|

الهه احمدی: تیراندازی رشته‌ای نیست که سن‌و‌سال داشته باشد

‌شرق: الهه احمدی، چهره شناخته‌شده تیراندازی زنان، بعد از اینکه نتوانست سهمیه حضور در بازی‌های المپیک 2020 توکیو را بگیرد، ترجیح داد مدتی از تیم ملی دور باشد. هرچند این دوری برایش سخت بود و اذیتش کرد. او بعد از دو سال، دوباره به تمرینات برگشته به این امید که باز‌هم فرصت حضور در بازی‌های المپیک را به دست آورد. تاریخی‌ترین نتیجه تیراندازی ایران در المپیک تا پیش از مدال طلای جواد فروغی را الهه گرفته بود. جایی که در المپیک‌های 2012 لندن و 2016 ریودوژانیرو به دو عنوان ششمی رسید. دقایقی با مدال‌آور آسیایی و جهانی تیم ملی تیراندازی با تفنگ هم صحبت شدیم تا از اوضاع و احوال این روزهایش بگوید. گفت‌وگوی او را با «شرق» می‌خوانید.


‌زمان زیادی از تیم ملی تیراندازی دور بودید. این دوری برایتان سخت نبود؟
چرا سخت بود ولی به‌هر‌حال گذشت. بعضی وقت‌ها یک‌چیزهایی دست خودم آدم نیست و باید با شرایط کنار بیایی. در این دو سال هم خیلی چیزها دست به دست هم داد که من از تیم ملی دور باشم. حالا اما خوشحالم که دوباره برگشتم و کارم را شروع کردم.
‌کناره‌گیری شما از تیم ملی درست زمانی اتفاق افتاد که سهمیه‌های المپیک مشخص شد و شانس حضور در این بازی‌ها را از هم دست دادید.
آخرین مسابقه‌ای که من در آن شرکت کردم، فینال فینالیست‌ها بود که آذرماه سال 98 در چین برگزار شد. آن‌موقع رنکینگ خوبی در رشته سه وضعیت داشتم و امیدوار بودم از طریق سیستم رده‌بندی سهمیه المپیک توکیو را بگیرم. فدراسیون جهانی تیراندازی گفته بود می‌خواهد ‌تعدادی سهمیه اضافه در این رشته بدهد. برای همین به چین رفتم که رنکینگم را ارتقا بدهم تا شانسم برای المپیکی‌شدن افزایش پیدا کند؛ اما بهمن‌ماه یک‌باره کرونا آمد و همه‌چیز تعطیل شد. بعد از آن هم فدراسیون جهانی گفت هر کشوری که در سه وضعیت، سهمیه المپیک را گرفته، دیگر از طریق سیستم رنکینگ نمی‌تواند سهمیه بگیرد. از کشور ما هم که خانم کرم‌زاده سهمیه سه وضعیت را گرفت و من دیگر فرصت حضور در المپیک توکیو را از دست دادم. فدراسیون جهانی از بعد المپیک 2016 ریو قوانین را خیلی سخت کرد. من در دو، سه مسابقه با اختلاف یک‌دهم، نفر دهم شدم. اگر وارد جدول هشت‌نفره می‌شدم، می‌توانستم سهمیه را بگیرم. من در آن مقطع رکورد سه وضعیت جهان را هم زدم و یک سال تمام خودم را در اوج نگه داشتم. تثبیت چنین موقعیتی خیلی سخت است و فشار روانی زیادی را به آدم وارد می‌کند؛ ولی خب در‌نهایت قسمت نبود.
‌‌تاریخی‌ترین نتیجه تیراندازی زنان ایران در بازی‌های المپیک را شما گرفتید که در المپیک‌های 2012 و 2016، ششم شدید. در این دوره ما چهار نماینده زن داشتیم که انتظار می‌رفت بتوانند رتبه را شما را تکرار کنند و حتی آن را ارتقا بدهند؛ اما این اتفاق نیفتاد و نتایج خوب نبود. دراین‌باره برایمان صحبت می‌کنید.
‌من به‌عنوان کسی که دو بار حضور در بازی‌های المپیک را تجربه کردم، به خودم این اجازه را نمی‌دهم که درمورد عملکرد دوستانم اظهارنظر کنم. فقط در این حد می‌توانم بگویم که انتظارات از تفنگ خانم‌ها زیاد بود. در‌عین‌حال این را هم باید در نظر گرفت که این خانم‌ها در چه شرایطی به المپیک رفتند. متأسفانه تیم ملی تفنگ ما در سال قبل المپیک وضعیت خوبی نداشت و حاشیه‌های زیادی برای آن به وجود آمد. تیراندازی رشته‌ای است که فرد در وهله اول نیاز به یک ذهن آرام دارد. وقتی همه چیز ناآرام باشد آن اتفاقی که می‌خواهی نمی‌افتد. شاید این مسائل باعث شد که این بچه‌ها نتوانستند نتیجه بگیرند. آن نتیجه‌ای هم که من گرفتم در تاریخ ثبت شد و چیزی دست من نمانده است. مهم این است که تیراندازی ایران به نتیجه برسد. طلایی هم که جواد فروغی در توکیو گرفت، انگیزه زیادی به اهالی این رشته داد. امیدوارم این اعتمادبه‌نفس پا‌برجا بماند.
‌‌در‌حال‌حاضر شرایطتان چطور است؟
من زمان زیادی را از مسابقه دور بودم و این مدت تقریبا خانه‌نشین بودم. اضافه‌وزن زیادی پیدا کردم. تمرین بدن‌سازی اصلا نداشتم. از خردادماه گذشته تمرینات بدن‌سازی را شروع کردم. تا به الان سه مرحله اردوی تیم ملی هم برگزار شده که من از اردوی سوم به تیم اضافه شدم. خیلی نمی‌توانم درباره عملکرد توضیحی بدهم، چون تازه کار را شروع کرده‌ام؛ اما اولین مسابقه پیش‌روی تیم ملی مسابقات جام جهانی مصر است. فعلا هیچ‌چیز مشخص نیست که آیا تیمی به این رقابت‌ها اعزام می‌شود یا نه. فدراسیون ما زمان زیادی بلاتکلیف بود و با سرپرست اداره می‌شد. البته که مهدی مبینی، سرپرست فدراسیون، به بهترین شکل ممکن برنامه‌ها را اجرا کرد. با هیچ کلمه‌ای نمی‌توان محبت‌های ایشان را جبران کرد. او می‌توانست اردو و مسابقه‌ها را برگزار نکند تا رئیس انتخاب شود. ولی طبق تقویم جلو رفت. حتی به بچه‌ها پول توجیبی هم می‌داد. با‌این‌حال چون فدراسیون با بدهی سنگینی از گذشته مواجه است، معلوم نیست که تیم به مصر اعزام می‌شود یا نه.
‌‌سال آینده بازی‌های آسیایی 2022 هانگژو برگزار می‌شود. قطعا هدف اصلی تیم ملی تفنگ حضور در این بازی‌هاست. شما هم که تجربه خوبی از مدال‌آوری در این بازی‌ها دارید، فکر می‌کنید بتوانید در این فاصله هفت ماه باقی‌مانده‌ به روزهای خوب گذشته برگردید؟
من در این دو سال فقط دو، سه مسابقه داخلی دادم. تیراندازی هم رشته رکوردی است و وقتی وقفه در آن ایجاد شود، افت می‌کنی. در‌حال‌حاضر نمی‌توانم پیش‌بینی خاصی داشته باشم. اما تیراندازی رشته پرمدالی است و ما هم جزء شانس‌های قطعی مدال‌آوری در بازی‌های آسیایی هستیم. به‌خصوص در این دوره که تعداد رشته‌ها زیادتر است. باید مسابقات بین‌المللی شروع شود و خودم را محک بزنم که ببینم در چه شرایطی هستم؟ خوشبختانه تعداد مسابقات جهانی و آسیایی در رشته ما زیاد است. امیدوارم شرایط طوری باشد که فدراسیون تیراندازی بتواند در بیشتر رویدادها ما را اعزام کند.
‌‌با توجه به مشکلات مالی و بدهی‌های فدراسیون، به نظر می‌رسد وضعیت فشنگ و مهمات تیم‌های ملی هم خوب نباشد؟
بله همین‌طور است. بخشی از آن به تحریم‌های بین‌المللی ایران برمی‌گردد و بخشی که به خاطر وضعیت اقتصادی خراب فدراسیون است. ما تمرین فشنگ که نداریم و فقط خشک می‌زنیم. تا زمانی هم که تمرین فشنگ نداشته باشیم، نمی‌دانیم کجای کار هستیم. تیراندازی رشته تجهیزات‌محور است. ساچمه باید از خارج به دست ما برسد که با این نرخ بالای یورو و دلار، خیلی شرایط پیچیده شده است. باید ببینیم در فدراسیون جدید چه اتفاقاتی می‌افتد.
‌‌تیراندازی رشته‌ای است که به خاطر ماهیت آن از گذشته تا به الان مدیران نظامی و سیاسی آن را اداره کرده‌اند. رئیس جدید هم جزء سرداران سپاه هستند.
‌بله آقای قربانی جزء افراد بانفوذ هستند؛ امیدوارم ایشان بتوانند از فرصت‌ها بیشتر استفاده کنند‌. تا بازی‌های آسیایی تقریبا زمان خوبی داریم که بتوانیم به تیم‌های ملی سروسامان بدهیم. بودجه وزارت ورزش کفاف هزینه‌های این رشته مصرفی را نمی‌دهد. باید از نهادها و ارگان‌های دیگر ‌به آن بودجه تزریق شود.
‌شما همیشه گفته‌اید که آرزویتان رسیدن به مدال المپیک است و تا آنجا که بتوانید برای رسیدن به این هدف تلاش می‌کنید. قطعا برای المپیک 2024 پاریس هم دورخیز کرده‌اید؟
تیراندازی رشته‌ای نیست که سن و سال داشته باشد و فعلا می‌خواهم فعالیتم را در آن ادامه بدهم. از سال 82 عضو تیم ملی تفنگ بودم و تا آنجا که توانستم تلاش کردم بهترین عملکرد را داشته باشم. درست است که شکست خوردم و باختم، با‌این‌حال خدا مرا دوست داشت و این فرصت را به من داد که دوباره برگردم. خوشحالم که رقیب‌های خوبی دارم. شرایط زندگی‌ام واقعا سخت است. با وجود داشتن فرزند و همسر ساعت‌ها تمرین می‌کنم به امید اینکه بتوانم یک بار دیگر یک نتیجه تاریخی برای تیراندازی ایران به دست بیاورم.

‌شرق: الهه احمدی، چهره شناخته‌شده تیراندازی زنان، بعد از اینکه نتوانست سهمیه حضور در بازی‌های المپیک 2020 توکیو را بگیرد، ترجیح داد مدتی از تیم ملی دور باشد. هرچند این دوری برایش سخت بود و اذیتش کرد. او بعد از دو سال، دوباره به تمرینات برگشته به این امید که باز‌هم فرصت حضور در بازی‌های المپیک را به دست آورد. تاریخی‌ترین نتیجه تیراندازی ایران در المپیک تا پیش از مدال طلای جواد فروغی را الهه گرفته بود. جایی که در المپیک‌های 2012 لندن و 2016 ریودوژانیرو به دو عنوان ششمی رسید. دقایقی با مدال‌آور آسیایی و جهانی تیم ملی تیراندازی با تفنگ هم صحبت شدیم تا از اوضاع و احوال این روزهایش بگوید. گفت‌وگوی او را با «شرق» می‌خوانید.


‌زمان زیادی از تیم ملی تیراندازی دور بودید. این دوری برایتان سخت نبود؟
چرا سخت بود ولی به‌هر‌حال گذشت. بعضی وقت‌ها یک‌چیزهایی دست خودم آدم نیست و باید با شرایط کنار بیایی. در این دو سال هم خیلی چیزها دست به دست هم داد که من از تیم ملی دور باشم. حالا اما خوشحالم که دوباره برگشتم و کارم را شروع کردم.
‌کناره‌گیری شما از تیم ملی درست زمانی اتفاق افتاد که سهمیه‌های المپیک مشخص شد و شانس حضور در این بازی‌ها را از هم دست دادید.
آخرین مسابقه‌ای که من در آن شرکت کردم، فینال فینالیست‌ها بود که آذرماه سال 98 در چین برگزار شد. آن‌موقع رنکینگ خوبی در رشته سه وضعیت داشتم و امیدوار بودم از طریق سیستم رده‌بندی سهمیه المپیک توکیو را بگیرم. فدراسیون جهانی تیراندازی گفته بود می‌خواهد ‌تعدادی سهمیه اضافه در این رشته بدهد. برای همین به چین رفتم که رنکینگم را ارتقا بدهم تا شانسم برای المپیکی‌شدن افزایش پیدا کند؛ اما بهمن‌ماه یک‌باره کرونا آمد و همه‌چیز تعطیل شد. بعد از آن هم فدراسیون جهانی گفت هر کشوری که در سه وضعیت، سهمیه المپیک را گرفته، دیگر از طریق سیستم رنکینگ نمی‌تواند سهمیه بگیرد. از کشور ما هم که خانم کرم‌زاده سهمیه سه وضعیت را گرفت و من دیگر فرصت حضور در المپیک توکیو را از دست دادم. فدراسیون جهانی از بعد المپیک 2016 ریو قوانین را خیلی سخت کرد. من در دو، سه مسابقه با اختلاف یک‌دهم، نفر دهم شدم. اگر وارد جدول هشت‌نفره می‌شدم، می‌توانستم سهمیه را بگیرم. من در آن مقطع رکورد سه وضعیت جهان را هم زدم و یک سال تمام خودم را در اوج نگه داشتم. تثبیت چنین موقعیتی خیلی سخت است و فشار روانی زیادی را به آدم وارد می‌کند؛ ولی خب در‌نهایت قسمت نبود.
‌‌تاریخی‌ترین نتیجه تیراندازی زنان ایران در بازی‌های المپیک را شما گرفتید که در المپیک‌های 2012 و 2016، ششم شدید. در این دوره ما چهار نماینده زن داشتیم که انتظار می‌رفت بتوانند رتبه را شما را تکرار کنند و حتی آن را ارتقا بدهند؛ اما این اتفاق نیفتاد و نتایج خوب نبود. دراین‌باره برایمان صحبت می‌کنید.
‌من به‌عنوان کسی که دو بار حضور در بازی‌های المپیک را تجربه کردم، به خودم این اجازه را نمی‌دهم که درمورد عملکرد دوستانم اظهارنظر کنم. فقط در این حد می‌توانم بگویم که انتظارات از تفنگ خانم‌ها زیاد بود. در‌عین‌حال این را هم باید در نظر گرفت که این خانم‌ها در چه شرایطی به المپیک رفتند. متأسفانه تیم ملی تفنگ ما در سال قبل المپیک وضعیت خوبی نداشت و حاشیه‌های زیادی برای آن به وجود آمد. تیراندازی رشته‌ای است که فرد در وهله اول نیاز به یک ذهن آرام دارد. وقتی همه چیز ناآرام باشد آن اتفاقی که می‌خواهی نمی‌افتد. شاید این مسائل باعث شد که این بچه‌ها نتوانستند نتیجه بگیرند. آن نتیجه‌ای هم که من گرفتم در تاریخ ثبت شد و چیزی دست من نمانده است. مهم این است که تیراندازی ایران به نتیجه برسد. طلایی هم که جواد فروغی در توکیو گرفت، انگیزه زیادی به اهالی این رشته داد. امیدوارم این اعتمادبه‌نفس پا‌برجا بماند.
‌‌در‌حال‌حاضر شرایطتان چطور است؟
من زمان زیادی را از مسابقه دور بودم و این مدت تقریبا خانه‌نشین بودم. اضافه‌وزن زیادی پیدا کردم. تمرین بدن‌سازی اصلا نداشتم. از خردادماه گذشته تمرینات بدن‌سازی را شروع کردم. تا به الان سه مرحله اردوی تیم ملی هم برگزار شده که من از اردوی سوم به تیم اضافه شدم. خیلی نمی‌توانم درباره عملکرد توضیحی بدهم، چون تازه کار را شروع کرده‌ام؛ اما اولین مسابقه پیش‌روی تیم ملی مسابقات جام جهانی مصر است. فعلا هیچ‌چیز مشخص نیست که آیا تیمی به این رقابت‌ها اعزام می‌شود یا نه. فدراسیون ما زمان زیادی بلاتکلیف بود و با سرپرست اداره می‌شد. البته که مهدی مبینی، سرپرست فدراسیون، به بهترین شکل ممکن برنامه‌ها را اجرا کرد. با هیچ کلمه‌ای نمی‌توان محبت‌های ایشان را جبران کرد. او می‌توانست اردو و مسابقه‌ها را برگزار نکند تا رئیس انتخاب شود. ولی طبق تقویم جلو رفت. حتی به بچه‌ها پول توجیبی هم می‌داد. با‌این‌حال چون فدراسیون با بدهی سنگینی از گذشته مواجه است، معلوم نیست که تیم به مصر اعزام می‌شود یا نه.
‌‌سال آینده بازی‌های آسیایی 2022 هانگژو برگزار می‌شود. قطعا هدف اصلی تیم ملی تفنگ حضور در این بازی‌هاست. شما هم که تجربه خوبی از مدال‌آوری در این بازی‌ها دارید، فکر می‌کنید بتوانید در این فاصله هفت ماه باقی‌مانده‌ به روزهای خوب گذشته برگردید؟
من در این دو سال فقط دو، سه مسابقه داخلی دادم. تیراندازی هم رشته رکوردی است و وقتی وقفه در آن ایجاد شود، افت می‌کنی. در‌حال‌حاضر نمی‌توانم پیش‌بینی خاصی داشته باشم. اما تیراندازی رشته پرمدالی است و ما هم جزء شانس‌های قطعی مدال‌آوری در بازی‌های آسیایی هستیم. به‌خصوص در این دوره که تعداد رشته‌ها زیادتر است. باید مسابقات بین‌المللی شروع شود و خودم را محک بزنم که ببینم در چه شرایطی هستم؟ خوشبختانه تعداد مسابقات جهانی و آسیایی در رشته ما زیاد است. امیدوارم شرایط طوری باشد که فدراسیون تیراندازی بتواند در بیشتر رویدادها ما را اعزام کند.
‌‌با توجه به مشکلات مالی و بدهی‌های فدراسیون، به نظر می‌رسد وضعیت فشنگ و مهمات تیم‌های ملی هم خوب نباشد؟
بله همین‌طور است. بخشی از آن به تحریم‌های بین‌المللی ایران برمی‌گردد و بخشی که به خاطر وضعیت اقتصادی خراب فدراسیون است. ما تمرین فشنگ که نداریم و فقط خشک می‌زنیم. تا زمانی هم که تمرین فشنگ نداشته باشیم، نمی‌دانیم کجای کار هستیم. تیراندازی رشته تجهیزات‌محور است. ساچمه باید از خارج به دست ما برسد که با این نرخ بالای یورو و دلار، خیلی شرایط پیچیده شده است. باید ببینیم در فدراسیون جدید چه اتفاقاتی می‌افتد.
‌‌تیراندازی رشته‌ای است که به خاطر ماهیت آن از گذشته تا به الان مدیران نظامی و سیاسی آن را اداره کرده‌اند. رئیس جدید هم جزء سرداران سپاه هستند.
‌بله آقای قربانی جزء افراد بانفوذ هستند؛ امیدوارم ایشان بتوانند از فرصت‌ها بیشتر استفاده کنند‌. تا بازی‌های آسیایی تقریبا زمان خوبی داریم که بتوانیم به تیم‌های ملی سروسامان بدهیم. بودجه وزارت ورزش کفاف هزینه‌های این رشته مصرفی را نمی‌دهد. باید از نهادها و ارگان‌های دیگر ‌به آن بودجه تزریق شود.
‌شما همیشه گفته‌اید که آرزویتان رسیدن به مدال المپیک است و تا آنجا که بتوانید برای رسیدن به این هدف تلاش می‌کنید. قطعا برای المپیک 2024 پاریس هم دورخیز کرده‌اید؟
تیراندازی رشته‌ای نیست که سن و سال داشته باشد و فعلا می‌خواهم فعالیتم را در آن ادامه بدهم. از سال 82 عضو تیم ملی تفنگ بودم و تا آنجا که توانستم تلاش کردم بهترین عملکرد را داشته باشم. درست است که شکست خوردم و باختم، با‌این‌حال خدا مرا دوست داشت و این فرصت را به من داد که دوباره برگردم. خوشحالم که رقیب‌های خوبی دارم. شرایط زندگی‌ام واقعا سخت است. با وجود داشتن فرزند و همسر ساعت‌ها تمرین می‌کنم به امید اینکه بتوانم یک بار دیگر یک نتیجه تاریخی برای تیراندازی ایران به دست بیاورم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.