|

دنیا خانه من است

بهرام دبيري . نقاش

هرگاه اندیشه سیاسی بتواند و فرصت کند بر اندیشه دیگری از جمله فرهنگ غلبه کند، روزگار، نابسامان خواهد شد. جامعه ما از این مقوله، کم آسیب ندیده است. امر سیاسی هرروز به‌مناسبتی و منافعی تغییر می‌کند. سیاست امری آرمانی نیست، آنچنان‌که فرهنگ و هنر آرمانی هستند. سیاست برخلاف آنچه می‌گویند بی‌پدر و مادر نیست، توام با هوشیاری است و عقلانیتی برای کسب و حفظ منافع ملی که متغیر است به ضرورت زمانه. فرهنگ اما، بنیادی است، ارزش‌های ماندگار هویت‌ساز و پاینده‌آفرین است. ریچارد فرای، محقق و اندیشمند ایران‌شناس و عاشق ایران باید به خاکی بازگردد که برایش عاشقانه کار کرد، تمام عمر. ما هیچ درباره فرهنگ خود نمی‌دانستیم اگر پروفسور پوپ نبود، اگر ریچارد فرای و دیگران نبودند. خودمان چه کرده‌ایم برای تاریخمان؟ بناهای تاریخی و باشکوهمان به سلیقه هیچ‌کس‌هایی که جز سود نمی‌خواهند، هرروز ویران می‌شود؛ باغ‌ها خشکانده می‌شوند و نام کوچه‌ها و محله‌هایمان از یاد می‌روند تا حافظه تاریخی‌مان ویران شود تا ندانیم کیستیم. کتاب «عصر زرین فرهنگ ایران» یا «رنسانس شرق» یکی از عاشقانه‌ترین و ارزشمندترین کتاب‌هایی است که درباره تاریخ و هنر ایران و ارج‌نهادن بر آن نوشته شده است؛ کتابی که باید در دانشکده‌های ما تدریس شود. ریچارد فرای در ایران به دنیا نیامد اما او یک شهروند مسوول ایرانی بود. هنر و فرهنگانسان وطن است برای هرکس که می‌اندیشد، برای هرکس که بهروزی و آسایش آدمیزاد را می‌خواهد. کدام فعالیت انسانی را می‌شناسید که به اندازه هنر در پیوند جان‌های انسانی کوشیده باشد. جسدها می‌‌پوسند و می‌روند، به این اهمیت نمی‌دهند که کجا جسم‌ها دفن می‌شوند، اندیشه‌هاست که باقی می‌ماند و ملک هیچ‌کس نیستند. بنای یادبود فرای، کتاب‌های اوست و تاریخ هنر ایران، پروفسور پوپ بنای خلل‌ناپذیر یادمان نام اوست. اما جناب آقای رییس‌جمهور، اگر شما به درستی و دلسوزی در پی راه‌های تعامل با جهان هستید، در مقوله‌های سیاسی و... جزو وظایف قطعی شماست که در مقوله فرهنگی نیز در پی سازگاری با جهان باشید. شما نماینده ملتی صلح‌جو هستید. شما گفتید رییس‌جمهور تمام مردم ایران هستید، در این کشور هنرمند، متفکر، روشنفکر و از این قبیل طایفه کم نیستند که از شما درخواست‌هایی دارند و شما وظیفه دارید که به این درخواست‌ها پاسخ مثبت دهید. فرصت از دست می‌رود، نپذیرفتن پیکر پروفسور ریچارد فرای تازه بعد از آن‌همه قرارها جز بی‌اعتباری برای کشور ما هیچ نتیجه‌ای نخواهد داشت. جناب آقای روحانی از شما می‌خواهیم هرچه‌سریع‌تر و با احترام کامل جسد فرای به ایران آورده شود و در مراسمی باشکوه که برازنده این ایران‌شناس روشن‌بین باشد، در خاکی که عاشقش بود، آرام گیرد.
هرگاه اندیشه سیاسی بتواند و فرصت کند بر اندیشه دیگری از جمله فرهنگ غلبه کند، روزگار، نابسامان خواهد شد. جامعه ما از این مقوله، کم آسیب ندیده است. امر سیاسی هرروز به‌مناسبتی و منافعی تغییر می‌کند. سیاست امری آرمانی نیست، آنچنان‌که فرهنگ و هنر آرمانی هستند. سیاست برخلاف آنچه می‌گویند بی‌پدر و مادر نیست، توام با هوشیاری است و عقلانیتی برای کسب و حفظ منافع ملی که متغیر است به ضرورت زمانه. فرهنگ اما، بنیادی است، ارزش‌های ماندگار هویت‌ساز و پاینده‌آفرین است. ریچارد فرای، محقق و اندیشمند ایران‌شناس و عاشق ایران باید به خاکی بازگردد که برایش عاشقانه کار کرد، تمام عمر. ما هیچ درباره فرهنگ خود نمی‌دانستیم اگر پروفسور پوپ نبود، اگر ریچارد فرای و دیگران نبودند. خودمان چه کرده‌ایم برای تاریخمان؟ بناهای تاریخی و باشکوهمان به سلیقه هیچ‌کس‌هایی که جز سود نمی‌خواهند، هرروز ویران می‌شود؛ باغ‌ها خشکانده می‌شوند و نام کوچه‌ها و محله‌هایمان از یاد می‌روند تا حافظه تاریخی‌مان ویران شود تا ندانیم کیستیم. کتاب «عصر زرین فرهنگ ایران» یا «رنسانس شرق» یکی از عاشقانه‌ترین و ارزشمندترین کتاب‌هایی است که درباره تاریخ و هنر ایران و ارج‌نهادن بر آن نوشته شده است؛ کتابی که باید در دانشکده‌های ما تدریس شود. ریچارد فرای در ایران به دنیا نیامد اما او یک شهروند مسوول ایرانی بود. هنر و فرهنگانسان وطن است برای هرکس که می‌اندیشد، برای هرکس که بهروزی و آسایش آدمیزاد را می‌خواهد. کدام فعالیت انسانی را می‌شناسید که به اندازه هنر در پیوند جان‌های انسانی کوشیده باشد. جسدها می‌‌پوسند و می‌روند، به این اهمیت نمی‌دهند که کجا جسم‌ها دفن می‌شوند، اندیشه‌هاست که باقی می‌ماند و ملک هیچ‌کس نیستند. بنای یادبود فرای، کتاب‌های اوست و تاریخ هنر ایران، پروفسور پوپ بنای خلل‌ناپذیر یادمان نام اوست. اما جناب آقای رییس‌جمهور، اگر شما به درستی و دلسوزی در پی راه‌های تعامل با جهان هستید، در مقوله‌های سیاسی و... جزو وظایف قطعی شماست که در مقوله فرهنگی نیز در پی سازگاری با جهان باشید. شما نماینده ملتی صلح‌جو هستید. شما گفتید رییس‌جمهور تمام مردم ایران هستید، در این کشور هنرمند، متفکر، روشنفکر و از این قبیل طایفه کم نیستند که از شما درخواست‌هایی دارند و شما وظیفه دارید که به این درخواست‌ها پاسخ مثبت دهید. فرصت از دست می‌رود، نپذیرفتن پیکر پروفسور ریچارد فرای تازه بعد از آن‌همه قرارها جز بی‌اعتباری برای کشور ما هیچ نتیجه‌ای نخواهد داشت. جناب آقای روحانی از شما می‌خواهیم هرچه‌سریع‌تر و با احترام کامل جسد فرای به ایران آورده شود و در مراسمی باشکوه که برازنده این ایران‌شناس روشن‌بین باشد، در خاکی که عاشقش بود، آرام گیرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.