مارکز فارسیزبانان
رضا قیصریه . مترجم
روز درگذشت گابریل گارسیا مارکز تمایل دارم از کتابی بگویم که از او ترجمه کردهام. سالها پیش اثری متفاوت از این نویسنده به دستم رسید و از من خواستند ترجمهاش کنم. «سرگذشت غریق» نام اثری است که من از گابریل گارسیا مارکز ترجمه کردم؛ نوشتاری که یک اثر ادبی محسوب نمیشود. همه مارکز را بهعنوان یک نویسنده ادبی میشناسند، با این حال این اثر که در سال 1979 یا 80 در یک روزنامه بهصورت گزارش از ایشان چاپ شد، گزارشی بود از افتادن یک ملوان در آب زمانی که کشتی از کلمبیا بر میگشت. اهمیت گزارش آنجا بود که کسی متوجه افتادن ملوان در آب نشد و او مجبور شد مسافت زیادی را در آب شنا کند و خود را زنده نگه دارد تا به خشکی برسد. من فکر میکنم مارکز آن زمان خواسته است چیزی شبیه به «پیرمرد و دریا»ی همینگوی بنویسد. من این نوشتار را از زبان ایتالیایی ترجمه کردم و قرار بود در یک مجله ادبی آن دوران که الان اسمش خاطرم نیست بهصورت پاورقی چاپ شود، اما خواستهام تغییر کرد و با هزینه شخصیام به صورت کتاب چاپ شد. بعدها البته نشر نیلوفر خواستار چاپ آن شد. آن دوران مارکز هنوز در ایران به این وسعت شهرت نداشت. اگرچه کتاب «صدسال تنهایی» ایشان
قبل از انقلاب به چاپ رسید و من «سرگذشت غریق» را یکسال بعد از انقلاب چاپ کردم. شهرت و معروفیت مارکز در ایران با کتاب «صدسال تنهایی» و ترجمه مرحوم بهمن فرزانه رقم خورد. صدسال تنهایی با ترجمه بهمن فرزانه از آثاری بود که گابریل گارسیا مارکز را در ایران معرفی کرد. ترجمه این کتاب به حدی فوقالعاده انجام شده است که انگار خود مارکز این کتاب را به زبان فارسی نوشته است. مرحوم فرزانه با آشنایی به زبان ایتالیایی و اسپانیایی در مقایسه با دیگر ترجمههای این کتاب توانست موجب موفقیت این اثر در ایران شود. بهطوری که همه مارکز را در ایران با این کتاب و این ترجمه میشناسند. درواقع صدسال تنهایی اثری بود که مارکز را به ایرانیان معرفی کرد. من این کتاب را به زبان ایتالیایی خواندم و آنوقت بود که فهمیدم ترجمه فرزانه بسیار عالی بوده است. در پایان شاید جالب باشد که اشاره کنم زمانی که ایتالیا بودم مارکز را نمیشناختم، وقتی به ایران آمدم با آثارش آشنا شدم.
روز درگذشت گابریل گارسیا مارکز تمایل دارم از کتابی بگویم که از او ترجمه کردهام. سالها پیش اثری متفاوت از این نویسنده به دستم رسید و از من خواستند ترجمهاش کنم. «سرگذشت غریق» نام اثری است که من از گابریل گارسیا مارکز ترجمه کردم؛ نوشتاری که یک اثر ادبی محسوب نمیشود. همه مارکز را بهعنوان یک نویسنده ادبی میشناسند، با این حال این اثر که در سال 1979 یا 80 در یک روزنامه بهصورت گزارش از ایشان چاپ شد، گزارشی بود از افتادن یک ملوان در آب زمانی که کشتی از کلمبیا بر میگشت. اهمیت گزارش آنجا بود که کسی متوجه افتادن ملوان در آب نشد و او مجبور شد مسافت زیادی را در آب شنا کند و خود را زنده نگه دارد تا به خشکی برسد. من فکر میکنم مارکز آن زمان خواسته است چیزی شبیه به «پیرمرد و دریا»ی همینگوی بنویسد. من این نوشتار را از زبان ایتالیایی ترجمه کردم و قرار بود در یک مجله ادبی آن دوران که الان اسمش خاطرم نیست بهصورت پاورقی چاپ شود، اما خواستهام تغییر کرد و با هزینه شخصیام به صورت کتاب چاپ شد. بعدها البته نشر نیلوفر خواستار چاپ آن شد. آن دوران مارکز هنوز در ایران به این وسعت شهرت نداشت. اگرچه کتاب «صدسال تنهایی» ایشان
قبل از انقلاب به چاپ رسید و من «سرگذشت غریق» را یکسال بعد از انقلاب چاپ کردم. شهرت و معروفیت مارکز در ایران با کتاب «صدسال تنهایی» و ترجمه مرحوم بهمن فرزانه رقم خورد. صدسال تنهایی با ترجمه بهمن فرزانه از آثاری بود که گابریل گارسیا مارکز را در ایران معرفی کرد. ترجمه این کتاب به حدی فوقالعاده انجام شده است که انگار خود مارکز این کتاب را به زبان فارسی نوشته است. مرحوم فرزانه با آشنایی به زبان ایتالیایی و اسپانیایی در مقایسه با دیگر ترجمههای این کتاب توانست موجب موفقیت این اثر در ایران شود. بهطوری که همه مارکز را در ایران با این کتاب و این ترجمه میشناسند. درواقع صدسال تنهایی اثری بود که مارکز را به ایرانیان معرفی کرد. من این کتاب را به زبان ایتالیایی خواندم و آنوقت بود که فهمیدم ترجمه فرزانه بسیار عالی بوده است. در پایان شاید جالب باشد که اشاره کنم زمانی که ایتالیا بودم مارکز را نمیشناختم، وقتی به ایران آمدم با آثارش آشنا شدم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.