عاطفه احمدی، نفر اول اسکی آلپاین زنان ایران
مربیام تلفنی من را کُچ میکند
عاطفه احمدی، بانوی برتر اسکی آلپاین ایران، این روزها حال خوشی دارد. خوشحالی او بهخاطر حضورش در المپیک زمستانی است؛ بازیهای بزرگی که گرفتن مجوز آن، حداقل برای اسکیبازان زن ایرانی راحت نیست. عاطفه در این پنج سال اخیری که عضو تیم ملی اسکی آلپاین بوده، همیشه نفر اول کشور شده و حالا هم با اختلاف زیاد نسبت به رقبایش، توانسته بالاترین پوئن را برای المپیک کسب کند. سهمیهای که این ورزشکار به دست آورده در رشته مارپیچ کوچک است. المپیک زمستانی 2022 از چهارم فوریه (15 بهمن جاری) در پکن برگزار میشود و احمدی نیز تا به این لحظه بهعنوان تنها نماینده زن اسکی ایران در این بازیها حضور خواهد داشت. دقایقی با او همصحبت شدیم تا از آمادگیاش در آستانه این آوردگاه مهم برایمان بگوید. گفتوگوی او را با «شرق» میخوانید.
بالاخره به آرزویتان رسیدید و ورودی المپیک را گرفتید.
بله، واقعا خیلی خوشحالم که نتیجه زحماتم را دیدم. حق من این بود که چهار سال پیش به المپیک بروم (2018 پیونگیانگ) ولی متأسفانه بنا بر دلایلی این اتفاق نیفتاد. در این چهار سالی که گذشت همهجوره تلاشم را کردم که جای هیچ اما و اگری نباشد و حضور در المپیک پکن تضمینشده بود؛ طوری که در پنج سال اخیر هر مسابقه که برگزار شده، من نفر اول کشور بودم. در مجموع 12 مسابقه انتخابی برای ورودی و پوئن این بازیها دادم که در همه آنها به جز یک مسابقه اول شدم. در آن مسابقه هم سرماخورده بودم که نفر دوم شدم.
پس دیگر الان حضورتان در پکن قطعی است؟
بله صد درصد است. بخشی از این 12 مسابقه انتخابی که گفتم، مربوط میشود به تورنمنت بینالمللی ترکیه که دو هفته پیش بود. من آنجا یک مدال طلا و دو نقره گرفتم. در واقع با نتایج و امتیازاتی که در ترکیه گرفتم 95 درصد راه را برای المپیک رفتم و برای همه مسجل شد که در مارپیچ کوچک به امتیاز مدنظر رسیدهام، اما با توجه اینکه فدراسیون برنامهریزی کرده بود که همه نفرات برای سهمیه المپیک باید در سه مرحله انتخابی داخلی هم شرکت کنند، اینجا هم مسابقه دادم. البته چون اختلاف امتیازم با نفر دوم خیلی زیاد بود، مسابقه آخر را دیگر کنسل کردند.
دلیل اینکه گفتید باید چهار سال پیش به المپیک میرفتید اما نشد، چه بوده است؟
طبق مصوبه فدراسیون اسکی در آن دوره، فقط پوئن فیزها برای کسب سهمیه ملاک بود. پوئن فیز هم امتیازی است که فرد در ردهبندی جهانی دارد. آن زمان 11 مسابقه داخلی برای ما برگزار کردند که من در 9 مسابقه نفر اول شدم، یکی را دوم شدم و یکی را هم اوت کردم. چون من آن موقع سال اولی بود که کد فیز را فعال کرده بودم و تازه وارد ردهبندی جهانی شده بودم، کسی دیگر به نتایج من در انتخابیهای داخلی توجهی نکرد و رفتارشان ناعادلانه بود. برای همین چون امتیاز فیز من خیلی بالا نبود، فروغ عباسی را اعزام کردند؛ اما برای المپیک پیشرو شرایط خیلی مناسبتر شد و مجموع امتیازات فیز و داخلی را با هم محاسبه کردند تا نفر برتر صاحب سهمیه شود.
الان رنکینگ جهانیتان چقدر است؟
من الان 115 هستم. واقعا اینکه بتوانی در شرایط ایران به این امتیاز برسی خیلی سخت است. بهصراحت بگویم من بهزور توانستم خودم را به این مرحله برسانم. فقط باید مسابقه بدهی تا پوئن فیزت ارتقا پیدا کند.
درباره امکانات و شرایط هم که فکر میکنم دیگر نباید سؤالی پرسیده شود، چون مشکلات همیشه پا برجاست.
بله ما متأسفانه در ایران در سال دو ماه بیشتر برف نداریم. مسابقات آغاز فصل ما ترکیه بود که اول ماه رفتیم. قبل از آن هم 20 روزی به سوئیس رفتم تا در یکی از کمپهای این کشور تمرین کنیم و آماده شویم. من چون بورسیه کمیته بینالمللی المپیک هستم، توانستم از این امتیاز استفاده کنم و مدتی در این کمپ باشم.
با توجه به این وضعیت الان آمادگیتان چطور است. بههرحال هرچه باشد از سایر رقبا عقب هستید؛ دو ماه تمرین روی برف آمادهسازی خوبی برای حضور در بازیهای المپیک نیست.
الان شرایطم خوب است اما خب شرایط نباید بهگونهای باشد که ما تا قبل اعزام به رویدادها، مدام در مسابقات انتخابی شرکت کنیم. مسابقه بیش از حد بدن ورزشکار را خسته میکند. من در این مدت چند انتخابی دادم که همین خستهام کرد. باز جای شکرش باقی است که دو انتخابی آخر کنسل شد. الان یک هفتهای را استراحت میکنم تا ریکاوری شوم و بعد هم زودتر راهی پکن میشویم تا قبل از شروع بازیها آنجا تمرین کنم. مشکل دیگر اینکه هنوز سرمربی تیم ملی را تعیین نکردهاند و من آنجا بدون مربی هستم. البته سرمربی همراه من میآید اما چون من به مربی خودم عادت دارم، شرایط برایم سخت میشود.
شما همچنان با سمیرا زرگری تمرین میکنید؟
بله، من چهار سال پیش که بورسیه المپیک سولیداریتی شدم، خانم سمیرا زرگری هم بهعنوان مربیام با من بورسیه شدند و تا به الان (المپیک پکن) قانونا اجازه کُچینگ من را دارند. ایشان حتی در اردوی سوئیس هم همراه من بودند. این شیوه که فدراسیون اسکی در فاصله کم مانده تا مسابقات مربیان را تعویض میکند اصلا خوب نیست و به ضرر ورزشکار است. من سالهاست که به کُچ خانم زرگری عادت کردهام و عاقلانه این است الان که سهمه را گرفتهام ایشان در کنارم باشند، اما با این اوصاف مجبورم در المپیک هم تلفنی با او در ارتباط باشم. درست مثل مسابقات جهانی پارسال که تا پنج دقیقه قبل از اینکه استارت بزنم داشتم با ایشان تلفنی صحبت میکردم. البته پارسال ایشان سرمربی تیم ملی آلپاین بودند اما چون مشکل ممنوعالخروجی برایشان به وجود آمد، نتوانستند تیم را در ایتالیا همراهی کنند.
در آخر فکر میکنید در اولین تجربه حضورتان در بازیهای المپیک، چه نتیجهای بگیرید؟
من مدالهای بینالمللی و آسیایی زیادی دارم اما باید این را بگویم که در یک جنگ نابرابر با رقبایمان قرار داریم. اصلا سطح ما با اسکی اروپا قابل مقایسه نیست. با دو ماه در سال اسکیکردن نمیشود انتظار ویژهای داشت. شرایط تمرینی ما با اروپاییها اصلا قابل مقایسه نیست. امیدوارم بتوانم بهترین خودم باشم و حداقل اینکه از خط پایان عبور کنم.
عاطفه احمدی، بانوی برتر اسکی آلپاین ایران، این روزها حال خوشی دارد. خوشحالی او بهخاطر حضورش در المپیک زمستانی است؛ بازیهای بزرگی که گرفتن مجوز آن، حداقل برای اسکیبازان زن ایرانی راحت نیست. عاطفه در این پنج سال اخیری که عضو تیم ملی اسکی آلپاین بوده، همیشه نفر اول کشور شده و حالا هم با اختلاف زیاد نسبت به رقبایش، توانسته بالاترین پوئن را برای المپیک کسب کند. سهمیهای که این ورزشکار به دست آورده در رشته مارپیچ کوچک است. المپیک زمستانی 2022 از چهارم فوریه (15 بهمن جاری) در پکن برگزار میشود و احمدی نیز تا به این لحظه بهعنوان تنها نماینده زن اسکی ایران در این بازیها حضور خواهد داشت. دقایقی با او همصحبت شدیم تا از آمادگیاش در آستانه این آوردگاه مهم برایمان بگوید. گفتوگوی او را با «شرق» میخوانید.
بالاخره به آرزویتان رسیدید و ورودی المپیک را گرفتید.
بله، واقعا خیلی خوشحالم که نتیجه زحماتم را دیدم. حق من این بود که چهار سال پیش به المپیک بروم (2018 پیونگیانگ) ولی متأسفانه بنا بر دلایلی این اتفاق نیفتاد. در این چهار سالی که گذشت همهجوره تلاشم را کردم که جای هیچ اما و اگری نباشد و حضور در المپیک پکن تضمینشده بود؛ طوری که در پنج سال اخیر هر مسابقه که برگزار شده، من نفر اول کشور بودم. در مجموع 12 مسابقه انتخابی برای ورودی و پوئن این بازیها دادم که در همه آنها به جز یک مسابقه اول شدم. در آن مسابقه هم سرماخورده بودم که نفر دوم شدم.
پس دیگر الان حضورتان در پکن قطعی است؟
بله صد درصد است. بخشی از این 12 مسابقه انتخابی که گفتم، مربوط میشود به تورنمنت بینالمللی ترکیه که دو هفته پیش بود. من آنجا یک مدال طلا و دو نقره گرفتم. در واقع با نتایج و امتیازاتی که در ترکیه گرفتم 95 درصد راه را برای المپیک رفتم و برای همه مسجل شد که در مارپیچ کوچک به امتیاز مدنظر رسیدهام، اما با توجه اینکه فدراسیون برنامهریزی کرده بود که همه نفرات برای سهمیه المپیک باید در سه مرحله انتخابی داخلی هم شرکت کنند، اینجا هم مسابقه دادم. البته چون اختلاف امتیازم با نفر دوم خیلی زیاد بود، مسابقه آخر را دیگر کنسل کردند.
دلیل اینکه گفتید باید چهار سال پیش به المپیک میرفتید اما نشد، چه بوده است؟
طبق مصوبه فدراسیون اسکی در آن دوره، فقط پوئن فیزها برای کسب سهمیه ملاک بود. پوئن فیز هم امتیازی است که فرد در ردهبندی جهانی دارد. آن زمان 11 مسابقه داخلی برای ما برگزار کردند که من در 9 مسابقه نفر اول شدم، یکی را دوم شدم و یکی را هم اوت کردم. چون من آن موقع سال اولی بود که کد فیز را فعال کرده بودم و تازه وارد ردهبندی جهانی شده بودم، کسی دیگر به نتایج من در انتخابیهای داخلی توجهی نکرد و رفتارشان ناعادلانه بود. برای همین چون امتیاز فیز من خیلی بالا نبود، فروغ عباسی را اعزام کردند؛ اما برای المپیک پیشرو شرایط خیلی مناسبتر شد و مجموع امتیازات فیز و داخلی را با هم محاسبه کردند تا نفر برتر صاحب سهمیه شود.
الان رنکینگ جهانیتان چقدر است؟
من الان 115 هستم. واقعا اینکه بتوانی در شرایط ایران به این امتیاز برسی خیلی سخت است. بهصراحت بگویم من بهزور توانستم خودم را به این مرحله برسانم. فقط باید مسابقه بدهی تا پوئن فیزت ارتقا پیدا کند.
درباره امکانات و شرایط هم که فکر میکنم دیگر نباید سؤالی پرسیده شود، چون مشکلات همیشه پا برجاست.
بله ما متأسفانه در ایران در سال دو ماه بیشتر برف نداریم. مسابقات آغاز فصل ما ترکیه بود که اول ماه رفتیم. قبل از آن هم 20 روزی به سوئیس رفتم تا در یکی از کمپهای این کشور تمرین کنیم و آماده شویم. من چون بورسیه کمیته بینالمللی المپیک هستم، توانستم از این امتیاز استفاده کنم و مدتی در این کمپ باشم.
با توجه به این وضعیت الان آمادگیتان چطور است. بههرحال هرچه باشد از سایر رقبا عقب هستید؛ دو ماه تمرین روی برف آمادهسازی خوبی برای حضور در بازیهای المپیک نیست.
الان شرایطم خوب است اما خب شرایط نباید بهگونهای باشد که ما تا قبل اعزام به رویدادها، مدام در مسابقات انتخابی شرکت کنیم. مسابقه بیش از حد بدن ورزشکار را خسته میکند. من در این مدت چند انتخابی دادم که همین خستهام کرد. باز جای شکرش باقی است که دو انتخابی آخر کنسل شد. الان یک هفتهای را استراحت میکنم تا ریکاوری شوم و بعد هم زودتر راهی پکن میشویم تا قبل از شروع بازیها آنجا تمرین کنم. مشکل دیگر اینکه هنوز سرمربی تیم ملی را تعیین نکردهاند و من آنجا بدون مربی هستم. البته سرمربی همراه من میآید اما چون من به مربی خودم عادت دارم، شرایط برایم سخت میشود.
شما همچنان با سمیرا زرگری تمرین میکنید؟
بله، من چهار سال پیش که بورسیه المپیک سولیداریتی شدم، خانم سمیرا زرگری هم بهعنوان مربیام با من بورسیه شدند و تا به الان (المپیک پکن) قانونا اجازه کُچینگ من را دارند. ایشان حتی در اردوی سوئیس هم همراه من بودند. این شیوه که فدراسیون اسکی در فاصله کم مانده تا مسابقات مربیان را تعویض میکند اصلا خوب نیست و به ضرر ورزشکار است. من سالهاست که به کُچ خانم زرگری عادت کردهام و عاقلانه این است الان که سهمه را گرفتهام ایشان در کنارم باشند، اما با این اوصاف مجبورم در المپیک هم تلفنی با او در ارتباط باشم. درست مثل مسابقات جهانی پارسال که تا پنج دقیقه قبل از اینکه استارت بزنم داشتم با ایشان تلفنی صحبت میکردم. البته پارسال ایشان سرمربی تیم ملی آلپاین بودند اما چون مشکل ممنوعالخروجی برایشان به وجود آمد، نتوانستند تیم را در ایتالیا همراهی کنند.
در آخر فکر میکنید در اولین تجربه حضورتان در بازیهای المپیک، چه نتیجهای بگیرید؟
من مدالهای بینالمللی و آسیایی زیادی دارم اما باید این را بگویم که در یک جنگ نابرابر با رقبایمان قرار داریم. اصلا سطح ما با اسکی اروپا قابل مقایسه نیست. با دو ماه در سال اسکیکردن نمیشود انتظار ویژهای داشت. شرایط تمرینی ما با اروپاییها اصلا قابل مقایسه نیست. امیدوارم بتوانم بهترین خودم باشم و حداقل اینکه از خط پایان عبور کنم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.