برای بازنشستگی برنامهریزی داشته باشید
چرا زنان مسن، از مردان همسن خود فقیرترند و با مشکلات مالی بیشتری روبهرو هستند؟ یک تحقیق که بهتازگی در آمریکا انجام شده است، تصویر نگرانکنندهای از وضعیت مالی زنانی که در دهه 60 و 70 زندگی خود هستند، ارائه داده است. به نظر میرسد آنان با دستاندازهای زیادتری در بازنشستگی روبهرو هستند. نیویورکتایمز گزارشی دراینباره منتشر و سعی کرده دلایل آن را بررسی کند. «سوزان هارت» خود را بهعنوان یک خوشبین غیرقابل اصلاح توصیف میکند که ناگهان با چالشهای مختلفی روبهرو شده است. او پس از یک دوره طولانی و موفقیتآمیز حرفهای در بازاریابی و روابطعمومی، بر این باور بود که از نظر مالی دغدغه کمی خواهد داشت؛ اما ناگهان خانه کوچکش از طرف بانک تصاحب شد و ناگزیر شد در خانه دوستانش با فروش مجموعههایی که داشته زندگی میکند. خانم هارت 79ساله که به قول خودش در آخر عمر از همسرش طلاق گرفته، آنهم یک طلاق صمیمانه و عادلانه، هیچ برنامهای برای بازنشستگی نداشت و فکر میکرد به آن احتیاجی ندارد. همسرش درآمد سالانه 400هزاردلاری داشت و خودش مشغول فعالیت بود؛ اما ناگهان، کارها و زندگی مشترکش از دست رفت. طبق نظرسنجی اخیر AARP مشخص شد
تقریبا 30 درصد از زنان بالای 65 سال، در مورد وضعیت مالی فعلی خود بسیار یا بسیار زیاد نگرانی دارند؛ اما این نگرانی در مردان 20 درصد است. زنان آمریکایی، با وجود دستاوردهای تحصیلی، اشتغال و درآمد در دهههای اخیر، با راه سختتری برای تضمین بازنشستگیشان روبهرو هستند. آنها بیشتر عمر میکنند و بیشتر مستعد مواجهه با بیماری، ناتوانی و مراقبتهای طولانیمدت گران هستند.
ریچارد جانسون، اقتصاددان مؤسسه اوربان در واشنگتن دیسی گفت: «زنان بهطور درخور توجهی بیشتر از مردان در دوران بازنشستگی دچار فقر میشوند».
در سال 2020، طبق تجزیه و تحلیل دکتر جانسون، 10 درصد از زنان بالای 65 سال در فقر زندگی میکردند که در مقایسه با هشت درصد از مردان، این میزان برای زنان مسن، رنگینپوست یا مجرد بهمراتب بالاتر بود. برای مثال، نرخ فقر برای زنان سیاهپوست مجرد بالای 65 سال، بیش از 20 درصد بود. حتی زنانی که به زیر خط فقر فدرال -12هزارو 413 دلار برای یک خانواده یکنفره- نمیرسند، با وضعیت ناپایدار اقتصادی روبهرو هستند. یکچهارم زنان شاغل بالای 55 سال در معرض خطر قرارگرفتن در میان اقشار فقیر شاغل هستند؛ به گفته محققان مدرسه نیو در نیویورک، تنها 15 درصد از مردان در این دسته قرار میگیرند.
همانطور که نظرسنجی AARP نشان داد، جای تعجب نیست که یکچهارم از زنان بالای 65 سال، اگر در معرض پرداخت هزینه هزاردلاری غیرمنتظره قرار گیرند، آن را «یک مصیبت بزرگ» میدانند. آن تورلی، 68ساله، یک تدوینگر کهنهکار فیلم و ویدئو، پس از چند سال ترسناک بیکاری، متکی به حدود هزارو 200 دلار مزایای ماهانه تأمین اجتماعی است که از شش سال پیش دریافت میکند؛ اما او بهتازگی به یک بخاری آب گرم جدید و حدود چهار هزار دلار هزینه دندانپزشکی احتیاج داشت و میگفت: «چگونه خواهم توانست این پول را تهیه کنم؟». اقتصاددانان این شکاف جنسیتی بازنشستگی را به «مجازات مادری» هم نسبت میدهند. متیو راتلج، محقق مرکز تحقیقات بازنشستگی در کالج بوستون گفت: «زنانی که بچهها را بزرگ میکنند، نسبت به مردان یا زنان بدون فرزند، سالهای کمتر و با دستمزد کمتری را بهعنوان نیروی کار فعالیت داشتهاند که این مدت نمیتواند کسریها را جبران کند».
او گفت تأمین اجتماعی براساس سنوات درآمد و مزایا محاسبه میشود و مادران در کنار سالها کار پارهوقت، چند سال هم هیچ درآمدی ندارند که سبب میشود میانگین دریافتی بازنشستگیشان کاهش یابد؛ اما بسیاری از اختلافات در ثبات مالی در سنین بالاتر از یک تغییر جمعیتی عمده ناشی میشود: اکنون زنان بهطور فزایندهای دیرتر ازدواج میکنند یا اصلا ازدواج نمیکنند. آی فن لین، جامعهشناس در دانشگاه ایالتی بولینگ گرین در اوهایو گفت: «طلاقهای خاکستری» -در میان افراد بالای 50 سال- بین سالهای 1990 تا 2010 دو برابر شد، درحالیکه با کاهش طلاق در گروههای جوانتر روبهرو هستیم.
دکتر لین گفت: «طلاق خاکستری درحالحاضر یک مورد از هر سه طلاق در ایالات متحده را تشکیل میدهد». اگرچه تحقیقات او نشان میدهد که این نرخ ثابت است، ولی با افزایش سن جمعیت، تعداد افراد مسن طلاقگرفته، همچنان در حال افزایش است.
طلاق در اواخر میانسالی ممکن است شرایط عاطفی زنان را بهبود بخشد، اما اغلب امنیت مالی آنها را از بین میبرد. دکتر راتلج گفت که «ازدواج درآمدها را ترکیب میکند، هزینههای زندگی را کاهش میدهد و برای رفع نوسانات مانند ازدستدادن شغل، دورههای ناتوانی، سالهایی که برای مراقبت از والدین سالخورده صرف می شود، سودمند است. تقریبا مانند گرفتن یک بیمهنامه است».
دکتر لین توضیح داد ازدستدادن این بیمه برای زنان در هر سنی ضرر مالی دارد؛ هرچند پس از 50سالگی «زمان کمتری برای جبران دارند و از سویی دیگر، زنان شاغل مسن با تبعیض سنی و جنسیتی روبهرو هستند».
سینتیا پالاتزو، 61ساله، بیشتر سالهای ازدواج خود را با تربیت سه پسرش گذراند. زمانی که او و همسرش یک شرکت تولیدی راهاندازی کردند، برای کارش در آنجا حقوق میگرفت؛ اما هرگز حساب بازنشستگی باز نکرد؛ زیرا «همه پول به تجارت برمیگشت». وقتی خانم پالاتزو پس از نزدیک به 30 سال طلاق گرفت، احساس خوششانسی کرد که یک شغل ساعتی 17دلاری پیدا کرد. او گفت: «اینکه تا 80سالگی وام مسکن خواهم داشت، ترسناک است؛ اما اساسا زندگیام را از 54سالگی شروع کردم».
دکتر لین و نویسنده همکارش دریافتند پس از طلاق خاکستری، استاندارد زندگی زنان 45 درصد کاهش مییابد؛ درحالیکه استاندارد زندگی مردان تنها 21 درصد کاهش یافته است. مشارکت مجدد، چه از طریق ازدواج مجدد و چه از طریق زندگی مشترک، به زنان مسن مطلقه کمک کرد تا وضعیت مالی خود را بازیابند؛ اما تنها 22 درصد از زنان در مقایسه با 37 درصد مردان، دوباره ازدواج میکنند. تحلیلگران معتقدند تغییرات در شرایط و مزایای تأمین اجتفماعی میتواند بخشی از این نابرابری را کاهش دهد. دکتر راتلج معتقد است: «قوانین اساسی در دهه 1930 نوشته شد. آنها اشتغال زنان را به رسمیت نمیشناختند. آنها نمیدانستند که مردم برای همیشه ازدواج نمیکنند»؛ اما به نظر میرسد زنان جوانتر شکاف جنسیتی کمتری در درآمد و پسانداز خواهند داشت؛ اما بسیاری از زنانی که درحالحاضر به دوران بازنشستگی نزدیک میشوند، با مشکلات زیادی مواجه هستند، بهویژه اگر مانند خانم هارت باشند. هرچند او با دوهزارو 500 دلار مزایای ماهانه تأمین اجتماعی زندگی میکند و توانسته در یک مجتمع سالمندان خیریه با اجاره حدود 600 دلار زندگی کند، ولی همیشه نگران است به خاطر رانندگی با ماشین قدیمی
از نظر جسمی یا ذهنی آسیب سختی ببیند؛ اما خوشبینیاش را سعی میکند با خرید بلیت بختآزمایی حفظ کند!
چرا زنان مسن، از مردان همسن خود فقیرترند و با مشکلات مالی بیشتری روبهرو هستند؟ یک تحقیق که بهتازگی در آمریکا انجام شده است، تصویر نگرانکنندهای از وضعیت مالی زنانی که در دهه 60 و 70 زندگی خود هستند، ارائه داده است. به نظر میرسد آنان با دستاندازهای زیادتری در بازنشستگی روبهرو هستند. نیویورکتایمز گزارشی دراینباره منتشر و سعی کرده دلایل آن را بررسی کند. «سوزان هارت» خود را بهعنوان یک خوشبین غیرقابل اصلاح توصیف میکند که ناگهان با چالشهای مختلفی روبهرو شده است. او پس از یک دوره طولانی و موفقیتآمیز حرفهای در بازاریابی و روابطعمومی، بر این باور بود که از نظر مالی دغدغه کمی خواهد داشت؛ اما ناگهان خانه کوچکش از طرف بانک تصاحب شد و ناگزیر شد در خانه دوستانش با فروش مجموعههایی که داشته زندگی میکند. خانم هارت 79ساله که به قول خودش در آخر عمر از همسرش طلاق گرفته، آنهم یک طلاق صمیمانه و عادلانه، هیچ برنامهای برای بازنشستگی نداشت و فکر میکرد به آن احتیاجی ندارد. همسرش درآمد سالانه 400هزاردلاری داشت و خودش مشغول فعالیت بود؛ اما ناگهان، کارها و زندگی مشترکش از دست رفت. طبق نظرسنجی اخیر AARP مشخص شد
تقریبا 30 درصد از زنان بالای 65 سال، در مورد وضعیت مالی فعلی خود بسیار یا بسیار زیاد نگرانی دارند؛ اما این نگرانی در مردان 20 درصد است. زنان آمریکایی، با وجود دستاوردهای تحصیلی، اشتغال و درآمد در دهههای اخیر، با راه سختتری برای تضمین بازنشستگیشان روبهرو هستند. آنها بیشتر عمر میکنند و بیشتر مستعد مواجهه با بیماری، ناتوانی و مراقبتهای طولانیمدت گران هستند.
ریچارد جانسون، اقتصاددان مؤسسه اوربان در واشنگتن دیسی گفت: «زنان بهطور درخور توجهی بیشتر از مردان در دوران بازنشستگی دچار فقر میشوند».
در سال 2020، طبق تجزیه و تحلیل دکتر جانسون، 10 درصد از زنان بالای 65 سال در فقر زندگی میکردند که در مقایسه با هشت درصد از مردان، این میزان برای زنان مسن، رنگینپوست یا مجرد بهمراتب بالاتر بود. برای مثال، نرخ فقر برای زنان سیاهپوست مجرد بالای 65 سال، بیش از 20 درصد بود. حتی زنانی که به زیر خط فقر فدرال -12هزارو 413 دلار برای یک خانواده یکنفره- نمیرسند، با وضعیت ناپایدار اقتصادی روبهرو هستند. یکچهارم زنان شاغل بالای 55 سال در معرض خطر قرارگرفتن در میان اقشار فقیر شاغل هستند؛ به گفته محققان مدرسه نیو در نیویورک، تنها 15 درصد از مردان در این دسته قرار میگیرند.
همانطور که نظرسنجی AARP نشان داد، جای تعجب نیست که یکچهارم از زنان بالای 65 سال، اگر در معرض پرداخت هزینه هزاردلاری غیرمنتظره قرار گیرند، آن را «یک مصیبت بزرگ» میدانند. آن تورلی، 68ساله، یک تدوینگر کهنهکار فیلم و ویدئو، پس از چند سال ترسناک بیکاری، متکی به حدود هزارو 200 دلار مزایای ماهانه تأمین اجتماعی است که از شش سال پیش دریافت میکند؛ اما او بهتازگی به یک بخاری آب گرم جدید و حدود چهار هزار دلار هزینه دندانپزشکی احتیاج داشت و میگفت: «چگونه خواهم توانست این پول را تهیه کنم؟». اقتصاددانان این شکاف جنسیتی بازنشستگی را به «مجازات مادری» هم نسبت میدهند. متیو راتلج، محقق مرکز تحقیقات بازنشستگی در کالج بوستون گفت: «زنانی که بچهها را بزرگ میکنند، نسبت به مردان یا زنان بدون فرزند، سالهای کمتر و با دستمزد کمتری را بهعنوان نیروی کار فعالیت داشتهاند که این مدت نمیتواند کسریها را جبران کند».
او گفت تأمین اجتماعی براساس سنوات درآمد و مزایا محاسبه میشود و مادران در کنار سالها کار پارهوقت، چند سال هم هیچ درآمدی ندارند که سبب میشود میانگین دریافتی بازنشستگیشان کاهش یابد؛ اما بسیاری از اختلافات در ثبات مالی در سنین بالاتر از یک تغییر جمعیتی عمده ناشی میشود: اکنون زنان بهطور فزایندهای دیرتر ازدواج میکنند یا اصلا ازدواج نمیکنند. آی فن لین، جامعهشناس در دانشگاه ایالتی بولینگ گرین در اوهایو گفت: «طلاقهای خاکستری» -در میان افراد بالای 50 سال- بین سالهای 1990 تا 2010 دو برابر شد، درحالیکه با کاهش طلاق در گروههای جوانتر روبهرو هستیم.
دکتر لین گفت: «طلاق خاکستری درحالحاضر یک مورد از هر سه طلاق در ایالات متحده را تشکیل میدهد». اگرچه تحقیقات او نشان میدهد که این نرخ ثابت است، ولی با افزایش سن جمعیت، تعداد افراد مسن طلاقگرفته، همچنان در حال افزایش است.
طلاق در اواخر میانسالی ممکن است شرایط عاطفی زنان را بهبود بخشد، اما اغلب امنیت مالی آنها را از بین میبرد. دکتر راتلج گفت که «ازدواج درآمدها را ترکیب میکند، هزینههای زندگی را کاهش میدهد و برای رفع نوسانات مانند ازدستدادن شغل، دورههای ناتوانی، سالهایی که برای مراقبت از والدین سالخورده صرف می شود، سودمند است. تقریبا مانند گرفتن یک بیمهنامه است».
دکتر لین توضیح داد ازدستدادن این بیمه برای زنان در هر سنی ضرر مالی دارد؛ هرچند پس از 50سالگی «زمان کمتری برای جبران دارند و از سویی دیگر، زنان شاغل مسن با تبعیض سنی و جنسیتی روبهرو هستند».
سینتیا پالاتزو، 61ساله، بیشتر سالهای ازدواج خود را با تربیت سه پسرش گذراند. زمانی که او و همسرش یک شرکت تولیدی راهاندازی کردند، برای کارش در آنجا حقوق میگرفت؛ اما هرگز حساب بازنشستگی باز نکرد؛ زیرا «همه پول به تجارت برمیگشت». وقتی خانم پالاتزو پس از نزدیک به 30 سال طلاق گرفت، احساس خوششانسی کرد که یک شغل ساعتی 17دلاری پیدا کرد. او گفت: «اینکه تا 80سالگی وام مسکن خواهم داشت، ترسناک است؛ اما اساسا زندگیام را از 54سالگی شروع کردم».
دکتر لین و نویسنده همکارش دریافتند پس از طلاق خاکستری، استاندارد زندگی زنان 45 درصد کاهش مییابد؛ درحالیکه استاندارد زندگی مردان تنها 21 درصد کاهش یافته است. مشارکت مجدد، چه از طریق ازدواج مجدد و چه از طریق زندگی مشترک، به زنان مسن مطلقه کمک کرد تا وضعیت مالی خود را بازیابند؛ اما تنها 22 درصد از زنان در مقایسه با 37 درصد مردان، دوباره ازدواج میکنند. تحلیلگران معتقدند تغییرات در شرایط و مزایای تأمین اجتفماعی میتواند بخشی از این نابرابری را کاهش دهد. دکتر راتلج معتقد است: «قوانین اساسی در دهه 1930 نوشته شد. آنها اشتغال زنان را به رسمیت نمیشناختند. آنها نمیدانستند که مردم برای همیشه ازدواج نمیکنند»؛ اما به نظر میرسد زنان جوانتر شکاف جنسیتی کمتری در درآمد و پسانداز خواهند داشت؛ اما بسیاری از زنانی که درحالحاضر به دوران بازنشستگی نزدیک میشوند، با مشکلات زیادی مواجه هستند، بهویژه اگر مانند خانم هارت باشند. هرچند او با دوهزارو 500 دلار مزایای ماهانه تأمین اجتماعی زندگی میکند و توانسته در یک مجتمع سالمندان خیریه با اجاره حدود 600 دلار زندگی کند، ولی همیشه نگران است به خاطر رانندگی با ماشین قدیمی
از نظر جسمی یا ذهنی آسیب سختی ببیند؛ اما خوشبینیاش را سعی میکند با خرید بلیت بختآزمایی حفظ کند!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.