خصوصیسازی، راه علاج
شهابالدین عزیزیخادم*
اینروزها با انتشار رقم قراردادهای بازیکنان استقلال و پرسپولیس از سوی وزارت ورزش در رسانهها، چالشهایی بین باشگاهها و وزارت ورزش به وجود آمده که متاسفانه به نفع هیچکدام از طرفین نیست. دو باشگاه استقلال و پرسپولیس از سرمایههای اجتماعی جامعه هستند که هواداران زیادی بین مردم و اهالی فوتبال دارند و دارای ظرفیتهای بالای اجتماعی و فرهنگی هستند که از آن میتوان استفادههای بهینه کرد. چالشی که بین این دو باشگاه و وزارت ورزش به وجود آمده، برمیگردد به دورههای قبل و برای زمان حال حاضر نیست. در دورههای گذشته سازمان تربیتبدنی و وزارت ورزش با این دو باشگاه بهصورت قانونی برخورد نمیکردند و بهطور افسار گسیخته همه موانع قانونی برای این باشگاهها برداشته میشد و هر اتفاقی که برای این دو باشگاه میافتاد، هیچیک از مسوولان آنها بهخصوص مدیرعامل و هیاتمدیره پاسخگو نبودند. در دورههای گذشته وزارت ورزش بهعنوان رییس مجمع این دو باشگاه و مالکان اصلی نظرات خاصی روی هر دو تیم نداشت و هر گاه با مشکلی روبهرو میشدند، خیلی سریع مدیران دو باشگاه را تغییر میدادند و هیچگاه به مسایل بهصورت ریشهای برخورد نشد. موضعی که باعث
بهوجودآمدن مشکلات زیادی در زمینه این دو باشگاه شده است، وجود کانالهای غیرقانونی است که بهخاطر اجرایینشدن درست قانون این اتفاقات میافتاد. زمانی که ما کانال قانونی را دولت و وزارت ورزش بدانیم که باید از طریق آنها در باشگاه دولتی کارها صورت گیرد، هر نوع کانال دیگر را میتوان غیرقانونی دانست. این اتفاق در دو باشگاه سرخابی بهخصوص پرسپولیس اتفاق افتاده است و مدیران این تیم از طریق کانالهای دیگر به غیر از وزارت ورزش، امور خود را میگذراندند. متاسفانه در فوتبال ایران بهخصوص در دورههای قبلی وزارت ورزش نگاههایی که به فوتبال میشد، موقتی و گذرا بود و دلیل مشکلات حال حاضر این دو باشگاه بهخصوص در مورد فهرست قراردادهای منتشرشده میتوانیم این نگاه را ببینیم. بهطوری که اعتقاد دارم، در دولت قبلی پرسپولیس از دخالتهای سریع و بیمورد ضربههای بیشتری خورد تا استقلال و تایید آن هم برمیگردد به مقامهایی که استقلال در چندسال گذشته به دست آورده که پرسپولیس از آن بیبهره بود.
هیچگاه در مورد خصوصیشدن این دو باشگاه بهصورت جدی صحبت یا حرکتی نشد، همیشه وعده داده میشد که بهزودی این دو باشگاه به بخش خصوصی واگذار میشود، اما این امر صورت نمیگرفت، حتی با تاکیدهای مستمر مقاممعظمرهبری در مورد اجرای اصل 44 که تاکید زیادی بر این امر دارند.
در حال حاضر این دو باشگاه آسیب جدی از وضعیت موجود خوردند و باید با یک ساختار نو و تازه دو باشگاه را از این وضعیت نجات داد. همانطور که بارها مسوولان رده بالای نظام هم تاکید کردند، خصوصیسازی بهترین روش برای بهبود وضعیت اقتصادی کشور است. در مورد این دو باشگاه هم همینگونه است و باید با سپردن هردو آنها به بخش خصوصی، راه نجاتی برای سرخابیها باز شود. اما شرایط برای واگذاری به بخش خصوصی متاسفانه در حال حاضر مهیا نیست و دارای ایرادات قانونی است که باید این موانع برداشته شود. وزیر ورزش و معاونان وزارتخانه بهطور جدی و آگاهانه بهدنبال خصوصیکردن دو باشگاه هستند تا بتوانند دو باشگاه را به شرایط استانداردهای جهانی برسانند، بهطور قطع اقدامات شتابزده تبعاتی دارد که میتواند باعث نابودی هر دو باشگاه شود. اگر این دو به بخش خصوصی واگذار شود، آن زمان بخش خصوصی میتواند هر چقدر میخواهد خرج کند. آنها میتوانند همه دارایی خود را صرف خرید چند بازیکن کنند یا با بودجه موردنظر خود کارهای عمرانی و مدرسه فوتبال بسازند. آنگاه هیچوقت، هیچ فردی از انتشار فهرست قرارداد بازیکنان تعجب نخواهد کرد و آن را حق مدیر بخش خصوصی میدانند. اما در حال حاضر باید با تدبیر و فکورانه در مورد آینده این دو باشگاه تصمیم گرفت، همانطور که گفتم دو باشگاه از سرمایه اجتماعی و فرهنگی ایران هستند و هرگونه صحبت و برخورد با آنها باید با فکر صورت گیرد. در گام اول باید طبق قانون تجارت علاوه بر پاسخگوبودن مدیرعامل، هیاتمدیره باشگاه هم در مورد تصمیمات گرفتهشده پاسخگو باشد و وزارت ورزش بهعنوان مالک این دو باشگاه و فدراسیون فوتبال بهعنوان فرمانده فوتبال با قاطعیت با اشتباهات برخورد کند. ما در هیاترییسه فدراسیون فوتبال با مصوبات خود سعی کردیم، در حال حاضر که این دو باشگاه بهصورت دولتی اداره میشوند، در چارچوب قانون حرکت کنند و مانند گذشته بعضی از مسایل فراقانونی پیگیری نشود. میش پلاتینی بارها در مورد شفافسازی مالی یا به قول خودشان (فیرپلی مالی) صحبت کرده است. باید به سمتی برویم که هر فردی نتواند پولی بدون دلیل و با حجم زیاد به بدنه فوتبال وارد کند که باعث آسیبدیدن آن شود، همه باید بهدنبال شفافسازی باشند که با توجه به خصوصیشدن باشگاهها این امر دور از انتظار نیست.
* عضو هیاترییسه فدراسیون فوتبال و مشاور عالی اجرایی فدراسیون
هیچگاه در مورد خصوصیشدن این دو باشگاه بهصورت جدی صحبت یا حرکتی نشد، همیشه وعده داده میشد که بهزودی این دو باشگاه به بخش خصوصی واگذار میشود، اما این امر صورت نمیگرفت، حتی با تاکیدهای مستمر مقاممعظمرهبری در مورد اجرای اصل 44 که تاکید زیادی بر این امر دارند.
در حال حاضر این دو باشگاه آسیب جدی از وضعیت موجود خوردند و باید با یک ساختار نو و تازه دو باشگاه را از این وضعیت نجات داد. همانطور که بارها مسوولان رده بالای نظام هم تاکید کردند، خصوصیسازی بهترین روش برای بهبود وضعیت اقتصادی کشور است. در مورد این دو باشگاه هم همینگونه است و باید با سپردن هردو آنها به بخش خصوصی، راه نجاتی برای سرخابیها باز شود. اما شرایط برای واگذاری به بخش خصوصی متاسفانه در حال حاضر مهیا نیست و دارای ایرادات قانونی است که باید این موانع برداشته شود. وزیر ورزش و معاونان وزارتخانه بهطور جدی و آگاهانه بهدنبال خصوصیکردن دو باشگاه هستند تا بتوانند دو باشگاه را به شرایط استانداردهای جهانی برسانند، بهطور قطع اقدامات شتابزده تبعاتی دارد که میتواند باعث نابودی هر دو باشگاه شود. اگر این دو به بخش خصوصی واگذار شود، آن زمان بخش خصوصی میتواند هر چقدر میخواهد خرج کند. آنها میتوانند همه دارایی خود را صرف خرید چند بازیکن کنند یا با بودجه موردنظر خود کارهای عمرانی و مدرسه فوتبال بسازند. آنگاه هیچوقت، هیچ فردی از انتشار فهرست قرارداد بازیکنان تعجب نخواهد کرد و آن را حق مدیر بخش خصوصی میدانند. اما در حال حاضر باید با تدبیر و فکورانه در مورد آینده این دو باشگاه تصمیم گرفت، همانطور که گفتم دو باشگاه از سرمایه اجتماعی و فرهنگی ایران هستند و هرگونه صحبت و برخورد با آنها باید با فکر صورت گیرد. در گام اول باید طبق قانون تجارت علاوه بر پاسخگوبودن مدیرعامل، هیاتمدیره باشگاه هم در مورد تصمیمات گرفتهشده پاسخگو باشد و وزارت ورزش بهعنوان مالک این دو باشگاه و فدراسیون فوتبال بهعنوان فرمانده فوتبال با قاطعیت با اشتباهات برخورد کند. ما در هیاترییسه فدراسیون فوتبال با مصوبات خود سعی کردیم، در حال حاضر که این دو باشگاه بهصورت دولتی اداره میشوند، در چارچوب قانون حرکت کنند و مانند گذشته بعضی از مسایل فراقانونی پیگیری نشود. میش پلاتینی بارها در مورد شفافسازی مالی یا به قول خودشان (فیرپلی مالی) صحبت کرده است. باید به سمتی برویم که هر فردی نتواند پولی بدون دلیل و با حجم زیاد به بدنه فوتبال وارد کند که باعث آسیبدیدن آن شود، همه باید بهدنبال شفافسازی باشند که با توجه به خصوصیشدن باشگاهها این امر دور از انتظار نیست.
* عضو هیاترییسه فدراسیون فوتبال و مشاور عالی اجرایی فدراسیون
اینروزها با انتشار رقم قراردادهای بازیکنان استقلال و پرسپولیس از سوی وزارت ورزش در رسانهها، چالشهایی بین باشگاهها و وزارت ورزش به وجود آمده که متاسفانه به نفع هیچکدام از طرفین نیست. دو باشگاه استقلال و پرسپولیس از سرمایههای اجتماعی جامعه هستند که هواداران زیادی بین مردم و اهالی فوتبال دارند و دارای ظرفیتهای بالای اجتماعی و فرهنگی هستند که از آن میتوان استفادههای بهینه کرد. چالشی که بین این دو باشگاه و وزارت ورزش به وجود آمده، برمیگردد به دورههای قبل و برای زمان حال حاضر نیست. در دورههای گذشته سازمان تربیتبدنی و وزارت ورزش با این دو باشگاه بهصورت قانونی برخورد نمیکردند و بهطور افسار گسیخته همه موانع قانونی برای این باشگاهها برداشته میشد و هر اتفاقی که برای این دو باشگاه میافتاد، هیچیک از مسوولان آنها بهخصوص مدیرعامل و هیاتمدیره پاسخگو نبودند. در دورههای گذشته وزارت ورزش بهعنوان رییس مجمع این دو باشگاه و مالکان اصلی نظرات خاصی روی هر دو تیم نداشت و هر گاه با مشکلی روبهرو میشدند، خیلی سریع مدیران دو باشگاه را تغییر میدادند و هیچگاه به مسایل بهصورت ریشهای برخورد نشد. موضعی که باعث
بهوجودآمدن مشکلات زیادی در زمینه این دو باشگاه شده است، وجود کانالهای غیرقانونی است که بهخاطر اجرایینشدن درست قانون این اتفاقات میافتاد. زمانی که ما کانال قانونی را دولت و وزارت ورزش بدانیم که باید از طریق آنها در باشگاه دولتی کارها صورت گیرد، هر نوع کانال دیگر را میتوان غیرقانونی دانست. این اتفاق در دو باشگاه سرخابی بهخصوص پرسپولیس اتفاق افتاده است و مدیران این تیم از طریق کانالهای دیگر به غیر از وزارت ورزش، امور خود را میگذراندند. متاسفانه در فوتبال ایران بهخصوص در دورههای قبلی وزارت ورزش نگاههایی که به فوتبال میشد، موقتی و گذرا بود و دلیل مشکلات حال حاضر این دو باشگاه بهخصوص در مورد فهرست قراردادهای منتشرشده میتوانیم این نگاه را ببینیم. بهطوری که اعتقاد دارم، در دولت قبلی پرسپولیس از دخالتهای سریع و بیمورد ضربههای بیشتری خورد تا استقلال و تایید آن هم برمیگردد به مقامهایی که استقلال در چندسال گذشته به دست آورده که پرسپولیس از آن بیبهره بود.
هیچگاه در مورد خصوصیشدن این دو باشگاه بهصورت جدی صحبت یا حرکتی نشد، همیشه وعده داده میشد که بهزودی این دو باشگاه به بخش خصوصی واگذار میشود، اما این امر صورت نمیگرفت، حتی با تاکیدهای مستمر مقاممعظمرهبری در مورد اجرای اصل 44 که تاکید زیادی بر این امر دارند.
در حال حاضر این دو باشگاه آسیب جدی از وضعیت موجود خوردند و باید با یک ساختار نو و تازه دو باشگاه را از این وضعیت نجات داد. همانطور که بارها مسوولان رده بالای نظام هم تاکید کردند، خصوصیسازی بهترین روش برای بهبود وضعیت اقتصادی کشور است. در مورد این دو باشگاه هم همینگونه است و باید با سپردن هردو آنها به بخش خصوصی، راه نجاتی برای سرخابیها باز شود. اما شرایط برای واگذاری به بخش خصوصی متاسفانه در حال حاضر مهیا نیست و دارای ایرادات قانونی است که باید این موانع برداشته شود. وزیر ورزش و معاونان وزارتخانه بهطور جدی و آگاهانه بهدنبال خصوصیکردن دو باشگاه هستند تا بتوانند دو باشگاه را به شرایط استانداردهای جهانی برسانند، بهطور قطع اقدامات شتابزده تبعاتی دارد که میتواند باعث نابودی هر دو باشگاه شود. اگر این دو به بخش خصوصی واگذار شود، آن زمان بخش خصوصی میتواند هر چقدر میخواهد خرج کند. آنها میتوانند همه دارایی خود را صرف خرید چند بازیکن کنند یا با بودجه موردنظر خود کارهای عمرانی و مدرسه فوتبال بسازند. آنگاه هیچوقت، هیچ فردی از انتشار فهرست قرارداد بازیکنان تعجب نخواهد کرد و آن را حق مدیر بخش خصوصی میدانند. اما در حال حاضر باید با تدبیر و فکورانه در مورد آینده این دو باشگاه تصمیم گرفت، همانطور که گفتم دو باشگاه از سرمایه اجتماعی و فرهنگی ایران هستند و هرگونه صحبت و برخورد با آنها باید با فکر صورت گیرد. در گام اول باید طبق قانون تجارت علاوه بر پاسخگوبودن مدیرعامل، هیاتمدیره باشگاه هم در مورد تصمیمات گرفتهشده پاسخگو باشد و وزارت ورزش بهعنوان مالک این دو باشگاه و فدراسیون فوتبال بهعنوان فرمانده فوتبال با قاطعیت با اشتباهات برخورد کند. ما در هیاترییسه فدراسیون فوتبال با مصوبات خود سعی کردیم، در حال حاضر که این دو باشگاه بهصورت دولتی اداره میشوند، در چارچوب قانون حرکت کنند و مانند گذشته بعضی از مسایل فراقانونی پیگیری نشود. میش پلاتینی بارها در مورد شفافسازی مالی یا به قول خودشان (فیرپلی مالی) صحبت کرده است. باید به سمتی برویم که هر فردی نتواند پولی بدون دلیل و با حجم زیاد به بدنه فوتبال وارد کند که باعث آسیبدیدن آن شود، همه باید بهدنبال شفافسازی باشند که با توجه به خصوصیشدن باشگاهها این امر دور از انتظار نیست.
* عضو هیاترییسه فدراسیون فوتبال و مشاور عالی اجرایی فدراسیون
هیچگاه در مورد خصوصیشدن این دو باشگاه بهصورت جدی صحبت یا حرکتی نشد، همیشه وعده داده میشد که بهزودی این دو باشگاه به بخش خصوصی واگذار میشود، اما این امر صورت نمیگرفت، حتی با تاکیدهای مستمر مقاممعظمرهبری در مورد اجرای اصل 44 که تاکید زیادی بر این امر دارند.
در حال حاضر این دو باشگاه آسیب جدی از وضعیت موجود خوردند و باید با یک ساختار نو و تازه دو باشگاه را از این وضعیت نجات داد. همانطور که بارها مسوولان رده بالای نظام هم تاکید کردند، خصوصیسازی بهترین روش برای بهبود وضعیت اقتصادی کشور است. در مورد این دو باشگاه هم همینگونه است و باید با سپردن هردو آنها به بخش خصوصی، راه نجاتی برای سرخابیها باز شود. اما شرایط برای واگذاری به بخش خصوصی متاسفانه در حال حاضر مهیا نیست و دارای ایرادات قانونی است که باید این موانع برداشته شود. وزیر ورزش و معاونان وزارتخانه بهطور جدی و آگاهانه بهدنبال خصوصیکردن دو باشگاه هستند تا بتوانند دو باشگاه را به شرایط استانداردهای جهانی برسانند، بهطور قطع اقدامات شتابزده تبعاتی دارد که میتواند باعث نابودی هر دو باشگاه شود. اگر این دو به بخش خصوصی واگذار شود، آن زمان بخش خصوصی میتواند هر چقدر میخواهد خرج کند. آنها میتوانند همه دارایی خود را صرف خرید چند بازیکن کنند یا با بودجه موردنظر خود کارهای عمرانی و مدرسه فوتبال بسازند. آنگاه هیچوقت، هیچ فردی از انتشار فهرست قرارداد بازیکنان تعجب نخواهد کرد و آن را حق مدیر بخش خصوصی میدانند. اما در حال حاضر باید با تدبیر و فکورانه در مورد آینده این دو باشگاه تصمیم گرفت، همانطور که گفتم دو باشگاه از سرمایه اجتماعی و فرهنگی ایران هستند و هرگونه صحبت و برخورد با آنها باید با فکر صورت گیرد. در گام اول باید طبق قانون تجارت علاوه بر پاسخگوبودن مدیرعامل، هیاتمدیره باشگاه هم در مورد تصمیمات گرفتهشده پاسخگو باشد و وزارت ورزش بهعنوان مالک این دو باشگاه و فدراسیون فوتبال بهعنوان فرمانده فوتبال با قاطعیت با اشتباهات برخورد کند. ما در هیاترییسه فدراسیون فوتبال با مصوبات خود سعی کردیم، در حال حاضر که این دو باشگاه بهصورت دولتی اداره میشوند، در چارچوب قانون حرکت کنند و مانند گذشته بعضی از مسایل فراقانونی پیگیری نشود. میش پلاتینی بارها در مورد شفافسازی مالی یا به قول خودشان (فیرپلی مالی) صحبت کرده است. باید به سمتی برویم که هر فردی نتواند پولی بدون دلیل و با حجم زیاد به بدنه فوتبال وارد کند که باعث آسیبدیدن آن شود، همه باید بهدنبال شفافسازی باشند که با توجه به خصوصیشدن باشگاهها این امر دور از انتظار نیست.
* عضو هیاترییسه فدراسیون فوتبال و مشاور عالی اجرایی فدراسیون
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.