|

کتاب فرشتگان

«فرشته‌ای گذشت» عنوان مجموعه‌ای است که متن‌های مختلفی را از حدود بیست نویسنده دربرگرفته و آن‌طور که در عنوان کتاب به چشم می‌خورد، حضور فرشتگان در این متن‌ها دلیل گردآوردن آنها در یک کتاب بوده است. «فرشته‌ای گذشت» به‌تازگی با ترجمه فرزانه سکوتی در نشر لوگوس منتشر شده است. «پیامبر» عنوان یکی از شعرهای الکساندر پوشکین است که در این مجموعه آورده شده است. پوشکین از چهره‌های کلاسیک ادبیات روسیه است که در ایران هم شناخته شده و آثاری از او به فارسی ترجمه شده است. در بخشی از شعر او می‌خوانیم: «سرگشته از عطشی روحانی/ در دشتی تاریک سرگردان بودم/ و در نقطه تلاقی راه/ فرشته‌ای با شش بال بر من ظاهر شد./ با انگشتانش که به لطافت اندیشه بود/ چشمانم را لمس کرد./ چشمانم باز شد و دیدن آغاز کرد/ همچون چشمان جوجه عقابی وحشت‌زده./ گوش‌هایم را لمس کرد/ پر شدند/ از هیاهو و زمزمه/ و بنایآسمان‌ها را دریافتم/ و پرواز فرشتگان بر فراز کوه‌ها را/ و گذرگاه دسته‌های جانوران دریایی در زیر امواج را./ و تلاش زیرزمینی گیاهی را که ق می‌کشد/ دریافتم». در این کتاب هم نویسندگان و شاعران مشهورتر حضور دارند و هم چهره‌هایی که در ایران کمتر شناخته شده‌اند. ژان دورمسون، یکی از نویسندگانی است که به دسته دوم تعلق دارد و متنی از او در کتاب ترجمه شده است. او روزنامه‌نگار، فیلسوف و رمان‌نویس فرانسوی است که در سال 1935 متولد شد. «مأمور مخف قادر مطلق» داستانی از او است که در «فرشته‌ای گذشت» ترجمه شده است؛ در بخشی از آن می‌خوانیم: «گابریل دل‌فریب بود. هیچ‌کس بهتر از او آفریده نشده بود. زیبا بود. همه‌چیز داشت. از خدا می‌ترسید و در راه او قدم برمی‌داشت. عدالت و راستی را در بالاترین سطح اداره هستی و ابدیت به کار می‌بست. اثری از فرومایگی و خودپسندی در او وجود نداشت. او یک فرشته، درست مثل یک ملک مقرب بود؛ و خداوند از بین همه فرشتگان به او عشق می‌ورزید. طریق خدمتگزاری او همکارانش را از جلوه می‌انداخت. میکائیل و رفائیل که دوستانش بودند او را با عشقی آمیخته به تحسین می‌پروراندند. شهامت و وفاداری را یک‌جا جمع کرده بود...».
«بخت خواندن» عنوان یکی دیگر از ترجمه‌های فرزانه سکوتی است که این نیز اخیرا در نشر لوگوس منتشر شده است. «بخت خواندن» شامل قطعه‌هایی از نویسندگان مختلف درباره کتاب خواندن است. گوستاو فلوبر، مارسل پروست، ژان ژاک روسو، ناتالی ساروت، ژان پل سارتر، لویی کالافرت، کامی لوران، برنار شلینک، استاندال، امیل زولا، ری بردبری، دسی‌ژی، ژوریس کارل اویسمان، میشل دو‌مونتنی و دنیل پنک نویسندگانی هستند که متن‌هایی از آنها در این کتاب ترجمه شده است. از مارسل پروست، «روزهای خواندن» ترجمه شده که در بخشی از آن می‌خوانیم: «شاید تنها روزهایی از کودکی‌مان که آنها را به تمامی زیسته‌ایم همان روزهایی است که فکر می‌کردیم بی‌آنکه تجربه‌شان کنیم سپری شده‌اند، روزهایی که با کتابی دلخواه می‌گذراندیم. هر آنچه را که به نظر می‌رسید روزهای کودکی بقیه را سرشار می‌کند همچون مانعی حقیر از سر راه لذتی آسمانی کنار می‌زدیم: بازی‌ای که وقتی در گیراترین قسمت کتاب بودیم دوستی به خاطرش دنبال‌مان می‌آمد، یک زنبور یا اشعه مزاحم خورشید که مجبورمان می‌کرد چشم از کتاب برداریم یا جایمان را عوض کنیم، خوراکی عصرانه را که وادارمان کرده بودند با خود بیاوریم، اما وقتی از شدت تابش خورشید در بالای سرمان، در آسمانی آبی کاسته می‌شد همچنان دست‌نخورده کنارمان روی نیمکت مانده بود، شامی که به خاطرش باید می‌رفتیم و در طول شام‌خوردن فقط به این فکر بودیم که به محض تمام‌شدنش برویم بالا و فصل نیمه‌کاره را تمام کنیم، کتاب خواندن باعث می‌شد همه اینها را مزاحمت تعبیر کنیم...». از ژان پل سارتر، نویسنده مشهور فرانسوی که در ایران هم به‌خوبی شناخته می‌شود، بخشی از «کلمات» برای انتشار در این کتاب انتخاب شده که در قسمتی از آن می‌خوانیم: «من بی‌شک زندگی‌ام را همان‌گونه که آغاز کرده‌ام به پایان خواهم رساند: در میان کتاب‌ها. در کتابخانه پدربزرگم همه‌جا پر از کتاب بود؛ کتاب‌ها فقط یک‌ بار در سال، پیش از رسیدن ماه اکتبر گردگیری می‌شدند. قبل از آنکه خواندن بلد باشم هم به این سنگ‌های برافراشته احترام می‌گذاشتم؛ راست یا کج، در طبقات کتابخانه مثل آجر تنگ هم چیده شده بودند یا مثل معبر میان سنگ‌افراشت‌ها از هم فاصله داشتند، حس می‌کردم سعادت خانواده‌مان به آن بستگی دارد. همه کتاب‌ها شبیه هم بودند، و من در معبدی کوچک در احاطه یادبودهای بلند، باریک و قدیمی که تولد مرا دیده بودند و مرگ مرا می‌دیدند و ثباتشان آینده‌ای به آرامش گذاشته را برایم تضمین می‌کرد بازیگوشی می‌کردم...».

«فرشته‌ای گذشت» عنوان مجموعه‌ای است که متن‌های مختلفی را از حدود بیست نویسنده دربرگرفته و آن‌طور که در عنوان کتاب به چشم می‌خورد، حضور فرشتگان در این متن‌ها دلیل گردآوردن آنها در یک کتاب بوده است. «فرشته‌ای گذشت» به‌تازگی با ترجمه فرزانه سکوتی در نشر لوگوس منتشر شده است. «پیامبر» عنوان یکی از شعرهای الکساندر پوشکین است که در این مجموعه آورده شده است. پوشکین از چهره‌های کلاسیک ادبیات روسیه است که در ایران هم شناخته شده و آثاری از او به فارسی ترجمه شده است. در بخشی از شعر او می‌خوانیم: «سرگشته از عطشی روحانی/ در دشتی تاریک سرگردان بودم/ و در نقطه تلاقی راه/ فرشته‌ای با شش بال بر من ظاهر شد./ با انگشتانش که به لطافت اندیشه بود/ چشمانم را لمس کرد./ چشمانم باز شد و دیدن آغاز کرد/ همچون چشمان جوجه عقابی وحشت‌زده./ گوش‌هایم را لمس کرد/ پر شدند/ از هیاهو و زمزمه/ و بنایآسمان‌ها را دریافتم/ و پرواز فرشتگان بر فراز کوه‌ها را/ و گذرگاه دسته‌های جانوران دریایی در زیر امواج را./ و تلاش زیرزمینی گیاهی را که ق می‌کشد/ دریافتم». در این کتاب هم نویسندگان و شاعران مشهورتر حضور دارند و هم چهره‌هایی که در ایران کمتر شناخته شده‌اند. ژان دورمسون، یکی از نویسندگانی است که به دسته دوم تعلق دارد و متنی از او در کتاب ترجمه شده است. او روزنامه‌نگار، فیلسوف و رمان‌نویس فرانسوی است که در سال 1935 متولد شد. «مأمور مخف قادر مطلق» داستانی از او است که در «فرشته‌ای گذشت» ترجمه شده است؛ در بخشی از آن می‌خوانیم: «گابریل دل‌فریب بود. هیچ‌کس بهتر از او آفریده نشده بود. زیبا بود. همه‌چیز داشت. از خدا می‌ترسید و در راه او قدم برمی‌داشت. عدالت و راستی را در بالاترین سطح اداره هستی و ابدیت به کار می‌بست. اثری از فرومایگی و خودپسندی در او وجود نداشت. او یک فرشته، درست مثل یک ملک مقرب بود؛ و خداوند از بین همه فرشتگان به او عشق می‌ورزید. طریق خدمتگزاری او همکارانش را از جلوه می‌انداخت. میکائیل و رفائیل که دوستانش بودند او را با عشقی آمیخته به تحسین می‌پروراندند. شهامت و وفاداری را یک‌جا جمع کرده بود...».
«بخت خواندن» عنوان یکی دیگر از ترجمه‌های فرزانه سکوتی است که این نیز اخیرا در نشر لوگوس منتشر شده است. «بخت خواندن» شامل قطعه‌هایی از نویسندگان مختلف درباره کتاب خواندن است. گوستاو فلوبر، مارسل پروست، ژان ژاک روسو، ناتالی ساروت، ژان پل سارتر، لویی کالافرت، کامی لوران، برنار شلینک، استاندال، امیل زولا، ری بردبری، دسی‌ژی، ژوریس کارل اویسمان، میشل دو‌مونتنی و دنیل پنک نویسندگانی هستند که متن‌هایی از آنها در این کتاب ترجمه شده است. از مارسل پروست، «روزهای خواندن» ترجمه شده که در بخشی از آن می‌خوانیم: «شاید تنها روزهایی از کودکی‌مان که آنها را به تمامی زیسته‌ایم همان روزهایی است که فکر می‌کردیم بی‌آنکه تجربه‌شان کنیم سپری شده‌اند، روزهایی که با کتابی دلخواه می‌گذراندیم. هر آنچه را که به نظر می‌رسید روزهای کودکی بقیه را سرشار می‌کند همچون مانعی حقیر از سر راه لذتی آسمانی کنار می‌زدیم: بازی‌ای که وقتی در گیراترین قسمت کتاب بودیم دوستی به خاطرش دنبال‌مان می‌آمد، یک زنبور یا اشعه مزاحم خورشید که مجبورمان می‌کرد چشم از کتاب برداریم یا جایمان را عوض کنیم، خوراکی عصرانه را که وادارمان کرده بودند با خود بیاوریم، اما وقتی از شدت تابش خورشید در بالای سرمان، در آسمانی آبی کاسته می‌شد همچنان دست‌نخورده کنارمان روی نیمکت مانده بود، شامی که به خاطرش باید می‌رفتیم و در طول شام‌خوردن فقط به این فکر بودیم که به محض تمام‌شدنش برویم بالا و فصل نیمه‌کاره را تمام کنیم، کتاب خواندن باعث می‌شد همه اینها را مزاحمت تعبیر کنیم...». از ژان پل سارتر، نویسنده مشهور فرانسوی که در ایران هم به‌خوبی شناخته می‌شود، بخشی از «کلمات» برای انتشار در این کتاب انتخاب شده که در قسمتی از آن می‌خوانیم: «من بی‌شک زندگی‌ام را همان‌گونه که آغاز کرده‌ام به پایان خواهم رساند: در میان کتاب‌ها. در کتابخانه پدربزرگم همه‌جا پر از کتاب بود؛ کتاب‌ها فقط یک‌ بار در سال، پیش از رسیدن ماه اکتبر گردگیری می‌شدند. قبل از آنکه خواندن بلد باشم هم به این سنگ‌های برافراشته احترام می‌گذاشتم؛ راست یا کج، در طبقات کتابخانه مثل آجر تنگ هم چیده شده بودند یا مثل معبر میان سنگ‌افراشت‌ها از هم فاصله داشتند، حس می‌کردم سعادت خانواده‌مان به آن بستگی دارد. همه کتاب‌ها شبیه هم بودند، و من در معبدی کوچک در احاطه یادبودهای بلند، باریک و قدیمی که تولد مرا دیده بودند و مرگ مرا می‌دیدند و ثباتشان آینده‌ای به آرامش گذاشته را برایم تضمین می‌کرد بازیگوشی می‌کردم...».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.