|

اربعین حسینی

سیدمحمود علیزاده طباطبایی / وکیل دادگستری

از امام صادق(ع) روایت شده است که «در روز اربعین هنگامی که روز بلند شد زیارت می‌کنی و می‌گویی، سلام بر ولی خدا و حبیب او، سلام بر خلیل خدا و بنده نجیب او، سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیده او، سلام بر حسین مظلوم شهید، سلام بر آقایی که در میان امواج بلا گرفتار آمده و کشته اشک‌روان است، امام صادق (ع) فرمودند: کسانی علیه امام حسین(ع) همدست شدند که دنیا فریبشان داده بود. امام حسین علیه‌السلام در مقابل آنان تن به ذلت نداد و با آنان با شکیبایی به جهاد پرداخت تا آنگاه که خونش را ریختند و اهل بیتش را به اسارت بردند. سیدبن‌طاووس در کتاب فضل خود لهوف آورده است: زمانی که اهل‌بیت امام‌حسین علیه‌السلام از شام به مدینه برمی‌گشتند، در عراق از کاروان‌دار خواستند آنها را از راه کربلا ببرد چون بر تربت پاک امام حسین(ع) رسیدند جابربن عبدالله را با گروهی از طایفه بنی‌هاشم و مردانی از آل‌پیغمبر(ص) دیدند که به زیارت آمده‌اند؛ نقل است جابر که نابینا بود از دوستش عطیه خواست دستش را بر قبر حضرت بگذارد، چون دستش به قبر رسید سه بار گفت، یا حسین، سپس گفت: آیا دوست جواب دوست را نمی‌دهد؟ ... و گفت، سوگند به خدا که ما نیز در آنجا حضور داشتیم عطیه پرسید چگونه؟ در حالی که شمشیری نزدیم و این گروه بین سر و بدنشان جدایی افتاده و اولادشان اسیر شده و ما ... جابر گفت: از رسول خدا شنیدم که هر که گروهی را دوست دارد، با آنان محشور می‌شود و هر که عمل مردمی را دوست داشته باشد، در عمل ایشان شریک می‌شود. همانا دوست ایشان به بهشت بازگشت نماید و دشمن ایشان به دوزخ باز گردد.

از امام صادق(ع) روایت شده است که «در روز اربعین هنگامی که روز بلند شد زیارت می‌کنی و می‌گویی، سلام بر ولی خدا و حبیب او، سلام بر خلیل خدا و بنده نجیب او، سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیده او، سلام بر حسین مظلوم شهید، سلام بر آقایی که در میان امواج بلا گرفتار آمده و کشته اشک‌روان است، امام صادق (ع) فرمودند: کسانی علیه امام حسین(ع) همدست شدند که دنیا فریبشان داده بود. امام حسین علیه‌السلام در مقابل آنان تن به ذلت نداد و با آنان با شکیبایی به جهاد پرداخت تا آنگاه که خونش را ریختند و اهل بیتش را به اسارت بردند. سیدبن‌طاووس در کتاب فضل خود لهوف آورده است: زمانی که اهل‌بیت امام‌حسین علیه‌السلام از شام به مدینه برمی‌گشتند، در عراق از کاروان‌دار خواستند آنها را از راه کربلا ببرد چون بر تربت پاک امام حسین(ع) رسیدند جابربن عبدالله را با گروهی از طایفه بنی‌هاشم و مردانی از آل‌پیغمبر(ص) دیدند که به زیارت آمده‌اند؛ نقل است جابر که نابینا بود از دوستش عطیه خواست دستش را بر قبر حضرت بگذارد، چون دستش به قبر رسید سه بار گفت، یا حسین، سپس گفت: آیا دوست جواب دوست را نمی‌دهد؟ ... و گفت، سوگند به خدا که ما نیز در آنجا حضور داشتیم عطیه پرسید چگونه؟ در حالی که شمشیری نزدیم و این گروه بین سر و بدنشان جدایی افتاده و اولادشان اسیر شده و ما ... جابر گفت: از رسول خدا شنیدم که هر که گروهی را دوست دارد، با آنان محشور می‌شود و هر که عمل مردمی را دوست داشته باشد، در عمل ایشان شریک می‌شود. همانا دوست ایشان به بهشت بازگشت نماید و دشمن ایشان به دوزخ باز گردد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.