این دوهزارشماره مستمر بود و این روزنامه چندبار توقیف نمیشد. اما همین دوهزارشماره منتشرشدن یک روزنامه مستقل هم غنیمت است. از شهریور 1382 تا هماکنون بیش از 10سال میگذرد و اگر این روزنامه در این مدت چهاربار توقیف نمیشد باید شاهد سههزاروچندصد شماره انتشارش میبودیم در صورتی که حالا شاهد انتشار دوهزارشمارهاش هستیم. «شرق»یها هر وقت از من مطلبی خواستند اگر فرصتی داشتم، بیدرنگ اجابت کردم. هربار گفتوگویی با این روزنامه رخ داده، از بهترین برخوردهای رسانهای با من بوده. روزنامه مستقلی مثل «شرق»، یکی از ارکان فرهنگی- اجتماعی ماست. در گذشته ضمیمههایی که این روزنامه منتشر میکرد (که نمیدانم چرا امروز دیگر منتشر نمیشود) بسیار اطلاعات خوبی میداد بهخصوص درباره پیشکسوتانی که شاید حتی کمتر شناخته شده بودند. دوهزارشماره انتشار این روزنامه نشانگر آن است که اهالی این روزنامه کار خودشان را بلدند و امیدوارم از این دست روزنامههای معتبر بیشتر منتشر شوند. در انگلستان روزنامههایی مثل «گاردین» و «دیلیتلگراف» سالهاست که منتشر
میشوند و تبدیل به نهاد معتبر فرهنگی شدهاند. وقتی یکی از این روزنامههای مهم به علت تخلفی مهم تعطیل شد عموم مردم اندوهگین شدند. روزنامهها در کشورهایی که آزادی مطبوعات دارند، یک بنیاد مهم فرهنگی هستند که توسط نخبگان حفظ و نگهداری میشوند، به اندازه نسلها عمر دارند و از ارکان مهم فرهنگی هستند. نباید هرگز فکر کنیم که روزی شاهد انتشار آخرین شمارهشان هستیم چرا که آنها میراث نسلها هستند. امیدوارم در ایران هم، روزی رسانهها از چنین جایگاهی برخوردار باشند. من همیشه خاطره خوشی دارم از مطالعه این روزنامه و رفتار اهالیاش، چرا که صاحب خبرنگاران حرفهای است و همیشه مقالات و گزارشها و گفتوگوهای وزینی دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.