|

بغضی بر گلو نشسته

سیدحسین مهرآوران

بغضی بر‌ گلو نشسته در صفحات شبکه‌های اجتماعی را به تماشا نشسته‌ام، بغضی آماده که تا صبح ۱۸ دی‌ماه دوباره بر گونه‌ها جاری شود. دو سال است که از فاجعه سقوط پرواز پی‌اس۷۵۲ می‌گذرد و برای من، برای بسیاری از هم‌میهنان مانند خانواده‌های آسیب‌دیده، سخن‌گفتن از این غم جانکاه همچنان دشوار است. در ذهن واژه‌ها را جست‌و‌جو می‌کنم؛ امتداد واژه‌ها بر صفحه کاغذ نیامده که اشک امانم‌ نمی‌دهد. با داغ‌ِ هنوز تازه این فاجعه چه کنم؟ ثانیه‌ها و ساعت‌های تلخ این دو سال در حالی از صفحه پیش چشمانم عبور می‌کند که از خود می‌پرسم آیا تسکینی برای این‌ درد می‌تواند وجود داشته باشد؟ آیا جز این است که «شفافیت در روندِ بررسی و عدالت» شاید، شاید تسکینی هرچند کوچک برای این داغ باشد؟

تاکنون دو جلسه رسیدگی به پرونده هواپیمای اوکراینی در دادگاه نظامی استان تهران برگزار شده‌ است. اطلاع‌رسانی درخصوص برگزاری جلسه بعدی دادگاه با توجه به عودت بخش مربوط به «منع پیگرد کیفرخواست» جهت رفع‌ نقص آن، چه زمانی خواهد بود؟ مسیری که تا حصول نتیجه همچنان فاصله دارد. از سوی دیگر، محکومیت ایران به پرداخت ۱۰۷ میلیون دلار کانادا غرامت به خانواده شش نفر از قربانیان پرواز ۷۵۲ و عبور از موعد پنجم ژانویه -آخرین فرصت اعلام‌شده در بیانیه چهار کشور کانادا، سوئد، اوکراین و بریتانیا به ایران جهت تغییر رویه در مذاکرات و پاسخ به سؤال‌ها و ابهامات درباره سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراین- از دیگر اخبار مرتبط و درخور توجه در آستانه سالگرد فاجعه سقوط است. پاسخ وزارت خارجه ایران در واکنش به بیانیه مشترک چهار کشور، بررسی «کلیه ابعاد پرونده به حد کفایت» بوده است. تفاوت دیدگاه‌ها و عدم توافق در این خصوص به پیگیری پرونده در چارچوب قوانین بین‌الملل از مسیر سازمان جهانی هوانوردی/دادگاه‌های بین‌المللی می‌تواند منجر شود و بیانیه وزارت امور خارجه بعید است به کسب رضایت چهار کشور از روند بررسی پرونده و انصراف آنها از پیگیری آن منتهی شود. توضیحات «صریح، روشن و مستند» به سؤالات مرتبط با اجازه پرواز هواپیمای مسافربری در وضعیت جنگی، دلایل تأخیر یک‌ساعته پرواز ۷۵۲، انتشار جزء به جزء مکالمات کادر پرواز ۷۵۲ با برج مراقبت فرودگاه امام و برخی دغدغه‌های خانواده‌های قربانیان درخصوص سطح مسئولیت متهمان، گام‌های ضروری جهت فهم دقیق‌تر و کامل‌تر ابعاد فاجعه است.
شب قبل از فاجعه است و پریسا از تنش‌ها و نگرانی‌اش برای پرواز می‌گوید. به او می‌گویم نگران نباشید؛ مسیر پروازی شما به سمت شمال است و در صورت تشدید تنش، جغرافیای غرب کشور بیشتر درگیر خواهد بود. دو سال از آن لحظه‌ها گذشته، آیا می‌توانم به گذشته بازگردم؟ بازگردم، به چشم‌های زیبای ری‌را بنگرم و این‌بار به او بگویم: مراقب باشید! اینجا هر اتفاقی ممکن است... .

بغضی بر‌ گلو نشسته در صفحات شبکه‌های اجتماعی را به تماشا نشسته‌ام، بغضی آماده که تا صبح ۱۸ دی‌ماه دوباره بر گونه‌ها جاری شود. دو سال است که از فاجعه سقوط پرواز پی‌اس۷۵۲ می‌گذرد و برای من، برای بسیاری از هم‌میهنان مانند خانواده‌های آسیب‌دیده، سخن‌گفتن از این غم جانکاه همچنان دشوار است. در ذهن واژه‌ها را جست‌و‌جو می‌کنم؛ امتداد واژه‌ها بر صفحه کاغذ نیامده که اشک امانم‌ نمی‌دهد. با داغ‌ِ هنوز تازه این فاجعه چه کنم؟ ثانیه‌ها و ساعت‌های تلخ این دو سال در حالی از صفحه پیش چشمانم عبور می‌کند که از خود می‌پرسم آیا تسکینی برای این‌ درد می‌تواند وجود داشته باشد؟ آیا جز این است که «شفافیت در روندِ بررسی و عدالت» شاید، شاید تسکینی هرچند کوچک برای این داغ باشد؟

تاکنون دو جلسه رسیدگی به پرونده هواپیمای اوکراینی در دادگاه نظامی استان تهران برگزار شده‌ است. اطلاع‌رسانی درخصوص برگزاری جلسه بعدی دادگاه با توجه به عودت بخش مربوط به «منع پیگرد کیفرخواست» جهت رفع‌ نقص آن، چه زمانی خواهد بود؟ مسیری که تا حصول نتیجه همچنان فاصله دارد. از سوی دیگر، محکومیت ایران به پرداخت ۱۰۷ میلیون دلار کانادا غرامت به خانواده شش نفر از قربانیان پرواز ۷۵۲ و عبور از موعد پنجم ژانویه -آخرین فرصت اعلام‌شده در بیانیه چهار کشور کانادا، سوئد، اوکراین و بریتانیا به ایران جهت تغییر رویه در مذاکرات و پاسخ به سؤال‌ها و ابهامات درباره سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراین- از دیگر اخبار مرتبط و درخور توجه در آستانه سالگرد فاجعه سقوط است. پاسخ وزارت خارجه ایران در واکنش به بیانیه مشترک چهار کشور، بررسی «کلیه ابعاد پرونده به حد کفایت» بوده است. تفاوت دیدگاه‌ها و عدم توافق در این خصوص به پیگیری پرونده در چارچوب قوانین بین‌الملل از مسیر سازمان جهانی هوانوردی/دادگاه‌های بین‌المللی می‌تواند منجر شود و بیانیه وزارت امور خارجه بعید است به کسب رضایت چهار کشور از روند بررسی پرونده و انصراف آنها از پیگیری آن منتهی شود. توضیحات «صریح، روشن و مستند» به سؤالات مرتبط با اجازه پرواز هواپیمای مسافربری در وضعیت جنگی، دلایل تأخیر یک‌ساعته پرواز ۷۵۲، انتشار جزء به جزء مکالمات کادر پرواز ۷۵۲ با برج مراقبت فرودگاه امام و برخی دغدغه‌های خانواده‌های قربانیان درخصوص سطح مسئولیت متهمان، گام‌های ضروری جهت فهم دقیق‌تر و کامل‌تر ابعاد فاجعه است.
شب قبل از فاجعه است و پریسا از تنش‌ها و نگرانی‌اش برای پرواز می‌گوید. به او می‌گویم نگران نباشید؛ مسیر پروازی شما به سمت شمال است و در صورت تشدید تنش، جغرافیای غرب کشور بیشتر درگیر خواهد بود. دو سال از آن لحظه‌ها گذشته، آیا می‌توانم به گذشته بازگردم؟ بازگردم، به چشم‌های زیبای ری‌را بنگرم و این‌بار به او بگویم: مراقب باشید! اینجا هر اتفاقی ممکن است... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.