|

تصفیه‌های کور

«شوهر کمونیست من» از جمله آثار سیاسی فیلیپ راث است که در زمان انتشارش با استقبال بسیار زیادی روبه‌رو شد. راث که همواره از مخالفان محافظه‌کاران آمریکایی بوده، در این اثر نیز روی مساله‌ای دست می‌گذارد که با سیاست‌های آمریکا در پیوند است. او در این کتاب به تصفیه‌های «کمیته فعالیت‌های ضدآمریکایی کنگره آمریکا» می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه اخلاق‌مداری‌های محافظه‌کارانه در آن اقدام فاشیستی که به رهبری کسانی چون جو مک‌کارتی و ریچارد نیکسون انجام شد، بهانه‌ای برای سرکوب‌های وسیع به بهانه مبارزه با کمونیسم و عناصر نفوذی آن در میان محافل روشنفکری و هنری آمریکا شد.
شوهر کمونیست من، به‌تازگی با ترجمه فریدون مجلسی به فارسی منتشر شده و مترجم در بخشی از یادداشتی که در ابتدای کتاب چاپ شده آورده: «نکته جالب این کتاب این است که نخستین برخورد و تماس قهرمان داستان با چپ‌گرایی و کمونیسم طی دوسال اقامت او در جنوب ایران، به‌عنوان گروهبان ارتش آمریکا و مامور باراندازی کشتی‌های آمریکایی که مهمات و کمک‌های نظامی آمریکا را برای ارسال به شوروی و تقویت جبهه شرق در خرمشهر و بوشهر تخلیه می‌کرده‌اند، رخ می‌دهد؛ و نیز در جذابیت‌های تبلیغات کمونیستی، میان خصوصیات اشخاص و نوع و ادبیات آن تبلیغات شباهت‌هایی با آنچه در همان زمان در ایران می‌گذشت به چشم می‌خورد. ضمنا نوع هراس و تعقیب و پاکسازی‌های سال‌های اولیه دهه 1950 در آمریکا شباهت بسیار با تعقیب و هراسی دارد که پس از واقعه 28 مرداد 1332/1953 نسبت به عناصر مشابه در ایران رخ داد!» شوهر کمونیست من زبانی روایی دارد و بخش عمده‌ای از آن به صورت محاوره است. این محاوره بیشتر با برادر قهرمان داستان که معلم زبان انگلیسی است انجام می‌شود و به همین دلیل لحن محاوره‌ای او شسته‌رفته‌تر است. دیگر شخصیت‌های داستان نیز هر یک بنا به موقعیت اجتماعی‌شان از زبان محاوره‌ای استفاده می‌کنند. اما ترجمه فارسی کتاب تا حدودی رسمی‌تر و یکدست‌تر انجام شده است.
فیلیپ راث در دهه 1990، چهارجایزه بزرگ ادبی آمریکا را به دست آورد و در این سال‌ها نیز همواره به‌عنوان یکی از نامزدهای دریافت جایزه نوبل ادبی بوده است. او در سال 1991 جایزه ملی منتقدان آمریکا برای کتاب «مرده‌ریگ»، جایزه ادبی پن/فاکنر در سال 1993 برای «عملیات شایلاک»، جایزه ملی کتاب در 1995 برای کتاب «تئاتر سابات» و جایزه ادبی پولیتزر در سال 1998 برای کتاب «قطعه شبانی» را دریافت کرد. اما به‌جز اینها، او جایزه‌های دیگری هم برده است و در سال 2002 هم بالاترین جایزه آکادمی آمریکایی هنر و ادبیات را به نام مدال طلای داستان‌سرایی دریافت کرد.
«شوهر کمونیست من» از جمله آثار سیاسی فیلیپ راث است که در زمان انتشارش با استقبال بسیار زیادی روبه‌رو شد. راث که همواره از مخالفان محافظه‌کاران آمریکایی بوده، در این اثر نیز روی مساله‌ای دست می‌گذارد که با سیاست‌های آمریکا در پیوند است. او در این کتاب به تصفیه‌های «کمیته فعالیت‌های ضدآمریکایی کنگره آمریکا» می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه اخلاق‌مداری‌های محافظه‌کارانه در آن اقدام فاشیستی که به رهبری کسانی چون جو مک‌کارتی و ریچارد نیکسون انجام شد، بهانه‌ای برای سرکوب‌های وسیع به بهانه مبارزه با کمونیسم و عناصر نفوذی آن در میان محافل روشنفکری و هنری آمریکا شد.
شوهر کمونیست من، به‌تازگی با ترجمه فریدون مجلسی به فارسی منتشر شده و مترجم در بخشی از یادداشتی که در ابتدای کتاب چاپ شده آورده: «نکته جالب این کتاب این است که نخستین برخورد و تماس قهرمان داستان با چپ‌گرایی و کمونیسم طی دوسال اقامت او در جنوب ایران، به‌عنوان گروهبان ارتش آمریکا و مامور باراندازی کشتی‌های آمریکایی که مهمات و کمک‌های نظامی آمریکا را برای ارسال به شوروی و تقویت جبهه شرق در خرمشهر و بوشهر تخلیه می‌کرده‌اند، رخ می‌دهد؛ و نیز در جذابیت‌های تبلیغات کمونیستی، میان خصوصیات اشخاص و نوع و ادبیات آن تبلیغات شباهت‌هایی با آنچه در همان زمان در ایران می‌گذشت به چشم می‌خورد. ضمنا نوع هراس و تعقیب و پاکسازی‌های سال‌های اولیه دهه 1950 در آمریکا شباهت بسیار با تعقیب و هراسی دارد که پس از واقعه 28 مرداد 1332/1953 نسبت به عناصر مشابه در ایران رخ داد!» شوهر کمونیست من زبانی روایی دارد و بخش عمده‌ای از آن به صورت محاوره است. این محاوره بیشتر با برادر قهرمان داستان که معلم زبان انگلیسی است انجام می‌شود و به همین دلیل لحن محاوره‌ای او شسته‌رفته‌تر است. دیگر شخصیت‌های داستان نیز هر یک بنا به موقعیت اجتماعی‌شان از زبان محاوره‌ای استفاده می‌کنند. اما ترجمه فارسی کتاب تا حدودی رسمی‌تر و یکدست‌تر انجام شده است.
فیلیپ راث در دهه 1990، چهارجایزه بزرگ ادبی آمریکا را به دست آورد و در این سال‌ها نیز همواره به‌عنوان یکی از نامزدهای دریافت جایزه نوبل ادبی بوده است. او در سال 1991 جایزه ملی منتقدان آمریکا برای کتاب «مرده‌ریگ»، جایزه ادبی پن/فاکنر در سال 1993 برای «عملیات شایلاک»، جایزه ملی کتاب در 1995 برای کتاب «تئاتر سابات» و جایزه ادبی پولیتزر در سال 1998 برای کتاب «قطعه شبانی» را دریافت کرد. اما به‌جز اینها، او جایزه‌های دیگری هم برده است و در سال 2002 هم بالاترین جایزه آکادمی آمریکایی هنر و ادبیات را به نام مدال طلای داستان‌سرایی دریافت کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.