|

یارانه- یاران، دوربرگردان

فرشته طائرپور

دیگران را نمی‌دانم، اما توقع من و امثال من از دولت روحانی برای حل مشکلات اقتصادی ملت، چیزی به‌مراتب فراتر از تقسیم ماهانه 45هزارتومان میان آحاد جمعیت ایران است. یارانه‌بگیران اندک-رضا هم کافی‌ است کمی محاسبه کنند تا متوجه شوند که این حق‌السکوت ناچیز، در ازای مطالبات برآورده نشده‌شان در حوزه‌های تولید، بهداشت، آموزش و امکانات رفاهی، چه باخت بزرگی بوده که جز تحقیر شخصیت و تخفیف حقوق حقه، خاصیت دیگری نداشته است.
دولت روحانی می‌تواند برای پرهیز از مواجهه با نارضایتی کوتاه‌مدت مردم- به‌خصوص مردمی که تعداد زیاد فرزند و مقدارِ کمِ درآمد به مدد محاسبه یارانه‌هایشان آمده- شانه خود را از فشار وظایف حاد و عاجلی چون بیمه‌کردن میلیون‌ها انسان بلاتکلیف، تامین دارو، کنترل تورم، تطبیق مطالبات مالیاتی با واقعیت‌های حرفه‌ای، حل مشکل بیکاری و کم کاری، راه‌اندازی چرخ‌های تولید و ده‌ها معضل زیربنایی دیگر رها کند و با ادامه پرداخت بی‌هدف‌ترین یارانه ممکن، کار خود را آسان و ملت را برای یکی، دوسال دیگر هم راضی و ساکت کند.
دولت روحانی می‌تواند از خود نپرسد که: به کجا برده این یارانه 45هزارتومانی، عزت‌نفس کشاورزانی را که تا همین چند سال پیش به فرزندان خود می‌آموختند زراعت امر مقدسی است و باید به آنچه می‌کارند و بر می‌دارند، تکیه کنند؟ ... به کجا برده این ماهانه 45هزارتومانی، سربلندی کارمندانی را که تا همین اواخر به فرزندانشان به چشم تعداد سهمیه‌های یارانه خانواده، نگاه نمی‌کردند؟ ... به کجا برده این ماهیانه 45هزارتومانی، استقلال آن صنعتگر، کاسب، معلم و پرستاری را که در فتوت‌نامه این سرزمین، برای نگه‌داشتن گونه‌های سرخ از سیلی‌شان هم گردنی افراشته داشته‌اند؟
دولت روحانی می‌تواند فراموش کند که در برهه انتخابات، با پرهیز از شعارهای عوام‌فریبانه و وعده‌های فقیرپسندانه موفق شده است.
دولت روحانی می‌تواند با راه‌حل‌های دوربرگردانی، مشکل آدم‌ها را به دوقدم دورتر بکشاند و بنای همه تدبیرهایش را بر خستگی و اندک-رضایی ملت بگذارد.
... اما دولت روحانی نمی‌تواند یک کار را آسان انجام دهد؛ پاک‌کردن حافظه نخبگان، دانشجویان، هنرمندان، متخصصان، دلسوزان، فعالان و یارانه‌نگیران این سرزمین از خسارت‌های سنگینی که با مدیریت‌های خطا و طرح‌های نابجا متحمل شده‌اند. دولت روحانی فرصت زیادی برای برخورداری از «امید» ملت به «تدبیر» خود ندارد... و یک‌ماهانه 45هزارتومانی، تدبیری نیست که به‌خاطرش به دولت روحانی امید ببندیم.
دیگران را نمی‌دانم، اما توقع من و امثال من از دولت روحانی برای حل مشکلات اقتصادی ملت، چیزی به‌مراتب فراتر از تقسیم ماهانه 45هزارتومان میان آحاد جمعیت ایران است. یارانه‌بگیران اندک-رضا هم کافی‌ است کمی محاسبه کنند تا متوجه شوند که این حق‌السکوت ناچیز، در ازای مطالبات برآورده نشده‌شان در حوزه‌های تولید، بهداشت، آموزش و امکانات رفاهی، چه باخت بزرگی بوده که جز تحقیر شخصیت و تخفیف حقوق حقه، خاصیت دیگری نداشته است.
دولت روحانی می‌تواند برای پرهیز از مواجهه با نارضایتی کوتاه‌مدت مردم- به‌خصوص مردمی که تعداد زیاد فرزند و مقدارِ کمِ درآمد به مدد محاسبه یارانه‌هایشان آمده- شانه خود را از فشار وظایف حاد و عاجلی چون بیمه‌کردن میلیون‌ها انسان بلاتکلیف، تامین دارو، کنترل تورم، تطبیق مطالبات مالیاتی با واقعیت‌های حرفه‌ای، حل مشکل بیکاری و کم کاری، راه‌اندازی چرخ‌های تولید و ده‌ها معضل زیربنایی دیگر رها کند و با ادامه پرداخت بی‌هدف‌ترین یارانه ممکن، کار خود را آسان و ملت را برای یکی، دوسال دیگر هم راضی و ساکت کند.
دولت روحانی می‌تواند از خود نپرسد که: به کجا برده این یارانه 45هزارتومانی، عزت‌نفس کشاورزانی را که تا همین چند سال پیش به فرزندان خود می‌آموختند زراعت امر مقدسی است و باید به آنچه می‌کارند و بر می‌دارند، تکیه کنند؟ ... به کجا برده این ماهانه 45هزارتومانی، سربلندی کارمندانی را که تا همین اواخر به فرزندانشان به چشم تعداد سهمیه‌های یارانه خانواده، نگاه نمی‌کردند؟ ... به کجا برده این ماهیانه 45هزارتومانی، استقلال آن صنعتگر، کاسب، معلم و پرستاری را که در فتوت‌نامه این سرزمین، برای نگه‌داشتن گونه‌های سرخ از سیلی‌شان هم گردنی افراشته داشته‌اند؟
دولت روحانی می‌تواند فراموش کند که در برهه انتخابات، با پرهیز از شعارهای عوام‌فریبانه و وعده‌های فقیرپسندانه موفق شده است.
دولت روحانی می‌تواند با راه‌حل‌های دوربرگردانی، مشکل آدم‌ها را به دوقدم دورتر بکشاند و بنای همه تدبیرهایش را بر خستگی و اندک-رضایی ملت بگذارد.
... اما دولت روحانی نمی‌تواند یک کار را آسان انجام دهد؛ پاک‌کردن حافظه نخبگان، دانشجویان، هنرمندان، متخصصان، دلسوزان، فعالان و یارانه‌نگیران این سرزمین از خسارت‌های سنگینی که با مدیریت‌های خطا و طرح‌های نابجا متحمل شده‌اند. دولت روحانی فرصت زیادی برای برخورداری از «امید» ملت به «تدبیر» خود ندارد... و یک‌ماهانه 45هزارتومانی، تدبیری نیست که به‌خاطرش به دولت روحانی امید ببندیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.