یزدانیخرم والیبال ایران را مدرن کرد
جمشید حمیدی. کارشناس والیبال
محمدرضا یزدانیخرم از جمله چهرههای سیاسی بود که در دهه 60 وارد عرصه ورزش شد. سوابق مدیریتی خوبی که او در دوره حضورش در سایر بخشهای مدیریتی کشور، بهخصوص باشگاه دخانیات داشت، باعث شد تا او به حسن غفوریفرد، رئیس سازمان اسبق تربیت بدنی معرفی شود. یزدانیخرم در حالی اداره فدراسیون والیبال را به دست گرفت که از همان ابتدا انگار تافتهای جدابافته بود و هیچوقت بهخاطر سیاسیبودنش مورد نقد ورزشیها قرار نگرفت. تشکیلاتی که او برای جامعه والیبال ایجاد کرد، بدون تردید یکی از اتفاقاتی مهمی بود که در آن برهه از ورزش ایران رقم خورد. طوری که فدراسیون والیبال را از دو اتاقی که در ورزشگاه امجدیه سابق بود، به استادیوم آزادی منتقل کرد و با احداث سالنهای مختلف و ترمیم سختافزارهای قبلی والیبال ایران، برای مدرنکردن والیبال ایران گام برداشت. حرکت ستودنی این مرد ارتباط نزدیک و دیپلماسی ورزشی با بزرگان والیبال جهان بود، طوری که مسئولان کنفدراسیون والیبال آسیا را که در رأس آن ژاپنیها بودند، به تهران آورد تا از این طریق استارت مدرنکردن والیبال ایران را بزند. آن هم با برگزاری دورههای متعدد مربیگری و داوری و علم تغذیه
ورزشکاران. نقطه قوت دیگر کارنامه مدیریتی یزدانیخرم در ورزش، بهویژه فدراسیون والیبال، تعاملش با رسانهها بود. او همیشه میگفت رئیس فدراسیون جهانی والیبال به من گفته اگر میخواهی فدراسیون والیبال کشورت پیشرفت کند، نباید از ارتباط با رسانهها غفلت کنی. نتیجهاش هم همین شد که ریز و درشت و کوچک و بزرگ را دور خود جمع کرد تا 17 سال پیاپی رئیس فدراسیون والیبال شود. تنها کسی که حاضر نشد با یزدانیخرم کار کند، حسن کرد، کاپیتان سابق تیم ملی والیبال بود. البته که کرد هیچوقت نخواست با هیچ مدیری در این فدراسیون کار کند. نمونه دیگر مراودات و انعطافپذیری یزدانیخرم با رؤسای هیئتهای استانی والیبال بود که برای ایجاد انگیزه هرچهبیشتر در آنها، این رؤسا را بههمراه همسرانشان به زیارت حج فرستاد. او این جنبههای تشویقی را لحاظ میکرد تا اعضای این خانواده از هم دور نشوند. تحولی را که ما امروزه در والیبال مدرنشده ایران میبینم، باید مدیون یزدانیخرم باشیم؛ چراکه او بود که راه مربیان خارجی را به والیبال ایران باز کرد تا الان شاهد این باشیم که صاحبنامترین مربیان والیبال دنیا، پیشپیش خودشان از نشستن روی نیمکت مربیگری تیم
ملی استقبال میکنند. یزدانیخرم همیشه میگفت من هرجا که بروم کمتر از 17 سال مدیریت نمیکنم اما افسوس که این دنیا گذراست و با همه خدماتی که به ورزش ایران کرد، دستش از دنیا کوتاه ماند و بامداد یکشنبه چشم از جهان فروبست. مرحوم یزدانیخرم تا زمانی که در فدراسیون والیبال بود، دست همه والیبالیها را گرفت و رها نکرد. درست برعکس الان که اهالی این رشته در اقلیت هستند و اتحاد و همدلی در این خانواده دیده نمیشود. روحش شاد و یادش گرامی.
محمدرضا یزدانیخرم از جمله چهرههای سیاسی بود که در دهه 60 وارد عرصه ورزش شد. سوابق مدیریتی خوبی که او در دوره حضورش در سایر بخشهای مدیریتی کشور، بهخصوص باشگاه دخانیات داشت، باعث شد تا او به حسن غفوریفرد، رئیس سازمان اسبق تربیت بدنی معرفی شود. یزدانیخرم در حالی اداره فدراسیون والیبال را به دست گرفت که از همان ابتدا انگار تافتهای جدابافته بود و هیچوقت بهخاطر سیاسیبودنش مورد نقد ورزشیها قرار نگرفت. تشکیلاتی که او برای جامعه والیبال ایجاد کرد، بدون تردید یکی از اتفاقاتی مهمی بود که در آن برهه از ورزش ایران رقم خورد. طوری که فدراسیون والیبال را از دو اتاقی که در ورزشگاه امجدیه سابق بود، به استادیوم آزادی منتقل کرد و با احداث سالنهای مختلف و ترمیم سختافزارهای قبلی والیبال ایران، برای مدرنکردن والیبال ایران گام برداشت. حرکت ستودنی این مرد ارتباط نزدیک و دیپلماسی ورزشی با بزرگان والیبال جهان بود، طوری که مسئولان کنفدراسیون والیبال آسیا را که در رأس آن ژاپنیها بودند، به تهران آورد تا از این طریق استارت مدرنکردن والیبال ایران را بزند. آن هم با برگزاری دورههای متعدد مربیگری و داوری و علم تغذیه
ورزشکاران. نقطه قوت دیگر کارنامه مدیریتی یزدانیخرم در ورزش، بهویژه فدراسیون والیبال، تعاملش با رسانهها بود. او همیشه میگفت رئیس فدراسیون جهانی والیبال به من گفته اگر میخواهی فدراسیون والیبال کشورت پیشرفت کند، نباید از ارتباط با رسانهها غفلت کنی. نتیجهاش هم همین شد که ریز و درشت و کوچک و بزرگ را دور خود جمع کرد تا 17 سال پیاپی رئیس فدراسیون والیبال شود. تنها کسی که حاضر نشد با یزدانیخرم کار کند، حسن کرد، کاپیتان سابق تیم ملی والیبال بود. البته که کرد هیچوقت نخواست با هیچ مدیری در این فدراسیون کار کند. نمونه دیگر مراودات و انعطافپذیری یزدانیخرم با رؤسای هیئتهای استانی والیبال بود که برای ایجاد انگیزه هرچهبیشتر در آنها، این رؤسا را بههمراه همسرانشان به زیارت حج فرستاد. او این جنبههای تشویقی را لحاظ میکرد تا اعضای این خانواده از هم دور نشوند. تحولی را که ما امروزه در والیبال مدرنشده ایران میبینم، باید مدیون یزدانیخرم باشیم؛ چراکه او بود که راه مربیان خارجی را به والیبال ایران باز کرد تا الان شاهد این باشیم که صاحبنامترین مربیان والیبال دنیا، پیشپیش خودشان از نشستن روی نیمکت مربیگری تیم
ملی استقبال میکنند. یزدانیخرم همیشه میگفت من هرجا که بروم کمتر از 17 سال مدیریت نمیکنم اما افسوس که این دنیا گذراست و با همه خدماتی که به ورزش ایران کرد، دستش از دنیا کوتاه ماند و بامداد یکشنبه چشم از جهان فروبست. مرحوم یزدانیخرم تا زمانی که در فدراسیون والیبال بود، دست همه والیبالیها را گرفت و رها نکرد. درست برعکس الان که اهالی این رشته در اقلیت هستند و اتحاد و همدلی در این خانواده دیده نمیشود. روحش شاد و یادش گرامی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.