|

در انتظار گشایش برای وکلا

علی مندنی‌پور

سالی که گذشت به روال سال‌های پیشین به شوق رسیدن به خواسته دیرین، بحق و قانونی خویش که همانا استقلال کانون وکلای دادگستری در عمل بوده، گام برداشتیم. در این بین حرف و حدیث پیرامون «لایحه جامع وکالت» و جایگاه و چشم‌انداز آینده «استقلال» در این لایحه کشمکش بسیاری ایجاد و دغدغه خاطر جامعه وکلای دادگستری را فراهم و نتیجه همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. در نهایت، حمایت اصولی دولت تدبیر و امید و در راس آن، ریاست محترم جمهوری به‌عنوان یک حقوقدان و وکیل دادگستری و نیز آینده‌نگری قوه مقننه به ویژه کمیسیون محترم حقوقی- قضایی است که آن را چونان یک رویداد بزرگ در تاریخ تحولات حقوقی کشور ثبت و ضبط خواهد کرد. سال‌هاست دلخوشی و دغدغه بسیاری از همکاران وکیل در پهنه ایران‌زمین این بوده است، آیا برای یک‌بار هم که شده شاهد آثار وجودی تبصره 3 مصوب 11/7/1370 مجمع محترم تشخیص مصلحت در دفاع از منزلت وکیل با این عبارت کوتاه بودیم: «وکیل در موضع دفاع از تامینات شغل قضاء برخوردار می‌باشد.» با وجود بخشنامه1/87/8691 - 7/6/1387 ریاست محترم قوه‌قضاییه در قالب این عبارات: «نظر به اینکه حفظ احترام وکلای دادگستری که در جهت ایجاد زمینه برای احقاقِ حق و اجرای عدالت فعالیت می‌نمایند، لازم است، لذا بدین وسیله توجه عموم قضات محترم به این موضوع جلب می‌گردد، که نسبت به رعایت شوون وکلای دادگستری اهتمام ورزیده به طوری که در هنگام مراجعه به مراجع قضایی و انجام وظائف قانونی خود از احتراماتی که متناسب با شغل آنان می‌باشد، برخوردار گردند» کم نبوده و نیستند همکاران وکیلی که در عین پایبندی به قوانین و مقررات، در «موضع دفاع» و در مسیر انجام وظایف وکالتی، مورد بی‌مهری قرار گرفته‌اند.
بدیهی است انتظار شهروندان به ویژه در جایگاه وکیل دادگستری (معاضد دستگاه قضا) با توجه به موقعیت رفیع، سازنده و سرنوشت‌ساز قوه‌قضاییه در عرصه‌های گوناگون و در آنچه به تامین نظم و امنیت در ابعاد اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی و لاجرم تحقق عدالت با بهره‌گیری اصولی از ابزار قانون و در چارچوب دادرسی منصفانه در جهت دفاع از حقوق فردی و اجتماعی با تکیه بر اصول حقوق‌بشر مرتبط می‌شود؛ فراتر از آن چیزی است که از دیگر قوا رفته و می‌رود. چراکه همه امیدها برای رسیدن به حقوق قانونی شهروندان متوجه این قوه است و همه راه‌ها به دادگستری ختم می‌شود. استقلال نهاد وکالت به‌عنوان معاضد هم نیاز است و هم لازمه احقاق حق. بی‌آنکه از یاد ببریم «استقلال» در تعامل با دستگاه قضا و نه در تقابل با آن معنا پیدا می‌کند.
«گذشته چراغ راه آینده است». روزهای حساس و سرنوشت‌سازی پیش‌روست. کم‌کاری و بیکاری همکاران وکیل به‌ویژه وکلای جوان، به کارگیری سیاست «کمیت‌پروری»، ناآشنابودن شهروندان با فرهنگ وکالت و استفاده از وکیل، برخی مشکلات ایجادشده بر سر راه برخی همکاران، به‌دفعات شکوه و شکایت جامعه وکلا را برانگیخته و حل آنها هماهنگی، همدلی و وحدت تمامی همکاران در کشور و صد البته در تعامل سازنده و مثبت با مقامات مسوول قوای سه‌گانه به‌ویژه قوه محترم قضاییه را می‌طلبد. بیست‌وهشتمین دوره انتخابات هیات‌مدیره کانون وکلای دادگستری مرکز در جایگاه بزرگ‌ترین نهاد مدنی کشور برگزار شد. اگرچه انتظار استقبال بسیار بیشتر از همکاران برای حضور در پای صندوق‌های رای می‌رفت، ولی داوری در این خصوص و تعبیر پیام نهفته در این حرکت کار ساده‌ای نیست. به همه همکارانی که از سر احساس مسوولیت در پای صندوق‌های رای حاضر شده و رای دادند و همه بزرگانی که وظیفه سنگین داوطلبی در این دوره از انتخابات را بر خود هموار کرده و متحمل زحمت شدند دست مریزاد می‌گویم. تبریک ویژه به 18 منتخب و امانتدار این دوره و به امید همدلی همگان در اداره امور کانون بزرگ و توانمند مرکز و استفاده هر چه بهتر و بیشتر از نیروهای کارآمد و پرانگیزه در اداره شایسته این نهاد مدنی دیرپا و شادباش عید باستانی نوروز به تمامی همکاران در پهنه ایران‌زمین. نگارنده اجازه می‌خواهد، به‌عنوان عضو کوچکی از خانواده بزرگ و آبرومند کانون وکلای دادگستری از همکاران ارجمندی که صلاحیتشان «احراز» نشده، تقدیر کنم.
سالی که گذشت به روال سال‌های پیشین به شوق رسیدن به خواسته دیرین، بحق و قانونی خویش که همانا استقلال کانون وکلای دادگستری در عمل بوده، گام برداشتیم. در این بین حرف و حدیث پیرامون «لایحه جامع وکالت» و جایگاه و چشم‌انداز آینده «استقلال» در این لایحه کشمکش بسیاری ایجاد و دغدغه خاطر جامعه وکلای دادگستری را فراهم و نتیجه همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. در نهایت، حمایت اصولی دولت تدبیر و امید و در راس آن، ریاست محترم جمهوری به‌عنوان یک حقوقدان و وکیل دادگستری و نیز آینده‌نگری قوه مقننه به ویژه کمیسیون محترم حقوقی- قضایی است که آن را چونان یک رویداد بزرگ در تاریخ تحولات حقوقی کشور ثبت و ضبط خواهد کرد. سال‌هاست دلخوشی و دغدغه بسیاری از همکاران وکیل در پهنه ایران‌زمین این بوده است، آیا برای یک‌بار هم که شده شاهد آثار وجودی تبصره 3 مصوب 11/7/1370 مجمع محترم تشخیص مصلحت در دفاع از منزلت وکیل با این عبارت کوتاه بودیم: «وکیل در موضع دفاع از تامینات شغل قضاء برخوردار می‌باشد.» با وجود بخشنامه1/87/8691 - 7/6/1387 ریاست محترم قوه‌قضاییه در قالب این عبارات: «نظر به اینکه حفظ احترام وکلای دادگستری که در جهت ایجاد زمینه برای احقاقِ حق و اجرای عدالت فعالیت می‌نمایند، لازم است، لذا بدین وسیله توجه عموم قضات محترم به این موضوع جلب می‌گردد، که نسبت به رعایت شوون وکلای دادگستری اهتمام ورزیده به طوری که در هنگام مراجعه به مراجع قضایی و انجام وظائف قانونی خود از احتراماتی که متناسب با شغل آنان می‌باشد، برخوردار گردند» کم نبوده و نیستند همکاران وکیلی که در عین پایبندی به قوانین و مقررات، در «موضع دفاع» و در مسیر انجام وظایف وکالتی، مورد بی‌مهری قرار گرفته‌اند.
بدیهی است انتظار شهروندان به ویژه در جایگاه وکیل دادگستری (معاضد دستگاه قضا) با توجه به موقعیت رفیع، سازنده و سرنوشت‌ساز قوه‌قضاییه در عرصه‌های گوناگون و در آنچه به تامین نظم و امنیت در ابعاد اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی و لاجرم تحقق عدالت با بهره‌گیری اصولی از ابزار قانون و در چارچوب دادرسی منصفانه در جهت دفاع از حقوق فردی و اجتماعی با تکیه بر اصول حقوق‌بشر مرتبط می‌شود؛ فراتر از آن چیزی است که از دیگر قوا رفته و می‌رود. چراکه همه امیدها برای رسیدن به حقوق قانونی شهروندان متوجه این قوه است و همه راه‌ها به دادگستری ختم می‌شود. استقلال نهاد وکالت به‌عنوان معاضد هم نیاز است و هم لازمه احقاق حق. بی‌آنکه از یاد ببریم «استقلال» در تعامل با دستگاه قضا و نه در تقابل با آن معنا پیدا می‌کند.
«گذشته چراغ راه آینده است». روزهای حساس و سرنوشت‌سازی پیش‌روست. کم‌کاری و بیکاری همکاران وکیل به‌ویژه وکلای جوان، به کارگیری سیاست «کمیت‌پروری»، ناآشنابودن شهروندان با فرهنگ وکالت و استفاده از وکیل، برخی مشکلات ایجادشده بر سر راه برخی همکاران، به‌دفعات شکوه و شکایت جامعه وکلا را برانگیخته و حل آنها هماهنگی، همدلی و وحدت تمامی همکاران در کشور و صد البته در تعامل سازنده و مثبت با مقامات مسوول قوای سه‌گانه به‌ویژه قوه محترم قضاییه را می‌طلبد. بیست‌وهشتمین دوره انتخابات هیات‌مدیره کانون وکلای دادگستری مرکز در جایگاه بزرگ‌ترین نهاد مدنی کشور برگزار شد. اگرچه انتظار استقبال بسیار بیشتر از همکاران برای حضور در پای صندوق‌های رای می‌رفت، ولی داوری در این خصوص و تعبیر پیام نهفته در این حرکت کار ساده‌ای نیست. به همه همکارانی که از سر احساس مسوولیت در پای صندوق‌های رای حاضر شده و رای دادند و همه بزرگانی که وظیفه سنگین داوطلبی در این دوره از انتخابات را بر خود هموار کرده و متحمل زحمت شدند دست مریزاد می‌گویم. تبریک ویژه به 18 منتخب و امانتدار این دوره و به امید همدلی همگان در اداره امور کانون بزرگ و توانمند مرکز و استفاده هر چه بهتر و بیشتر از نیروهای کارآمد و پرانگیزه در اداره شایسته این نهاد مدنی دیرپا و شادباش عید باستانی نوروز به تمامی همکاران در پهنه ایران‌زمین. نگارنده اجازه می‌خواهد، به‌عنوان عضو کوچکی از خانواده بزرگ و آبرومند کانون وکلای دادگستری از همکاران ارجمندی که صلاحیتشان «احراز» نشده، تقدیر کنم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.