|

سمیرا ایمانی : هنوز نتوانسته‌ام مهدی طارمی را در پورتو ببینم

سمیرا ایمانی اولین مربی لژیونر زن والیبال ایران این روزها سخت در باشگاه پورتو مشغول به کار است. باشگاه معتبری که فرصت حضور در آن نصیب کمتر کسی می‌شود. سمیرا با پشتکار و انگیزه بالایی که داشت، توانست مسیر ورود به لیگ والیبال پرتغال را زودتر از هم‌دوره‌های خود پیدا کند و در ۳۶سالگی به یکی از مربیان باتجربه و شناخته‌شده تبدیل شود. بعد از گذشت دو ماه از نشستن ایمانی بر نیمکت تیم والیبال پورتو دقایقی با او هم‌کلام شدیم تا از اوضاع و احوالش در این تیم بگوید. شنیدن صحبت‌های این مربی درجه دو والیبال جهان خالی از لطف نیست. گفت‌وگوی او را با «شرق» از نظر می‌گذرانید.

‌مربیگری در باشگاه پورتو چطور است، از شرایط راضی هستید؟
بله خدا را شکر همه‌چیز خوب است. پورتو واقعا یک باشگاه فوق‌حرفه‌ای است. فکر نمی‌کردم این‌قدر به والیبال زنان اهمیت بدهند. سرمربی تیم آقای چارلی است که از مربیان شناخته‌شده اسپانیا‌ست. او دو دستیار مرد پرتغالی هم دارد و من هم تنها دستیار زنی هستم که در این کادر حضور دارم. من روز اولی که به پورتو رفتم، قرار بود، فقط در تیم بزرگسالان این باشگاه مربیگری کنم اما خوشبختانه بعد از چند‌وقت از کارم خوششان آمد و در تیم زیر 21 سال هم مشغول به کار شدم. خوشحالم که این فرصت نصیبم شد تا تجربه کارکردن در کنار مربیان بزرگ را به دست بیاورم. ارتباط بین من و چارلی خیلی خوب است. او بیشتر از اینکه با دو دستیار مردش در ارتباط باشد، مسائل تیم را با من در میان می‌گذارد. به‌هر‌حال ما زن‌ها نکات ریزی را می‌بینیم که مردها نمی‌بینند. خودم فکر می‌کنم در این دو ماهی که در پورتو بودم، خیلی توانستم از نظر جنبه‌های روانی به تیم کمک کنم.
‌پورتو الان تیم چندم لیگ است؟
ما الان تیم سوم گروه هستیم و وارد مرحله پلی‌آف شدیم. متأسفانه هشت نفر از بچه‌های تیم در حین مسابقات کرونا گرفتند و ما دو باخت دادیم و به لحاظ فنی افت زیادی کردیم. برای همین فکر می‌کنم شرایطمان برای قهرمانی خیلی سخت باشد. در پرتغال هم که علاقه‌مندان به والیبال زیاد هستند. پورتو هم که طرفداران خاص خودش را دارد. باشگاه پورتو فقط در بخش والیبال زنان تیم‌داری می‌کند و برایش هم خیلی مهم است که قهرمان شود. پورتو سال قبل قهرمان لیگ پرتغال زنان شده بود.
‌وضعیتتان برای سال آینده چطور است، باز هم قراردادتان را تمدید می‌کنید؟
مدیرعامل بخش والیبال باشگاه خیلی از من راضی است و تأکید دارد که من برای سال آینده هم با آنها همکاری کنم اما من فعلا جوابی به آنها نداده‌ام. به خاطر اینکه دو فرزند خردسال دارم که در ایران هستند و مادرم در‌حال‌حاضر از آنها مواظبت می‌کند. باشگاه قبول کرده بود که من بچه‌هایم را با خودم بیاورم. اما وقتی به اینجا آمدم، دیدم شرایط به خاطر تایم کاری طولانی‌مدت من مهیا نیست. باید زمان زیادی آنها را در خانه تنها می‌گذاشتم. برای همین اردیبهشت‌ماه که مسابقات تمام شد، به ایران برمی‌گردم تا وضعیت خانواده‌ام را بسنجم و بعد تصمیم بگیریم. ضمن اینکه مشخص نیست که چارلی هم برای فصل بعد سرمربی پورتور باشد. از طرفی پیشنهاد‌های دیگری هم از کشورهای دیگر دارم و می‌خواهم به آنها هم فکر کنم. شاید اگر پیشنهاد بهتری از پورتو داشتم، تیمم را عوض کنم.
‌ آن‌طور‌که پیداست حضورتان در پورتو بین کشورهای اروپا خبرساز شده است؟
بله، سرمربی تیم‌های آلمان و سوییس به من ایمیل داده‌اند که چطور به‌عنوان یک زن مسلمان و محجبه توانستم به پورتو بیایم. برایشان سؤال بود که با چه سابقه‌ای به پرتغال آمدم.
‌در این مدتی که شما در پرتغال بودید، فدراسیون والیبال قدم مهمی برای تیم ملی والیبال زنان ایران برداشت و آن هم استخدام الکساندرا کمپدلی به‌عنوان سرمربی این تیم بود. در این مدت با اله تماسی نداشتید که با هم آشنا شوید؟
فدراسیون قرار است یک گفت‌وگوی آنلاین را بین ما ترتیب دهد که این آشنایی صورت بگیرد. تا آنجا که دیدم اله در گفت‌وگوهایی که با رسانه‌ها داشته از من اسم برده است. این اتفاق برای من خوشحال‌کننده است. به‌هر‌حال اله مربی بزرگی است و دستیار خولیو ولاسکو بوده‌. او با تیم‌های مختلف ایتالیا کار کرده است. آینده والیبال زنان ایران با این مربی روشن است.
‌اگر اله از شما بخواهد دستیارش شوید، به ایران برمی‌گردید؟
بله صد‌ در‌صد. تیم ملی هر کمکی بخواهد من با جان و دل در خدمتش هستم. من زمانی که بازیکن بودم، یکی از آرزوهایم این بود که روزی والیبال ایران را روی سکو ببینم. در دوره من که این اتفاق نیفتاد اما خوش‌بین هستم که با نسل جدید به این هدف مهم دست پیدا کنیم. به‌هر‌حال والیبال زنان ایران الان دیگر در آسیا شناخته شده است. ما درحال‌حاضر بازیکنان زیادی داریم که در باشگاه اروپایی لژیونر هستند. این یعنی اینکه ما رو به پیشرفت هستیم و دنیا روی زنان ایرانی حساب می‌کند. همین باشگاه پورتو دنبال بازیکن برای تیم زیر 21 سالش می‌گشت که از من مشورت گرفتند و من زهرا مغانی را به آنها معرفی کردم. الان هردوی ما نماینده والیبال زنان ایران در این باشگاه هستیم. زهرا هم بازیکن خوش‌استایل و شایسته‌ای است. خیلی کم پیش می‌آید که بازیکنی به سن‌و‌سال زهرا چنین امتیازی نصیبش شود. او بازیکن فیکس پورتو است. زهرا یکی از آینده‌داران تیم ملی بزرگسالان زنان خواهد بود.
‌ در این مدت با مهدی طارمی هم ملاقات داشتید؟
متأسفانه ایشان سرشان خیلی شلوغ است و مدام در‌ حال تمرین و مسابقه هستند. هنوز فرصتی پیش نیامده که او را ببینم. اتفاقا لیدرهای پورتو به من می‌گیوند چرا نمی‌آیی مهدی را ببینی. البته من هم زمان زیادی سر کار هستم. قرار شده باشگاه یک مراسم تقدیر برای ایرانی‌های حاضر در پورتو بگذارد و ان‌شاءالله آنجا همدیگر را ببینیم. البته این فرصت نصیبم شد که برای دو بازی اخیر پورتو به استادیوم بروم. آنجا بازی‌های قشنگ آقای طارمی را از نزدیک دیدم. این اولین بار بود که من استادیوم فوتبال می‌رفتم. واقعا حس لذت‌بخشی بود. ای کاش شرایط جوری شود که همه زنان ایرانی بدون دغدغه و ممنوعیت برای تماشای مسابقات فوتبال به استادیوم‌ها بروند. من تا زمانی که در ایران بودم، این شانس را پیدا نکردم که به استادیوم بروم.
‌و در آخر صحبت پایانی‌تان...
امیدوارم در مدتی که در پرتغال هستم، بتوانم دوره درجه سه را هم پشت‌سر بگذارم. به‌هر‌حال در اروپا دوره‌های بیشتری برگزار می‌شود. تمام هدفم این است که هر‌چه را یاد گرفتم، در اختیار زنان کشورم قرار بدهم.

سمیرا ایمانی اولین مربی لژیونر زن والیبال ایران این روزها سخت در باشگاه پورتو مشغول به کار است. باشگاه معتبری که فرصت حضور در آن نصیب کمتر کسی می‌شود. سمیرا با پشتکار و انگیزه بالایی که داشت، توانست مسیر ورود به لیگ والیبال پرتغال را زودتر از هم‌دوره‌های خود پیدا کند و در ۳۶سالگی به یکی از مربیان باتجربه و شناخته‌شده تبدیل شود. بعد از گذشت دو ماه از نشستن ایمانی بر نیمکت تیم والیبال پورتو دقایقی با او هم‌کلام شدیم تا از اوضاع و احوالش در این تیم بگوید. شنیدن صحبت‌های این مربی درجه دو والیبال جهان خالی از لطف نیست. گفت‌وگوی او را با «شرق» از نظر می‌گذرانید.

‌مربیگری در باشگاه پورتو چطور است، از شرایط راضی هستید؟
بله خدا را شکر همه‌چیز خوب است. پورتو واقعا یک باشگاه فوق‌حرفه‌ای است. فکر نمی‌کردم این‌قدر به والیبال زنان اهمیت بدهند. سرمربی تیم آقای چارلی است که از مربیان شناخته‌شده اسپانیا‌ست. او دو دستیار مرد پرتغالی هم دارد و من هم تنها دستیار زنی هستم که در این کادر حضور دارم. من روز اولی که به پورتو رفتم، قرار بود، فقط در تیم بزرگسالان این باشگاه مربیگری کنم اما خوشبختانه بعد از چند‌وقت از کارم خوششان آمد و در تیم زیر 21 سال هم مشغول به کار شدم. خوشحالم که این فرصت نصیبم شد تا تجربه کارکردن در کنار مربیان بزرگ را به دست بیاورم. ارتباط بین من و چارلی خیلی خوب است. او بیشتر از اینکه با دو دستیار مردش در ارتباط باشد، مسائل تیم را با من در میان می‌گذارد. به‌هر‌حال ما زن‌ها نکات ریزی را می‌بینیم که مردها نمی‌بینند. خودم فکر می‌کنم در این دو ماهی که در پورتو بودم، خیلی توانستم از نظر جنبه‌های روانی به تیم کمک کنم.
‌پورتو الان تیم چندم لیگ است؟
ما الان تیم سوم گروه هستیم و وارد مرحله پلی‌آف شدیم. متأسفانه هشت نفر از بچه‌های تیم در حین مسابقات کرونا گرفتند و ما دو باخت دادیم و به لحاظ فنی افت زیادی کردیم. برای همین فکر می‌کنم شرایطمان برای قهرمانی خیلی سخت باشد. در پرتغال هم که علاقه‌مندان به والیبال زیاد هستند. پورتو هم که طرفداران خاص خودش را دارد. باشگاه پورتو فقط در بخش والیبال زنان تیم‌داری می‌کند و برایش هم خیلی مهم است که قهرمان شود. پورتو سال قبل قهرمان لیگ پرتغال زنان شده بود.
‌وضعیتتان برای سال آینده چطور است، باز هم قراردادتان را تمدید می‌کنید؟
مدیرعامل بخش والیبال باشگاه خیلی از من راضی است و تأکید دارد که من برای سال آینده هم با آنها همکاری کنم اما من فعلا جوابی به آنها نداده‌ام. به خاطر اینکه دو فرزند خردسال دارم که در ایران هستند و مادرم در‌حال‌حاضر از آنها مواظبت می‌کند. باشگاه قبول کرده بود که من بچه‌هایم را با خودم بیاورم. اما وقتی به اینجا آمدم، دیدم شرایط به خاطر تایم کاری طولانی‌مدت من مهیا نیست. باید زمان زیادی آنها را در خانه تنها می‌گذاشتم. برای همین اردیبهشت‌ماه که مسابقات تمام شد، به ایران برمی‌گردم تا وضعیت خانواده‌ام را بسنجم و بعد تصمیم بگیریم. ضمن اینکه مشخص نیست که چارلی هم برای فصل بعد سرمربی پورتور باشد. از طرفی پیشنهاد‌های دیگری هم از کشورهای دیگر دارم و می‌خواهم به آنها هم فکر کنم. شاید اگر پیشنهاد بهتری از پورتو داشتم، تیمم را عوض کنم.
‌ آن‌طور‌که پیداست حضورتان در پورتو بین کشورهای اروپا خبرساز شده است؟
بله، سرمربی تیم‌های آلمان و سوییس به من ایمیل داده‌اند که چطور به‌عنوان یک زن مسلمان و محجبه توانستم به پورتو بیایم. برایشان سؤال بود که با چه سابقه‌ای به پرتغال آمدم.
‌در این مدتی که شما در پرتغال بودید، فدراسیون والیبال قدم مهمی برای تیم ملی والیبال زنان ایران برداشت و آن هم استخدام الکساندرا کمپدلی به‌عنوان سرمربی این تیم بود. در این مدت با اله تماسی نداشتید که با هم آشنا شوید؟
فدراسیون قرار است یک گفت‌وگوی آنلاین را بین ما ترتیب دهد که این آشنایی صورت بگیرد. تا آنجا که دیدم اله در گفت‌وگوهایی که با رسانه‌ها داشته از من اسم برده است. این اتفاق برای من خوشحال‌کننده است. به‌هر‌حال اله مربی بزرگی است و دستیار خولیو ولاسکو بوده‌. او با تیم‌های مختلف ایتالیا کار کرده است. آینده والیبال زنان ایران با این مربی روشن است.
‌اگر اله از شما بخواهد دستیارش شوید، به ایران برمی‌گردید؟
بله صد‌ در‌صد. تیم ملی هر کمکی بخواهد من با جان و دل در خدمتش هستم. من زمانی که بازیکن بودم، یکی از آرزوهایم این بود که روزی والیبال ایران را روی سکو ببینم. در دوره من که این اتفاق نیفتاد اما خوش‌بین هستم که با نسل جدید به این هدف مهم دست پیدا کنیم. به‌هر‌حال والیبال زنان ایران الان دیگر در آسیا شناخته شده است. ما درحال‌حاضر بازیکنان زیادی داریم که در باشگاه اروپایی لژیونر هستند. این یعنی اینکه ما رو به پیشرفت هستیم و دنیا روی زنان ایرانی حساب می‌کند. همین باشگاه پورتو دنبال بازیکن برای تیم زیر 21 سالش می‌گشت که از من مشورت گرفتند و من زهرا مغانی را به آنها معرفی کردم. الان هردوی ما نماینده والیبال زنان ایران در این باشگاه هستیم. زهرا هم بازیکن خوش‌استایل و شایسته‌ای است. خیلی کم پیش می‌آید که بازیکنی به سن‌و‌سال زهرا چنین امتیازی نصیبش شود. او بازیکن فیکس پورتو است. زهرا یکی از آینده‌داران تیم ملی بزرگسالان زنان خواهد بود.
‌ در این مدت با مهدی طارمی هم ملاقات داشتید؟
متأسفانه ایشان سرشان خیلی شلوغ است و مدام در‌ حال تمرین و مسابقه هستند. هنوز فرصتی پیش نیامده که او را ببینم. اتفاقا لیدرهای پورتو به من می‌گیوند چرا نمی‌آیی مهدی را ببینی. البته من هم زمان زیادی سر کار هستم. قرار شده باشگاه یک مراسم تقدیر برای ایرانی‌های حاضر در پورتو بگذارد و ان‌شاءالله آنجا همدیگر را ببینیم. البته این فرصت نصیبم شد که برای دو بازی اخیر پورتو به استادیوم بروم. آنجا بازی‌های قشنگ آقای طارمی را از نزدیک دیدم. این اولین بار بود که من استادیوم فوتبال می‌رفتم. واقعا حس لذت‌بخشی بود. ای کاش شرایط جوری شود که همه زنان ایرانی بدون دغدغه و ممنوعیت برای تماشای مسابقات فوتبال به استادیوم‌ها بروند. من تا زمانی که در ایران بودم، این شانس را پیدا نکردم که به استادیوم بروم.
‌و در آخر صحبت پایانی‌تان...
امیدوارم در مدتی که در پرتغال هستم، بتوانم دوره درجه سه را هم پشت‌سر بگذارم. به‌هر‌حال در اروپا دوره‌های بیشتری برگزار می‌شود. تمام هدفم این است که هر‌چه را یاد گرفتم، در اختیار زنان کشورم قرار بدهم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.